ஜெயமோகன்: ’காந்தியின் திமிர்’ பற்றிய குறிப்புகள்

05/05/2012

(அல்லது)

எப்படி நம் தமிழர்கள், மரங்கள் வெட்டப் படுவதைத் தடுத்து நம் சுற்றுப்புறச் சூழலைப் பேணிப் பொலிகிறார்கள்!

=-=-=-=

பள்ளி, மாணவர்கள், தேர்வுகள், விழாக்கள், தமிழகஅரசுக் கல்வித்துறைக்கு பலமுழ நீள அறிக்கைகள் அனுப்புதல்  – போன்ற வைபவங்கள் எல்லாம் முடிந்து, அடுத்த வருடத்துக்கான பள்ளி/பாடத் திட்டமிடல் செய்து – பின்னர் பள்ளி வளாகச் சரி செய்தல்கள், திட்டங்கள், செப்பனிடல்கள் எல்லாமும் முடிந்து, அயர்ந்தெழுவதற்குள் – மூன்று-நான்கு வாரங்களுக்கு மேல் உருண்டோடி விட்டன… (ஆக, பஹுரூபி காந்தி மொழிபெயர்ப்பு அப்படியே நிற்கிறது, மன்னிக்கவும்)

ஆனால், மேற்கண்ட விஷயங்களை மீறி, என்னால் ஏப்ரல் 9ஆம் தேதி, புதுச்சேரி பொறியியல் கல்லூரி மின்னியல் மற்றும் தொடர்பியலுக்கான பொறியியல் துறையில் ஜெயமோகன் ஆற்றிய உரையைக் (’காந்தியின் திமிர்’) கேட்க முடிந்தது, சமீப காலத்தில் எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியளித்த விஷயம்… என் பாக்கியம்.

=-=-=-=

எனது சிறு வயதில், இளமையில், பல காலங்களுக்கு, தமிழிலக்கியத்தின், தமிழ் பண்பாட்டின் ஆழ்ந்த மாணவனாக இருந்திருக்கிறேன் – இப்போதும் அப்படியேயிருக்க முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறேன் கூட.

… 1991ல் (என நினைக்கிறேன்), என் அன்பு நண்பன் ‘முன்றில்’ மகாதேவனுடன் சேர்ந்து ’80களில் தமிழ் கலை இலக்கியம்’ எனத் திருவிழா போல மூன்று நாட்கள் ஒரு கருத்துகளரங்கு நடத்தினோம், சென்னை லாயிட்ஸ் சாலை காதி க்ராமோத்யோக் பவனில்.  அச்சமயமும் தமிழ் இலக்கிய ’வானில்’ குறுங்குழுக்களும், கும்பல்களும், புரட்டுப் புரட்சியாளர்களும், வெறுப்புமிழ்வர்களும், வாயோர நுரைதள்ளல்களும், வெற்று உச்சாடனங்களும் இருந்தனதான். ஆனால் இவ்வனைத்தையும் மீறி,  பல்வேறு அரசியல் இயக்கங்களிலிருந்து பல வித இலக்கிய இயக்கங்கள் வரை, மாபெரும் இலக்கியப் பிதாமகர்களிலிருந்து இளம் படைப்பாளிகள் வரை, திரை, நாடக நண்பர்கள் ஈறாக, மிகக் கோலாகலமாக நடைபெற்றது, இந்த விழா!

மிகுந்த ஆர்வத்துடனும் துடிப்புடனும் செயலாற்றிய காலங்கள் அவை – எங்களுக்கு வயது அப்போது நடு இருபதுகளில் –  இளமைக்குரிய உற்சாகம், பணி செய்யத் தயங்காமை…  பணம் கடன் வாங்கியாவது, நம் தமிழுக்காக ஒரு நேர்மையான நல்ல நிகழ்ச்சியை, அனைத்துத் தரப்பினரும் கலந்துகொள்ளும்படி  நடத்தவேண்டும் என்கிற (யோசித்துப் பார்த்தால், ஒரு குழந்தைத்தனமான) ஆவல்.

