‘விடுதலை’யில், கருணாநிதி அவர்கள் எழுதிய உடனிறப்புகளுக்கான கடிதம் படித்தேன்:

மாணவச் செல்வங்களும் பெற்றோர்களும் தவித்துப் போயிருக்கிறார்கள் அனைத்துக்கட்சித் தலைவர்களும் – கல்வியாளர்களும் சொல்லி இன்னமும் பிடிவாதமா?

… பல்லாண்டுகளுக்கு முன்பு ‘தேவன்’ என்பவர் ‘துப்பறியும் சாம்பு’ என்று தொடர்கதைகளை(!) எழுதிக்(!!) கொண்டிருந்தார். அதில் அடிக்கடி (என் நினைவில் இருந்து எழுதுகிறேன்) வரும் வசனம் “எனக்கு சிப்பு சிப்பா வர்றது!” இதனை அந்தச் சாம்புவின் மகன், ஒரு சிறுவன், சொல்வதாக ஞாபகம்.

ஆம், இந்த குடமுருட்டி குண்டர் எழுதியதைப் படித்ததும் எனக்கும் சிப்பு சிப்பாகத்தான் வருகிறது. கூடவே, பொய்மைகளை அடுக்குமொழியில், உணர்ச்சிகரமாக எழுதும் இந்தப் பொறுக்கித் தமிழ்நடையைப் பார்த்து, சலித்து, ஒரே வெறுப்பும்…

கருணாநிதிக்கும் கல்விக்கும் ஒரு சம்பந்தமும் இல்லை. ஏன், இவருக்கும் மானுடத்துக்கும் கூட ஒரு தொடர்பும் இல்லை.

கேவலமான பொறுக்கித்தனத்திற்கும், வன்புணர்ச்சிகளுக்கும், பட்டப் பகற்கொள்ளைகளுக்கும், கொடுமைக் கொலைகளுக்கும், அடிப்படை அயோக்கியத்தனங்களுக்கும், செய்நன்றி மறத்தல்களுக்கும், கயமைகளுக்கும், வாய்ப்பேச்சு வீரத்துக்கும் குப்பைத் தமிழுக்கும் (தமிழ் மொழியில் பலவகை உண்டு – இதில் கருணாநிதிகளின் நடை இது), இன்னபிற உதிரித் தனங்களுக்கும்  –  கருணாநிதிக்கும் தொடர்பு உண்டா?

உண்டு! உண்டு!!

சொல்லப் போனால், காமராஜ், ராஜாஜி, பக்தவத்சலம் (MGR-ஐக் கூட நாம் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்!) போன்றோருக்குப் பின், நாம், கல்வி மேல் உண்மையான அக்கறை கொண்ட, தமிழகத் தலைவர்கள் யார் என்றால், நாம் அவர்களை இனம் காண்பது அரிது. (ஆனாலும் பொதுவுடைமை இயக்கங்களிலும், ‘தமிழ் தேசீய’ இயக்கங்களிலும், ‘இந்திய தேசீய’ இயக்கங்களிலும்,  RSS போன்ற அணிகளிலும் ஏராளமானோர், அறிவுடையோர் உள்ளனர். இவர்கள் செயல் வீரர்களும் கூட. ஆனால், தமிழகம் அளாவிய பாதிப்புகளை இவர்களால் ஏற்படுத்த முடியுமா – இவர்கள்  முனைப்பால், உழைப்பால், உதிரிப் போக்குகள் உதிர்ந்து, நேர்மைப் போக்குகள் வெற்றிகொள்ளக் கூடுமா என்பது ஒரு கேள்விக் குறி,)

நம் தமிழக அரசியலில், ஏனோ தானோ என்று கல்வியை ‘அறிந்து’ கொண்டவர்கள், சுயநலமிகள், விளம்பரக்காரர்கள், ‘கல்வி’ வியாபாரிகள், அரைகுறைகள், இரண்டும்கெட்டான்கள் என்று நாம் இனம் காணக் கூடியவர்கள் – மருத்துவர் ‘PMK’ ராமதாசு, வீரமணி, திருமாவளவன் போன்றவர்கள். இவர்களைக் கூட நாம் புரிந்து கொள்ள முடியும். மன்னிக்கக் கூட முடியும்.

கல்வியைப் பற்றி ஓரளவு அறிந்து கொண்டவர்கள், இப்போதைக்கு ஓரளவு மக்களுக்காகச் சிந்திப்பவர்கள் என்று நாம் கூற முடிவது வை கோபால்சாமி, ஜெயலலிதா போன்றவர்களை. ஆனால் இவர்கள் பார்வைகள் வேறு, உணர்ச்சிகள் வேறு, நடைமுறையில் எண்ணங்களைச் செயல்வடிவமாக்கல்  திறமைகளும், முனைப்புகளும் வேறு. மேலும் இவர்கள், கருணாநிதிகள் என்ற தமிழகம் அளாவிய – தமிழக, இந்திய, அயோக்கிய, மானுடப் பதர்களை எதிர்த்து அரசியல் செய்ய வேண்டிய நிர்ப்பந்தங்கள். ஆக, இவர்களுடைய கல்வி குறித்த அக்கறை, மேற்சொல்லப் பட்ட பதர்களால் சுற்றி வளைக்கப் பட்டு நீர்க்கடிக்கப் படுகிறது. இது அறிந்து கொள்ளப் படக் கூடியதே! (விஜயகாந்த் அவர்கள் எப்படி, கல்வி பற்றிய அவர் எண்ணப் போக்குகள் என்ன என்பவை எனக்குப் புரியவில்லை, நான் இன்னமும் முயற்சிக்க வேண்டும் )

ஆனால், கல்வி மேல் உண்மையான அக்கறை கொண்டுள்ள, மக்களை முட்டாள்களாக்கும் பொறுக்கித்தலைவர்களை (அதாவது, திருவாளர் கருணாநிதி போன்றவர்கள்) நாம் இனம் கண்டுகொண்டு, அருவருத்து ஒதுக்குவது மிக முக்கியமானது.

=-=-=-=-=

கல்வி என்றால் என்ன? சமச்சீர் என்றால் என்ன? சமச்சீர் கல்வி உதவிகரமானதா? கருணாநிதி ஆரம்பித்ததா இந்தச் சமச்சீர்? கருணாநிதியும் கல்வியும் ‘க’ என்று ஆரம்பிப்பதைத் தவிர என்ன இவைகளுக்குத் தொடர்பு? ஏன் இவ்வளவு நாட்கள், இந்தச் சமச்சீர் விவகாரத்திற்கு? 1967-ல் ஆரம்பித்திருக்கலாமே? கல்வி என்றால் புத்தகம் தானா? மாணவன் என்பது யார்? ஆசிரியர் யார்? வாழ்க்கைக்கும் கல்விக்கும் என்ன சம்பந்தம்? கல்வியின் ஊற்றுக்கண்கள் யாவை? கல்வியின் அங்கங்கள் யாவை? கல்வி தொடர்பான முரணியக்கங்களை நாம் எப்படி புரிந்து கொள்வது. கல்வி சார்ந்தது – இந்திய அளவில் என்ன நடந்து கொண்டிருக்கிறது? உலக அளவில் கல்வி பற்றி எத்தகைய எண்ணப் போக்குகள், கோட்பாடுகள் இருக்கின்றன?  கல்வியின் அரசியல் என்ன? மிஷனரிகளுக்கும் கல்விக்கும் என்ன சம்பந்தம்? அரசுக்கும் கல்விக்கும்? சமயங்களுக்கும் கல்விக்கும்? இவை போன்ற  பலப்பல கேள்விகளை நாம் ஆராய வேண்டும், பிரச்சினைகளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்…

தவிர, அரசியல்வாதிகள், பெற்றோர்கள், சிறார்கள், ஆசிரியர்கள், நேர்மையாகப் பள்ளி நடத்துபவர்கள், பள்ளித்’தொழில்’ முனைவோர்  என்ன நினைக்கிறார்கள்? இவற்றின், இவர் எண்ணப் போக்குகளின், ஊற்றுக்கண்கள் என்ன – போன்றவற்றையும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். கருணாநிதிகளுக்கும், பொறுக்கி ஊடகங்களுக்கும் – அவர்கள் சமைக்கும் ஏகபோக எண்ணப்(வயிற்றுப்) போக்குகளுக்கும் எவ்வளவு மதிப்பு கொடுக்க வேண்டும் என்பதையும்…

ஆம். இதில் புல்லரிப்புகளுக்கும், வாயோர நுரை தள்ளல்களுக்கும் இடம் இல்லை.

பார்ப்போம்…

Advertisements

நம் தமிழ் மக்களை இந்தத் தொல்லைத் திருமாவளவன் மீட்பது எப்போது?

வடக்கு கிழக்கு பகுதிகள் முழுவதையும் மெல்ல மெல்ல சிங்களமயப்படுத்தி கொடுங்கோன்மை செலுத்தி வரும் இராஜபக்சே கும்பலுக்கு அறவழியில் அரசியல்ரீதியாக சம்மட்டி அடிகொடுத்து பாடம் புகட்டியிருக்கிற ஈழத்தமிழ் சொந்தங்களுக்கு விடுதலைச் சிறுத்தைகள் நெஞ்சார்ந்த பாராட்டுகளையும், நன்றியையும் தெரிவித்து கொள்கிறது.

அல்லது, நாம் இம்மனிதரின் தொல்லையில் இருந்து மீள்வது எப்போது??

தேவரீர் நீங்கள் தயை செய்து தொல்(லை) திருமாவளவனின் வேலை வெட்டியற்ற அறிக்கையைப்  பார்த்து, முழுதும் படித்துப் புளகாங்கிதம் அடைவீராக! இதில் இவர் அனைத்துலக நாடுகளுக்கும் ஒரு பயங்கர அறைகூவல் விட்டிருக்கிறார்.

ஏன் அகில பிரபஞ்சத்திற்கும் இந்த அரைகுறைக் கூவல் செல்லவேண்டாமென்று நினைக்கிறாரோ தெரியவில்லை!

அனைத்துலக நாடுகள் தமிழீழத்தை அங்கீகரிக்க வேண்டும்! தொல்.திருமாவளவன் அறிக்கை!

இவர் பகர்கிறார்:

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் நல்வாழ்த்துக்களை பெற்ற தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்புக்கு மாபெரும் வெற்றியை வழங்கியுள்ளனர்.

இது மெய்யாலுமே ஒரு நல்ல நகைச்சுவை தான்!

ஆமாம்! இது எப்படி இருக்கிறதென்றால், தொல்(லை) திருமாவளவன் அவர்கள் நல வாழ்த்துக்களைப் பெற்றுத்தான் மம்தா பானர்ஜி அவர்கள் மேற்கு வங்காளத்தில் வெற்றி பெற முடிந்தது அல்லவா? பாவம் சிபிஎம் – அவர்கள் முன்னமே மாவீரர் திருமாவளவன் அவர்களை சாந்தப் படுத்தி ஒன்றிரண்டு ஃப்ளெக்ஸ் தட்டி விளம்பரங்களை கொல்கொத்தாவில் வைத்திருந்தால் அவர்களுக்கு இந்த கதி வந்திருக்குமா?

ஏன், தென்னமெரிக்க பெருவில், அண்மையில் நடந்த தேர்தல்களில் ஓய்யான்டா ஹூமலா ( Ollanta Humala), பழம் பெருச்சாளி ஃபூஜிமொரியின்  பெண்ணைத் (கைகோ) தோற்கடித்தது கூட, நம் திருமாவளவனின் தயவில் தானே? நம் திருமாவளவன், சே குவேரா போல உடையணிந்து கொண்டு, ஒரு இதழோர நக்கல் நகைப்புடன், கைகோவை ஆதரிப்பது போல அல்லது கொலைவெறித் தனமான வாயோர நுரை தள்ளும் வீராவேசப் பேச்சுடன், டால்டா தடவிக் கூர்மையாக்கப் பட்ட மீசையுடன்  – ஒன்றிரண்டு ஃ ப்ளெக்ஸ் தட்டிகள் வைத்திருந்தால் போதுமே, லிமாவில்… ஹூமலா தோற்றிருப்பாரே!

பாவம் திருமாவளவன் அவர்கள்! நம் தமிழர்கள் அவரின் ஆழத்தையும் வீச்சையும், இன்னமும் புரிந்து கொள்ளவில்லை. (நல்ல வேளை!)

பல காலம் முன்னே, ஒரு ‘திராவிடச்’ சிறுமியை வன்புணர்ச்சி செய்து, வெட்கமோ, குற்ற உணர்ச்சியோ – ஒன்றாலும் கூட சித்திரவதைப் படுத்தப் படாமல் – அலட்டலில்லாமல் பேசும் இந்த ‘வெற்று’ அன்பழகன் சொல்வது என்ன?

“கருத்து ஒருமித்து ஒருவரை ஒருவர் ஏற்றுக் கொள் வதுதான் தமிழர் பண்பாடு.  ஆரிய கலாசசாரத்தில் எத்தனையோ முறைகள் இருந்தது. அன்பால் இணைவது தமிழர் பண்பாட்டு திருமணமாகும்.

கருத்தொருமித்துத் தான் சற்றொப்ப நாற்பது வருடங்கட்கு முன் பரிதாபத்துக்குரிய அச்சிறுமி, தன்னை இந்த பொறுக்கித் தலைவர் அவர்கள், (அன்பால் இணைந்த) வன்புணர்ச்சி செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டாரா?

“புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன், குலவிளக்கு என்ற நூலில் முதியோர் காதல் என்ற பகுதியில் அன்பைப் பற்றி விவரித்துச் சொன்னார்.

பாவம் பாரதிதாசன். இம்மாதிரி திமுக பொறுக்கிகள் (அதாவது, அக்கட்சியின் தலைவர்கள், அதன் முட்டாள் தொண்டர்கள் அல்ல!) அவரை உபயோகிப்பார்கள்  என்று தெரிந்திருந்தால், அந்தக் கொலைவாளை எடுத்து, குறைந்த பட்சம் இந்தக் கொடியோர்களின் பிறப்புறுப்புக்களையாவது  அறுத்திருப்பார்!

என்ன ‘வெற்று’ அன்பழகன் அவர்களே! பாரதிதாசன் உங்கள் இளம்-முதுமையில், சின்னஞ் சிறார்களை வன்புணர்ச்சி செய்யவா சொன்னார்?

“மணமக்கள் கார்த்திக் குமார் – மலர்செல்வி அவர்களை நான் ஒன்றை கேட்டுக் கொள்கிறேன்.  அவர்களின் பெயரில் கார்த்திக் குமார் என்றால், அது வட மொழி. கார்த்திகுமார் என்ற பெயரில் ஒற்று தேவையில்லை. மலர்செல்வி என்பது தமிழ். எனவே மலர்ச்செல்வி என்பதில் ஒற்று வேண்டும். எனவே கார்த்தி குமார் தனது ஒற்றை மலர்ச் செல்விக்கு கொடுத்து இருவரும் நன்றாக வாழ வாழ்த்துகிறேன்.

ஏன் ‘வெட்டி’ அன்பழகன் அவர்களே – உங்கள் நகைச்சுவை உணர்ச்சியை – அதாவ்து, ஒற்றைக் கொடுப்பது – மெச்சத் தகுந்தது தான்; ஆனால் திசைச் சொற்கள், தமிழில் உபயோகப் படும் வடமொழிச் சொற்கள் (உதாரணங்கள் – கருணா, நிதி, கலை, கிரி, துர்கா போன்றவை – இவை பொதுவாக உங்கள் கட்சி சார்ந்த பொறுக்கிகள் பயன் படுத்துவது உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கலாம்)  போன்றவை சம்பந்தப் பட்ட தமிழ் இலக்கணத்தின் ‘புணர்ச்சி விதிகளை’  அறிந்திருக்கிறீர்களா?

அல்லது உங்கள் கவனமெல்லாம், உங்கள் தலைவரைப் போல ‘வன்புணர்ச்சி’ மீது தான் இருக்கிறதா?

விடுதலை நவில்கிறது:  தி.மு.க. பொதுச் செயலாளர் பேராசிரியர் க.அன்பழகன் பேச்சு

=-=-=-=

பின்குறிப்பு: மணமக்கள் கார்த்திக் குமார், மலர்ச்செல்விக்கு வாழ்த்துக்கள். நீங்கள் நன்னீராடி உங்கள் மீது பட்ட அன்பழுக்கை அகற்றிக் கொள்வீர்களாக!

-=-=-=-=-

கணிதம் ஒரு அற்புதமான விஷயம். அதிலும், அதன் ஒரு அங்கமான கேம் தியரி என்பது மிகவும் அழகானது. மேரிலான்ட் பலகலைக் கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் இதனை உபயோகித்து, பல வருடங்களாக, நம் உலகத்தில் உள்ள வெறி கொண்டலையும் கும்பல்களை அறிய (அரிய?) முயன்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நாஷ் சமனம் (Nash Equilibrium), லஷ்கர்-இ-தய்பா பற்றிச்  சொல்வது என்ன?

படியுங்கள்…

http://www.eurekalert.org/pub_releases/2011-07/uom-uta071411.php

Understanding terror attacks in India

Recent advances in computer science at the University of Maryland cast fresh light on terrorism in India

COLLEGE PARK, Md. – Recent advances in computer science at the University of Maryland’s Laboratory for Computational Cultural Dynamics cast fresh light on terrorism in India, such as yesterday’s coordinated attacks in Mumbai. Some important conclusions from two forthcoming papers, accepted for publication at the 2011 European Conference on Intelligence Security Informatics and the 2011 Open Source Intelligence Conference in September 2011, suggest that reining in terror groups like Lashkar-e-Taiba (LeT), who carried out the devastating Mumbai attacks in Nov. 2008, can be done only with concurrent action by the United States and India and a reduction in US aid to Pakistan.

In order to understand how terrorism from groups such as Lashkar-e-Taiba can be reduced, University of Maryland researchers led by Computer Science Professor V.S. Subrahmanian developed a number of mathematical models including stochastic opponent modeling agents and multi-player game theoretic models. The research team developed studied 5 entities – the US, India, the Pakistani military (including the Inter Services Intelligence agency), the Pakistani civilian government (not including the military or ISI), and Lashkar-e-Taiba.

The researchers looked for Nash equilibria, named after Nobel-prize winning economist John Nash, whose life was immortalized in the Oscar-winning movie, A Beautiful Mind. Intuitively, Nash equilibria specify situations where no entity involved in the game theoretic model can “do better” without upsetting another agency. “We did not find a single Nash equilibrium in which LeT exhibits good behavior in which the US expands financial aid to Pakistan,” said Subrahmanian, who went on to remark that “This is consistent with the recent decision by the Obama administration to cut $800M in military aid to Pakistan.”

Nevertheless, “this would not be sufficient to de-fang groups like LeT that are reportedly funded by Pakistan’s ISI intelligence agency”, explained University of Maryland counter-terrorism analyst Aaron Mannes. “The recent court trial in Chicago of two alleged LeT operatives, David Headley and Tahawwur Rana, strongly suggests an ISI hand in the deadly Mumbai terrorist attack in Nov. 2008.”

“In addition to the results about trimming financial aid to Pakistan, we also found that there was not a single Nash equilibrium in which LeT exhibits good behavior in which both the US and India did not concurrently take either covert action against LeT and/or exercise coercive diplomacy toward Pakistan”, said John Dickerson, a University of Maryland scientist who is also earning a doctorate at Carnegie-Mellon University.

“The results do not imply that the US and India need to coordinate actions – just that the actions need to occur over an overlapping period of time that is sufficiently long to convince both the Pakistani military and the LeT that terrorist actions will not pay”, said Subrahmanian.

In addition to researching Lashkar-e-Taiba, the University of Maryland team has also used their data mining algorithms to learn models of the behavior of other terrorist groups in the Indian sub-continent such as Jaish-e-Mohammed in Pakistan and the Indian Mujahideen – alleged by some to be responsible for yesterday’s triple bombings in Mumbai that killed over 20 people.

“Though it is too early to identify the perpetrators of yesterday’s Mumbai attacks, computational models and algorithms can help decision makers shape improved counter-terrorism strategies and policies for threat reduction,” said Subrahmanian.

###

V.S. Subrahmanian; J. Dickerson, A. Mannes, A. Sliva, J. Shakarian. University of Maryland

The University of Maryland Laboratory for Computational Cultural Dynamics LCCD web site is at http://www.umiacs.umd.edu/research/LCCD/ and features a link at the very top to ongoing work on the LeT terrorist group (http://www.umiacs.umd.edu/research/LCCD/projects/let.jsp).

Researcher Contacts:

V.S. Subrahmanian
Professor – Computer Science Dept. & UMIACS
& Director – Center for Digital International Government
Co-Director – Lab for Computational Cultural Dynamics
University of Maryland
College Park, MD 20742.
Tel: (301) 405 6724
Email: vs@cs.umd.edu
URL: www.cs.umd.edu/~vs/

Aaron Wolf Mannes
Researcher/Counter-Terrorism Analyst
CMNS-Institute for Advanced Computer Studies
University of Maryland, College Park, MD
(301) 405-8639
amannes@umd.edu

சவுக்கு’ தளத்தில் அண்மையில் பதிக்கப்பட்ட ஒரு இடுகையில், IIT பற்றிய ஒரு செய்தியும், அதன் மீதான ‘சவுக்கு’ அவர்களின் எதிர்வினையும் இடம் பெற்றன.  அதனை நீங்கள் படிக்கவேண்டும்: இருட்டறையில் உள்ளதடா உலகம்.

‘சவுக்கில்’ வழக்கமாக இருக்கும் ‘பிரச்சினைகளைத் தெளிவாக, ஒரு தலைப் பட்சமாக இல்லாமல்,  ஆய்ந்து அறிந்து பார்க்கும்’ தன்மை இந்த இடுகையில் பிரதிபலிக்கவில்லை என்பது என் எண்ணம்.   அதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம்.  அவை முக்கியமில்லை.

விடுதலை கூட இவ்விஷயத்தைப் பற்றி எழுதியது – சென்னை அய்.அய்.டி.யில் ஆனந்த் அய்யங்காரின் ஆரிய தர்பார்! – என்று.  நாம் இதனைப் புறக்கணிக்கலாம்.

ஏனெனில் படிப்பாளிகள் அதிகமிருந்தாலும், சிந்திக்கமாட்டோம் என்று வாயோர நுரைதள்ளப் பிடிவாதம் பிடிக்கும் கூட்டத்தின் எண்ணங்களைப் பிரதிபலிப்பது இந்த தி.க வலைத்தளம்.  அவர்கள் தலைவர்களின் வழிகாட்டுதல் அப்படி…

ஆனால், ‘சவுக்கு’ அவர்களின் பார்வை முக்கியமானது என்று எனதெண்ணம். அப்பார்வையைப் பொதுவாக, நாட்டு நடப்புகளைப் பற்றிச் ‘சிந்திக்கும்’ தமிழர்களின் எண்ணத்தைப் பிரதிபலிப்பதாகக் கொள்ளலாம். ஆகவே, நாம் இது பற்றி விவாதிக்க வேண்டும்.

ஆனால், காலம் காலமாக (அதாவது வெள்ளைக்காரர்கள் வெற்றிகரமாக நம்மிடம் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சிகளை முன்வைத்து நம்மை ‘ஆள’ முடிந்ததில் இருந்து, பின்பு அவர்களின் வழிதோன்றிகள் ஈறாக) நம் தமிழகத்தில் பொதுவாக நாம் எல்லா பிரச்சினைகளையும், அவை எப்படிப்பட்டவையாக இருந்தாலும்,  ஜாதி பூர்வமாக மட்டுமே அணுக, புரிந்து கொள்ள முடிகிறது என்பது என்பது வெள்ளிடை மலை. இந்த ஒரு தலைப் பட்சமான அணுகுமுறையில் பிழைகள் இருக்கின்றன என்பது என் எண்ணம். நான் – சமூகப் பிரச்சினைகளுக்கு, மிகுந்த எளிமைப் படுத்தப் பட்ட, நீர்க்கடிக்கப் பட்ட ‘quick fix’ புரிதல்கள் நன்மை பயக்கா – என்பதைத் திடமாக நம்புபவன் கூட…

ஆக, சவுக்கு தளத்தில் நான் என்னுடைய எதிர்வினைகளைப் பதிவு செய்திருந்தேன். அதனை நான் கீழே கொடுத்திருக்கிறேன். வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது மேலும் இது பற்றி எழுதலாமென்று  எண்ணம்.

காயடிக்கப்பட்ட இருமைகளின், இருமுனைகளின் (சமூகவியலாளர்கள் சொல்வது போன்ற ‘ideal types’) சர்வாதிகாரத்திலிருந்து,  அறியாமைகளிளிருந்து, புரிதல்களிலிருந்து, கற்பிதங்களிலிருந்து,   உணர்ச்சிவசப்படுதல்களிளிருந்து, உணர்ச்சி வசை பாடுதல்களிளிருந்து   (கருப்பு-வெளுப்பு, நல்லவன்-தீயவன், கதாநாயகன்-வில்லன்,  ஆரியம்-திராவிடம் …)  நாம் விடுபடுவது எப்போது?

=-=-=-=-=

மதிப்புக்குரிய ‘சவுக்கு’ அவர்களே:

உங்கள் இடுகையை (இருட்டறையில் உள்ளதடா உலகம். ) சிலமுறை படித்துப் பார்த்தேன். நீங்கள் கல்வி முறைகள், இட ஒதுக்கீடு, ஜாதி த்வேஷம், தீண்டாமை ஆகியவை  சார்ந்த  விமர்சனங்கள் வைப்பது வரவேற்கத் தக்கதே.

இருப்பினும், நீங்கள் தொட்டிருக்கும் சில விஷயங்களைப் பற்றி, நான் விரித்துச் சொல்ல வேண்டுமென எண்ணுகிறேன்.  உங்களுக்கு விருப்பம் இருந்தால் பிரசுரிக்கவும்.

நான் இந்தியத் தொழில் நுட்பக் கழகத்தில் (IIT Madras) நான்கு ஆண்டுகள் படித்தவன் (= குப்பை கொட்டியவன்) – சுமார் 30 ஆண்டுகட்கு முன்பு. பின் அங்கு சுமார் இரண்டு வருடங்கள் பணி (= மேலும் குப்பை) புரிந்தவனும் கூட.  அப்போது எனக்கு அங்குள்ள பல விஷயங்கள் – நல்லவை, கெட்டவைகள் நேரடியாக ஓரளவுக்குத் தெரிந்திருந்தன  இப்போதும் சில நண்பர்கள் அங்கு பணி புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் – இப்போதும் ஓரளவுக்கு என் காதுகளுக்கு விஷயங்கள் வந்து கொண்டுதானிருக்கிறன..  ஆகவே நான் சொல்ல வருவது எவற்றை என்றால்:

முனைவர்  MS அனந்த் அவர்களை எனக்கு நேரடியாகத் தெரியும் (அவர் கீழ் பணி புரிந்திருக்கிறேன், படித்திருக்கிறேன் – அதற்காகப் பெருமைப்படுகிறேன் கூட!). முக்கியமாக ஒரு விஷயம் – இவர் ஆனந்த் அல்ல.

அனந்த் அவர்கள் SC / ST சமுதாயத்தினரும்  ‘இந்தியத் தொழில் நுட்பக் கழகம்’    நுழைய வேண்டும் என்று எனக்குத் தெரிந்து 80-களின்  ஆரம்பத்திலிருந்து  பணி செய்து வருபவர். நேர்மையாளர். வேதியியல் தொழில்நுட்பத்தில் உச்சங்களை எட்டியவர். ஆர்ப்பாட்டமில்லாமல், மெலிதான குரலில் தன் வாதங்களை முன் வைத்து, மற்றவர் கருத்துக்கும் மதிப்புக் கொடுப்பவர். பண்பாளர். நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும்  கல்வித்  திறன்  மேன்மை  அடைவதற்கும், இந்திய அறிவுலக வளர்ச்சிக்கும், , SC/ST சமுதாயத்தினரின்  மேன்மைக்கும்  மிகவும்  சிந்திப்பவர்  – முக்கியமாக, செயல்  ஆற்றுபவர். (இவர் நேரடியாக சில அளப்பரிய உதவிகள் தலித்களுக்குச் செய்திருப்பதை நான் அறிவேன் – அவருக்கு ஆனால் அக்கப்போர்களிலும், சுயதம்பட்டங்களிலும் நம்பிக்கை இல்லை – கொஞ்சம் தமிழிலும் பேசுவார் – ‘நமக்கு முடிஞ்சவரை ‘சைலெண்டா’ தேவையானவனுக்கு உதவி செய்யணும்’ என்பார்)

முக்கியமாக இட ஒதுக்கீட்டை, SC/ST சமுதாயங்களில் ஏற்கெனெவே நல்ல நிலையில் உள்ளவர்களே மீண்டும் மீண்டும் பெற்றுக் கொள்வதை மாற்றி, ஒதுக்கீட்டை அச்சமுதாயத்தில் பரவலாக்கும் எண்ணம் உடையவர். இவர் போன்ற சமூக ஆர்வலர்கள் ஒன்று கூடி, யோசித்துத் தயாரித்த ஒரு திட்டத்தைப் பற்றி உங்களுக்குத் தகவல் கொடுத்தவர் சரியாகச் சொல்லவில்லை என நினைக்கிறேன்.  இதற்கான பின் புலம் என்று ஒன்று உண்டு – அதனை அவர் கொடுக்கவில்லை என நான் நினைக்கிறேன்.

ஏனெனில், JEE (IIT களுக்கான ‘இணைக்கப் பட்ட நுழைவுத் தேர்வு’) தேர்வினில் ஒரு மாணவர் தேர்வு பெற்றால், அவர் எந்த சமுதாயத்தைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும் சரி, அவர் மற்ற மாணவர்களைப் போலப் படிக்கலாம்; இதற்குள் மத்திய  அரசு  பரிந்துரைப்படி, முறைப்படி   இட ஒதுக்கீடு , அதற்குள்  தகுதி  வரிசை, என்று எல்லாமும்  உண்டு. மேலும் SC/ST சமுதாயத்தினருக்கான  JEE நுழைவுத் தேர்வு ‘cut-off’ மதிப்பெண்கள், மற்ற சமுதாயத்திரை விடக் குறைவு – இந்த பிந்தைய விஷயம் நிறையே பேர்களுக்கு வெளியில் தெரியாது கூட.

ஆனால், சில வருடங்கள் முன்பு வரை, ஒரு மாணவர் JEE-இல் தேர்வு பெறவில்லை என்றால், அவர் அவ்வளவு தான். மறுபடியும் அடுத்த வருடம்  JEE எழுத வேண்டும், – அதாவது,  அவருக்கு இன்னமும் தகுதியிருந்தால், ஊக்கமிருந்தால்!  (jEE ஒரு காலத்தில் எழுதிய எனக்கு, இதைப் பற்றி நினைத்தாலே ஒரேயடியாகக் களைப்பு வருகிறது!) ஆனால், அனந்த் போன்றவர்களின் இடைவிடாத முயற்சியினால், JEE-இல் தேர்வடையாத SC/ST மாணவர்களுக்கு மட்டும் IIT-க்குள் வர ஒரு மிகப்பெரிய, நம்பவே முடியாத  சலுகை  கிடைத்தது. இது என்னவென்றால், தேர்வடையாத  SC/ST மாணவர்களில், ஆனால் அவ்வரிசையில் உயர்நிலையில் இருப்பவர்களுக்கு மட்டும் (சுமார் 40 மாணவர்கள்) IIT செலவில் ஒரு வருடம் தகுதிக்காக இரண்டு செமஸ்டர் பாடம் நடத்தி, இதில் தேர்வு பெற்றால், மறுபடியும் JEE எழுதாமல் அவர்கள் அடுத்த வருடம் IIT-க்குள் செல்ல முடியும். இதில் (‘தகுதி ஏற்படுத்தும் படிப்பு’ உதவியில்) ஒரு மாணவர் தேர்வடையவில்லை என்றால் அவர் மறுபடியும் JEE எழுதலாம், விருப்பமிருந்தால்.

இந்த  SC/ST சமுதாயத்திருக்கு உதவி  செய்யும்  திட்டத்தைத்தான் குறை  சொல்கிறார்கள், புரிந்து கொள்ளாமல். குறை சொல்பவர்களில் எத்தனை பேர்கள், பாவப்பட்ட SC/ST களையே விடுங்கள், குறைந்த பட்சம் பிறருக்கு (தம் சமுதாயத்திற்கே கூட) உதவி செய்திருக்கிறார்கள் எனப் பார்த்தால் வேதனையே மிஞ்சும்.

ஆனால், உங்கள் இடுகையின் படிச் சொல்வதானால், இவர் பார்ப்பனர் – இதுவே இவர் சிலுவையில் அறையப்படப் போதுமானது. மேலும், எனக்குத் நேரடியாகத் தெரியும் அவர் கன்னடம் பேசுபவரும் கூட! ஆகவே இவர் வெறுக்கப் பட வேண்டிய பார்ப்பனக்-கன்னட வெறியர், காவேரி நீர் கொடுக்காத அயோக்கியர் என்று கூடச் சொல்லலாம். ஏன், எனக்கு அருகிலுள்ள விழுப்புரத்தில் உடுப்பி உணவகத்தில் உணவு நன்றாக இல்லை, அதற்கும் இவரே காரணமோ என்ன இழவோ…  என் நமக்கு உரிமையில்லையா, வினவு வினவு என்று வினவுவதற்கு?

உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பில், தகுந்த விசாரணை இல்லாமல் முனைவர் அனந்த் அவர்களைக் கழுவிலேற்ற உடுப்பி இட்லிவடை காரணமா அல்லது அவர் வெள்ளை நிறம் காரணமா அல்லது அரைகுறை செய்திகள் காரணமா இல்லை ‘அவர் பார்ப்பனர் தான் ஆகவே அடிப்படையில் அயோக்கியர்’ என்ற எண்ணப் போக்கு காரணமா, என்று ஆய்ந்து பார்க்க, அய்யா, நமக்கெல்லோருக்கும் ஏது நேரம்!

(இன்னமும் சில விஷயங்கள், அதாவது: IIT களுக்கு எப்படி பணம் வருகிறது – அரசு கொடுக்கும் பணம், நம் வரிப்பணம் அவற்றின் தேவைகளில் குறைந்த விகிதம் தான் – ஆகவே எப்படியெல்லாம் அதன் தொழில்நுட்பாளர்கள் அலைந்து திரிந்து, ஆராய்ச்சி செய்து தேவையான பணத்தை, முதலீட்டைக் கூட்ட வேண்டியிருக்கிறது – எப்படி எல்லாவிதமான நிறுவனங்களிலும் இருக்கக் கூடிய சிடுக்கல்களால், IIT-களிலும் புல்லுருவிகள் இருக்கிறார்கள் –  எப்படி IIT-களில் பெரும்பாலான மாணவர்கள் பார்ப்பனர்கள் அல்ல –  எப்படி மக்கள் நினைக்கும், புகட்டப் படும் அளவுக்கு அயோக்கியத் தனங்கள், ஜாதித்வேஷங்கள் இங்கு இல்லை – எப்படி IIT-களில் ஆராய்ச்சிகளின் அளவும் தரமும் குறைந்து வருகின்றன – இளைஞர்களை எப்படி அடிப்படை ஆராய்ச்சிகள் பக்கம் இழுப்பது, அவர்களை குப்பைக்குதவாத கணினி வேலைகள் இழுத்துச் செல்லப் படாமல் – தகுதி, ஒதுக்கீடு, வாய்ப்புகள், அனைவருக்கும் அவர்கள் விரும்பும் கல்வி எப்படிப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் – equality of status vs equality of opportunity – எப்படி நாம் அடிப்படைகளே இல்லாத பொய்மைகளை, வேதவாக்காக எடுத்துக் கொண்டு உணர்ச்சி வசப் படுகிறோம் – எப்படி தேவையற்ற வெறுப்புகளை வளர்த்துக் கொண்டு நம்மையும், பிறரையும் வாட்டுகிறோம் – எப்படி  நாம்  கருப்பு அல்லது வெள்ளையிலேயே, அந்த இருமைகளில் மட்டும் இருந்து கொண்டு உலகத்தைப் பார்க்கிறோம்…

…. போன்றவை  பற்றியும் எழுத வேண்டியிருக்கிறது – விரிக்க வேண்டியிருக்கிறது – சமயம் கிடைக்கும்போது மேலும் எழுதுகிறேன்…)

நன்றி. தொடரட்டும் உங்கள் பணி.

ராமசாம

=-=-=-=

மறுபடியும்: காயடிக்கப்பட்ட இருமைகளின், இருமுனைகளின் (சமூகவியலாளர்கள் சொல்வது போன்ற ‘ideal types’) சர்வாதிகாரத்திலிருந்து,  அறியாமைகளிளிருந்து, புரிதல்களிலிருந்து, கற்பிதங்களிலிருந்து,   உணர்ச்சிவசப்படுதல்களிளிருந்து, உணர்ச்சி வசை பாடுதல்களிளிருந்து   (கருப்பு-வெளுப்பு, நல்லவன்-தீயவன், கதாநாயகன்-வில்லன்,  ஆரியம்-திராவிடம் …)  நாம் விடுபடுவது எப்போது?

=-=-=-=

நீங்கள் என்ன நினைககிறீர்கள்?

பிரபாகரனும், கருணாநிதியும்…   படித்தீர்களா?

நீங்கள் ஒரு விடுதலைப் புலி உபாசகரா? அல்லது பிரபாகரனை ஒரு விடுதலை போராட்டத்தின் மகத்தான  வீரர் என்று கருதும் நபரா?  அப்படியானால், நீங்கள் இவ்விடுகைகளைப் படிக்காமல் இருப்பது உசிதம். உண்மைகள் உங்களை மனக்கிலேசம் கொள்ள வைத்து விடும்.

நீங்கள் பிரபாகரனை விமர்சனத்துக்குள்ளாக்கும், விடுதலைப்புலிகளைக் கேள்வி கேட்கும் போக்குகளில் இருந்து ஏதாவது தெரிந்து கொள்ள, உண்மைகளின் பல பரிமாணங்களை அறிந்துகொள்ள முயற்சிப்பவரா? அப்படியானால் உங்களுக்கு இவ்விடுகைகள் ஒருவேளை  உபயோகமாக இருக்கலாம்.

ஏனெனில், நான் திடமாக, தர்க்க ரீதியாக புரிந்து கொண்டுள்ளது – உணர்ந்துள்ளது என்னவென்றால், வி.புலிகளும், பிரபாகரனும் தமிழர்களுக்கு (ஏன், உலகத்திற்கே கூட) ஏற்பட்ட அநியாயமான விபத்துகள் என்பது.

அதாவது, ஹிட்லர், ஸ்டாலின், கருணாநிதி, போல் பாட்,  போன்ற நபர்கள்  வரலாற்றில் நாம் மறக்க வேண்டிய, கற்று மறக்கவேண்டிய, வெறுத்து ஒதுக்க வேண்டிய அயோக்கிய எண்ணப் போக்குகளை / ஊழல்களை / பொறுக்கி சர்வாதிகாரத்தை / பதைக்கக்  கூடிய கொலைபாதகச் செயல்களைச்  சித்தரிக்கின்றார்கள் என்றால், என்னைப் பொறுத்தவரை, இவர்களுடைய வரிசையில், நாம் மறக்காமல் சேர்க்க வேண்டியது, பிரபாகரனும் தான்.

ஆனால், எனக்கு ஆச்சரியம் என்ன வென்றால், நான் ஒரு முந்தைய இடுகையில் எழுதியது போன்று –  ‘தலைவர்’ பிரபாகரனை  நம் மக்கள் கண்டது, காண்பது – உண்மைக்குப் புறம்பான பிம்பங்கள் மூலம் மட்டுமே… அவற்றில் சில – தமிழினத் தலைவர், தந்திரோபாயங்களில் வல்லவர்,  அவர் ஒருவர் தான் ஈழத்துக்காகப் பாடு பட்டவர், சமூகப் புரட்சியாளர்,  மதச் சார்பற்றவர், ஈழப் பெண்களுக்கு சம உரிமை தந்தவர், தியாகி, அஞ்சத் தக்கவர்,  நேர்மையாளர், தன்னலம் கருதாதவர், மாவீரர் – என்ற பல்வேறு எண்ணப் போக்குகள்.

ஆனால், நீங்கள் நம்முடைய, ஈழ வரலாற்றைப் பல கோணங்களிலிருந்தும் பார்க்க, அலச முடியுமானால், நீங்கள் உணர்வீர்கள் – மேற்கண்ட பிம்பங்கள் அனைத்தும் உண்மைக்குப் புறம்பானவை என்பதை…

இவை அனைத்திற்கும் சிகரம் வைத்தாற்போல், நம்பிக்கைத் துரோகத்தைத் தொழிலாகக் கொண்ட பிரபாகரன், அவர் இறக்கும்போது   கூட, எண்ணிறந்த அப்பாவி மனிதர்கள், குழந்தைகள் (தமிழர்களும் இதில் அடக்கம்) இறப்பதற்குக் காரணமாக இருந்திருக்கிறார்…

ஈழத்திற்கு, அங்குள்ள தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்ட மகத்தான சோகம், இந்தப் பிரபாகரன்!

=-=-=-=-=

ஆனால், பிரபாகரன், தமிழ்நாட்டில் ஒரு ஹீரோ!

இதற்குக் காரணங்களாக நான்

  1. குப்பைத் திரைப்படங்களையே சார்ந்து காலம் காலமாகக் காயடிக்கப் பட்ட நம் தமிழர்களின் மூளை, மிகை உணர்ச்சிகள் / புல்லரிப்புகள் சார்ந்து மட்டும் இயங்குவதும்,
  2. மிகப்பல தமிழ் பத்திரிக்கைகள் துடை-தொப்புள்-முலை-கிசுகிசு வருடிகளாக இருப்பதும்,
  3. தமிழர்களுக்குப் பெரும்பாலும் வரலாற்றுப் பிரக்ஞை இல்லாமல் இருப்பதும் ஆகவே அவர்கள் ஆரிய, ஆறாத, திராவிட, நடிக மாயைப் புனைவுகளில்  உழன்று கொண்டிருப்பதும்,
  4. பொதுவாக ஆரோக்கியமான விவாதங்களிலும், அறிவு பூர்வமான களங்களிலும்  சிரத்தை  இன்மையும்
  5. அனைத்து  ஆன்மிக / பவுதீகத் தேடல்களுக்கும் பிலிம் பார்க்கப் பட்டால் (அல்லது)  டிவி நோக்கப் பட்டால் (அல்லது) இணையச்சுட்டிகள் சொடுக்கப் பட்டால்  பதில் கிடைக்கும் என்கிற ஆய்ந்து அறியாத சோம்பேறி மனப்பான்மையும்

… போன்றவற்றைச் சொல்ல முடியும்.

ஏகபோக, ஒருதன்மைக் கருத்துகளை உருவாக்குவதும், உருவாக்கிக் கொள்வதும்  – மர இழைப்பு வேலை போன்றது தான்; மரத்தை இழைக்கும் போது குறுக்கு இழைப்போ, அல்லது எதிர் இழைப்போ கூடாது – இப்படிச் செய்யாமல் இருந்து, ஒரே திசையிலேயே சீராக இழைத்தோமானால், பளபள என்று மரம் வழுவழுப்பாக பிசிறுகள் இல்லாமல் ஜொலிக்கும். பிரபாகரன் போன்ற வரலாற்று விபத்துகளை இப்படிப் பார்த்தால், அவர் ஒரு மாவீரராகத்தான், ஏன், மகாமகோமாவீரராகத்தான்  தெரிவார்!

ஆனால், வரலாற்று பூர்வமாக, முடிந்த வரை எல்லா பக்கங்களில் இருந்தும் நம்மால் ஒரு விஷயத்தை பார்த்து ஆய முடியுமானால், அவ்விஷயம் பளபளப்பு குறைந்து, ஒரே நிறம் மட்டுப் பட்டு, பல விதங்களில் தெளிவு படும். கருப்பு-வெளுப்பு என்கிற இருமைத் தனத்தின் சர்வாதிகாரத்திலிருந்து, தடுக்கி விழுதல்களில் இருந்து, தவறான  கற்பிதங்களில் இருந்து – நம்மை, இன்னோக்கே – பலவாறு விஷயங்களை இழைத்தாலே, உரிய கேள்விகள் கேட்கப்பட்டாலே  காப்பாற்ற முடியுமென நினைக்கிறேன்…

ஆகவே, நாம் பிரபாகரன் போன்ற பிம்பங்களை அவசியம் பரிசீலனையாவது  (மறுபரிசீலனையை விடுங்கள்!) செய்ய வேண்டுமென நினைக்கிறேன்.

நிறைய உண்மைகள் வெளியே சொல்லப் படுவதில்லை. அவை வழக்கொழிந்து போனால் அறியப் படுவதில்லை. நேற்றைய ஊழல்கள் இன்று மறக்கப் படுகின்றன. ஏனெனில் இன்றைய ஊழல் நேற்றையதை விட அதி சுவாரஸ்யமானது.

நேற்றைய ஈவிரக்கம் அற்ற கொலைகாரர்கள் (உதாரணம்: பிரபாகரன்) இன்று மாவீரர்களாக மாலை போடப் படுகிறார்கள்.  இதற்கு இன்னொரு காரணம் –  நம் மக்களுக்கு, நினைவாற்றலும் மிகவும் குறைவு.

ஆக திமுக விஷயத்தில் நான் சில எனக்குத் தெரிந்த செய்திகளைத் தெரிவித்தது போல வி. புலிகளைப் பற்றியும் பிரபாகரனைப் பற்றியும் சிறிது எழுதலாம் என நினைக்கிறேன்…

=-=-=-=

சென்ற வாரம் திருவண்ணாமலையில்  இருந்து நான் பேருந்தில் திரும்பிக் கொண்டிருந்த பொது, ஒரு சூடான, துடிப்பு மிக்க இளைஞரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தேன்,  நான் அப்போது ஒரு சிறிலங்கா தொடர்புடைய புத்தகத்தைப் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அதைப் பார்த்ததாலோ என்னவோ, அவர் திடீரென்று சொன்னார், ராஜபக்ஷவை போர்க் குற்றவாளி என்று அறிவித்து, உடனடியாகக் கைது பண்ண வேண்டும் என்று…

நான் கேட்டேன், யார் அப்படி அறிவிக்க வேண்டும் என்று. அவர் சொன்னார்  – ஏன், இந்தியா அப்படி அறிவிக்க முடியாதா? நான்  கேட்டேன் –  உம், நீங்கள் யார் அவரைக் கைது செய்ய வேண்டும் என்று சொல்கிறீர்கள். அவர் சொன்னார், ஏன், இந்தியா நினைத்தால் அவரைக் கைது செய்ய முடியாதா? அப்படியா என்றேன். அவர் தொடர்ந்தார் – புலவர் பெருஞ்சித்திரனார் தான் அப்படிச் சொன்னார்!

நான் கொஞ்சம் மரியாதைக் குறைவாகச் சிரித்து விட்டேன்.

அவருக்குக்  கோபம் வந்து விட்டது – மேலும் கேட்டார் – திராவிடர் கழகம் தமிழகம் முழுவதும் ‘ராஜபக்ஷவை கைது செய்‘ என்று கூட்டங்கள் நடத்துவது தெரியாதா? இந்த மாதிரி புத்தகம் படிக்கிறீர்களே? உங்களைப் போல் படித்தவர்களே போராட்டங்களை ஆதரிக்க வில்லை என்றால்? பிரபாகரன் உயிருடன் இருந்தால் தமிழர் நிலை இப்படி இருக்குமா?

நான் சொன்னேன் – தெரியும், ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை இவர்கள் ஒன்று – கோமாளிகள், ஆக மன்னிக்கப் பட வேண்டியவர்கள். அல்லது – நயவஞ்சகர்கள், ஆக தண்டிக்கப் பட வேண்டியவர்கள். திராவிடர் கழகத்தில் நிறையவே  ‘புத்தகப் படிப்பாளிகள்’ இருக்கின்றனர் ஆனால் இவர்களில் பெரும்பாலோர் எதையும் ‘அறிந்தாரி’ல்லை – ஆனால் தர்க்கம் சாராத  உணர்ச்சிகளுக்கு அங்கே மரியாதை அதிகம்!

அவ்விளைஞருக்கு மிகவும் கோபம் வந்து விட்டது. பின் என்னிடமிருந்து சிறிது நகர்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டார். மிக்க நன்றி.

=-=-=-=

பொதுவாக, மிகப் பல இககால இளைஞர்களும் அடிப்படையில் ஈழம்  என்கிற குழப்பமடையச் செய்யும் கருத்து பற்றி, படித்து, ஆய்ந்து அறியாமல், அதன் வரலாறு, புவியியல் உள்ளிட்ட எதையும் தெரிந்து கொள்ளாமல் வெகு சீக்கிரமாக, திட்ட வட்டமான முடிவுகளுக்கும், திரிபுகளுக்கும் வந்து விடுகிறார்கள் என்று நான்  எண்ணுகிறேன்.

மேலும் சர்வதேச அரசியல், சட்டங்கள் பற்றிக் கூட வேண்டாம், நம் நாட்டுச் சட்டதிட்டங்களையே ஒழுங்காக அறிந்தாரில்லை; யாரோ எதையோ சொன்னதை காற்றுப்போக்கில் காதில் வாங்கிக் கொண்டு, அவைகளைத் தாம் கண்டறிந்த உண்மை என்று உலாவ விடுகின்றனர்.

ஆனால் என்னுடைய நண்பர்கள்  சொல்லுகிறார்கள்  – இளைஞர்கள்  மட்டுமல்ல, இப்படி பீடிக்கப் பட்டிருப்பது இளைஞரல்லாதவர்களும் தான் என்று.

இருக்கலாம்.

இணையமும் இம்மாதிரி ஆட்களுக்கு, நிலைப்பாடுகளுக்கு மிகவும் உதவுகிறது. அரைகுறையாக பெட்டிச் செய்திகளையும், மின்னஞ்சலில் வந்தவைகளையும் மேலும் மேலும் பரப்பி அவை மூலமாக தங்கள் இருப்பை, வெறுப்பை பரவ விடுபவர்களுக்கு, வெட்டிப் பேச்சு குமாஸ்தாக்களுக்கு, சுவாரஸ்யமாக எழுதும் எழுத்தாளர்களுக்கு   இங்கு மரியாதை அதிகம்!

மேலும்….

திருமாவளவன் நேற்று ஒரு பொதுக் கூட்டத்தில். இந்த உதிரி அன்பழகனை ‘பெரியாரொளி‘ என்று அழைத்திருக்கிறார். ஒரு ‘பட்டப் பெயரே’ கொடுத்திருக்கிறார்!

நாம் உண்மையாலுமே திருமாவளவன் அவ்வப்போது நேர்மையாகச் சொல்பவை, செய்பவைகளை (அவர் மேன்மேலும் இப்படிச் செய்ய வேண்டும்) வரவேற்க வேண்டும்…

நமக்குத் தெரியும் க அன்பழகன் போன்ற, சிறுமியை வன்புணர்ச்சி செய்தவர்களின் யோக்கியதை (‘வெறும்’ க அன்பழகன் கூட ஒரு குற்றவாளிதான்!) பற்றி! இந்தப் பதர்கள் ஈவேரா ‘பெரியாரைப்’ பற்றிப் பேசுவதுதான் ஒரு உச்சகட்ட சோகம்! அதை விடக் கேவலம், இந்த உதிரிகள், தங்களை ஈவேராவின் அடிப்பொடிகளாக, ஈவேராவின் எண்ணங்களை நிறைவேற்றுபவர்களாகக் கருதிக் கொண்டு நீட்டி முழங்குவது தான்!

நாம் ஈவேரா அவர்களை முழுவதுமாக ஒப்புக் கொள்கிறோமோ இல்லையோ, அவரது அடிப்படை நேர்மையை, உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று பேசாமையை, பேசவந்த, நினைத்த விஷயத்தைப் பட்டென்று உடைத்துப் பேசிவிடும் தன்மையை, காலத்திற்கேற்ப  எண்ணப் போக்குகளை மறு பரிசீலனை செய்யும் தன்மையை –  நிச்சயம் மெச்ச வேண்டும்.

க அன்பழகனை ‘பெரியாரொளி‘ என்று பகிரங்கமாக அழைத்து – ‘வெறும்’ அன்பழகன் பெரியாரையே வன்புணர்ச்சி செய்து, அவர் எண்ணங்களின் மீது காரி உமிழ்ந்து, ஊழல்களுக்குத் துணை போய்  ‘வாழ்க்கை’ நடத்துவதைச் சாடியிருக்கும் திருமாவளவனை எவ்வளவு போற்றினாலும் தகும்.

குறிப்புகள்:

நான் ஈரோடு பக்கத்திலிருக்கும் பெருந்துறையில் பிறந்தவன் / சார்ந்தவன், அக்காலத்தில், அங்கு வசைச் சொற்களாக  தாயோளி, வக்காளொளி நாயோளி போன்ற வார்த்தைகள் புழக்கத்தில் இருந்தன (இப்போதும் தான்!). ‘தகாப்’ புணர்ச்சி சார்ந்த அவதூறு வைக்கும் இவ்வசைச் சொற்கள் – சொல்லப் பட்டவுடன், ஒரு அராஜகக் கோபத்தை, ஆவேசத்தை – சொல்லப்பட்டவரிடத்தில் ஏற்படுத்தி விடுபவை. இதை ஆணாதிக்க மனப்பான்மை வைக்கும் அடிப்படைகளில்லாத அவதூறுகள் என்று கொண்டாலும், இவ்வார்த்தைப் பிரயோகங்களினால் – இவற்றைப் பெறுவது உலக மகா அசிங்கங்களில் ஒன்று என்று கருதப் பட்டதாலும் – கொலைகள் கூட நடந்திருக்கின்றன…

இவைகள் முறையே எனது கரடு முரடான ஆங்கிலத்தில் ‘mother fucker,’ ‘sister fucker,’ dog fucker’ என்று  மொழி  பெயர்ப்பு  செய்யலாம்.

நிற்க.

இக்காலத்தில், இவ்வசைச் சொற்கள், நீர்த்துப் போய், சில சமயங்களில் ஒரு ‘ஆச்சரியம் கலந்த மெச்சும்’ மனப்பான்மையை சித்தரிக்கின்றன…

எடுத்துக்காட்டுகள்: ‘தாயோளி, என்னமா நடிக்கராண்டா!’ – நண்பர்களிடையே, ‘வக்காளி, ஒனக்கு இது கேக்குதோ?’ போன்றவைகள். இவற்றில் தாயோளி, வக்காளொளி என்று அழைக்கப் படுபவர், அவற்றைப் புகழாரங்களாகவெ எடுத்துக் கொள்வார்…

ஆங்கிலத்திலும் அமெரிக்க கருப்பரிளைஞர் மத்தியில், motha fucka (‘mother fucker’ இல்லை), sonuvabitch (‘son of a bitch’ இல்லை) போன்ற வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் ஒருவரை மெச்சுவதற்கும் – அல்லது ஒருவரை ‘மச்சான்’ அல்லது ‘பங்காளி’ போன்று தோழமையுடன் விளிப்பதற்கும், உபயோகப்படுத்தப் படுகின்றன…

பழையன கழிதலும், புதியன புகுதலும்… வேறென்ன?

சுட்டிகள்:
[1]  பேராசிரியருக்கு பெரியார் ஒளி விருது

[2]  வைதீகத்தை ஒழிப்போம்! இனமான பேராசிரியர் க. அன்பழகன்

ஏது எப்படியோ, திருமாவளவனுக்கு, நம் வாழ்த்துக்கள்!

அன்பழகன், கருணாநிதி போன்றவர்கள் எல்லாரும், தமிழோளிகள் தான், நிச்சயம்!

திமுக (எதிர்ப்)பக்கங்கள்…