தமிழகத் தேர்தலுக்கு இரு வாரங்களுக்கு முன்பு கிருஷ்ணகிரி பக்கத்தில் உள்ள மல்லச்சந்தரம் சென்றிருந்தேன்,  பள்ளிச் சிறார்களை அழைத்துக் கொண்டு.

இங்கு சில குன்றுகளின் மீது அழகான, மனம் போதை கொள்ளச் செய்யும் பழைய கற்கால கல்கட்டுகளும் , சிதைவுகளும் உள்ளன. மிகவும் அற்புதமான இடம் இது. நான் பல இடங்களில் இம்மாதிரி கற்கட்டுகளைக் கண்டிருக்கிறேன் – ஆனால் ஒரு இடத்திலும், இந்த அளவுக்கு ஒருசேர, பெரும்பாலும் சிதைவடையாத கல்மேஜைகளையும் (dolmens), வட்டச் சிதைவுகளையும் (cairn circles) நான் இதுவரை கண்டதில்லை. (ஹோர்ஹே லூயிஸ் போர்ஹெஸ் எழுதிய ‘The Circular Ruins’ எனும் சிறுகதையினுடைய – தருமு ‘பிரமிள்’ சிவராமு அவர்களின் ‘வட்டச் சிதைவுகள்; எனும் மகத்தான மொழி பெயர்ப்பினைப் படித்ததுண்டா? ‘கசடதபற’ என்று 1970 களில் வந்த தமிழ் சிற்றிதழில் இது வெளிவந்ததாக ஒரு நினைவு – விமலாதித்த மாமல்லன் தளத்தில் தருமு சிவராமுவின் பல படைப்புகள் உள்ளன.)

எங்கேயோ போய்விட்டேன். மன்னிக்கவும்.

ஒரு இணைப்புச் சாலை வழியாக மல்லச்சந்திரத்திலிருந்து திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தோம் – ஹோசூர்-கிருஷ்ணகிரி சாலையை நோக்கி. காலை மணி 11. திடீரென்று அந்தச் சிறு சாலையில் விர் விர்ரென்று SUV வண்டிகள் (மஹிந்திரா ஸ்கார்பியோ, டாடா சுமோ, டாடா சபாரி இன்னபிற மகாமகோ வாகனங்கள் – மொத்தம் 11 அல்லது 12 இருந்திருக்கலாம்) எங்கள் பள்ளிச் சிறார்கள் நிரம்பிய சிறு வாகனங்களை அபாயகரமாக இடமிருந்தும் வலமிருந்தும் முந்திச் சென்றன – ஒரே புழுதிப் படலம்.

இந்த பிணிவகுப்பில் முதல் வாகனங்கள் திமுகவினுடையவை. பின் காங்கிரஸ். பின் பாமக வண்டிகள். கடைசி இரு வண்டிகள் தொல்(லை) திருமாவளவனின் விடுதலைச் சிறுத்தைகள்.

இந்தப் படை ஒரு சாலையோர உடம்பொடுங்கின ஏழை தலித் கிராம மக்களின் கூட்டத்தருகில் நின்றது.

ஒரு சுமோவிலிருந்து இறங்கிய ‘ஊர் கவுடர்’ – “அல்லாம் எப்டி இருக்கீங்க? ‘வேணுங்றது’ கிடச்தா? ” என்றபடி இறங்கினார்.

ஒரு குளிரூட்டப்பட்ட வண்டியிலிருந்து வெளியே வராமல் அமைச்சர் முல்லை வேந்தன், இப்பாவப்பட்ட மக்களை நோக்கி கைஅசைத்து, அலுங்காமல், நலுங்காமல் கை விரித்து ‘உதய சூரியன்’ காட்டினார். திமுக வினரால் கூட்டி வரப்பட்ட உதிரிகள் விசிலடித்தனர்.

பின்பு இன்னொரு சுமோவிலிருந்து கட்டு கட்டாக திமுக நிறங்களுடைய மப்ளர்கள் (கருப்பு-சிவப்பு) கூட்டத்தை நோக்கி விட்டெறியப் பட்டன. அத்தலித் மக்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் முண்டிக்கொண்டு, அவசரம் அவசரமாக தங்களுக்கு ஒரு துணியாவது கிடைக்குமா என்று அல்லாடினர். ஊர் கவுடர் அவர்களை வெறுப்புடன் பார்த்தார்…

நான் சிறிது தள்ளி வண்டிக்குள் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்த விடுதலைச் சிறுத்தைகள் ‘தொண்டர்களுடன்’ பேசினேன் – இதை, – மமதையுடன் நாய்களுக்கு விட்டெறியும் ரொட்டித் துண்டுகளைப் போல திமுகவினர் அம்மக்களை அசிங்கப் படுத்துவதை – சுட்டிக் காட்டி, இப்படி உங்கள் மக்களை பிச்சைக் காரர்கள் போல உதாசீனம் செய்கிறார்களே, ஏன் ஒன்றும் செய்யாமல் இருக்கிறீர்கள் என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் “பெருசு, இந்த ஜனங்க இப்படித்தான், இவங்க தெளுங்கனுங்க, ஆடு ஒட்ரவனுங்க. தமிள் ஆதி திராவிடர் இல்லை – எங்க மக்களை இப்படி செஞ்சா பொறுத்துப்போமா என்ன ? “., என்று சொன்னார்கள். “இருக்கலாம், ஆனால் இவர்களும் தலித்துகள் தானே” என்றேன். அதற்கு அவர்களில் ஒருவர் வண்டி ஓட்டுனரிடம், “வண்டியை எட்றா!” என்றார்…

இச்சமயம் அந்த பாவப்பட்ட கூட்டத்திலிருந்து வந்த ஒரு வேகமான இளைஞர், இவர்களிடம் கை குலுக்கிப் பரவசமாகி “திருமா வாழ்க” என்றார். நான் வி.சி. ‘தொண்டர்களைப்’ பார்த்தேன். அவர்கள் திரும்பி வேறு எங்கோ பார்த்தனர்…

இவர்களா தலித் இயக்கத்தவர்கள்? இவர்களா அம்பேத்கர் சிலைகளுக்கு மாலை போடுவது? இவர்களா சமத்துவ சமுதாயத்தை கட்டமைக்கப் போகிறார்கள்? பதர்கள்.- அவர்களின் வாய்ப்பேச்சு வீரத் தலைவன் எவ்வழி, இத்தொண்டர்கள் அவ்வழி.

நான் ஏழெட்டு வண்டிகள் தாண்டி முல்லை வேந்தனிடம் போய் இதைக் கேட்பதற்குள், வண்டிகள் தூசி தட்டிக்கொண்டு பறந்து விட்டன…

கலவரத்தோடு என்னை தூரத்திலிருந்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பள்ளி வாகன ஓட்டுனர்கள் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டனர்.

* * * * * * * *

சென்னையில், தேர்தல் நாளுக்கு முந்தைய நாளில், அதிகாலையில், ‘குப்பை வண்டிகளில்’ வந்து பணம் கொடுத்திருக்கிறார்கள், திமுகவினர். – அடையாறு பகுதியில். கேழ்வரகு, கீரை விதைகளைத் தெளிப்பார்களே, வயல்களில் – அது போல நம் பணத்தை, நம்மிடமிருந்து திருடிய பணத்தைத் ‘தெளித்து’ இருக்கிறார்கள்.