இந்நிகழ்ச்சிக்குப் பின்னர்,  நம் கலாச்சாரத்துக்கே உரிய பொச்சரிப்புகள், பொறாமைகள், வதந்தி பரப்புதல்கள் (உதாரணம்: ”ராமசாமியும் மகாதேவனும் இந்தக் கருத்தரங்கு நடத்தி பெரிய அளவில் பணம் சுருட்டி விட்டார்கள்.இவர்கள் பெற்ற நன்கொடைகளுக்கும் செலவுகளுக்கும் சம்பந்தமே இல்லை; எங்களிடம் இந்த மோசடிக்கான ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன!”), நேர்மையற்ற செயல்கள், வெளியே சொல்ல முடியாத, கேவலமான அவதூறுகள் அனைத்தும் நடந்தன’ இம்மாதிரி செய்தவர்கள், இந்த நிமிஷம் வரை அப்படியேதான் இருக்கிறார்கள். மினுக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் –  இதழாசிரியர்களாகவும், கலை விமர்சகர்களாகவும், இலக்கியவாதிகளாகவும், சினிமாத் துறையிலும்…

… பின் அலுவலகத்திலும் எங்களுக்குச் சிறிதளவு பணம் கொடுத்தவர்களுக்கும்‘இடஞ்சுட்டிப் பொருள் விளக்குதல்.’  ஒரே  அரசல்புரசலாக செய்திகள் வந்து வீட்டிலும் கேள்விக் கணைகள் (’ஒனக்கேண்டா இந்த இலக்கியமும் கண்றாவியும்’)!
ஹ்ம்ம் – ஆக எனக்கு மிகுந்த சிறுபிள்ளைத்தனமான சலிப்பு ஏற்பட்டு, நீங்களும் வேண்டாம், உங்கள் குமாஸ்தாத்தன குசும்புகளும் வேண்டாமென விட்டு விட்டேன். பின்னோக்கி இவை பற்றி யோசித்தால், சிரிப்புத்தான் வருகுதையா – வேறென்ன சொல்ல!

எது எப்படியோ, அச்சமயம் இலக்கியம் பற்றிப் பேசுவதையும் நிறுத்தினேன். ஆனால், நல்ல வேளை – படிப்பதை முற்றும் நிறுத்தவில்லை. அதனை எப்படி நிறுத்த முடியும், சொல்லுங்கள்…

=-=-=-=

… ஏறத்தாழ ஜெயமோகன் எழுத வந்த காலத்திலிருந்து (1980களின் நடுவிலிருந்து என நினைவு), அவருடைய எழுத்துக்களைப் படித்து வந்திருக்கிறேன். புதிய நம்பிக்கை என்ற சிறு பத்திரிகையை நடத்திய பொன் விஜயன் என்பவர் எனது நண்பர் – அவர் ட்ரெடில் அச்சகத்தில் ‘மாடன் மோட்சம்’ அச்சுக் கோர்க்கப் படும் போது, நானும் தட்டுத் தடுமாறி, அதில் பாதிக் கோர்ப்பு (1990?) செய்தேன் – கால்லீ ப்ரூஃப் எடுத்துக் கொண்டு நானும் விஜயனும் வடபழனி சரவணபவனில் இந்தக் கதையைப் பற்றிச் சில மணி நேரம் (’ஏ அப்பி’) பேசிக் கொண்டிருந்தது இன்னமும் பசுமையாக நினைவில் இருக்கிறது…

=-=-=-=

’காந்தியின் திமிர்’ என்கிற தலைப்பில்  ஜெயமோகன் அவர்கள், புதுச்சேரி பொறியியல் கல்லூரியில் ஆற்றிய – ஆரவாரமில்லாத, மிகவும் அழகான, தெள்ளிய நீரோடை போன்ற  உரையைக் கேட்டேன், (அவசியம் நீங்கள் இந்த உரையையும் படிக்க வேண்டும்)

எதன் மேலாவது வெறுப்பைக் கக்கித் தன் இருப்பை நிலை நாட்ட முயற்சிக்காமல், தன் வாதங்களை உயர்ந்த குரலில் பேசிக், கையைக் காலை ஆட்டி, இரண்டொரு பகடிச் செய்திகள் சொல்லி, நேரத்தை நிரப்பாமல், தர்க்க ரீதியாக வாதங்களை அடுக்கி, மென்மையான குரலில் இளைஞர்களை சிந்திக்கவைக்க முயன்ற பேச்சு அது, காந்தி எப்படி ஒரு கொந்தர் (’hacker’) ஆகக் கருதப்பட வேண்டும் என ஆரம்பித்து (பேச்சைக் கேட்க வந்திருந்தவர்கள் பெரும்பாலும் மின்னியல் மாணவர்கள் என்பதால் என நினைக்கிறேன்) அதன் பின் விரிந்த பேச்சு அது.

=-=-=-=

பேச்சு முடிந்தபின் அவரைப் பார்த்து, சும்மா வளவளவென்று பேசிக் கொண்டிராமல், ஒரு முறை ஆரத்தழுவி அரவணைத்துப் பின் சென்று விடவேண்டும் என்றுதான் நினைத்தேன்; ஆனால், அவர் ஏற்கனவே மிகுந்த ஆயாசத்துடன் இருந்தார். அடுத்தநாள் துபாய் செல்லவேண்டும் அவருக்கு; மொய்த்தபடியிருந்த வாசக அன்பர்கள் வேறு – ஆக அவரைத் திடுக்கிட வைக்கவேண்டாம் என்று – ’காந்தி இன்று’ சுனீல் க்ருஷ்ணன் அவர்கள் என்னை ஜெயமோகனுக்கு அறிமுகப் படுத்தியவுடன் சிறிது ஏதோ ’மரியாதை நிமித்தமாக’ முணுமுணுத்துவிட்டு, விடை பெற்றுக் கொண்டேன்.

புதுச்சேரி பொறியியல் கல்லூரியில் இப்படிப்பட்ட நிகழ்ச்சிகள் நடப்பது மிகவும் சந்தோஷமான விஷயம் – மற்ற சில கல்லூரிகளிலும், பல்கலைக் கழகங்களிலும் கூட இம்மாதிரி நிகழ்ச்சிகள் நடக்கின்றன எனக் கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன்.

=-=-=-=

ஒரு விஷயம் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும். நிகழ்ச்சியில், அங்குள்ள சில ஆசிரியர்கள், முனைவர்கள் – தங்களைப் பெருமையாக ‘ஜெயமோகனின் வாசகர்கள்’ என்று சொல்லிக் கொண்டது ஆச்சரியகரமாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது!

அட, (உண்மையான) தமிழ் இலக்கியம் பட்டொளி வீசிப் பறக்கக் கூட ஆரம்பித்து விட்டதா என்ன? தமிழ்ப் புத்தகங்கள் வெளியிடப்பட்டு முதல் பத்து நாட்களிலேயே ஒரு லட்சம் பிரதிகள் விற்கின்றனவா என்ன?? யாஹூஊஊஉ, இதோ நம் இளைஞர்கள் ஒடிப்போய் , நம் தமிழை, தொல்காப்பியத்திலிருந்து படிக்க ஆரம்பித்து – ’தொல்காப்பியம்: உலகின் முதல் திராவிட நகலகம்’  – என ஆராய்ச்சி செய்து முனைவர்களாகப் போகிறார்களோ??? இது நம் கன்னித் தமிழகம் தானா????

… நான் இம்மாதிரி பகல்கனவுகளில் திளைத்துக் கொண்டிருக்கும்போது – அங்கு பேசியவர்களில் பலர் – அவர்கள், ஜெயமோகனின் புத்தகங்களைப் படிப்பதற்கு, தங்கள் முறைக்காக வரிசையில் காத்திருப்பதைப் பற்றி வருத்தத்துடனும், ஆவலுடனும் பேசினர்! ஏனெனில் அவர்கள், புத்தகங்களைக் கடன் வாங்கிப் படிப்பதற்குத்தான் முடியும் போல இருக்கிறது! என்ன துர்லபம்!  என்னே அனாவசியமாக புத்தகம்-கித்தகம் வாங்காமல் நாட்டின் சேமிப்பை உயர்த்தும் அவர்களின் பாங்கு!

எனக்கு கடந்த 35 வருடங்களாக இந்த இழவு விஷயம் புரியவே மாட்டேன் என்கிறது –  அது என்னவென்றால் –  கை நிறையச் சம்பாதிப்பவர்கள், இலக்கியங்களை, தரமானவற்றை நோக்கிச் செல்ல விரும்புபவர்கள் – புத்தங்களைக் கடன் வாங்கி மட்டுமே படிப்போம் என்று பிடிவாதம் பிடிப்பது!  நாம் ஏதோ புத்தக அறிமுகம் செய்கிறோமா? ஒரு புத்தக ஆர்வமுடைய ஆனால் வசதி இல்லாத இளைஞருக்கு உதவி புரிய நினைக்கிறோமா? அல்லது புத்தகம் கிடைப்பதில்லையா? அல்லது அருகிப் போனதா அது? தடை செய்யப்பட்ட புத்தகமா –  அப்படியானால் கடன் வாங்குவதும், கொடுப்பதும் – மேலும் நகல் எடுத்துக் கொள்வதும் கூடப் புரிந்து கொள்ள முடியும், ஆனால்…

நாம் நம் இளைஞர்களுக்கு என்ன முன்மாதிரியாக இருக்கிறோம்? என்ன சொல்ல வருகிறோம்?

  • புத்தகம் வாங்காதீர்கள். எதையுமே வாங்காதீர்கள் – அதனை இலவசமாகப்பெறமுடியுமென்றால்.
  • ’டீல்’ இல்லாமல் கிடைக்கும், இலவசமாக சோப்பு, கீப்பு போன்றவற்றைக் கொடுக்காத புத்தகங்களை வாங்கவே வாங்காதீர்கள். இது வாங்கினால் அது இலவசம் -அது வாங்கினால் இது இலவசம் என்று இருந்தால்தான் அது நன்று
  • அல்லது, வேறு வழி இல்லையென்றால் (அதாவது பாடத்திட்டம் அப்புத்தகத்தைப் படித்தேயாக வேண்டுமென்று ஒற்றைக் காலில் நின்றால்) அப்புத்தகத்தை நகல் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் (அது ‘சீப்’பா – சல்லீஸா வொர்க் அவுட் ஆவும்).
  • முடிந்தால் இணையத்திலிருந்து தரவிரக்கம் செய்து கொள்ளுங்கள்.  ஆனால், அதற்கு எதாவது ‘கோனார்’ துணைவன் போன்ற ‘கைடு’ கிடைத்தால், அப்புத்தகத்திற்குப் பதிலாக, அந்தத் துணைவனே போதுமானது.
  • படைப்பாளி எக்கேடோ கெட்டுப் போகட்டும் – இந்த அகங்காரம் பிடித்த சிடுக்கல் மொழியில் எழுதும் அந்தப் படைப்பாளப் ப்ரக்ருதிகள் போக்கத்தவர்கள்.

.. ஹ்ம்ம்ம்… என்னவோ போங்க,,,

எனக்கு இப்போது இன்னொரு விஷயமும் தோன்றுகிறது.

… நமக்கென்று ஒரு் நீண்ட பாரம்பரியம் இருக்கிறது.

  • நம் தமிழர்கள் மண் தோன்றிக் கல் தோன்றாக் காலத்திலிருந்தே நம் சுற்றுப்புறச் சூழலைப் பேணி வளர்த்தவரிகள்.
  • குளம் தொட்டு வளம் பெருக்கியவர்கள்,
  • வாடிய பயிரைக் கண்டதும் வாடியவர்கள்.
  • தல (அஜித் அல்ல) விருட்சங்களைப் போற்றியவர்கள்.
  • சாலையோரங்களில் மரம் நட்டவர்கள்.
  • கோயில் காடுகளைக் கட்டமைத்தவர்கள்.

இப்போது பாருங்கள், இந்த அநியாயத்தை: மரங்களை வெட்டிக் கூழ் செய்து உருவாக்கப் படுபவை தான் காகிதங்கள். அக்காகிதங்களை உபயோகித்து உருவாக்கப் படுபவைதான் புத்தகங்கள்.

ஆக, புத்தகங்கள் = இறந்த ( = கொலை செய்யப் பட்ட) மரங்கள்.

நாம் நிறையப் புத்தகம் வாங்க வாங்க, மேலும், மேன்மேலும் மரங்கள் அழிக்கப் படுகின்றன,

ஆகவே தான், நாம் மரஜீவகாருண்யம் கருதி புத்தகங்கள் வாங்குவது என்கிற பாவச் செயலைச் செய்வதே இல்லை. அதனால் தான் நாம், தப்பித்தவறி ஒரு புத்தகத்தை ஒருவர் வாங்கினால் கூட, அதனை ஒரு லட்சம் பேர் உபயோகிக்கிறோம்! உபயோகிப்போம்!!

ஆக, உலகின் முதலோமுதல் சுற்றுப்புறச் சூழல் வாதிகளும், தமிழர்களே1

=-=-=-=

ஜெயமோகன் பேச்சு முடிந்தவுடன் – சில மின்னியல் மற்றும் தொடர்பியலுக்கான பொறியியல் துறை இளைஞர்களொடு அளவளாவினேன் – அவர்கள் தாம் முதலில் என்னிடம் வந்து,  நான் வைத்திருந்த பையைப் (அது ஒரு கால்சராயை வெட்டி, நானே  நூதனமாகத்(!) தைத்துக் கொண்டது) பற்றிக் கேட்டார்கள், பாவம் – பயல்கள் வசமாக மாட்டிக் கொண்டார்கள்!. ஒரு ஐந்து நிமிட அளவளாவலில் அவர்களுக்கு ஜெயமோகன் திரைக்கதை வசனம் எழுதியது தான் முக்கியமாகப் பட்டது போல, எனக்குத் தோன்றியது. (ஒரு மாணவி சொன்னார்: எவ்ளோ நல்லா வசனம் எழுதியிருக்கிறார்). நான் சொன்னேன் – இருக்கலாம், நான் அவர் வசனமெழுதிய படங்களை நான் பார்க்கவில்லை. இருப்பினும் சொல்வேன், அவருடைய மற்ற எழுத்துக்களையும் படித்தால்தான் அவருடைய ஆழமும் வீச்சும் தெரியும். என்ன படிப்பீர்களா? சிறிது வெட்கம். கொஞ்சம்  மௌனம். சரி, அவர் சொன்னதில் என்ன பிடித்தது? ”காந்திக்குத் திமிர் தாஸ்தி.”

=-=-=-=

சில தளர்வடைந்த, சலிப்பான கணங்களில், எவ்வளவு இக்கால இளைஞர்களைப் போய்ச்சேரும் இம்மாதிரி காந்தி, அறம், இலக்கியம், பண்பாடு, வரலாறு போன்ற விஷயங்கள் என்று எனக்கு அசிரத்தை ஏற்பட்டாலும் – நம் பாரம்பரியம், நமது வரலாறு பற்றிய ஆக்கபூர்வமான அறிதல்களும், சிந்தனைகளும் நம் இளைஞர்களுக்குப் போய்ச் சேரத்தான் வேண்டும்.

அவற்றுக்கான விதைகளை  இம்மாதிரி நிச்சயம், களைப்படையாமல், விரக்தியடையாமல், மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் விதைத்தாகத்தான் வேண்டும் என்றுதான் தோன்றுகிறது – அவை எப்பொழுது துளிர்க்க வேண்டுமோ அப்போது துளிர்த்துக் கொள்ளும். கொழு கொம்புகள் இருக்க வேண்டும், அருகில் – கொடிக்குத் தெரியும் எப்போது, எப்படிப் படர்ந்து வளர வேண்டுமென்பது.

நம்பிக்கை, எதிர்காலத்தைப் பற்றிய திடமான நம்பிக்கை… இது இல்லாமல், ஆசிரியர் (படிப்பித்தலானாலும் சரி, எழுத்தானாலும் சரி) வேலையில் ஈடுபடவே முடியாது, என்று தான் தோன்றுகிறது.

அனைத்து மாணவர்களை, இளைஞர்களை பாதிக்க, உசுப்ப முடியாவிட்டாலும் – ஓரிரு மாணவர்களை, எப்பாடுபட்டேனும் உந்த முடிந்தால், அச்சிறு துளிகளே ஒருகாலத்தில் வெள்ளமாக மாறக் கூடுமோ என்னவோ.

ஆக, நிச்சயம் நம் தலைமுறையை விட அடுத்த தலைமுறை ஆழத்திலும் வீச்சிலும் நம் புரிதல்களை பல்வேறு உயர்ந்த தளங்களுக்கு இட்டுச் செல்லும் என்பதில் ஐயமில்லை. (இது என்னுடைய நம்பிக்கை)

=-=-=-=

… ஆர்வமிகுந்த, முனைப்புடன் செயல்படும் சுனீல் க்ருஷ்ணன், கடலூர் சீனு போன்ற இளைஞர்களைச் சந்தித்ததும் மிகவும் சந்தோஷம் -ஆனால் நிறையப் பேச முடியவில்லை, அதனால் என்ன = மறுபடியும் சந்திக்காமலா போய் விடுவோம்?

=-=-=-=

இப்படிப்பட்ட நிகழ்ச்சியை யோசித்து, திட்டமிட்டு, நடத்திய புதுச்சேரி பொறியியல் கல்லூரி சார் ஆசிரியர்களுக்கும், மாணவர்களுக்கும் என் நன்றிகள் பல.

காந்தியாயணம்…

Advertisements

4 Responses to “ஜெயமோகன்: ’காந்தியின் திமிர்’ பற்றிய குறிப்புகள்”

  1. Sakthivelu K Says:

    ‘திமிர்’ என்கிற சொல் எப்படியெல்லாம் பொருள்படுகிறது …. மகாத்மாவிற்கா திமிரா? வியப்பை ஏற்படுத்தி படிக்க இட்டுச் செல்கிறது. காகித பயன்பாடு அதிகரிப்பு என்பது மறைமுகமாக மரத்தை வெட்டி மாசுகளுக்கு வழிகோலுதல் என்பதை எப்படி எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது என்பது வரை பயனுள்ள படிப்பினை. ‘பொருட்செல்வம் பூரியர் கண்ணுமுள’
    ‘கற்றோர்க்கு சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்பு’ நூலெழுதுபவர் மண்டி நடத்துபவர் ‘லாபம்’ என்று எழுதி தொழிலை நடத்துபவர் போலன்றி. ‘மன்னுயிர் உய்ந்துபோம்’ நல்வழியை காட்டுபவர். இப்போதிருக்கும் அறிவு சார் சொத்துரிமை, காப்பிரைட் நூலாசிரியர்களுக்கு பாதுகாப்பளிக்கிறது.
    காந்தியை கட்சியினர் தேர்தலில் ஜெயிப்பதற்கு பயன்படுத்திக்கொண்டனர். தேர்தலில் தோற்றபிறகு காந்தியை காட்சிப்பொருளாக்கிவிட்டனர். நன்றி.

  2. dr suneel Says:

    அன்புள்ள ராமசாமி சார்,
    உங்களை அன்று சந்தித்ததில் எங்களுக்கும் மகிழ்ச்சி தான். சரியாக பேச முடியவில்லை.விரைவில் மீண்டும் சந்திப்போம்..நீங்கள் பகுரூபி காந்தியை எப்படியாவது முடித்து விடுங்கள்..


  3. //காந்தியின் கையில் இருந்த கோடரி அந்தத் தற்சார்புதான்//
    கோடாரியின் தேவை அத்தியாவசியமானதாகவே இருக்கிறது.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: