போராட்டங்கள் – சில கேள்விகள், உரையாடல்கள்

இதற்கு, ’வெங்கடேசன்’ அவர்கள், ரத்தினச் சுருக்கமாக ஒரு பின்னூட்டம் இட்டிருந்தார் – “வறட்டு வேதாந்தம்.” அதற்கு நானும் பொன். முத்துக்குமார் அவர்களும் எங்கள் எண்ணங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டோம்.

இனி ’வெங்கடேசன்’ அவர்களின் சுருக்க-விளக்கமும், அதன் பின் என் கருத்துக்களும். (இது அக்கப் போர் இல்லை. அதனால், உரையாடல்களில், மாற்றுக் கருத்துக்களில் ஆர்வமுடையவர்கள் படித்தால், ஒருவேளை அவர்களுக்கு உதவியாக இருக்கலாம்)

-0-0-0-0-0-0-

ஐயா,
உங்களை அவமதிப்பது என் நோக்கமன்று. மாணவர் போராட்டம் தொடர்பான உங்கள் கருத்துக்களை படித்து வருகிறேன். இந்த பதிவை படித்தபின் எனக்கு தோன்றியது “வறட்டு வேதாந்தம்” என்பதே. அதை பதிவிட்டேன். தவறிருந்தால் மன்னிக்கவும். Read the rest of this entry »

அன்புள்ள பூவண்ணன் அவர்களே!

உங்கள் பின்னூட்டங்களைப் படித்தேன். நன்றி. (1, 2)  [உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்திருக்கும் மற்ற அனைவருக்கும் கூட நன்றி]

வணக்கம். இப்படி ஒரு யோசிக்கும், அதுவும், சுயானுபவங்கள் பெற்ற, இளைஞர்கள் மீது உண்மைக் கரிசனம் உடைய ஒரு எதிர்விவாதக் காரருடன் உரையாட வாய்த்திருப்பது எனக்குச் சந்தோஷமே! அரைகுறைகளிடம், அற்பர்களிடம் — வாதாடி, வழக்காடி அலுத்து  விட்டது, நண்பரே!

உங்களுக்கு முடிந்தால், என்னுடைய நோக்கு – ஒரு ஜாதி ரீதியான பார்வை என்பதையெல்லாம் தற்போதைக்குக் கடாசி விடுங்கள். அது ஒரு பழைய கவைக்குதவாத மூத்திர வாடையடிக்கும் முட்டுச் சந்து என்பதுதான் என் எண்ணம். (அவகாசமிருந்தால், பிறகு விவாதிக்கலாம், இதனையும்)

ஹ்ம்ம். ஒரு காலத்தில், அடி உதை குத்து சண்டை போன்ற வீரமறவ மழபுலவஞ்சித்தனமான வாயில்லா உரையாடல்களிலும், தயங்காமல் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தவன்தான் நான். போராட்டம், புரட்சி, விடிவெள்ளி அதுஇதுவென்று பல சுற்றுக்கள் சுற்றி வந்தவன் தான். ஆனால், தற்போது அப்படியில்லை. (பெருஸ்ஸுக்கு வய்ஸாடிச்சில்ல, மேலும், ஆடிய ஆட்டம் என்ன.. என்று நொண்டிக்கொண்டே பாதகாணிக்கை பாலாஜி கனவில் வர ஆரம்பித்து விட்டார் வேறு!) Read the rest of this entry »

“What’s your view of things, Coyote?”

“Well, it mostly depends on how I’m looking at them, I guess. The angle of perception is important too, of course. And whether or not of open or closed eyes and mind.

“All in all, I’d say I tend to view things thru my crystal, Much more clarity there, and it tends to filter-out misconceptions, too.”

“You know what, Coyote? You talk too damned much!”

“Yes, I agree. And you, Asshole, ask too many questions.”

(From  – Elderberry Flute Song Contemporary Coyote Tales. Peter Blue Cloud is one of the finest native american story tellers and poets)

JournalEntry: 13th June, 2006.

(அல்லது) வெட்டி உணர்ச்சிவசப் போராட்டங்களினால் ஆன பயன் என் கொல்?
(அல்லது) இணை வரலாறுகளைக் கற்போம், படிப்பினைகள் பெறுவோம், நம்மை அறிவோம்,
(அல்லது) எல்டிடிஇ, பிரபாகரன் செய்யாத தமிழ்க் குழந்தைக் கொலைகளா?

… அதென்ன தமிழ்க் குழந்தை சிங்களக் குழந்தையென்று பிரித்துப் பார்க்கும் பைத்தியக்காரத்தனம் என்று நீங்கள் கேட்கலாம். குழந்தைகளில் அவர்களின் விகசிப்புகளில், ஏதாவது வித்யாசம் இருக்கிறதா எனக் கேட்கலாம். கொலை செய்யப் பட்டாலும் குழந்தை, குழந்தைதானே என உருகலாம். ஏன் இந்த வெறுப்பு என மனக் கிலேசமுறலாம். நானும் கூடக் கேட்கலாம் – ஏன், வளர்ந்த மனிதர்களுக்குள் மட்டும் வித்தியாசம் பார்த்து, நமக்கு ஒரு சாராரைப் பிடிக்கவில்லையென்றால் அவர்களைக் கொலை செய்யலாமா? அழித்தொழிக்கலாமா?  ஹ்ம்ம்?