* * * * * * * *

நான் அதிமுகவினர் பணம் கொடுக்கவில்லை என்று சொல்லவில்லை, இவர்களும் 50 ரூபாய், 100 ரூபாய் என்று கொடுத்திருக்கிறார்கள்; பாமகவினரும், விடுதலைச் ‘சிறுத்தைகளும்’ கூட (எங்கிருந்து இவர்களுக்குப் இவ்வளவு பணம் இச்செலவுகளுக்கு என்பது ஒரு ஆச்சரியகரமான விஷயம் – திமுகவினரிடம் பெற்ற பிச்சையோ அல்லது வேறு ஏதாவது சட்ட விரோத செயல்களிலிருந்தோ இப்பணம் வந்திருக்கக் கூடும்).

ஆனால் அதிமுகவினர் கொடுக்கும், கொடுத்திருக்கும் அளவை விட பல மடங்கு, பல விதங்களில் திமுகவினர் (+ காங்கிரஸ்) கொடுத்திருக்கிறார்கள். அதுவும் விட்டெறியக் கூடிய அளவிற்கு, தெளிக்கக்கூடிய அளவு இவர்களிடம் பணம் தலை விரித்தாடுகிறது…

மகிழ்ச்சிகரமான விஷயம்: CPI, CPM, BJP போன்ற கட்சிகள் தமிழக தேர்தலில் இப்படி மக்களுக்குப் பணம் கொடுத்ததாக எனக்குத் தெரியவில்லை. வைகோவின் மதிமுக கூட இப்படிப்பட்ட கட்சி தான். தொண்டர்களின் பலத்தில், கொள்கைப் பிடிப்பில், ஈடுபாட்டில், கட்டுப்பாட்டில் எழுச்சி பெரும் கட்சிகள் இவை.

* * * * * * * *

மிகுந்த அனுபவமும், நேர்மையும் மிக்க ஒய்வு பெற்ற IAS அதிகாரி ஒருவருடன் அளவளாவியதில் தெரிந்தது – முன்னமே அனுமானித்ததுதான் – ஆந்திரத்திலும், கர்நாடகத்திலும் இந்தத் தேர்தலில் பணம் கொடுக்கும் வழக்கம் இருக்கிறது – ஆனால் நம் தமிழகத்தில் இருக்கும் ராட்சத அளவில் இவை இல்லை. கேரளா, குஜராத்,திரிபுரா, ஏன் பிஹார் போன்ற மாநிலங்களில் இது அறவே இல்லை.

நாம் எங்கே தவறு செய்தோம்?

**********

தேர்தல் முடிவுகள் எப்படி இருக்கப் போகின்றனவோ தெரியவில்லை.

வரலாறு காணாத வாக்குப் பதிவு அளவுகள் என்னை யோசிக்க வைக்கின்றன. திமுக + காங்கிரஸ் உதிரிகள், தேர்தல் ஆணையத்தை மீறி மக்களுக்கு பண அபிஷேகம் செய்திருக்கிறார்கள்.

நம் மக்களும் ‘வாக்குக் கொடுத்தால், கை நீட்டிப் பணம் வாங்கி விட்டதால், தங்கள் சத்தியத்துக்கும், தருமத்துக்கும் கட்டுப் பட்டு’ உதிரிகளுக்கே வாக்குப் போடுவார்களோ என்னமோ?

மக்களுக்குத் தெரியுமா – தங்கள் வரிப் பணம் – அவர்கள் ஒவ்வொரு பொருள் வாங்கும்போதும், அவர்கள் அரசுக்குக் கொடுக்கும் மறைமுக வரி தான் அவர்களுக்கு, மிகவும் நீர்த்துப் போய் வந்து சேர்கிறது என்று?

*******

எனக்கு நம்பிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும் என்று ஆசை தான்… பார்க்கலாம்…

கனிமொழி அவர்களா சொன்னார் இதனை?

சகோதர-சகோதரி யுத்தங்கள், தாய்-மகள் கலகங்கள், படு பயங்கர பகிரங்க குடுமிப்பிடிச் சண்டைகள் ஆரம்பித்து விட்டனவா என்ன? அதுவும் கருணாநிதி உயிருடன் இருக்கும்போதே…அப்படியானால் தமிழகத்துக்கு விமோசனம் உண்மையிலேயே வந்து கொண்டிருக்கிறதா??


அவளா சொன்னாள்? (ட ட டாங்…)
இருக்காது! (ட ட டாய்ங்…) 

அது நடக்கவும் கூடாது…
நம்ப முடியவில்லை, வில்லை   இல்லை, இல்லை….

ஆம், ஆம், ஆம்! அவர் சொல்லியிருக்கிறார் இதனை. நாம்தான் நம்முடைய தேர்தல் ஜுரத்தில், இதனைக் கவனிக்க மறந்துவிட்டோம்… உண்மையாலுமே!

வெறும் கனிமொழியாக இருந்த போதே கொள்ளையடிப்பில் உயர்கல்வி (‘நல்லதொரு குடும்பம், பல்கலைக் கழகம்’ அன்றோ?) பெற்றவருக்கு, தற்போது  கனிமொழி  எம்.பி   ஆக மாறி விட்டதனால், எம்பி எம்பி  வேறு பணப்பணி செய்ய வேண்டியிருக்கிறது, பாவம்! உதிரிக்கவிஞர் வான்கவிப்பேரரசர் வைரமுத்து சொல்லக்கூடியது போல,  வானமும் எட்டி உதைக்கும் தூரம்தான் அல்லவா? எவ்வளவு பணப் பிணிகள் (எ.கா: 2G)! எவ்வளவு பிணப் பணிகள் (எ.கா: சாதிக் பாட்சா)!!

இவற்றுக்கிடையில்,, கனிமொழி அவர்கள் – அறிவுரைகளை, அறம் சார்ந்த  அரிப்புகளை, ஊருக்கு உபதேசங்களை வேறு அளிக்க வேண்டும், இல்லையெனில் மெல்லத் தமிழம் இனிச் சாகுமன்றோ?

அவருக்கு இருக்கும் பலதரப் பட்ட வேலைகளில் – திருட்டு மணல் அள்ளுவது, அடுத்த நாட்டின் ஆழ்கடலில் அயோக்கியத்தனமாக மீன் பிடிப்பது, துறைமுகத்தை தடுத்தாட்கொள்வது, அண்ணாசாலை மாளிகைகளை, ஊட்டி தேயிலைத் தோட்டங்களை வாங்குவது, போதாக்குறைக்கு கிவிதை எழுதுவது போல கணக்கற்றவை, எல்லையில்லாதவை அவருடைய பணிகள் – பொன்மொழிகளை உதிர்க்கவும்  இவருக்கு நேரம் இருக்கிறது – இவற்றில் சில கீழே:

  • நம் சமூகத்தில் பெண்களை நாம் சரியாக நடத்த வேண்டும்
  • அரசியலில் நாம் கண்ணியமாக இருக்க வேண்டும்
  • நேர்மை மிக முக்கியம்
  • பதவிகளை விட கட்சிப் பணியே முக்கியம்
  • கட்சி என்ன சொல்கிறதோ, என் தலைவர் என்ன சொல்கிறாரோ அதை சிரமேற்கொண்டு நடக்க வேண்டும்

அவர் மேற்கண்டவை  போன்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தால் அது  பரவாயில்லை – எப்படியும் அவர் சும்மா, ஒரு நகைச்சுவைக்காகத் தான் இப்படியெல்லாம் சொல்லியிருப்பார். நமக்குத் தெரியாதா, நம் கனிமொழி அம்மணியைப் பற்றி!

ஆனால், தம் குடும்பத்தினரைப் பற்றியே பகிரங்கமாக வைக்கும் இந்த விமரிசனங்கள் நம்மை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்துகின்றன… தன் குடும்பத்தின் மீதுள்ள பாசத்தை மீறி  தமிழக  மக்களின்  மேலுள்ள அவருடைய கரிசனம், நம்மை மனம் நெகிழச் செய்கிறது.

“சென்னை, பிப். 27- சென்னை மெரினா கடற்கரையில் உடல் பருமனைக் குறைக்க வலியுறுத்தி நடந்த விழிப்புணர்வு நடைப் பயணத்தை கனிமொழி எம்.பி. நேற்று கொடியசைத்து தொடங்கி வைத்தார்.”

(ஞாயிறு, 27 பிப்ரவரி 2011 – விடுதலை நாளிதழ் – http://viduthalai.in/new/home/tamilnadu/34-tamilnadu-news/4367-2011-02-27-11-22-29.html)

இவர்கள்மீது குண்டர் சட்டம் பாயும் நாளும் எந்நாளோ??

எனக்கு என்ன குறை என்றால், சுற்றி வளைத்து கூட்டத்தில் பேசுவதற்கு பதிலாக நேராகவே நமது கனிமொழியாம்பா, தன் உடல் பருமனான, பேராசை வீங்கின உறவினர்களிடம் சொல்லியிருக்கலாம்…

கொழுத்தது போதும், போங்கு அடிக்கும் கோமாளிக் கொலைஞர்களே” என்று…

பின் குறிப்பு:

விஜயகாந்த் ‘திமுகவிற்கு ஆப்பு அடிக்கவேண்டும்’ என்று சொன்னதைத் திரித்து ‘எல்லோரும் ஹாப் (‘half’) அடிக்கவேண்டும்’ என்று சன் டிவி சொன்னதை விட,  இது சரியானது தானே?

தேர்தல் நாள் ‘சுற்றுப்பயணம்’ – 1 படித்தீர்கள் என நினைக்கிறேன்…

… கருணாநிதியின் ‘பெட்டைப் புலம்பல்கள்’ ஒரு தொடர்வதை

இந்த மனிதர் ஏப்ரல் எட்டாம் தேதி கடலூர் வந்திருக்கிறார். அங்கு வசதியாக, ராஜோபசாரத்துடன்,  குளிரூட்டப்பட்ட, ஆடம்பரமான  அவர் கட்சி அலுவலகத்தில் தங்கியிருக்கிறார் – நிறைய சதியாலோசனைகளும் செய்திருக்கக் கூடும்.

ஒருக்கால் அவரது பழைய படத்தின் புத்தம் புதிய நகலாக வரவிருக்கும், ‘ஐயோ! அடிக்கறாங்க, அடிக்கறாங்க…” வின் இரண்டாம் பகுதிக்கான கதை-வசனம் எழுதிக்கொண்டிருந்தாலும் இருக்கலாம் – முன்னாலேயே வசனம் கொடுத்தால்தானே, சன் டிவியின் கிராபிக்ஸ் ஆட்கள் மிச்ச விஷயங்களை தயாராக வைத்திருக்க முடியும்?

இல்லையெனில் உடனிறப்புக்காகக் கடிதமென்று ஒரு ஒப்பாரியை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கலாம்.  ஏதாவது மனம் போன போக்கில், கிவிதை கூட எழுதியிருக்கலாம்.

என்ன இழவு வேண்டுமானாலும் செய்திருப்பார், இந்த மனிதர்! ஏதோ மக்கள் பணி செய்வோம் எனக் கிளம்பி, நம் பைகளை ஜேப்படி செய்ய புதிதாக ஏதாவது ஏற்பாடு செய்யாமல் இருந்திருந்தால் சரி…

ஆனால், சும்மா இருப்பதில் உள்ள சுகத்தை அறியாத நம் கருணாநிதி அவர்கள் தன் கற்பனைச்சக்தியையும், கழிவிரக்கத்தையும் (நான் என்ன பாவம் செய்தேன்? என்னை ஏன் இப்படி சோதிக்கிறாய் இயற்கையே… நான் பஞ்சமன் என்பதால் தானே, இன்ன பிற)  முழுமையாக உபயோகித்து ,ஏதோ அவர் அரசுக்குச் சொந்தமான ‘பயணியர் மாளிகையில்’ (Traveller’s Bungalow) தங்க விருப்பப் பட்டதாகவும், வருந்தத் தக்க வகையில் அவருக்கு ‘தேர்தல் கமிஷன்’ அதை மறுத்துவிட்டதாகவும், பொய் சொல்லி பிலாக்கணம் வைத்து, தொண்டை கரகரத்து, குரல் கம்மி ஒரே விம்மல்கள், விக்கல்கள்… “தேர்தல் கமிஷனைக் குறை சொல்வதாக இதைக் கருதக் கூடாது, ஆனால் இது  நியாயம்தானா? நான் தான் தமிழ்நாட்டின் முதல் அமைச்சரா என்பதே சந்தேகமாக இருக்கிறது. இந்த வயதில் எனக்கு இப்படியா? தமிழகத்துக்காக நான் எவ்வளவு தியாகம் செய்திருக்கிறேன்… ”  இன்னபிற…

“நேற்று வரை இந்தக் காவல்துறையினர் என்னிடம் கைநீட்டி சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டிருந்தனர் – ஆனால் இப்போது தேர்தல் ஆணையம் சொல்லுவதால், அல்லது வேறு எவரோ ஆணையிடுவதால் ஆடுகின்றனர்!” என்பது போன்ற விம்மல்கள்… (இவர் போல அனைவரையும் ‘கைநீட்டிப்’ பணம் வாங்குபவர்கள் என நினைத்துவிட்டார் போலும்! மேலும் இவர் என்ன தன் சொந்தப்பணத்தையா கொடுத்தார்?)

ஏனடா இந்த மூக்குச்சளி  ஒழுகும் இந்த வீறிட்ட அழுகையைப் கேட்க வந்தோம் என்றாகி விட்டது…

ஆக, கடலூர் பொதுக்கூட்டத்தில் ஒரே அழுகை… ஒரே கண்ணீர் வெள்ளம், ஒரே நாராசம்… கேட்கச் சகிக்கவில்லை… யாராவது இந்த ஆளை அரவணைத்து ஆறுதல் சொன்னால் தேவலை…

தேர்தல் கமிஷனை அடிக்கிறதுபோல் இருக்க வேண்டும் – ஆனால் அடிக்கக் கூடாது. அழுவது போல இருக்க வேண்டும், ஆனால் கண்ணீர் விட்டு அழக் கூடாது. பயங்கரமாகப் புலம்ப வேண்டும் – ஆனால் வீரமாகவும் இருக்க வேண்டும்… என்ன பைத்தியக்காரத்தனமாக இருக்கிறது இது…

இந்த அழகில், “இந்த வயதில் எனக்கு இப்படியா…” புலம்பல்கள் வேறு. ஏன், இவர் இந்த கட்சி, கிட்சி அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு நிம்மதியாக இருக்க வேண்டியது தானே? இவருக்கு என்ன பஞ்சம்? என்ன, அமெரிக்காவின் தலைவராகவில்லை, ஜனாதிபதியாகவில்லை, அவ்வளவுதானே…  அதற்கென்ன, அமெரிக்காவையே வாங்கக்கூடிய அளவு உங்களிடம் ‘துட்டு’ உள்ளதே… வரும் காலங்களில் உங்கள் கொள்ளுப் பேரன்களுக்கும் எள்ளுப்பேத்திகளுக்கும் – ஒபாமா, மாசேதுங், ஹில்லரி என்று பெயர் வைத்து அமெரிக்கா, சீனா முதலிய நாடுகளில் ‘மக்களின்’ பேராதரவு பெற்று  திமுக பல்பொடியை விற்க முடியாதா என்ன?

நிற்க, ஐயப்பன் (கடலூரின் இப்போதைய  திமுக MLA) , திமுக டிக்கெட் கிடைக்கவில்லை என்றவுடன் அதிமுகவிற்கு ஓடிப்போய்விட்டார் என்பதால், இது பற்றி பிலாக்கணம் வேறு… “இவர் செய்தது நியாயமா? போன தடவை சீட் கொடுத்தோமே, இந்த தடவையும் வேண்டும் என்று கேட்பது சரியா?’

ஏன், இவர் இதே கதையை இசுடாலினுக்கோ அல்லது தனக்கோ சொல்லிக்கொள்ள வேண்டியதுதானே?

யோசித்தால், கண்மூடித்தனமான, சிந்திக்க மறுக்கும், நெடுநாள் தொண்டர்கள் தான் திமுகவின் அடிப்படைத்தளம் என்று தோன்றுகிறது.

கடலூர் நண்பர் ஒருவர் (இவர் MLA ஐயப்பன் அனுதாபி – நெடுநாள் திமுக உறுப்பினர்) ஒருவர் வெறுத்துப் போய் தேர்தல் நாளன்று  இதைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தார். திமுகவின் நெடுநாள் ‘பணம் பண்ணாத’ உறுப்பினர்கள் மிகவும் பாவம் செய்தவர்கள்.

கடலூரில் புகழேந்தி கரையேறுவது, கொஞ்சம் கஷ்டம்  தான் எனத் தோன்றுகிறது. (பணம் பலவிதமாகக் கொடுக்கப் பட்டாலும்)

* * * * * * *
முந்தைய இடுகையில் சிதம்பரம் தொகுதியைப்பற்றியும், வாண்டையார்களைப் பற்றியும் எழுதியிருந்தேன். இத்தொகுதி பற்றி ‘இன்பா’ என்பவர் இட்லிவடை தளத்தில் எழுதியுள்ளது இங்கே:

சிதம்பரம் – தொகுதி ரவுண்ட் அப் – இன்பா

(என்னுடைய சில நண்பர்கள் – நான் வாண்டையார்களைப் பற்றி எழுதியது நம்பும்படியாக இல்லை என்றார்கள் – அவர்கள் அனைவரும் இந்த இடுகையைப் படிக்கவேண்டும்…)

* * * * * * *

மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. தேர்தல் கமிஷன் மிகவும் ஒழுங்காகவும் முறையாகவும் தேர்தலை நடத்தி முடித்திருக்கிறது – உதிரிகளின் அடாவடியையும், சில அதிகாரிகளின் நம்பவேமுடியாத ‘கருணாநிதிக்கு கூழைகும்பிடுகளையும்’ எதிர்த்து.

நான் தேர்தல் நாளன்று, கடலூர், சிதம்பரம், திண்டிவனம் சுற்றுவட்டாரங்களில் ‘சுற்றும்’ வாய்ப்புக் கிடைத்தது – என்னுடைய சில எண்ணங்களை இங்கு பதிவு செய்திருக்கிறேன்.

நமது போலீஸ் கூட இப்படி ‘தலை நிமிர்ந்து’ வேலை செய்ய முடியுமா என்று தோன்றியது – இளம் ‘தமிழ்நாடு விசேஷ காவல்படையினர்’ – TSP – சிலருடன் பேசும் வாய்ப்பு கிடைத்ததினால். 15 பட்டாலியன்களில் (சுமார் 1000 காவலர்கள் ஒவ்வொன்றிலும்) 3 இளம்பெண்கள் மட்டுமே இருக்கும் அணிகள் – இவற்றிலிருந்து தெரிவு செய்யப்பட்ட ஆண்கள்-பெண்கள் கலந்த குழுக்கள் பாதுகாப்பு வேலைகளில் ஈடுபடுத்தப்பட்டனவாம் . மாலையில் தில்லை நடராஜன் கோவிலில் தைரியமான, இளைஞர்களுக்கே உரிய பளிச்சிடும் நேர்மையும், அநீதி கண்டு பொங்குதலையும்  – பண்புகளாகக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் போலீசார்களைக் (தொப்பை இல்லவே இல்லை, கனவு கலந்த கண்களில் ஒரு குழந்தைத்தனம்) கண்டு. உண்மையிலேயே பெருமையாக இருந்தது. நம் தமிழகத்திற்கு இன்னமும் விடிவு வரக்கூடிய சந்தர்ப்பங்கள் உண்மையாலுமே இருக்கின்றன என்ற நினைப்பே உவகை தருகிறது.

சிதம்பரத்தில் தோழர் பாலகிருஷ்ணன் தான் வெற்றி பெறுவார் என நினைக்கிறேன். காரணங்கள் சிலவே: 1. வாண்டையார்களின் அயோக்கியத்தனமான பொறுக்கி அரசியல்; 2. பாமக-விசி-திமுக அடிமட்ட உறுப்பினர்களிடையே நிலவும் வெறுப்புகள்; 3. CPI மற்றும் கூட்டணி கட்சிகளின் மகத்தான உழைப்பு; 4. திமுக ‘உழைத்துச்’ சம்பாதித்த மக்கள் வெறுப்பு.

இத்தொகுதிக்குட்பட்ட கிள்ளை (சிதம்பரத்திலிருந்து சுமார் 15 கிமீ) கிராமத்தில் சிறிது நேரம் இருந்தேன். மீனவர்களும், இருளர்களும், தலித்களும், கொஞ்சம் வன்னியர்களும் வசிக்கும் இடமிது. இங்குள்ள மக்களிடமிருந்த திமுக பற்றிய அடிப்படை அறிவு (ஆகவே வெறுப்பு) – வெறும் பணம் மட்டும் லஞ்சம் கொடுத்து அவர்களை வோட்டுப் போட வைக்க முடியாது என எண்ண வைத்தது. வெறும் ரேஷன் கார்டில் பெயர்மாற்றம் செய்ய சிதம்பரம் வரை  (அன்று மீன் பிடித்தால் தான், அவர்கள் வீட்டில் அரிசி பொங்கும் என்றிருக்கும்போது) ஓடி 5000 ரூபாய்  லஞ்சம் கொடுக்க வேண்டுமென்றால் – இவர்கள் அடக்கிக்கொண்டிருக்கும் கோபம், மிக அதிகம். இவர்களில் சிலர் திமுக குடும்பங்களிலிருந்து வந்தவர்கள்… கேட்கிறார்கள் “இவனுங்க என்ன அய்யா இவ்வளவு பணம் வச்சுக்கிட்டு பண்ணுவாங்க? ஏதோ ரெண்டுமூணு தலமொரைக்குன்னா  பரவால்லை. ஆனா இவனுங்க அயோக்கியனுங்க – எங்க ஒளிச்சு வெச்சுருப்பாங்க? ஏதோ தீவெல்லாம் வாங்கியிருக்காங்களாம்…”

திருமாவளவனும் ராமதாசும் மேடைகளில் கை கோர்க்கலாம். ஆனால் பல்லாண்டுகளாக இவர்கள் கயமையுடன் ‘உசுப்பு’ ஏற்றி தலித்களையும் வன்னியர்களையும் ஒருவருக்கொருவர் மோத வைத்து, தொடரும் கொலைகளுக்கும், வன்முறைகளுக்கும் அஸ்திவாரம் போட்டது, அதில் குளிர் காய்ந்தது, காய்வது – அடிமட்டத் தொண்டர்களுக்குத் தெரிந்துதான் இருக்கிறது.

நான் திருமாவளவனின் கட்சிக்காரர்களை, இது வரை விசிலடிச்சான் குஞ்சுகளாக நினைத்து வந்தது தவறு (அதே போன்று பாமக தொண்டர்களையும்தான்) – மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொள்கிறேன்….   இது எனக்கு மிகவும் நம்பிக்கையைத் தந்த விஷயம்.

எது என்னவோ, சிதம்பரம் சுற்றுவட்டாரத்தில், வாண்டையார்களின் பொறுக்கித்தனம், இதோடு, அடியோடு ஒழிந்தால் சரி…

கடலூரில் கருணாநிதி (வழக்கம் போல) அழுதகதை அடுத்த பதிவில்…

சில நண்பர்கள், மிகுந்த வருத்தத்துடன் என்னிடம் கேட்கிறார்கள், ஏன் இந்த திமுக மட்டும் தான் பாவம் செய்ததா? மற்ற கட்சிகளெல்லாம் ‘குழந்தை மனதுடன்’ இருக்கின்றனவா? அவைகளெல்லாம் ரொம்ப நேர்மையா?

என் பதில்  – என் முன்பதிவுகளைப் படிக்கவும் (முடிந்தால் – மொத்தமே 17-18 பதிவுகள் தான் இருக்கின்றன, இச்சமயம்… ). பின்பு – Franz Kafka வின் சிறுகதையான ‘இங்கிருந்து வெளியே’ வைப் படிக்கவும்.

என்னைப் பொறுத்தவரை, இந்த கேடுகெட்ட கும்பலிடமிருந்து, தமிழை, தமிழகத்தை (ஆட்சியை மட்டும் அல்ல) மீட்க வேண்டியது என்பது மிக, மிக முக்கியமான விஷயம்…

இருப்பினும், நான் திமுக மீது மிகவும் கடுமையாக இருக்கிறேன் என்பதும் சரியே… சில சமயம் சிறிது ரசக் குறைவாகக் கூட இருக்கிறது. ஒப்புக் கொள்கிறேன். (ஆனால் எல்லாவற்றுக்கும் கருணாநிதிதான் காரணம், அன்றோ?)

உண்மைதான்.

திமுக 5 ஆண்டுகள் தற்சமயம் ஆண்டிருக்கிறது. மத்திய மந்திரி சபையிலும் குறைந்த பட்சம் 10 வருடமாகத் தொடர்ந்து இருக்கிறார்கள். மிக நிறைய முடிவுகள் எடுத்திருக்கிறார்கள். இம்முடிவுகளில், இத்தனை வருடங்களில் – ஒன்றிரண்டு நற்செயல்கள் கூட இவர்கள் செய்ய வில்லையா என்றால், மிகவும் யோசித்துத் தான் சொல்கிறேன் – இவர்கள் ஒரு நல்ல விஷயம் கூடச் செய்ய வில்லை.

இதுதான் உண்மையெனில், நீங்கள், இவ்வளவுநாள் திமுகவினர் முடியைத் தான் பிடுங்கிக் கொண்டிருந்தார்களா என்று கேட்டால் – மீண்டும் யோசித்து, மிக ‘மதிப்புக்குரிய மாண்புமிகு கலைஞர் டாக்டர் ராஜராஜசோழன் கருணாநிதி’ அவர்களின் தலையைப் பார்த்துச் சொல்கிறேன் – இருக்கலாம்

அக்கால நெடுமுடிக்கிள்ளியும், இக்கால முடிசூடாச் சோழனும்...

நான் பண ஊழல் மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு இந்த கும்பலின் ஆட்சியை வெறுக்கவில்லை (இந்த மகமாகோ ஊழல்களைக் கருத்தில் கொண்டு மட்டுமே இவர்கள் அழித்தொழிக்கப் படவேண்டியவர்கள் என்றாலும் கூட) – நேரடியாகக் கண்ணுக்குப் புலப்படாத, நம் பண்பாட்டையே வன்புணர்ச்சி செய்யும், காயடிக்கும், மிகப்பல காரணங்கள் உள்ளன…

நாம் ‘திமுகவை வெறுத்து ஒதுக்குவதற்கான’ நம்முடைய காரணங்களை, பல காரணிகளாகப் பிரித்து, கொஞ்சம் அலசி, ஒரு அவசரப்-பார்வை பார்க்கலாம்.

  • அடிப்படைக் கட்டுமானங்கள்
  • வாழ்வாதாரங்கள்
  • குழந்தைகள், பெண்கள், ஆண்கள் (சுந்தர ராமசாமி நாவல் அல்ல)
  • திட்டமிடல்
  • வருவாய்துறை – வரவு-செலவு மேலாண்மை
  • தொழில் வளர்ச்சி
  • விவசாயம்
  • உணவு
  • உடை
  • உறையுள்
  • சுற்றுச்சூழல்
  • நிர்வாகம்
  • சட்டம், நீதி
  • பத்திரிக்கைகள்
  • உட்கட்சி ஜனநாயகம்
  • மற்ற கட்சிகளுடன் உறவு
  • மற்ற மாநிலங்களுடன் உறவு
  • மத்திய அரசுடன் உறவு
  • தமிழ் பண்பாடு
  • பொழுதுபோக்கு, கேளிக்கை, கடத்தல்கள் இன்னபிற

மேற்கண்டவற்றை, சிறிது விவரமாக, பின் வரும் இடுகைகளில் பார்க்கலாம்…

சவுக்கு தளத்தில் – மிக நல்ல பதிவு. நம் தமிழகத்தின் எதிர்காலம் பற்றிய கவலைகள் உள்ள அனைவரும் படிக்க வேண்டியது:

கருணாநிதியை விட பெரிய தீயசக்தி எது ?

அதில் நான் இட்டிருந்த பின்னூட்டம் இங்கு விரிவாக்கப்பட்டு பிரசுரிக்கப் படுகிறது.

தயாநிதி + கலாநிதிகளின் லீலைகளைப் பற்றி எழுதுவதென்றால் ஹாரி பாட்டர் புதினங்களைப் போல அல்லது நம்முடைய தந்தி ‘சிந்துபாத்’ போல எழுதிக்கொண்டே போகலாம். (நேரமோ, சக்தியோ தான் இல்லை!)

இவர்கள், தங்களுடைய திறமைகளை, ‘mercenary’ போன்று உபயோகப்படுத்தி சுரண்டோ சுரண்டு என்று (நம் பணத்தை மட்டும் அல்ல, நம் வாழ்வாதாரங்களையும், ஏன், நம் பண்பாட்டையுமே) சூறையாடுகின்றனர் – பணம் கூட, நமக்கு இன்று வரும், நாளை போகும். ஊழல்கள் கூட கண்டுபிடிக்கப்பட்டு தண்டிக்கப் படலாம். ஆனால், நம் மானுடம், பண்பாடு அப்படியல்ல. காயடிக்கப் பட்டால், அவ்வளவுதான்…

நமது ஓரிரு தலைமுறைகளுக்கு சன் குழுமம் தான் கலாச்சாரத்தின் ஊற்றுக்கண் என்றால், பிற்காலத்தில், தமிழாவது, கிமிழாவது…

“அல்லாம் தமில் பேசிக்னு இர்க்கின்கலா, வோட் போட் போறீங்லா? தமில் ரோம்ப் பிட்கிமா? ஓங்க்ளுக்கு என்ன பாட் போட்னும்னு சொல்ங்க, என்கு புட்ச சூப்ப்பர் ஸ்டார் ரஜினி என்ட்ரன் பாட் போடலாமா? சும்மா நம்ளை மாத்ரி சென்தமில் பெச்ங்க, தமில் நம் செம்மொளி, அது வால்க!” என்ற ‘தமிழ் எங்கள் உயிர்’ மூச்சாதான்! அயோக்கியர்கள்!!

நமது ரசனைக்குறைவிற்கும், முட்டாள்தனங்களுக்கும், (ஊழல்களைப் பொறுத்தவரை) அசாத்திய பொறுமைக்கும் திமுக காரணமாக இருந்தால், இவற்றைப் புதிய உச்சத்திற்கு எழுப்பிசென்றவர்கள், செல்பவர்கள். இந்த கேடி சகோதரர்கள்.

ஆங்கிலத்தில் ‘Addressing the Minimum Common Denominator (MCD)’ என்ற ஒரு பதம் உண்டு – ஊடகங்களைப் பற்றிய ஆராய்ச்சிகளில். இதன்படி, சன் குழுமக் குறுமதியாளர்கள், குறைந்த பட்ச மானுட அறிவுக்கே, பின்புலத்துக்கே தீனி போட்டுப்போட்டு, கழிசடைப் படங்களையும், குத்துக் கூத்துக்களையும், நடிகை ரகசியங்களையும், அழுவாச்சித் தொடர்களையும் (ஐயோ, அடிக்காறாங்க, அடிக்காறாங்க!) தொடர்ந்து ஒட்டி ஒட்டி, இந்திரன் மூத்திரன் என்று விடலைப்படங்களை விசிலடிச்சான் குஞ்சுகளுக்காக எடுத்து எடுத்து தமிழர் மூளைகளே இயங்காமல் ஆக்கி விட்டார்கள்.

என்ன, இன்னொரு பாவப்பட்ட தேசமாகிய இத்தாலியின் பெர்லுஸ்கோனி போல இன்னமும் ‘அடல்ட்’ சானல்களும், நேரிடை வன்புணர்ச்சி ஒளிபரப்புகளும் ஆரம்பிக்கவில்லை – மிக்க நன்றி மாறன்களே! (அங்கே மக்களுக்கு நல்லாட்சி தேவையா அல்லது பெண்ணை போகப்பொருளாக மட்டும் காண்பிக்கும் தொலைக்காட்சி தேவையா என்று கேட்டால், “எங்களுக்கு ஆட்சியும் வேண்டாம், கீட்சியும் வேண்டாம், பொழுதொரு மேனிக்கும் குடித்துவிட்டு ஜாலியாக பெண்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்போம்” என்று சொல்லவைக்கும்படி அங்கு MCD-களைத் தயார் பண்ணியிருக்கிறார்கள்.)

ஆனால், இப்படியே போனால், சன் குழுமம் இப்படியும் செய்யும் – ஏனெனில், அவர்களுக்கு கேடுகெட்ட காமத்தையும், வாந்தி எடுக்க வைக்கும் நகைச்சுவையையும் காண்பிப்பதற்கு, கருணாநிதியின் மாபெரும் குடும்பத்திலேயே, வேண்டுமளவு நடிகர்களும் கதைகளும் உண்டே!

சவுக்கு பதிவில் (‘பாண்டியன்’ என்ற பின்னூட்டமிட்டவரும் கூட) விலாவாரியாக எழுதியிருக்கின்றனர். அதில் விட்டுப்போன இரு விஷயங்களைப் பற்றி இங்கு நான் எழுதுகிறேன்.

ரிலையன்ஸ் நிறுவனத்திடமிருந்து பெற்ற ‘அன்பளிப்பு:’

நெடுநாள்முன் நான் தொலைத்தொடர்புத் துறையுடன் தொடர்புள்ளவனாக இருந்தேன். அப்போது தயாநிதி மத்திய அமைச்சர். ரிலையன்ஸ் நிறுவனம், இந்திய நாடெங்கும், குறுக்கிலும் நெடுக்கிலும் ஒளி இழை வடங்களை சாலைகளில், நிலத்தின் கீழ் பதித்துக் கொண்டிருந்தது. அதற்கு, ரிலையன்சிற்கு மத்திய அரசாங்கத்தின் அனுமதி தேவையாக இருந்தது.

இச்சமயம், நம் உதிரி, ரிலையன்சுடன் ஒரு ஊழல் (மகத்தானது! தகத்தகாயது!!) ‘ஒப்பந்தம்’ போட்டார் – அதன் படி, தமிழகத்தில் ரிலையன்ஸ் ஒளி இழை வடங்களைப் போடும்போது (கிட்டத்தட்ட 20,000 கிலோமீட்டர் என நினைக்கிறேன்), SCV-க்காக ஒரு ஜோடி வடக் கற்றைகளை ‘இலவசமாகப்’ போட்டுத் தரவேண்டும். எப்படி இருக்கு கதை. (இதற்கான ‘செலவு’ அச்சமயம், குறைந்த பட்சம் 3௦௦ கோடி ரூபாய் இருந்திருக்கும்! எல்லாம் நம் பணம்!)

இதன்மூலம், SCV-இன் வலிமையும், வீச்சும், அதிவிரைவு இணைய / தொலைபேசி இணைப்புகளும் பலமடங்கு அதிகரிக்கும். இதனை வைத்து இந்த கேடிகள் இன்னும் பல மடங்கு தங்கள் ‘தமிழ்’ வியாபாரத்தை நடத்த முடியும்.

நண்பர்களே, யோசியுங்கள் – நீங்கள் தமிழகத்தில் நடக்கும் ஒவ்வொரு சாலையிலும், அவற்றின் கீழ், கேடி சகோதரர்களின் ஊழலாறு ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது! தலைக்குமேல் தாறுமாறாக ஊழல் டிவி வடங்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறன – சீர்கேடுகளை, ஆபாசங்களைச் சுமந்துகொண்டு! இவற்றையெல்லாம் மீறி கண்ணுக்குத் தெரியாமல் ஜேப்படி செய்யும், செயற்கைக்கோள் தொடர்புகள் வேறு…

ரதன் டாடாவிடம் நேரடியாக துட்டு கேட்ட காதை:

தயாநிதியார் அவர்கள் மத்திய மந்திரியாக இருந்த காலம்; சில ஒப்புதல்களுக்காக (TATA Sky) ரதன் டாடா நம் ஆளைப் பார்க்க வேண்டிஇருந்தது. அந்த சந்திப்புக்குப்பின் டாட்டா அவர்கள் மிகுந்த மன உளைச்சலுடன் காணப்பட்டார். பிரதம மந்திரியுடனும் அது பற்றிப் பேசினார். அவர் ஆட்கள் கயமை நிதியுடனும் பேசினர்.

விஷயம் இதுதான்:

டாடா மிகவும் வருத்தப்பட்ட விஷயம் என்னவென்றால் – மற்ற அமைச்சர்கள், கையூட்டு வேண்டுமென்றால், சிறிது சங்கடத்துடன், சிறிது வெட்கத்துடன் – “என்னிடம் கொடுக்க வேண்டாம், என்னுடைய உதவியாளர்களிடமோ அல்லது வீட்டிலோ, காதும்-காதும் வைத்ததுபோல் கொடுத்துவிடுங்கள், தயவுசெய்து” என்பார்கள்.

டாடாவுக்கும் தெரியும் – இந்தக் கையூட்டுப் பணத்தில் மிகப் பெரும் பகுதி, அந்த அமைச்சரின் கட்சி நிதிக்குப் போய் விடும் என்பதும், நம் பாணி கட்சி வளர்ப்பிலும், ‘ஜனநாயகத் தேர்தல்’ அமைப்பிலும்,இம்மாதிரி பணம் புரட்ட வேண்டியது தவிர்க்க முடியாதது என்பதும்… டாடாவுடைய புரிந்துகொள்ளலை நாம் மதிக்கலாம்.

ஆனால், நம் தயாநிதி மாறன் – இம்மாதிரி வெட்கமோ, கூச்சமோ படாமல் நேரடியாக எவ்வளவு பணம் தருவீர்கள் – “ஹொவ் மச் கேன் யு கிவ்” என்று கேட்டது மட்டுமல்லாமல், “என் அலுவலகத்திலேயே தாருங்கள் ‘ என்று சொல்லி, ‘இப்போதே தாருங்கள்” என்று முரண்டு பிடித்தார். மேலும், “எனக்கு உங்கள் தொழிலில் எவ்வளவு பங்கு தருவீர்கள்? நீங்கள் குறைந்த பட்சம் 30% கொடுத்தால்தான், நான் உங்கள் கோப்பைப் பார்ப்பேன்!” என்ற பேரம் வேறு.

வெறுத்துப்போன டாட்டா நீயும் வேண்டாம், உன் அனுமதியும் வேண்டாமென வெளியே வந்தார். (அவருக்குத் தெரியாது, இந்த நிதிகளே தீவட்டிக் கொள்ளைக்கார அயோக்கிய கும்பல் என்பது)

பின்னாளில் டாடா நாசூக்காக இந்த சம்பவத்தை: “தயாநிதி மாறனுடன் எனக்கு ‘சரி வரவில்லை’  என்று குறிப்பிட்டார். (Tata said he did not share good “chemistry” with Maran)

இதன்பற்றிய தகவல் வெளியே கசிந்து பின்பு தயாநிதியால், கருணாநிதியால் அமுக்கப் பட்டது. இந்த நிகழ்வால் தான், டாட்டா, தயாநிதி எக்காரணம் கொண்டும் மறுபடியும் ‘தொலைத்தொடர்புத் துறை’ அமைச்சராக வரக் கூடாது என்ற முயற்சி எடுத்தார். (நீரா ராடியா அம்மாளும் உதவி புரிந்தார்; இதனால் தான், கனிமொழி உதவியுடன். ராசா ‘கைய வைக்க’ முடிந்தது…)

*** டாடா நிறுவன TAS (டாடா அட்மினிஸ்ட்ரேடேடிவ் சர்வீஸ் – IAS போன்றதொரு முக்கிய அமைப்பு , டாட்டா குழும உயர்நிலை மேலாண்மைக்காக ஏற்படுத்தப்பட்டது) அதிகாரி, ஒருவர் சொன்ன தமிழகத்திற்கே வெட்கக்கேடான நிகழ்ச்சிகள் இவை ***

Scylla, Charybdis என்று கிரேக்க இலக்கியத்தில் இரண்டு படுபயங்கரமான பூதங்கள் பேசப்படுகின்றன. இதில் ஒன்று பலதலை கொண்டது, இன்னொன்று ஒரு கடறாழ்சுழி – ஒரு கடற்சந்தியின் இரண்டு பக்கமும் இவை இருக்கும், அப்பக்கம் போகும் எதனையும் விட்டு வைக்காது. ஆனால் அவ்வழியாகப் போகாமலும் மக்களுக்கு இருக்க முடியாது. இந்த கேடி சகோதரர்களை ஆக்டோபஸ் என்று சொல்வதைவிட Scylla & Charybdis என்று சொல்லலாமோ என்னவோ!

=-=-=-=-=

மீண்டும் உங்களைச் சிந்திக்க நான் வேண்டுவது என்னவென்றால்… இத்தேர்தலில் நாம் உதிர்க்கப்போவது எதனை?

(மன்னிக்கவும், இது உதிரிகளும், தொண்டரடிப்பொடிகளும் பங்குபெறும் பட்டிமன்றம் அல்ல)

சும்மா ஆடாத  கனிமொழி அம்மையார் அவர்கள் குடுமி ஆடினால் என்ன அர்த்தம்? அவருக்கு என்னமோ ஆதாயம் இருக்கிறது என்று தான்! அதுவும் மிகப் பெரிய பண ஆதாயம் இருக்க வேண்டும்.

‘Moneyமொழி, நீ என்னை மறந்துவிடு’ என்று மீனவ நண்பன் கதறினாலும்,  கேட்பாரா அவர்? பெரிய தமிழ்வாணி அல்லவோ இவர்! மீனவர்களுக்காகக் குரல் கொடுக்கும் இவரை கயமையோடு சந்தேகிக்கலாமா? மணல்வாரி அம்மனை மீனம்மன் என்று கூறல் தகுமோ?

அச்சச்சோ! என்ன வெற்றிக் களிப்புப் பாருங்கள்! (அடுத்தக் கால்ஷீட் எங்கே?)

நம் ஊடகங்கள் கனிமொழியின் மீனவநண்பத்தனத்திற்கு, திடீர் போராட்டத்துக்கு, கைதுக்கு என்ன காரணம் என ஆய் ஆய் என்று ஆராய்ந்து கீழ்கண்டவற்றை பலமாதிரி எழுதின.

  1. அவருக்கு, மீனவர்கள், தமிழ்நாடு, தமிழம், நமது கலாச்சாரம் என்பதிலெல்லாம் ஆர்வம் உண்டு. அவர் தம்மை, தமிழுக்காக, தமிழர்களுக்காக அர்ப்பணித்திருக்கிறார்.
  2. ராசா கைய வெச்சு ராங்கா போன ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலினால் ஏற்பட்ட பாதிப்பைச் சரி கட்டிக்கொண்டிருக்கிறார். சிபிஐ – வலை நெருங்க நெருங்க அவர்களுக்கு மக்களை, மக்கள் கவனத்தை, அதிலிருந்து திருப்பி விட வேண்டியிருக்கிறது.
  3. தமிழ்நாட்டில் இது தேர்தல் காலம். ஆகவே இந்த ஒரு நாள் போராட்டம், இழவு எல்லாம்! அவர்களுக்கு உண்மையாகவே இப்பிரச்சினைகளிலேல்லாம் ஆர்வம் இல்லை.
  4. சில சமயம் முன்பு தமிழக மீனவர்கள் இருவரை சிறிலங்கா கடற்படையினர் கொன்ற பொது, திமுக ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அந்தத் தவறுக்குப் பிராயச்சித்தமாகத்தான் கனிமொழி இப்போது போராட்டத்தில் இறங்கி இருக்கிறார்.

இதில், இந்த புதிரான சூழலில், பிலிம் விஜய் (புலவர் உதிரிப்பெருமகனார் பாவி ஜய் அல்ல!) கூட உளறித் தள்ளி, ராஜபக்ஷவிடம் “டேய்! நான் அடிச்சா நீ தாங்கமாட்டே!!” – என்று தமிழகத்தில் பாதுகாப்பாக இருந்துகொண்டு தோள் புடைத்து, தினவு எடுத்து, மயிர்க்கூச்செரிக்கும் கீச்சுக் குரலில் படுபயங்கர வீர சவால் விட முடிகிறது. என்ன இழவெடுத்த உதிரிகள் இவர்கள்!  இட்லிவடை  வலைப்பூவில் ‘முழுமையான அரைகுறை’ என்ற தலைப்பில் இவர் பற்றிய ஒரு செய்தி வந்துள்ளது.

நான் மீனவசமுதாயத்தைச் சார்ந்தவன் அல்ல. சென்னையில் வசித்த காலத்தில், நொச்சிக்குப்பத்திலும், டொம்மிங்குப்பத்திலும் சில நண்பர்கள் இருந்தனர். அவர்களுடைய கட்டுமரங்களில் ‘நிலா அது வானத்து மேலே’ (ஆனால் ‘பலானது’ ஓடத்தில் இல்லாமல்) பயணங்கள் சென்றிருக்கிறேன். எனக்கு மீன் பிடி தொழில் ஓரளவுக்குத்தான் அறிமுகம்.

ஆனால், நான்  கடந்த சில மாதங்களில், தமிழகக் கடற்கரையோரம் பயணம் செய்து,  கரையோர மீனவர்களுடன் அளவளாவும் சந்தர்ப்பங்கள் வாய்த்தன – அருமையான தருணங்கள் அவை.. (உங்களில் எவ்வளவு பேர் வண்ணநிலவனின் ‘கடல் புரத்தில்  ….’ என்கிற அழகான நாவலைப் படித்திருப்பீர்களோ தெரியாது. இதுவரைப் படிக்காவிட்டால், அவசியம் படிக்க வேண்டும் அனைத்துத் தமிழ் ஆர்வலர்களும்).

அவர்கள் ‘வெள்ளந்தி’ மனப்பான்மையும், படும் கஷ்டங்களும், திமுக ஆட்சியின் கயமையும், இலங்கைத் தமிழ்/சிங்கள மீனவர்களை (நம் தமிழகம்) ஏமாற்றுதல்களும், நம் தமிழகத்தைச் சார்ந்த சிறு மீனவர்களை ஒடுக்கல்களும், விஜய் போன்ற அறிவுத்திறன் குறைந்த அரைகுறைகளின் ஆரவாரங்களும், கனிமொழி, திருமாவளவன் போன்றோரின் சுயலாபம் கருதிய கயமை வேடங்களும்… இன்னபிற தொடரத் தொடர வேதனை மிகும் விஷயங்களைப் பற்றியும் அறிந்து கொண்டேன்.

நிற்க , மீண்டும் விஷயத்திற்கு வருகிறேன் நான், அம்மையாரின் ஒரே கல்லில் மறையக் கூடிய மாபணப்பானை பற்றி…

நண்பர்களே – உங்களுக்குத் தெரியும் – கனிமொழிதான் கருணாநிதியின் நேரடியான உண்மை வாரிசு என்பது! ஏன் இதைச் சொல்கிறேன் என்றால், கயமைத் தகப்பனார் அவர்களால், பாவம்,  ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காய் தான் அடிக்க முடியும். ஆனால், ஒரே கல்லில் ஒரு மா-மாமரத்தையே அடித்து வீழ்த்தும் தன்மையும், வன்மையும், கயமையும் படைத்தவர் கனிமொழி அவர்கள்.

கனிமொழி மீனவநண்பரான காரணம் தெரியவேண்டுமானால், நாம் சிறிது மீன், கடல், ரெட்டைமடி வலை (இன்னும் seine, purse seine, wade netting, trawler நெட் போன்ற பலவகையான, தடை செய்யப்பட்ட வலைகள் மற்றும் பிடிமுறைகள்) , ட்ராவ்லர்  படகு, தமிழக மீனவர், ஈழ மீனவர்,  சிறிலங்கா கடற்படை, மனிதர், பேராசை, ஊழல் என்பது பற்றியெல்லாம் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

உலகளாவிய உணவுப்பொருட்கள் தட்டுப்பாடு அதிகமாகிவரும் இக்காலத்தில்,  மீன்கள் (கடலிலும், உள்நாட்டு நீர்நிலைகளிலும்) கிடைப்பது அரிதாகி வருவதும் அடங்கும். இதற்கான காரணங்களில் முதன்மையானது – வழக்கம் போல, மனிதனின் பேராசை தான்.

நிற்க, நான் கனிமொழி அவர்களின் (இன்னொரு) கபட வேடத்தைப் பற்றி எழுதவேண்டும் என்று நினைத்து இந்த மீன் கொள்ளையைப் பற்றி ஆரம்பித்தேன்.  பின்பு, இதுபற்றி இணையத் தளங்களில் ஏதாவது தமிழில் எழுதப் பட்டிருக்கிறதா என்று பார்த்தால், ‘தேனீ’ என்கிற (ஜெர்மனியில் இருந்து பதிப்பிக்கப்படுகிறது என நினைக்கிறேன்)  பத்திரிக்கையில் மிகவும் விரிவாக இந்தப் பிரச்சினையைப் பற்றி அலசியிருக்கிறார்கள் எனத் தெரியவந்தது. அதன் சுட்டி இதோ – நீங்கள் இதனை அவசியம் படிக்க வேண்டும்.

கனிமொழி கைதும், திமுக போராட்டமும் யாருக்காக..? – ஒருவிரிவான பார்வை
http://www.thenee.com/html/170211-2.html
(மிக்க நன்றி ‘தேனீ’ – உங்கள் பணி தொடரட்டும்.)

மேற்கண்ட சுட்டியைப் படித்துவிட்டீர்களா? படித்த பின் தான் கீழ்கண்ட விஷயங்கள் புரியும். ‘மணி’ என்கிற மீன்வளத்தொழிலில் ஈடுபட்டு, விஷயமும் தெரிந்துள்ள ஒருவர், அழகான தமிழில், இந்த விவகாரத்தைப் புட்டுப்புட்டு வைத்திருக்கிறார்…

இப்போது, தேனீ ரீங்கரிக்காத விஷயத்தைப் பற்றிப் பேசுவோம்.

இந்த சென்னை திருவொற்றியூரைச்  சார்ந்த மேதகு KPP சாமி அவர்கள், நமது தமிழகத்தின் மீன் வளத்துறை அமைச்சர், இவர்  ‘மீன் ஆட்சியின்’ (மன்னிக்கவும், Moneyமொழியின் ) வளத்தையும் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. மீன்வளத்தைப் பற்றி ஒரு புண்ணாக்கும் அறியாத கோலம் வேறு. பதவிக் காலத்திற்குள் சுருட்ட வேண்டியதை சுருட்ட வேண்டும். மீன் சுருட்டிக்கும் மற்றவர்களுக்கும், அள்ளிக் கொடுக்க வேண்டும். (மாதம் 1 கோடி ரூபாய் என்கிறார்கள். சிலர் 75 லட்சம் ரூபாய் தான்(!) என்கிறார்கள்) – இதைத் தவிர அடிக்கட்டுமானப் பணிகளில், பணிகள் சரிவர அல்லது நடக்காமலேயே கையூட்டு வேறு… மேலும் கயமையுடன், கிறிஸ்தவ நிறுவனங்களையும் உபயோகித்துக் கொள்ள வேண்டும் பதிலுக்கு பதில் உதவியான கண்டுகொள்ளாமையையும் செய்ய வேண்டும். எவ்வளவு பணிகள் KPP சாமி அவர்களுக்கு…

எது எப்படியோ, கனிமொழிக்கு – கடலோ, மீன்களோ, அப்பாவி மீனவர்களோ (அவர்கள் தமிழ்த் தமிழர்களோ, ஈழத் தமிழர்களோ, சிங்களவர்களோ – யாராயிருந்தாலும் சரி) எக்கேடு கெட்டால் என்ன? தாம் ‘கவனிக்கப்பட்டால்’ சரி.

ஆகவே தான், மீனவர்களுக்கு ஆதராவாக ‘போராடி,’ கைது செய்யப்படவேண்டிய நாடகமெல்லாம்! என்ன, ஒரு கோடி ரூபாய் மாதாமாதம் வருகிறதென்றால், சில மணிநேரங்கள் (அதுவும் 5 வருடங்களுக்கு ஒரு முறை தான்!)  நடிக்க முடியாதா? இதில் கொசுறு அனுகூலம், கனிமொழி ‘போராடுகிறார்’ என்ற பிம்பம்! ஆனால் மக்களுக்குத் தெரியும், அவர் கயமை…

கனிமொழி பகர்ந்தது அங்கே:

“Poetry is a continuous dialogue with my own self. People find themselves in so many ways. It’s kind of discovering myself…a conversation with myself.”

கனிமொழி  கிவிதை இங்கே:

“அறையின் கதவுகளுக்குப் பின்னால்
பத்திரமாய்ப் பதுக்கி வைத்திருக்கிறேன்”

=-=-=-=-=

மீண்டும் உங்களைச் சிந்திக்க நான் வேண்டுவது என்னவென்றால்… இத்தேர்தலில் நாம் உதிர்க்கப்போவது எதனை?