தமிழ் தமிழ் என அரற்றி ஆகாத்தியமிட்டு, அய்யோ தமிழ்க் குழந்தையைச் சாகடித்து விட்டார்களே, தமிழ் ‘இனத்தை’ ஒடுக்குகிறார்களே என்று புலம்பி, கீழ்கண்டவற்றில் சிலதையோ, பலதையோ, அல்லது அனைத்தையோ செய்வது, போராடுவது எனக்கு ஒவ்வாத விஷயம்: Read the rest of this entry »

கணிதத்தின் அழகுகளில் ஒன்று – அதன் ஒரு கூறினைப் பற்றி நமக்குக் கொஞ்சம் தெரிந்த மற்றொரு கூறின் வழியாக விளங்கிக் கொள்வது. பின்பு விளங்கிக் கொண்ட முதலாவதன் வழியாக, நம்முடைய, பின்னதின் / இரண்டாவதின் தன்மையை மேலும் அறிந்து கொண்டு, திரும்பவும் அதனைப்  புதியதாகப்  பார்த்து, அதனை முன்னெடுத்துக் கொண்டு செல்லல். சுற்றிச் சுற்றி, ஒரு திருகாணியின் மறை சுழல்வது போல மேலெழும்பி, இப்படியே ஆனந்தமாகச் சென்று கொண்டிருக்கலாம். Read the rest of this entry »

இந்த மலினப் படுத்தப் பட்ட, இப்போது ஒடிக் கொண்டிருக்கும் – மாணவர்களின் போராட்டம் – மன்னிக்கவும் – இந்த விசித்திர ஜந்து –  ’student protest’ — — அரசியலோ அல்லது கொள்கை சார் போராட்டமோ அல்ல. இது வெறும் கல்லெறியும்,  உணர்ச்சிமிகுந்த பொறுக்கித்தனம் தான்.

-0-0-0-0-0-

வாரம் ஒருமுறையாவது என்னிடம் கணித / வாழ்க்கைப் பிரச்னைகளை நிவர்த்தி செய்து கொள்ள வரும் ஒரு பாண்டிச்சேரி பொறியியல் மாணவன் (கொஞ்சம் மந்தம், பாவப்பட்ட அவன் தந்தை மிகவும் வேண்டிக் கொண்டதால் இந்த வேலை – அயர்வுதான்)  – போனவாரம் வரவில்லை. Read the rest of this entry »

(அல்லது) அறிவியல், அரசியல், வரலாறு, தொழில்நுட்பம், இலக்கியம் இன்னபிற பற்றி, டாப்டக்கர் கட்டுரைகள் எழுதுவது எப்படி
(அல்லது) ஒரே வினாடியில் 2 மினிட் நூட்ல்ஸ் தயாரித்து மாக்கி கம்பெனிக்கே மாரடைப்பு  ஏற்படுத்துவது எப்படி?
(அல்லது) அட்டைக் காப்பியுடன் அட்டை டீயும் அட்டை பன்னும் அட்டை பிஸ்கெட்டும் கூட அடிப்பது எப்படி?
(அல்லது, கடைசியாக) ஐயன்மீர், அறிவியலை(யும்) தயவுசெய்து மன்னித்து விடுங்கள்!

பாவமன்னிப்பு_கோரல்: கணியன் பூங்குன்றன் கடிக்கப் பட்டதற்கு இந்தப் பதிவின் காரணம் தான் காரணம். (எப்படி அற்புதமாக எழுதி விட்டுப் போய்ச் சேர்ந்தான் இவன்! மிகமிகப் பெருமையாக இருக்கிறது எனக்கு, இவன் மொழியும், கவிதையும் தத்துவமும் ரிக்வேத நாஸதீய ஸூக்தக்காரனின் மொழியும் கவிதையும் தத்துவமும் வளர்ந்த இடத்தின், சங்கிலி இணைப்பு போல் தொடர்ந்த மகத்தான பாரம்பரியத்தின், அதன் குறுக்கும் நெடுக்குமான மகாமகோப் பெருவழிகளில், தடங்களில் சுருண்டுருளும் ஒரு கூழாங்கல் நான் என்பது!!)

எச்சரிக்கை: இது ஒரு மிக நீஈஈஈஈஈஈஈளமாஆஆஆஆஅன பதிவு, என் ஆற்றாமை தான்; பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்தும் கேளிக்கை நாடகங்கள் அரங்கேற்றப் பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன என்பது மிகவும் விசனம் தரும் விஷயம். எனக்கு வெறிதான். பொறுமையாகப் படிக்கவும். Read the rest of this entry »

யோவ் ’யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்’ புகழ் கணியன் பூங்குன்றன்!

போனால் போகிறது பெருசு, என்னமோ மெரண்ட்ருச்சு என்று விட்டால்… டபக்கென்று அடுத்த வரி –  ’தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா’ – இது தேவையா?

… செரி, இதுவும் செரிதேன்… போனால் போகிறது,  இதுவும் கழியும் என்று மறப்போம், மன்னிப்போம் – பட்டிமன்றம் தோறும் இதனைச் சுழற்றிச் சுழற்றிக் கத்திச் சொல்லி, விவஸ்தை கெட்ட நம் கண்றாவித் தமிறிஞர்கல் கும்மியடிக்கிறார்கல்ண்றாளும்…

நீங்கள் இத்தோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல், மேலே,  கண்டமேனிக்கும் ‘சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே’ என்றெல்லாம் எழுதிவிட்டீர்? புறநானூற்றுக்காரர் என்றால் எங்களுக்கு ஒரு எழவும் புரியாது எனக் கொஞ்சம் மரியாதை கொடுத்தால், அளவுக்கு மீறித் துள்ளுகிறீர்!    நான்  உங்களை அறிவுரை கேட்டேனா?  வேறு யாராவது உங்களைக் கேட்டார்களா? Read the rest of this entry »

(அதாவது) வாழ்க்கையில், ஒருகாலத்தில் (ஏன், ஒருரோவிலும் கூட) அக்மார்க் கஞ்சா அடித்து மட்டுமே சிவனை மெய்யாலுமே கண்டவன் என்கிற முறையில் – கஞ்சா அடிக்காமலேயே சிவனைக் காண்பது எப்படி?

கடும் எச்சரிக்கை: 80 மணிநேரங்களுக்கு மேலாகி விட்டன நான் தூங்கி (வெள்ளிக் கிழமை இரவுக்குப்பின்); இது பெரிய விஷயமில்லை, வருடத்துக்கு இரண்டுமூன்று முறையாவது இப்படி 3-4 நாட்கள் நகரும் – ஆனால் அவை, ஏதாவது இயந்திரத்தைப் பழுதுபார்ப்பது அல்லது, மென்பொருள் எழுதுவது-பழுதுபார்ப்பது, அல்லது அழகான ஏதாவதொரு குண்டோதிகுண்டுப் புத்தகம் படிப்பது அல்லது ஏதாவதொரு இசையைத் திருப்பித்திருப்பிக் கேட்டுக் கிறங்கிப்போய்ச் சொக்கி நிற்பது என்று பெரும்பாலும் சந்தோஷமாகக் கழியும்.

இந்த முறையும் ஏறக்குறைய அப்படித்தான் – ஹ்ம்ம், அப்படித்தான் என்றே வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒரு புத்தகத்தைப் படிபடி என்று படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்றாலும்… (குறித்துக் கொள்கிறேன்: இந்த எழுத்தாளரைப்  பற்றித் தனியாக எழுத வேண்டும்)

… ஹ்ம்ம்… இதற்கு, இந்தத் தூக்கமற்ற ஜுரத்திற்கு, முக்கியமான காரணம்: நான் மிகவும் மதிக்கும் இளம் நண்பர் ஒருவர் கூப்பிட்டார் என்பதற்காக லொங்குலொங்கென்று பாண்டிச்சேரியிலிருந்து சென்னைக்கு ஒரு கல்லூரிக்குச் சனிக்கிழமையன்று சென்று (இது ஒரு புகழ்பெற்ற (வாங்கிய அல்ல), பழமையான பொறியியல் கல்லூரி, இதில் படித்த 50 வயதுக்கு மேற்பட்ட பல அழகான மனிதர்களை எனக்குத் தெரியும்) அங்குள்ள இளைஞர்களுடன் அளவளாவல்… Read the rest of this entry »

எச்சரிக்கை: இந்தப் பதிவைப் படிப்பதற்கு, உங்களுக்கு ஒரு சுக்குக்கும் தகவல் தொழில்நுட்பம் பற்றித் தெரிய வேண்டிய அவசியமே இல்லை. ஏனென்றால் நம்முடைய இளைய தகவல்(!) தொழில்நுட்பப்(!!) பொறியாளர்களில்(!!!), 98% பேருக்கும் இதனைப் பற்றி ஒரு இழவும் தெரியாது. (என் கணக்கில், மிச்சமுள்ள அந்த சுமார் 2% உண்மையான தகவல் தொழில்நுட்பப் பொறியாளர்களால் தான் இந்தியாவின் இந்த ஐடி குண்டு சட்டியில் குதிரை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்! அமெரிக்காவில் இது 25% இருக்கலாமோ என்ன இழவோ!)

IT Interviews: Species and Strategies…

Version information:

I had posted this stuff on the USENET (sci and scik, I think, am not sure) – some 16-18 years ago. Am reproducing the stuff for your edification. One day, I hope to win an ignoble prize for this highly original dissertation. (I feel that there is no need to change the content, even after these many years, as the pathetic state of affairs continues…  *sigh!*)

Okay, here goes… Read the rest of this entry »

Transcript of an interview, conducted way back in 1995 – in which is described, the travails of an interviewer…

Version information:

Had posted this stuff to the USENET (soc.* groups) – may be some 18 years back (1995) – has anything changed at all in the past 18 years with these dingbat programmers??

umm.. I received some brickbats too for having mentioned some real names. So, the disclaimer is

‘all real names have been changed to fictional ones, except when they are real.’

… Onward to the text of that offending post…

Read the rest of this entry »

(அல்லது) கூடவே, என்னுடைய வெறுப்பாளர்களின் எண்ணிக்கையை, நாளொருமேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக, முனைந்து முழுமூச்சுடன் வளர்த்தெடுப்பது எப்படி?

எச்சரிக்கை: இந்தப் பதிவு ‘முஸ்லீம்களுக்கு எப்படி மேலதிகமாக வேலை வாய்ப்பு அளிப்பது’ இன்னபிற என, பின் வரப்போகும் பதிவுகளுக்கு ஒரு முஸ்தீபும் கூட.

-0-0-0-0-0-

1996 – பெங்களூர் கோரமங்களாவில் ஒரு மென்பொருள் வஸ்து (ஸாஃப்ட்வேர் ப்ரோடக்ட்) தயாரிக்கும் நிறுவனத்தில் வேலை. தொழில்நுட்பம் + வர்த்தகரீதியானச் செயல்பாடுகள்.

எனக்கு ஸஸ்பென் டர் போட்டுக் கொள்வது பிடித்ததேயில்லை. ஆனால் பெரும்பாலும் மார்பு வரை புரண்டு கிச்சுக் கிச்சு மூட்டும் தாடி வைத்திருந்திருக்கிறேன்...

எனக்கு ஸஸ்பென்டர் போட்டுக் கொள்வது பிடித்ததேயில்லை. ஆனால் பெரும்பாலும் மார்பு வரை புரண்டு கிச்சுக் கிச்சு மூட்டும் தாடி வைத்திருந்திருக்கிறேன்…

இந்த நிறுவனம், கண்டமேனிக்கும் வர்த்தகம் என்று வருவதையெல்லாம் அரக்கப் பரக்க எடுத்துக் கொண்டு – சகட்டுமேனிக்கு Y2K, மென்பொருள் சேவை (ஸாஃப்ட்வேர் ஸர்வீஸஸ்) – அதாவது: ஆரக்ள், ஜாவா, விஷுவல் C++, எஸ்ஏபி  (மன்னிக்கவும். குமுதத்திற்கும் இதற்கும் சம்பந்தமில்லை, இது SAPதான் – இதனை ஸாப் என்று சொன்னால் அடிக்க வந்து விடுவார்கள் எஸ்ஏபிமுதல்வாதிகள்  வேறு) ஃப்ரன்டென்ட், பேக்கென்ட் மிட்டில்என்ட், மிட்டில்வேர், அன்டர்வேர் என்று மானாவாரிச் சாகுபடியாக ஒப்பேற்றிக் கொண்டிருந்த நிறுவனமல்ல.

… கடவுளுக்கு நன்றி சொல்லத்தான் வேண்டும் – அந்தக் காலத்தில் C# போன்ற இழவுகள் இல்லை, லூனக்ஸ் (Loonux) கூடப் பெரிய அளவில் இல்லை. ஆனால்  மகத்தான யூனிக்ஸ் (UNIX!) இருந்தது, அதிலும் பர்க்லி மென்பொருள் பகிர்தல் (BSD 4.4) இருந்தது! ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது!! 

… ஸிலிகன் ஸெல்களினுள் உறைந்திருக்கும் பைனரி த்வைதக் கடவுளுக்கு நன்றி, மறுபடியும், மறுபடியும்

பௌல்-ஹென்னிங் கம்ப் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட பிம்பம். ஃப்ரீபிஎஸ்டி-யால் ஓட்டப்படும் கணினி யந்திரங்களில் /usr/share/examples/BSD_daemon/ இருக்கும்.

பௌல்-ஹென்னிங் கம்ப் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட பிம்பம். ஃப்ரீபிஎஸ்டி-யால் ஓட்டப்படும் கணினி யந்திரங்களில் /usr/share/examples/BSD_daemon/ விரிவில் இருக்கும்.

-0-0-0-0-0-

மொத்தம் சுமார் 50 பணியாளர்கள்தான் இருந்தனர் அப்போது அந்த நிறுவனத்தில்.

என் குழுவில் சுமார் 30 பேர். அதில் 6 பேர் போல நிஜமாகவே மென்பொருள் எஞ்சினீயர்களாக ஆகக்கூடிய சாத்தியக் கூறுகள். மற்றவர்கள், சாவி கொடுத்தால் மட்டுமே நடமாடும், சொன்னதை மட்டும் முக்கிமுக்கித் திக்கித்திணறி அரைகுறை கந்தரகோளமாக வேலை செய்பவர்கள், குறைகுடங்கள் – கற்றுக் கொள்வதில், உழைப்பதில் முனைப்பே இல்லை, மோசமான திறமையின்மை. டன்னிங்-க்ரூகர் விளைவின் மோசமான பிரதிநிதிகள். இவர்களுக்கெல்லாம் எப்படி ஒரு பட்டம் கொடுத்தார்கள் என எனக்கு ஆச்சரியமாகவே இருந்தது.

அவர்களுக்கு மூன்று மாதம் (வேறு எந்த வேலையும் கொடுக்காமல்) ஒரு அடிப்படை பயிற்சி கொடுத்து – அதன் பின் அவர்கள் சரியாக வேலை செய்யவில்லையானால் வெளியில் அனுப்பிவிடுவேன் என்று சொன்னேன். என்னை அவர்கள் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லை என நினைக்கிறேன். மூன்று மாத முடிவில் ஒரே ஒரு பையன் தான் தேறினான்.

-0-0-0-0-0-

நான் அந்தக் கம்பெனியின் உரிமையாளரிடம் போய்  (இவர் ஒரு மாண்டயம் அய்யங்கார், படிப்பும் பண்பும் மிக்கவர், என்னைப் போலல்லாமல்   தர்மமயக்கங்களால் சதா அலைக்கழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தவர்) – எனக்கு இந்தப் பையன்கள் வேண்டாம், இவர்கள் இல்லாமலேயே நம்  மென்பொருள் வஸ்துவை நம்மால் தரமாக, குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள் உருவாக்க முடியும் என்றேன்.

அவர் தடுமாறினார். இவ்வளவு பேரையா என்றார். ஒரே சமயத்திலேயா என்றார். இந்த எண்ணிக்கை நம் நிறுவனத்தில் பாதி! நாம் எப்படி இவர்களை வேறு வேலைகளுக்கு உபயோகிக்க முடியும்?

அப்படியென்றால் வேறு வேலை பார்த்துக் கொள்ளச் சொல்லுங்கள்.

ஒரே சமயத்தில் இப்படிச் செய்தால் நம் நிறுவனத்தின் பெயர் கெட்டுவிடுமே என்றார். உனக்கு முன்னால் இருந்த மேனேஜர் இவ்வளவு பேர் இருந்தால்தான் வேலை செய்ய முடியும் என்றாரே என இழுத்தார்.

நான் சொன்னேன் இந்த நான்கு கீழ்கண்ட விஷயங்களை:

  1.  ஃப்ரெடெரிக் ப்ரூக்ஸின் Mythical Man Month படியுங்கள். எண்ணிக்கைகளால் மட்டுமே எதனையும் சாதிக்க முடியாது. தரம் தான் முக்கியம். என்னுடைய குழுவில், திறமைதான் பிரதானம்.
  2. எனக்கு என் திறமை மேல் நம்பிக்கை அதிகம். எனக்கு என் குழு விஷயங்களில் முழு சுதந்திரம் வேண்டும். என் முன் அனுபவங்களை நன்றாக விசாரித்துத்தானே என்னை  நீங்கள் இந்த நிறுவனத்தில் சேர்த்திக் கொண்டீர்கள். எதற்கு?
  3. நான் உத்தரவாதம் – இந்த மென்பொருளை தரமாக, துரிதமாக நம்மால் ஏற்றுமதி செய்யப் படுவதற்கு.
  4. இந்த அரைகுறைகளை வெளியே அனுப்பினால், சோம்பேறித்தனத்துக்குச் சம்பளம் கொடுப்பது குறையும், இவர்கள் செய்து கிழிக்கும் வேலைகளால் மேலதிக வேலைகள் ஏற்படுவதும் குறையும்.

இருந்தாலும் அவர் இழுத்தார். ஆனா நீ தமிழன் – இந்தப் பையன்கள்ள நிறையபேர் கன்னடர்கள். ஏதாவது பிரச்சினை வருமோ?

அய்யா, இந்தக் கும்பலில் தமிழர்களும் எட்டு பேர் இருக்கிறார்கள். முஸ்லீம் க்றிஸ்தவர்களும் இருக்கிறார்கள். உங்களுக்குத் தெரியுமில்லையா? பிரச்சினை ஏதாவது வந்தால் என்னை வேலையை விட்டு துரத்திவிடுங்கள், பரவாயில்லை.

சரிதான் ஆனால் இந்தப் பையன்களை நான்கு மாதம் முன்னர் தாம் நம் நிறுவனத்தில் சேர்த்தோம் இல்லையா? ஏன் சேர்த்தோம்? எப்படி ஒரே சமயத்தில் இவர்களை வெளியே தள்ளுவது? எனக்கு இது அறமாகத் தெரியவில்லை.

அய்யா, யோசியுங்கள். எனக்கு முன்னே இங்கு வேலை செய்தவர் இவர்களைச் சேர்த்திருக்கிறார். அது நிச்சயம் ஒரு அறிவில்லாத மடச் செயல் தான். ஆனால் அதற்காக உடனே இந்தப் பசங்களை நான் வெளியே அனுப்பிவிடவில்லை. அவர்களுக்கு, என் வேலையைத் தவிர, உயிரைக் கொடுத்து மூன்று மாதங்கள் பயிற்சி – ப்ரொக்ராமிங் வேலை, எடுத்துக் கொண்ட வேலையைத் தூய்மையாக, அழகாகச் செய்வது எப்படி, என்றேல்லாம் பல விஷயங்களைக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறேன். நான் அவர்களிடம் அதிகம் கேட்கவில்லை – 8 மணி நேரச் சராசரித்தனமான உழைப்புதானே கேட்கிறேன்? அதி அற்புதச் சாகசச் செயல்களைச் செய்யும் ஸாமுராய்களாகவா மாறச் சொன்னேன்?

ஆனால், ஹ்ம்ம். பாவம், அவர்கள் சரியான கல்லூரிகளில் படிக்கவில்லை. அவர்களும் என்னதான் செய்வார்கள்?

அய்யா, உங்களுக்கு மென்பொருள் வர்த்தகம் வேண்டுமா, அல்லது அரைவேக்காடுகளைக் கொஞ்சிக் கொண்டு நல்லிணக்கம் என, வேலையக் கத்துக்குங்கடா, வாங்கற சம்பளத்துக்கு வேலை செய்யுங்கடா தயவுசெய்து, ப்ளீஸ், ப்ளீஸ் எனப் பேசிக் கொண்டே யிருக்க வேண்டுமா?

நீ  உன்  கல்லூரியை, உன் படிப்பை வைத்துக் கொண்டு, மேட்டிமைத்தனத்துடன் இப்படிப் பேசுகிறாயோ? எல்லோரும் ஒரேமாதிரி தரத்துடன் இருக்கமாட்டார்கள் அல்லவா – அவர்கள் கல்லூரிகளில் ஆசிரியர்கள் சரியில்லையோ என்னவோ?

இல்லை. என்னிடம் இப்போது இருப்பது ஓரளவு தரமான 7 பேர்கள் – இவர்களும் ஸுப்பர் தரமென்றில்லை. ஆனால், இவர்களுக்குக் கற்றுக் கொள்ளும் முனைப்பு இருக்கிறது. இது போதும் எனக்கு, அவர்களைத் தரமானவர்களாக மாற்றுவதற்கு. ஆனால் மற்ற 24 பேர்களுக்கு அப்படியில்லை மேலும் இந்த 7 பேரில் ஒருவர் கூட என் கல்லூரியில் படிக்கவில்லை.

இருந்தாலும், என்னவோ இது சரியில்லை என்றுதான் தோன்றுகிறது.

அய்யா, இந்தப் பையன்களை இப்படி விரட்டினால் தான், அவர்கள் அடுத்த வேலைக்காவது கொஞ்சம் கற்றுக் கொள்ள முயற்சிப்பார்கள். இந்த விரட்டல், நம்முடைய எதிர்காலத்துக்கு மட்டுமல்ல, அவர்களுடைய  எதிர்காலத்துக்கும் மிகவும் முக்கியம். நாம் இதனைச் செய்யாவிட்டால், அவர்களுக்கு நாம் உதவவில்லை, துரோகம்தான்  செய்கிறோம். வேலை அறம், தர்மம் (Work Ethic) எனறால் என்ன என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டாமா? இது அவர்களுக்கே நல்லதில்லையா?

என்னவோ எனக்கு இது சரியாகப் படவில்லை. அவர்களைப் பார்க்கவே பரிதாபமாக இருக்கிறது. நீ என் இடத்தில் இருந்தால் என்ன செய்திருப்பாய்?

நான் சொன்னேன் – இது ஒரு தியரட்டிகல் கேள்வி, நம் புல்லரிப்புச் சினிமாவுக்கானது – ஆனால், யோசித்துப் பாருங்கள் – பன்றிக் குட்டிகள் அழகாக, பாவமாகத்தான் இருக்கின்றன. அந்த ரோஜாக்கலர் குட்டிகள் தங்கள் தாயிடம் முட்டி முட்டிப் பால் குடிப்பது அழகான, மெலிதான பரிதாபம் படர்ந்த மென்மையான விஷயம்தான். ஆனால், இந்தப் பையன்கள் பன்றிக்குட்டிகளுமல்ல (இந்த ஒப்புமைக்கு அந்தப் பன்றிக்குட்டிகள் கோபப் படும் என்றாலும்), உங்கள் நிறுவனம் ஒரு தாய்ப் பன்றியும் அல்ல. இல்லையா?

சரி,  நாளை இதைப் பற்றிப் பேசலாம் என்றார்.

சரியென்றேன். (வெண்ணெய் அய்யங்காரே, எப்படி அய்யா உங்களுடன் நான் பணிபுரிவது என்று,  தலையில் அடித்துக் கொண்டே…)

-0-0-0-0-0-

நான் அடுத்த நாள் அலுவலகம் போகவில்லை. அப்போதெல்லாம் செல்ஃபோன் பெரிய புழக்கத்தில் இல்லை. என் வீட்டில் லேண்ட்லைனும் இல்லை. பெங்களூரின் டெய்ரி ஸர்க்கிள் பக்கத்து லக்கஸந்த்ராவில் ஒரு ஒண்டுக்குடித்தனத்தில் இருந்தேன். ஜாலியாக ’ஜேஜே சில குறிப்புகள்’ படித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

மாலை அவரே வீட்டிற்கு வந்தார். அழுதுவிடுவார் போல இருந்தார். சரி என்றார். நீயும் நிறுவனத்தில் பங்குதாரராக ஆகிராயா என்று கேட்டார், நான், அது முடியாது என்றேன். முதலீடெல்லாம் வேண்டாம், நீயும் ஒரு இயக்குனராகிவிடு என்றார். நன்றி, ஆனால் மன்னிக்கவும் என்றேன். ஆனால் அடுத்த நாள் முதல்  நிச்சயம் வேலையைத் தொடர்வதாகச் சொன்னேன்.

-0-0-0-0-0-

அப்போது ஹாட்மெய்ல் பிரபலமாக இருந்தது அதில் மின்னஞ்சல் முகவரிகள் பலவிதமாகத் தயாரித்து – என்னை, என் மூதாதையர்களைத் திட்டிக் கண்டமேனிக்கும் மின்னஞ்சல்கள், அதிலாவது சரியாக நாலு வரி கோர்வையாக ஆங்கிலத்தில் எழுத முடிந்ததா இந்த ITயடிச்சான் குஞ்சுகளுக்கு? இந்தக் குப்பை மின்னஞ்சல் உழைப்பைக் கூட அவர்கள் தங்கள் வேலையில் காட்டியிருக்கவில்லை என்பதுதான் சோகம். (24 வெளியேற்றல்கள்; 100க்கும் மேலான வெறுப்பு மின்னஞ்சல்கள்)

-0-0-0-0-0-

கையால் ஒரு வரி கணினிக் கட்டளைக்கட்டுகளைக் (ப்ரொக்ராம்) கூட எழுதமாட்டேன் என்கிற மேலாண்மைத் தலைவர்கள் (Leaders & Managers) இல்லை. மேலோட்டமான கட்டமைப்பு (ஆர்க்கிடெக்சர்) மட்டும் தான் செய்வோம் என்பவர்கள் இல்லை. ஒப்புக் கொள்ளும் பரிசோதனைகளை நாங்கள்  (Acceptance Test) செய்யமாட்டோம் என்றில்லை. தரநிர்ணயக் குழு (Quality Assurance) என்றெல்லாம் தனியாக வினோத ஜந்துக்கள் தேவைப்படவில்லை. (ப்ரொக்ராம்களை) எழுதுகிறவன் தான், தரத்திற்கு உத்தரவாதம். எல்லோரும் எல்லாமும் செய்ய வேண்டும்.  ஒரு நாளைக்கு இரண்டு – ஐந்து நிமிடக் குழுக் கூட்டங்கள் / உரையாடல்கள் மட்டுமே. காலம் தவறாமை மஹாமஹோ முக்கியம். சிறிய தரம் வாய்ந்த, ஒருவரோடொருவர் ஒத்துழைத்துப் பணி செய்யும், நேர்மையா, மேற்குவியும் (overlapping) குழுக்கள். காலை சரியாக 7 மணிக்கு வரச் சொல்வேன். மாலை 4 மணிக்கு வீட்டிற்குக் கண்டிப்பாகப் போய்விட வேண்டும்.  நான் மட்டும் மேலதிகமாக ஆறுமணி நேரம் வேலை. ஞாயிறு மட்டும் விடுமுறை. வெட்டிப் பேச்சு, வேலை என்கிற பெயரில் பஜனை என்றில்லாமல் செய்யவேண்டிய வேலைகளில் மட்டுமே மும்முரம். ஒரு மாதம் இப்படி வேலை செய்தபின் இந்தக் குழுவில் அனைவருக்கும் 25% சம்பள உயர்வு.

இந்த வேலைக்காக எனக்கு கொடுக்கப் பட்டிருந்த நாட்கள் 90. ஆனால், அடுத்த 78 நாட்களில் அந்த எழுவர் + நான், அசுரத்தனமாக வேலை செய்து அந்த மென்பொருள் வஸ்துவை வெளிக் கொணர்ந்தோம். வேலை செய்து முடிப்பதற்கான உத்தேசச் செலவுப் பணத்தில் (எஞ்சினீயரிங் பட்ஜெட்) 40% தான் செலவழித்தோம்.  (ஸ்ஸ்ஸ்ஸ், அப்பாடா! நினைத்தாலே மலைப்பாக இருக்கிறது!)

-0-0-0-0-0-

அச்சமயம் இந்த வஸ்து, ஐபிஎம் (IBM) நிறுவனத்தின் ஒரு மென்பொருள் வஸ்துவுடன் நேர் மோதலில் இருந்தது, ஆனால் எங்களுடையது அதைவிட விலை மலிவாகவும், தரம் வாய்ந்ததாகவும் உரிம ஷரத்துகள் (license terms) சுளுவாகவும் இருந்தது; இருப்பினும், வருந்தத்தக்க விதத்தில், அய்யங்கார் அவர்களின் வர்த்தகப்பிரிவைச் சார்ந்த RNI (Resident non-Indian) நண்பர்கள் விற்பனையில் சொதப்பி விட்டனர், சோம்பேறி முட்டாள்கள்.

வர்த்தகத் திட்டத்தை (பிஸினெஸ் ப்லான்) அவர் என்னிடம் காட்டியிருக்கலாம் – ஆனால்,  நான் முன்னர் கேட்டபோது, நீ எஞ்சினீயரிங் மட்டும் பார்த்துக் கொள் என்று சொல்லியிருந்தார் அவர். (இப்போது தோன்றுகிறது – ஷிவ் நாடார் அல்லது ப்ரேம்ஜி அல்லது நாராயணமூர்த்தி நிறுவனங்களில் சேர்ந்திருக்க வேண்டுமோ?)

பின்னர், ஐந்து மாதங்களில் இந்த வஸ்து, லாஸ் எஞ்சலிஸ் அருகில் இருந்த ஒரு நிறுவனத்தால் வாங்கப் பட்டது ( நான் இரண்டு மூன்று முறை இந்த டீல் விஷயமாகப் பேச்சுவார்த்தை, சரிபார்த்தல்களுக்காகப் (due diligence) போய்வந்தேன் – இந்த விற்பனையில் எங்கள் நிறுவனத்துக்குச்  சுமார் 117 லட்சம்  நிகர லாபம், ஆனால் எங்களுடைய வர்த்தகத்திட்டம் சரியாக இருந்திருந்தால் சுளுவாகப் பல கோடிகளை அள்ளியிருக்கலாம்).

பின் எங்களிடம் வாங்கிய ஒரே மென்பொருளை வைத்திருந்த அந்த எல்ஏ நிறுவனம், ஐபிஎம் நிறுவனத்தாலேயே – இரண்டு மில்லியன் டாலர்கள் – ரொக்கத்துக்கு ஆட்கொள்ளப் பட்டது. அவர்கள் அந்த மென்பொருளை மேற்கொண்டு விற்காமல், சரியாகப் பராமரிக்காமல் – வாங்கிய ஆறே மாதங்களில் –  இழுத்து மூடப் போகிறோம் (EoL – End of Life) என அறிவித்தனர்! (மென்பொருள், கணினி தொடர்பான வர்த்தகங்களில் இது சகஜம் தான்?

சுபம்.

-0-0-0-0-0-0-

ஒரு பொஷ்குக் குழந்தை சிரிப்பதைப் போலச் சந்தோஷமாக இருந்த அய்யங்கார், உனக்கு லாபத்தில் 25 சதம் பங்கு கொடுக்கிறேன் என்றார். நான் வேண்டாம் என்றேன். வர்த்தக அபிவிருத்திக்கு அதனை உபயோகப் படுத்திக் கொள்ளுங்கள் என்றேன். (அப்போது எனக்கு குழந்தைகள் இல்லை, இப்போது அப்படிச் செய்வேனா என்பது தெரியாது)

ஆனால் O’Reilly பதிப்பித்த அனைத்துப் புத்தகங்களும் LISP பற்றிய அனைத்துப் புத்தகங்களும் வாங்கி நம் தொழில் நுட்ப நூலகத்தில் வைக்கலாம் என்றேன். இரண்டு வாரங்களில் 8 பெரிய்ய்ய அட்டைப் பெட்டிகளில் பொக்கிஷங்கள் வந்தன.

lisp_cycles1

பின்குறிப்பு: Work Ethic எனும் பதத்திற்கு சுருக்கமாக 2-3 வார்த்தைகளுள்ள தமிழ்ப் பதம் இருக்கிறதா? எனக்கு முழ நீளப் பதவுரை தான் எழுத வருகிறது. வேலை அறம், தர்மம் என்பவை தான் கிட்ட வருகின்றன எனத் தோன்றுகிறது.  உதவ முடியுமா?

இவற்றையும் படிக்கலாம்: