சகட்டுமேனிக்கு, எதையும் ஒப்பேற்றுவது, அதாவது ‘தேத்துவது’ எப்படி

17/03/2013

(அல்லது) அறிவியல், அரசியல், வரலாறு, தொழில்நுட்பம், இலக்கியம் இன்னபிற பற்றி, டாப்டக்கர் கட்டுரைகள் எழுதுவது எப்படி
(அல்லது) ஒரே வினாடியில் 2 மினிட் நூட்ல்ஸ் தயாரித்து மாக்கி கம்பெனிக்கே மாரடைப்பு  ஏற்படுத்துவது எப்படி?
(அல்லது) அட்டைக் காப்பியுடன் அட்டை டீயும் அட்டை பன்னும் அட்டை பிஸ்கெட்டும் கூட அடிப்பது எப்படி?
(அல்லது, கடைசியாக) ஐயன்மீர், அறிவியலை(யும்) தயவுசெய்து மன்னித்து விடுங்கள்!

பாவமன்னிப்பு_கோரல்: கணியன் பூங்குன்றன் கடிக்கப் பட்டதற்கு இந்தப் பதிவின் காரணம் தான் காரணம். (எப்படி அற்புதமாக எழுதி விட்டுப் போய்ச் சேர்ந்தான் இவன்! மிகமிகப் பெருமையாக இருக்கிறது எனக்கு, இவன் மொழியும், கவிதையும் தத்துவமும் ரிக்வேத நாஸதீய ஸூக்தக்காரனின் மொழியும் கவிதையும் தத்துவமும் வளர்ந்த இடத்தின், சங்கிலி இணைப்பு போல் தொடர்ந்த மகத்தான பாரம்பரியத்தின், அதன் குறுக்கும் நெடுக்குமான மகாமகோப் பெருவழிகளில், தடங்களில் சுருண்டுருளும் ஒரு கூழாங்கல் நான் என்பது!!)

எச்சரிக்கை: இது ஒரு மிக நீஈஈஈஈஈஈஈளமாஆஆஆஆஅன பதிவு, என் ஆற்றாமை தான்; பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்தும் கேளிக்கை நாடகங்கள் அரங்கேற்றப் பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன என்பது மிகவும் விசனம் தரும் விஷயம். எனக்கு வெறிதான். பொறுமையாகப் படிக்கவும்.

-0-0-0-0-0-

உறவினர் அவர்களுக்கு, வணக்கம். (யாவரும் கேளிர்)

நீங்கள் ஒரு புத்திசாலி இளைஞர் என்றுதான் நினைக்கிறேன். உங்களை யாரென்று – ஆணா பெண்ணா என்று கூட -சென்ற வாரம் முன்வரை தெரியாது. மாரிஸ் அவர்களின் அந்தக்கால லக்கிலுக் காமிக்ஸ் உங்களுக்கும் பிடிக்குமா என்ன? ஆனால் luckylook என்று உங்கள் டொமைய்ன் பெயரில் ஒரு பகுதி, luckyluke அல்ல, ஆனால் முகப்பில், கௌபாய் தொப்பியுடன் ஒரு படம், பாகவத க்ருஷ்ணா ஒரு கௌபாய் என்பதாலா? குழப்பம், குழப்பம் – சரி…  படித்திருக்கிறீர்களா என்ன லக்கிலுக் சித்திரக்கதைகளை? டின்டின்னுக்கும் அஸ்டெரிக்ஸுக்கும் (பின்னது உயர்ந்ததுதான், டின்டின் அரைகுறைதான்) நடுவில் இதனை நான் வைப்பேன். சரி, எங்கேயோ போய்க் கொண்டிருக்கிறேன்… வய்சாய்டிச்சில்ல பெருசுக்கு, அத் தான்… மன்னிச்டுபா!

அதிருக்கட்டும். மாலன் ஆசிரியராய் வழிநடத்தும் ‘புதிய தலைமுறை’யில் பணி புரிகின்றீர்களாமே? சில நாட்கள் முன்னர் தான், நண்பர் ஒருவர் சொன்னார்! ஆனால் இதுவரை, நான் உங்களை, என்னைப் போன்ற ஒரு பொழுதுபோக்கு காலட்சேப அமெச்சூர் எழுத்தாளர்தான், அதனால்தான் என்னைப் போலவே சிரத்தை துளிக்கூட இல்லை, பொத்தாம்பொதுவாக ஒப்பேற்றிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் – என எண்ணிக் கொண்டிருந்தேன்; தவறான புரிதலுக்கு மன்னிக்கவும்.

சரி. தொடர்ந்து உங்களைக் கரித்துக் கொட்டிக் கொண்டிருக்காமல், கடந்த சில வாரங்களில், உங்கள் பதிவுகளில் சிலவற்றைப் படித்தேன். உங்கள் தமிழ் நடை எளிமையானதாக, நேரடியாக உள்ளது. பொறுத்துக் கொள்ளத்தக்க இளமையுடன், ஒப்புக் கொள்ளத்தக்க, துள்ளல் சார்ந்த துடுக்குத் தனமும் இருக்கின்றன உங்கள் பதிவுகளில். உங்களுக்கு,உங்கள் சொந்த அனுபவம் சார்ந்த அசைபோடப்பட்ட எழுத்துக்கள் (உதாரணம் – மடிப்பாக்கம் சுற்றுப்புறம் பற்றி நீங்கள் அண்மையில் எழுதியது – அல்லது டோண்டு ராகவன் ஒபிட்) ஓரளவுக்கு அழகாகவே எழுத வருகின்றன. பெரும்பாலும் தமிழில் இலக்கணப் பிழை இல்லாமல் எழுதுகிறீர்கள். நிறைய மனிதர்களுக்கு – நம் கருணாநிதி அவர்களையும் சேர்த்துத்தான் சொல்கிறேன் –  இப்படி ஒரளவாவது இலக்கண சுத்தத்துடன், எளிமையாக எழுத வராது. நானும் இந்த அலக்கண ஜோதியில் கலந்த – அந்தக் கும்பலில் ஒருவன்தான், நிச்சயம். ஒற்றெழுத்தும் என்னுடைய வில்லன்தான். என்னச் செய்ய!

… மேலதிகமாக வாரத்திற்கு மூன்று-நான்கு கட்டுரைகள் எழுதக் கூடிய கடின உழைப்பும் முனைப்பும், அவற்றில் சிலவற்றுக்காகச் தமிழ் தெலெகு என்று சில திரைப்படங்கள் வேறு பார்க்கும் அதிசயப்படவைக்கும் மனோதிடமும் உங்களுக்கு இருக்கின்றன. வாழ்த்துக்கள். உங்களிடம் நிச்சயம் எழுதும் திறமை இருக்கிறது. நீங்கள் தொடர்ந்து பொலிய வாழ்த்துக்கள்.

உங்களைப் போலவே பலப் பல இளைஞர்கள் இருக்கிறார்கள், பலவிதமான சமூகவலைத் தளங்களில் பல்வேறான ‘தமிழ்’ உரையாடல்களில்(!) ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என, கடந்த ஒரு வருடத்தில்தான் தெரிந்த கொண்டிருக்கிறேன். இது எனக்குச் சந்தோஷமான விஷயமாக இல்லைதான். ஆகவே, மெல்லத் தமிழ் இனி நிச்சயம் சாகுமோ? ஹ்ம்ம்.

ஆனால்…

-0-0-0-0-0-

பொதுவாக, ஒரு எழுத்தாளனுக்கு, தன் வாழ்க்கைப் போராட்டத்துக்கும், சுயத்தை நிலை நிறுத்துவதற்கும் இடையே உள்ள முரணியக்கத்தில் – தனக்குத் தெரிந்ததை, அறிந்து தெளிந்ததை, எழுதுவதற்கே நேரம் போதாமையால் வாடவேண்டிய நிலைமைதான் – நிறைய எழுதிவரும் உங்களுக்கும் இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும்.

ஆனால், இம்மாதிரி நிலைமை இருக்கும்போது, உங்களுடைய பொன்னான நேரத்தை (அது மிகக் கொஞ்சமே ஆனாலும்) விரயம் செய்து, உங்களுக்கு ஒன்றுமே தெரியாத, புரியாத, அறியாத, ’அறிந்தே கொள்ளவேமாட்டேன் என நீங்கள பிடிவாதம் பிடிக்கும்’ விஷயங்களைப் பற்றி விலாவாரியாக எழுத வேண்டிய அவசியம் என்ன என்பது எனக்குப புரியவேவில்லை.

உங்கள் பதிவுகளை தற்செயலாகப் படிக்க நேர்ந்தது போலவே, பத்ரி சேஷாத்ரி தளம் வழியாக, ‘அதிஷா’ என்பவர் தளத்திற்கும் சென்றேன். அவருடைய சில கட்டுரைகளையும் (சுமார் 20 போல) படித்தேன். அவர் எழுதும் விதம், பாடுபொருட்கள், நேரடித்தனம் போன்றவற்றைப் பார்க்கும் போது அவரும் உங்களைப் போன்ற, சமகால இளைஞராக, ஒரே விதமான பார்வையுடன் இருக்கக் கூடும் எனத் தோன்றுகிறது. ஆனால் இவருடையது என்ன பின்புலம் ஆணா பெண்ணா, என்பதெல்லாம்கூட எனக்குத் தெரியாது.

ஆனால் இவர் எழுத்துக்கள் (நான் படித்தவரை) கடன் வாங்கிய அனுபவங்களால், தெரியாத விஷயங்களைப் பற்றி விஸ்தாரமாக, பொய்மையாக ஜோடித்து  எழுதுவதனால் ஆக்கப் பட்டவையல்ல என எனக்குப் படுகிறது. வெறும் கிளுகிளுப்புப் படங்கள் – உள்ளாடைகளிலிருந்து பிதுங்கி வழியும் பாற்சுரப்பிகள், அழகுணர்ச்சி இல்லாத தொப்புள்கள் – இல்லாமல் தன்பார்வையில் படவிமர்சனங்கள் செய்யும்போது, பெரும்பாலும் ஒரு ஊடாடும் பொறுப்புணர்ச்சியும் இருக்கிறது எனத் தோன்றுகிறது. இவருடைய நகைச்சுவை உணர்ச்சியும் (தன்னைத் தானே கிண்டல் செய்துகொள்வதிலிருந்து, பலவகையானது) என்னைப் பல சமயம் வாய் விட்டுச் சிரிக்க வைத்தது. நிச்சயம், இப்படியும் எழுதும் இளைஞர்களும் இருக்கிறார்கள்தான். இவர்களிடமும் கற்றுக் கொள்ளவேண்டியவைகள் (எனக்கும்தான்) இருப்பது  மிகவும் சந்தோஷமான விஷயம்தான். சுபம்.

சுபமஸ்து.

-0-0-0-0-0-0-

சரி.

சுவாரஸ்யமான, பரபரப்புப் பத்தி எழுத்தாளனாக இருப்பது என்பது வேறு, அறிவியல், தொழில் நுட்பம் (ஏறக்குறைய அனைத்து ஞானம் தொடர்பான விஷயங்கள் – கணிதம், வரலாறு, இலக்கியம், பொருளாதாரம், அரசியல் இன்னபிற) சார்ந்த எழுத்துக்கள், குறிப்புக்கள் எழுதுவதென்பது வேறு, அல்லவா?

முன்னதை வுட்லேண்ட்ஸ் ட்ரைவ் இன் உணவகத்தில், காப்பிக்குச் சொல்லிவிட்டு, நேரில் பார்த்தார்ப்போல் அசுரவேகத்தில் 6000 வார்த்தைகளை வாய்க்கு / கைக்கு / மனதிற்கு வந்தாற்போல் எழுதிவிடலாம். வாசகர்களும் இப்படி எழுதியதைப் படித்துவிட்டு, எண்ணைய்ப்பசையைப் போக்க அல்லது காகிதபஜ்ஜி போட அல்லது குண்டிப்பட்டையைத் துடைத்துக் கொள்ள  அந்தக் கட்டுரைகளை உபயோகிப்பார்கள்.

அவர்களுக்குத் தெரியும் பத்திச் செய்தியின் குறுகியகாலத்தேவையையும் பப்பரப்பாவையும் பற்றி. (இவ்வகைக்கு புகழ்பெற்ற எடுத்துக் காட்டு: அரைகுறை ராய் என நான் செல்லமாக அழைக்கும் என் அன்புக்கும் அருவருப்புக்குமுரிய அம்மணி அருந்ததி ராய்)

அல்லது இண்டெர்னெட் எழவிலிருந்து தரவிரக்கம் செய்து வெட்டியொட்டி ஒப்பேற்றலாம். இதையும் படிப்பவர்கள், அவற்றைப் பின்னர் கடாசி விடுவார்கள்.

பின்னவையை, ஞானம் தொடர்பான விஷயங்களை – அப்படிச் செய்ய முடியாது என்பதை தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். இல்லாவிட்டால் கொல்லுங்கள். (கொல் என்பது பண்டமிழ் அர்த்தத்தில் தான்; கொல்லென்று சிரிப்பதையல்ல; கொல் வதையும் அல்ல)

பின்னதை எழுதுவதற்கு சிரத்தை வேண்டும். அசாத்தியப் பொறுமையும் கடும் உழைப்பும், குவிந்த தனிப்பார்வையும், விசாலமான உலகப் பார்வையும் வேண்டும்.

ஒரிரு இடங்களில் மட்டுமே (இணையம் இந்த விஷயத்தில், இப்போது ஒரு சாபக்கேடுதான்) படித்ததை உண்மை, சரியெனக் கருதவே முடியாது. அது, உங்கள் அடிப்படை ஞானத்தோடு, அனுபவத்தோடு ஒத்து போகிறதா எனப் பார்க்க, பரிசோதிக்க வேண்டும். எழுதும் விஷயங்களைப் பற்றி உங்களுக்குச் சரியான பின்புலம் வேண்டும். உதாரணமாக நீங்கள் இயற்பியல் (physics) பற்றி ஒரு ஆறாம் வகுப்பளவு ஆழத்தில் / தரத்தில் / வீச்சில் – ஒரு பொதுஜன நுகர்வாளரை நோக்கி, ‘புதிய தலைமுறை’ பத்திரிக்கையில் எழுதுகிறீர்கள் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அப்போது, அந்தத் துறையில் உங்களுக்கு மிகப் பலமான அஸ்திவாரம் (= 4-5 வருடமாவது வீட்டில் அல்லது கல்லூரியில் குறிப்புகள் எடுத்துத் தினம் 5-6 மணி நேரமாவது இயற்பியலில் முக்கியமான புத்தகங்களைப் படித்தல்; வீட்டில்/வெளியில் பரிசோதனகள் செய்தல், எதைக் கண்டாலும் அதில் இயற்பியலைப் பார்த்தல் இன்னபிற)  இருந்தாலொழிய உங்களால், நீங்கள் எடுத்துக் கொண்ட வேலையை நேர்மையாகச் செய்யவே முடியாது.

ஆனால், நீங்கள் இப்படிச் செய்யாமலிருந்தால் கூட, பிற மௌடீகர்கள் நீங்கள் எப்படி இத்தகைய நுணுக்கமான ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள் எழுதுகிறீர்கள் என ஆச்சரியப் படலாம்.  உங்களுக்கு கொம்புசீவிவிடுபவர்கள் அரைகுறைத்தனமாக ஆஹா ஊஹூ என்று பின்னூட்டங்களிடலாம்.

ஆனால், உங்கள் மனதுக்குத் தெரியும், அது சரியில்லை என்று. உங்களுக்குத் தெரியவும் வேண்டும், இப்படிப்பட்டவர்கள் உங்கள் நலம்விரும்பிகளோ, உங்களுடைய உள / லௌகீக வளர்ச்சியை விரும்புபவர்களோ அல்ல என்றும் கூட.

யோசித்துப் பாருங்கள் – நீங்கள் மடிப்பாக்கம் (அல்லது டோண்டு ராகவன் – இதென்ன பெயர்!?) பற்றி எழுதிய கட்டுரைக்கு, அதன் நேரடித் தன்மைக்கு, அதன் சில பிம்ப அடுக்குகளுக்கு – பல பத்தாண்டுகள் நீங்கள் அங்கே வாழ்ந்து பல அவதானிப்புகள் செய்ததால் தானே – சாத்தியமானது? நேர்த்தியாக அமைந்தது?  இந்த  டோண்டு ராகவ மனிதருடன் பல்லாண்டுகள் பழகியதால்தானே உங்களால் ஒரு ஆத்மார்த்தமான இரங்கல் செய்தி எழுத முடிந்தது?

நான் ஒரு விக்கிபீடியா பக்கம் (அது மடிப்பாக்கம் பற்றி அல்லது இந்த டோண்டு ராகவ மனிதரைப் பற்றி என வைத்துக் கொள்வோம்) படித்துவிட்டு புஹாரியில் டீக்குச் சொல்லிவிட்டு, அது வருவதற்குள் சூடாக பல்லாயிரம் வார்த்தைகள் சவ்வு மாதிரி, உள்ளீடற்ற துள்ளல் நடையில் எழுதினால் அது சரியாகுமா? நேர்மையாகுமா? அடுக்குமா? நம்பகத் தன்மையுடன் இருக்குமா? நெடுநாள் வாழுமா?

எது எப்படியோ… உங்களுக்கு ஆய்ந்து அறிந்து எழுதுவதற்கு நேரமில்லாமல் இருக்கும்போது கூட, அப்படியும் உங்களுக்கு ஏதாவது எழுதியாகவே வேண்டும் என்று இருந்தால் – ஒருவேளை உங்களுடைய சில நண்பர்கள் / அறிமுகங்கள் – அந்தக் குறிப்பிட்ட துறையில் விஷயஞானம் உள்ளவர்கள் – உங்களுக்கு உதவலாம் இல்லையா? ஏன் நீங்கள், இனிமேலாவது உங்கள் பெடா வரைவுக் கட்டுரைகளை  (beta drafts) அம்மாதிரி நண்பர்களுக்கு அனுப்பி அவற்றைச் செப்பனிட்டுக் கொள்ளக் கூடாது?

உங்களுக்கு இப்படிப்பட்ட நண்பர்கள் இல்லையென்றால் எனக்கு உங்கள் உத்தேச வரைவுகளில் இரண்டை அனுப்பித் தாருங்கள் – அவை எந்த துறை சார்ந்தனவாகவும் இருக்கலாம். நான் அவற்றை, என் திறமைக்கேற்ற அளவில், சந்தோஷமாகச் செப்பனிட்டுத் தருகிறேன் (ஒரு எடுத்துக் காட்டாகத்தான்). எனக்கு ஒரு வாரகால அவகாசமும், அதற்கு முன் ஒரு வார முன்னறிவிப்பும் வேண்டும், அவ்வளவே. அதன் பின்னும் கூட, உங்களுக்கு ஒப்புதல் இருந்தால் என்னுடைய எடிட்டிங்/ரீரைட்டிங் வகையறாவை ஏற்றுக் கொள்ளலாம். இல்லையேல் கடாசலாம், ஒரு பிரச்சினையுமில்லை.

தயவு செய்து யோசியுங்கள். இது முக்கியம்.

துள்ளல், துவளல் நடை பற்றி: சுஜாதா நட, சுஜாதா நடை என்கிறார்கள். அவர் உண்மையாலுமே அறிவியல் பற்றி அறிந்தவர். பொறியியல் பற்றிப் புத்தகங்கள் மட்டுமே படித்து அறிந்த ஏட்டுச்சுரைக்காயரல்ல, கை கால்களில் க்ரீஸ் பட, சொந்தக் கையால் மின்னியல் விவகார ஸோல்டெரிங் செய்து கையைத் தீய்த்துக் கொண்டவரும். இம்மாதிரி நோண்டல்களினால் ஷாக் பல பெற்றவரும் கூட. விசாலமான படிப்பறிவு. சில விஷயங்களில் ஆழ்ந்த புலமை. செய்த வேலைகளில் ஒழுங்கும் நேர்மையும். தமிழிலும் எழுதினார், அவ்வளவே. அவர் எழுதிய ‘ஏன் எதற்கு எப்படி’ என்பவையெல்லாம் விட, ஒரு காலத்தில் தினமணியில் அவர் எழுதிய ‘செய்தி சொல்லும் செயற்கைக் கோள்கள்’ போன்ற எழுத்துக்களின் மூலம், ’கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்கள்’ மூலம், பரந்துபட்ட செய்தி நுகர்வோர்களுக்கு அறிவியலையும், தொழில் நுட்பத்தையும், அவரறிந்த இலக்கியத்தையும் கொண்டு சேர்த்தார். அதற்கேற்ற, எளிமையான நேரடியான – ஒரு வசன, ஆங்கிலம் கலந்த பிரவாள நடையையும் உருவாக்கிக் கொண்டார். பொதுமைப்படுத்தப்பட்ட, எளிமையான, பெரும்பாலும் எதிர்பார்க்கக்கூடிய காரியங்களைச் செய்யும் ஸ்டீரியோடைப் கதாபாத்திரங்களை உருவாக்கினார். ஆனால் அவை அனைத்தையும் உள்ளீடுகளுடன் – அவை எந்த அளவு கனமானவை என யோசிக்க வைத்தாலும் – உள்ளவைகளாகவே சித்தரித்தார். Form followed content – அவருடையது ஒரு உள்ளீடற்ற, மேற்சார்ந்த வடிவம் மட்டுமே அல்ல. அவருடைய கதைகளும் அப்படியே. ஆனால் அவர் எழுதியதை மட்டும் மேம்போக்காகப் படித்து விட்டு,  பின்புலம் முன்புலமென்று ஒன்றுமே இல்லாமல், அவருடைய இளமை சார் ‘துள்ளல்’ நடையை – அதையும் அதன் வீரியமில்லாமல், சப்பையாக – அந்த formஐ மட்டும் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருப்பது, நகைப்புக் குரியது.

-0-0-0-0-0-

இப்போது உங்களுடைய ஒரு அண்மைய கட்டுரைக்கு வருவோம் – கனவை ஏற்று விதியை மாற்று!

நீங்கள் மார்ச் 13, 2013 எழுதியுள்ள இந்த ஒரிஜினல் அக்மார்க் சுயமுன்னேற்ற, ஏ மாற்றுக் கட்டுரையை, உங்கள் பதிவை,  திருட்டுத் தனமாக ஒரு ரகசிய கால-யந்திரத்தில் எதிர்காலத்துக்கு வந்து (மன்னிக்கவும், பயணித்து) பார்த்து விட்டு, பின் கடந்த காலத்துக்கு கமுக்கமாகத் திரும்பிச் சென்று – அதனை, வார்த்தைக்கு வார்த்தை அட்டைக் காப்பியாக, அயோக்கியத் தனமாக ஜனவரி 26, 2013 அன்று மொஹுவா தாஷ் மொழி பெயர்த்து வெளியிட்டிருக்கிறார். அந்த எழவெடுத்த வங்காள குப்பை நாளிதழ் டெலிக்ராஃபும் இதனைப் பதிப்பித்திருக்கிறது!

வடிவேலுவாக நடித்துக் கொண்டிருக்கும் முருகன், கேபி சு ந்தராம்பாளாக நடித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒஊவையாரிடம் கேட்பது, “பாட்டி, உனக்கு சுட்ட கட்டுரை வேண்டுமா, சுடாத கட்டுரை வேண்டுமா?”

வடிவேலுவாக நடித்துக் கொண்டிருக்கும் முருகன், கேபி சு ந்தராம்பாளாக நடித்துக் கொண்டிருக்கும் ஔவையாரிடம் கேட்பது, “பாட்டீ, உனக்கு சுட்ட கட்டுரை வேண்டுமா, சுடாத கட்டுரை வேண்டுமா?”

ஒரு திராவிடன், பல்வேறு பிரச்சினைகளுக்கிடையில், ஆராய்ந்து அறிந்தூ தெளிந்து எழுதியதை இப்படியா இந்த ஆரியர்கள் கேவலமாக நகலெடுத்து அச்சிடுவார்கள்?

என்ன வெட்கக் கேடு! மொஹுவா தாஷ் கொஞ்சம் கூட வெட்கமே இல்லாமல், நீங்கள் எதிர்காலத்தில் எழுதப் போகும் பதிவு பற்றிய ஒரு எழவு குறிப்புமோ, தரவுகளோ, இணைய முகவரியோ  கொடுக்கவில்லை? ஆரியக் குசும்புதான், வேறென்ன சொல்ல!

இதை விடக் கேவலமான விஷயம், இந்த மொஹுவாவின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் சிறு சிறு முக்கியமான தவறுகள். தேவையற்ற விகசிப்புக்கள்… அசிங்கமாக இருக்கிறது.

இதையெல்லாம் விட மிக மிகக் கேவலமான விஷயம் – அன்னாரின் குண்டு தைரியம்!! யாரும் இதனை, இந்த ஆரியச் சூதினைக், கண்டே பிடிக்கமாட்டார்கள் என, மனப் பால் குடித்திருந்திருக்கிறார், இந்த அம்மணி. ஹஹ்ஹஹ்ஹா!! – நம் திராவிடக் கொழுந்துகளின் அறிவார்வமும், வித்யாகர்வமும், வினை முடிக்கும் பாங்கும் அந்த வந்தேறிகளுக்கு எங்கே தெரியும்? கழிசடைகள்!! கடைசியில், இந்த ஆரியச் சதியைக் கண்டே பிடித்துவிட்டோம், ருசுவுடன்!!

.. ஆகவே ஐயா, நீங்கள் அவசியம் ’புதிய தலைமுறை’யாட்களிடம் சொல்லி ப்ரெஸ் கவுன்ஸில் போய், இல்லா விட்டால் கொல்கொத்தா நீதிமன்றத்துக்குப் போய், இந்த அட்டூழியத்துக்கு எதிராகப் போராட வேண்டும் என்பது அடியேனுடைய தாழ்வான எண்ணம்…

சந்தா அம்மணிப் போலியின் மீதான போலிக் கட்டுரையை போலித்தனமாக மொழிபெயர்த்த மொஹுவா தாஷ் அவர்களை என்ன செய்யலாம்? என்ன தண்டனை கொடுக்கலாம்?? ஹ்ம்ம்ம்.

சரி. இந்த மொஹுவா தாஷ் அவர்களின் அயோக்கியத்தனம் மிக முக்கியமான விஷயம்தான். ஆனால் நமக்கு அதை விட வேலைகள் இருப்பதால் மேலே போவோம்..

போலிகளைக் கண்டு ஏமாறாதீர்!
இன்று முதல் நாளை கடன்!
மழை நீர் சேமிப்போம்!
நாமிருவர் நமக்கிருவர்
நாமிருவர் நமக்கொருவர்
உனக்கு நான், எனக்கு நீ, நமக்கு ஏன்?
கண்ணைப் பார், சிரி!

சரி.

-0-0-0-0-0-

உங்கள் கட்டுரை சந்தா ஸாவேரி (Chanda Zaveri) எனும் ஒரு போலியைப் பற்றியது. நீங்கள் ஒரு சில இணைய தளங்களை (அதுவும், இந்த அம்மணி சந்தாவே தன்னைப் பற்றித் தானே ’ஆயுள் சந்தா’ கட்டம் கட்டி பட்டம் பெற்று உயர்வுநவிற்சியுடன் எழுதியதை) மட்டும் படித்து விட்டு, சில பிற அரைகுறைப் பத்தி எழுத்தாளர்களின் ஒப்பேற்றல்களைச் செரித்துவிட்டு, ஆராயாமல், அறியாமல், அவற்றை டாப்டக்கராக நகலெடுத்து – வெகுளித்தனமாக உங்கள் வளமையான கற்பனைகள் விகசிக்க எழுதியிருக்கிறீர்கள் என நினைக்கிறேன்.

இது எப்படி இருக்கிறது என்றால், கருணாநிதி அவர்களுக்கு எப்போதோ யாரோ, தங்கள் வேலை ஆவதற்காக, ஒரு கௌரவ டாக்டர் பட்டம் பாணா காத்தாடி சூஸ்திரம் வால் நூல் மாஞ்சா டீல் மஞ்சள் துண்டு எல்லாம் கொடுத்ததை மட்டும் காற்றுவாக்கில் கேட்டுக் கொண்டு, சரவணபவனில் ஒரு காப்பிக்குச் சொல்லிவிட்டு, எப்படி கலைஞர் அவர்கள்தான் ந்யூரோ ஸர்ஜன் ராமமூர்த்திக்கு மூளை அறுவை சிகிச்சை செய்யக் கற்றுக் கொடுத்தார், தேவி ஷெட்டிக்கு இருதய அறுவைச் சிகிச்சை செய்யக் கற்றுக் கொடுத்தார், ஏன், இருதய மாற்று சிகிச்சையையே ஸுஸ்ருதருக்கும், இப்ன் ரஷித்துக்கும், கடுவெளி சித்தருக்கும் பல நூற்றாண்டுகள் முன்பு தாவி, கற்றுக் கொடுத்தவர் இவர்தான், இவர்தான் டி-வ்ரைஸ் அவர்களின் ஆசிரியர் எனவெல்லாம் பிதற்றி எழுதுகிறேன் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள்… (மன்னியுங்கள் – சொல்லமுடியாது – போகிறபோக்கில், காலத்தின் கந்தறகோளத்தில் உடனே மாலன் அவர்கள் படு ஸீரியஸாக இதனை எடுத்துக் கொணடு பதிப்பித்தேதான் விடுவார் என்றேதான் தோன்றுகிறது, O what a fall man, what a fall! இதே மாலன் அவர்கள் தானா ஒரு காலத்தில் ‘திசைகள்’ நடத்தியவர்? O tempora! O mores!! )

”பதினேழு வயது சந்தாவுக்கு வீட்டில் கட்டாயத் திருமணம் செய்துவைக்க முடிவெடுக்கிறார்கள். இதில் விருப்பமில்லாத அவர் நாட்டை விட்டே வெளியேறினார். முப்பது ஆண்டுகள் கழிந்த நிலையில் இப்போது சந்தா சவேரி என்ன செய்துக் கொண்டிருக்கிறார்?

47லிருந்து — அடலேறு போல ஆர்பரித்து, கடலெனத் திரண்டு, இனமானம் காத்து — 48ஐ நோக்கி, வெற்றிப் பீடுநடை போட்டுக் கொண்டிருக்கிறாரோ என்ன எழவோ??

அப்போதெல்லாம் மார்வாரி குடும்பங்களில் பெண்களை கல்லூரிக்கு அனுப்ப மாட்டார்கள்.

அப்படியா என்ன? எனக்கு பல மார்வாடி, அதுவும் ஷேகாவதிகளைத் தெரியும். இவர்களில் உண்மையிலேயே அடிப்படை ஆராய்ச்சிகள் செய்து கொண்டிருக்கும் மார்வாடி யுவதிகளைத் தெரியும், இவர்களில் ஒருவருக்கு சில அடிப்படை தொகையீட்டு நுண்கணிதம் (கேல்குலஸ் தாம்பா இத்து) கூடக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறேன் – இவர் தமிழ் நன்றாகப் படிக்கக் கூடியவர், வெட்கக் கேடு! என்னுடைய பதிவுகளைக் கூட நான் மிரட்டிய பின், தொடர்ந்து படிக்கிறார், பாவம். (அவருக்கு உங்கள் கட்டுரையின் சுட்டியை அனுப்பினேன். அவருடைய சுருக்கமான பதில் – Don’t waste your time fighting gasbags. ஹ்ம்ம்.)

இந்த யுவதிகளின் தற்போதைய வயது இந்தச் சந்தா அம்மணியின் வயதோ அதற்குக் கூடவோ!

சரி அதை விடுங்கள். ஒரு பேச்சுக்கு ‘அப்போதெல்லாம் மார்வாரி குடும்பங்களில் பெண்களை கல்லூரிக்கு அனுப்ப மாட்டார்கள்’ என்றே வைத்துக் கொள்வோம். நீங்கள் சொல்வதில் இப்போது தொக்கி நிற்கும் விஷயம் -’இப்போதெல்லாம் அனுப்புகிறார்கள்’ என்பது போல. இதுவும் சரியில்லை என்று நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்..

உண்மையைத் தெரிந்து கொள்வதற்கு, அதன் ஒரு பரிமாணத்தையாவது உணர்ந்து கொள்வதற்கு – நீங்கள் சௌகார்பெட் மார்வாடி குடும்பங்களைப் பார்த்துப் பேசலாமே! உண்மை நிலை தெரிவதற்கு? சென்னையில் தானே அய்யா, நீங்கள் வசிக்கிறீர்கள்? (எனக்கு சமுதாய முனைப்புள்ள – சமூகசேவை செய்யும் சில மார்வாடி இளைஞர்களைத் தெரியும், இவர்கள் இணைய வெட்டிக் கோழை ஆர்ப்பரிப்பாளர்கள், அலட்டல்காரர்கள் அல்ல – பல சிறு கிராமப் பள்ளிகளுக்கு உதவி செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் – காதும் காதும் வைத்தாற்போல. வேண்டுமானால் உங்களை இவ்வட்டத்திற்குள் இணைக்க முடியும் – ஆனால் உங்களுக்கு எவ்வளவோ முக்கியமான மற்ற வேலைகள் இருக்கும்போல))

வங்காளத்தில் அப்போது கல்வி குறித்த விழிப்புணர்வு மிக அதிகமாக இருந்தது.

அப்படியா என்ன? அதற்கு முன்பு இல்லையா? அதற்குப் பின்பு இல்லையா?? என்ன அய்யா சொல்ல வருகிறீர்கள்??

ஆனால் நீங்களும் கால_யந்திரம் ஏதாவதில் பின்னோக்கிப் பயணம் செய்து (அடச் சே, பயணித்து) ரொபிந்த்ரனாத் ட்டாகுர் அவர்களுக்கு ‘கோரா’ நாவலை எப்படி ஈவெரா அவர்களைப் படித்துவிட்டுத் தான் எழுதவேண்டும் என்று அறிவுரை சொல்லிக் கொண்டிருந்தீர்களோ??

கல்வி கற்பதை கலாச்சாரமாகவே மாற்றியவர்கள் வங்காளிகள்

அடடா, கல்வி என்றால் கலாச்சாரம் இல்லையா? அடக் கடவுளே! கலா + ஆசாரம் என்பதுதான் அய்யா கலாச்சாரம்.டான்ஸ் மாஸ்டர் கலா அவர்களுக்கும் வேறு ஏதாவது டான்ஸ் சார் அவர்களுக்கும் –  இதற்கும் ஏதாவது தொடர்பிருக்குமோ என்று யோசிக்கிறீர்களோ? (கலா + சார் = கலாச்சார் –>> மருவி கலாச்சாரம்)

மிகவும் எளிமைப் படுத்தி, தப்பும் தவறுமாக மொழியைப் பெயர்ப்பது என்றால் — கலா என்றால் கலைகள் – கலைகள் படிக்கப் படுவது கல்வி மூலம். ஆசாரம் என்பது ட்ரெடிஷன். பரம்பரா – ஒரு நாகரீகத்தின் தொடர்ச்சிச் சங்கிலிவட இணைப்புகளால் ஆக்கப் பட்டது.

சிலர் இதனை கலா + சாரம் – சாரம் என்பது எஸ்ஸென்ஸ், பிழிவு என்றெல்லாம் என்னை விடத் தவறாக (என நினைக்கிறேன்) வியாக்கியானம் கொடுக்கின்றனர்.  எப்படி இருந்தாலும் கல்வியுடன் காலங்காலமாக ஒட்டுமொத்தத் தொடர்பிலிருப்பது தான் கலாச்சாரம்,

இப்போது நீங்களே அதைப் பிரித்துப் புரிந்துகொண்டு, அல்லது புரிந்து கொள்ளாமல், மறுபடியும் புத்தம் புதியதாக இணைக்கிறீர்கள். தேவையா??

அல்லது கல்வி என்றால் ஏட்டுச்சுரைக்காய்த்தனம் மட்டுமே என்று வெகு அழகாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறீர்களா??

தகவல் தொழில்நுட்பம் வெகுவாக வளராத காலம் அது.

ஓஓஓஓ அப்படியா? செல்ஃபோனும் இணையமும் தான் தகவல் தொழில்நுட்பமா? சரி, ஒரு பேச்சுக்கு இதனை ஓகே செய்து விடுவோம்.

ஈமெயில் இல்லை.

இதனை, ’ஈமெயில் பரவலாக இல்லை’ என்று எழுதியிருக்கலாமே! ஹ்ம்ம். ஆனால், உங்கள் புரிதல் படி இன்டெர்னெட் அம்மானுக்கு இப்போது தானே வயது முப்பது. ஐயகோ!

ஃபேக்ஸ் பரவலாகவில்லை.

அய்யோ! அடக் கடவுளே!! As a matter of fax, fact has always existed! மன்னிக்கவும்.

இப்படி நீங்கள் பொளேரென்று அடிப்பதன் காரணம் என்ன? 1982-83ல் நானே கல்கத்தாவிலிருந்து – நாக்பூருக்கும், சென்னைக்கும், தூத்துக்குடிக்கும் ஃபேக்ஸ்கள் அனுப்பியிருக்கிறேன். எனக்கு அங்கு, குறிப்பாகப், பார்க் தெரு சமீபத்தில் பலகடைகளில் இப்படி ஃபேக்ஸ் அனுப்ப வசதியிருந்ததாக நினைவு.

ஒருக்கால், அவர்களெல்லாம் இந்தப் போலிச் சந்தா அடுத்த இரண்டு வருடங்களில் வரப் போகிறார் என்று கதிகலங்கி, தங்கள் கடைகளை ஏறக் கட்டிக் கொண்டு போய் விட்டார்களோ? கோழைகள்!

அந்த கடிதத்தோடு அமெரிக்க தூதரகத்துக்குச் சென்று ‘விசா’ விண்ணப்பித்தார்.

எல்லாம் சரி. ஆனால் உதைக்கிறது. அவருக்கு அப்போது வயது 17 என்கிறீர்கள். அவர் மைனர் அப்போது. பெற்றோர் உதவியில்லாமல் அவரால் பாஸ்போர்ட் வாங்க முடிந்திருக்காது அல்லவா?

ஆக, சந்தா, பெற்றோரின் முழு ஒத்துழைப்புடன், பெற்றோருக்குத் தெரியாமல் பெற்றோரை விட்டு ஓடியிருக்கிறார்.

எனக்கு இது கொஞ்சம் புரிந்து கொள்ள சிரமமாக இருக்கிறது. ஆனால் நீங்களே எழுதி விட்டீர்கள், நடந்துதானிருக்கும்.

கடுப்பான சந்தா பதிலளிக்கிறார். “அமெரிக்காவை சொர்க்கம் என்றா நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்? அங்கேசெல்பவர்கள் திரும்பியே வரமாட்டார்கள் என்று நினைப்பா?”

அதிகாரிக்கு இந்த பெண் அங்கே செல்ல ஏதோ முக்கியமான காரணம் இருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது. “சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னேன். ஐந்து வருடம் நீ அங்கே தங்கியிருக்க அனுமதிக்கிறேன்” என்று சொல்லி விசாவை தருகிறார்.

விசா அதிகாரிகள் (பொதுவாக அமெரிக்க விசா அதிகாரிகள்) கடுமையானவர்கள். இப்படியெல்லாம் ஒரு அரைகுறைப் பெண் பேசினால் கொஞ்சிக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். பதில் போடாங் தான்.

ஆனால் ஒரு வேளை நீங்கள் இங்க்லீஷ்-விங்லீஷ் பார்த்து விட்டு, அதில் வெள்ளைக்கார அமெரிக்க அதிகாரிகளுடன் நக்கலாக உரையாடும் அமிதாப் பச்சன் அவர்களைப் பார்த்து விட்டு ’எல்லாம் அம்புட்டுதேன்’ என குஷியாகப் பொதுமைப் படுத்தி விட்டீர்களா?

கற்பனைக் குதிரையைத் தட்டி விட்டீர்களா? அல்லது சந்தாவின் கற்பனைக் கழுதையிடம் கடன் வாங்கினீர்களா??

கட்டியிருந்த உடையோடு விமானமேறினார்.

ஹ்ம்ம். நம் தமிழ் பண்பாட்டுப் படி ’கட்டியிருந்த புடவையோடு விமானமேறினார்’ என முதலில் எழுதியிருக்கிறீர்கள், பின்னர் சந்தேகம் வந்து விட்டது – அய்யோ சந்தா அம்மணி அப்போது புடவையா அல்லது குட்டைப்பாவாடை அணிந்திருந்திருந்திருப்பாரா? சுடிதாரா அல்லது காக்ராவா?? அய்யய்யோ! குழப்பம், குழப்பம்.

செரி. ஒரு வழியாக, ’புடவையோடு’ என்பதை ’உடையோடு’ என்று மாற்றி விட்டீர்கள். ’கட்டியிருந்த’ என்பதையும் அப்படியே ’போட்டிருந்த’ என மாற்றியிருக்கவேண்டுமல்லவா?

ஆனால் உங்கள் கற்பனைக் குதிரை, சண்டித்தனம் செய்திருக்கிறது. அதனால் தான் இந்த அரைகுறைத் தனம்.

பரிந்துரை: உடனே அதனைத் துரத்தி விட்டு, ஒரு கற்பனைக் கழுதை வாங்கிக் கொள்ளவும்.

கலிஃபோர்னியா இன்ஸ்டிட்யூட் ஆஃப் டெக்னாலஜியில் சந்தாவின் மேற்படிப்பு தொடர்ந்தது.

அய்யோ! அப்படியா என்ன? இந்த அம்மணி, முதலில் படித்தது ஸான்டா பார்ப்ராவில் இருக்கும் கலிஃபோர்னியா பல்கலைக் கழகத்தில், பின்னர் இவர் படித்தது கலிஃபோர்னியா பாலிடெக்னிக் பல்கலைக் கழகத்தில். அவ்வளவே. இதனை அங்கு கேல்-போலி என்று குறிப்பிடுவார்கள். சந்தாப் போலி அம்மணி படித்ததற்கு முன்பிலிருந்தே கூட இப்படி இதனைஅழைத்திருக்கிறார்கள் அந்த முக்காலமும் உணர்ந்த ஞானிகள், ச்ச்ச ஞாநிகள் – சச்சச்ச – இவர்கள் இருவரும் இல்லை – அறிவாளிகள்.

கலிஃபோர்னியா தொழில் நுட்பக் கழகத்திற்கும் (கேல் டெக்) இந்த அம்மணி படித்த(!) இடத்திற்கும் ஸ்னானப் ப்ராப்தி கூடக் கிடையாது! புரிந்ததா??

நீங்கள் எழுதிருப்பது எப்படி இருக்கிறது என்றால் MIT என்று இவ்வுலகத்தில், குறைந்த பட்சம்,  இரண்டு புகழ்பெற்ற பல்கலைக்கழகங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று – மஸ்ஸாசூஸ்ஸெட்ஸ் இன்ஸ்டிட்யூட் ஆஃப் டெக்னாலஜி. இன்னொன்று, நம் கர்நாடகத்திலுள்ள மணிப்பால் இன்ஸ்டிட்யூட் ஆஃப் டெக்னாலஜி. நான் பின்னதில் படித்து விட்டு முன்னதில் படித்தேன் என்று பாவ்லா காட்டினால் எப்படி இருக்குமோ, அப்படி இருக்கிறது.

தன்னுடைய பிரத்யேக ஆய்வகத்தில் தொப்பி அணிந்து அமர்ந்திருந்த பாலிங்கை சந்தித்தார் சந்தா.

ஏதோ நீங்களே நேரே அனைத்து விஷயங்களையும் நேரில் பார்த்தது போன்ற தோரணை, எனக்குப் புல்லரிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. உங்கள் அற்புதமான கற்பனை வளம் பற்றி, இந்த அரைக் கிழட்டு வயதிலும், எனக்குப் பொறாமை வருவதை என்னால் தவிர்க்கவே முடியவில்லை! (ஆனால், இந்த உரையாடல் நடக்கும் போது நீங்களும் அங்கே இருந்தீர்களோ, பாலிங் அவர்களை நேரிலேயே பார்த்திருப்பீர்களோ என்றெல்லாம் நினைக்கும் போது…. ஆஆஆஆ… பொறாமைத்தீ கொழுந்து விட்டெரிகிறது)

“எனக்கு இப்போது மாணவிகள் தேவையில்லை. மனைவிதான் தேவை” சந்தாவை தவிர்ப்பதற்காக லேசாக புன்முறுவலிட்டுக்கொண்டே சொன்னார் பாலிங்.

அப்போது அவருக்கு வாயோரம் இடதுபுறம் சிறிது கோணையாக ஆகியிருக்குமே! கண் கூடச் சிமிட்டியிருப்பாரே!

சரியாகப் பார்க்கவில்லையா?  நமட்டுச் சிரிப்புச் சிரித்திருப்பாரே?  (ச்சே, நமட்டுச் சிரித்திருப்பாரே?)

ஆனால், மேற்படி விஷயம் நடந்து கொண்டிருக்கும் போது, நீங்கள் இந்தியாவிலிருந்து வாயுவேக-மனோவேகமாக ஓடி ஐந்தே வினாடிகளில் கேல்-டெக் அடைந்து அடுத்த அரை வினாடியில் அங்கிருந்த ஒரு குடுவைக்குள் குடுகுடுவென்று குடுகுடுப்பைத்தனமாக மூச்சிரைக்க ஓடி ஒளிந்து கொண்டு பதிவு எழுத முயன்று கொண்டிருந்ததால் கொஞ்சம் கஷ்டமாகத்தான் இருந்திருக்கும், பாவம்.

அதனால்தான், சந்தாவும் முகத்தில் புன்முறுவலிட்டுக் கொண்டே, வாயில் வறுவலிட்டுக் கொண்டே பேசியதும் கூட காதில் விழுந்திருக்க முடியாதல்லவா?

ஹ்ம்ம். உங்கள் வருத்தம் எனக்குப் புரிகிறது. நானும் அப்போது, அதே சமயத்தில், அதே ‘பிரத்யேக ஆய்வகத்தில்’  இன்னொரு ஆய்வுக் குடுவையில் ஒளிந்து கொண்டிருத்தேன்! ’இன்னொரு பதிவ தேத்துடா மவனே’ என்று கூட நான் உங்கள் காதருகில் கிசுகிசுத்தது காதில் விழவில்லையா? அல்லது மறந்து விட்டீர்களோ?? ஐயகோ!

இன்று சந்தாவின் நிறுவனத்தின் பெயர் ஆக்டியோஜென். பல நூறு கோடி ரூபாய் வர்த்தகம் செய்யும் நிறுவனம்.

ஆ! ஆக்டியோஜென் அல்ல, ஆக்‌ஷியோஜென்.  ஆஆ… ஆனால், இந்த நிறுவனம் திவாலாகி சில வருடங்களாகி விட்டன, தெரியாதா உங்களுக்கு?  ஒருவேளை நீங்கள் அந்த நிறுவனத்தில் வரவு செலவுக் கணக்கு மட்டும் பார்க்கும் ஆடிட்டரோ? என்ன ஆராய்ச்சியோ என்ன எழவோ… சேப்டர்-11, வழக்கு, வியாஜ்ஜியம்  என்று வேறு அலைந்து கொண்டிருக்கிறார் அம்மணி… பாவம். குற்றம் புரிந்தவர் வாழ்க்கையில் எங்கே நிம்மதி??

சரி, அதனை விடுங்கள்..

-0-0-0-0-0-

லீனஸ் பாலிங் (லைனஸ் அல்ல), என் இளம்வயது அதிமனிதர்களில்  ஒருவர். (நானும், அவரைப் போலவே – இன்றுவரை ’வைடமின் – ஸி’யின் நோய்த்தடுப்பு சக்தியில் பெரும் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறேன்)

ஆனால், அவருடைய கடைசி இருபதாண்டுகள் போல – அதாவது அவருடைய நடு எழுபதுகளில் இருந்து 94ல் அவர் இறக்கும் (மன்னிக்கவும், மரணிக்கும்) வரை – அவர் பெப்டைட் பற்றியெல்லாம் ஆராயவேயில்லை. சந்தா அம்மணி – முழுவதும் பெப்டைட் பெப்டைட் என்று தான் பெத்த பேச்சு பேசுபவர். அவர் கேல்-டெக்கிலும் பணி புரியவில்லை.

பாலிங் இந்தச் சமயத்தில் ’வைடமின் – ஸி’ பற்றியும் ‘உலக சமாதானம்’ பற்றியும் தான் பேசிக் கொண்டிருந்தார். கண்ட கழுதைகளுடன் பேசிக் கொண்டிருக்க நேரமிருந்திருக்காது அவருக்கு.

அவருடைய 92 வயதிற்குப் பின், முற்றிக் கொண்டிருந்த புற்றுநோயால் மிகவும் அவதிப்பட்டார். 94 வயதில் போய்ச் சேர்ந்தார். (மன்னிக்கவும், மரணித்தார்)

என்னுடன் படித்த(!) நண்பர்களில்  ஒருவன் கேல்டெக்-ல் மேற்படிப்புப் படித்தவன். அநியாயமாக ஃபெய்ன்மென் பையன் கூடவெல்லாம் பழகியவன். கேல்டெக்-உடைய தரத்திலும், அதன் தொடர்ந்த வளர்ச்சியிலும், அது வளர்த்து வந்துள்ள ஆழத்திலும் வீச்சிலும் – இறுமாப்புடனும், மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பவன். அதன் ஒரு பெரிய நன்கொடையாளனும் கூட… அவனுடன் பேசினேன். (உங்களுக்குத் தெரியுமே – இப்போதெல்லாம் தான் தகவல் தொழில்நுட்பம் வெகுவாக வளர்ந்த காலம் ஆயிற்றே!!)   என்னடா இது புதுசா சந்தா சாஹிபு ஔரங்க்ஸேப் பீலா வுட்றே என்றான். சந்தா ஒன்றும் பாலிங்-உடன் வேலையே செய்யவில்லை என்றான். அந்தக் கால மாணவர் / வேலையாள் பட்டியலில் சந்தா பெயரே இல்லை என்றான்

பாலிங் கூட ஒரு முடி வேலையும் செய்யவில்லை, இந்த அம்மணி, முழு ஃபேக் – Fake; ஆனால் தமிழ்ச் சமூகமே ஒரு ஃபேக்-ஆனதாக மாறி நாறிக் கொண்டிருக்கும் போது, வாட் த ஃபக்… (மன்னிக்கவும்)

ஆ, இப்போது பெட்ரி டிஷ்…

“என்னுடைய ஆய்வகத்தில் இப்போது பெரியதாக வேலைகள் எதுவுமில்லை. ஆய்வுக்குடுவைகளை கழுவி வைக்கும் வேலைக்கு மட்டும்தான் ஆள் தேவை”

பாலிங் சொன்னதாக அம்மணி சொன்னதாக மொஹுவா தாஷ் எழுதியதை – நம் மரியாதைக்குரிய பதிவர் பெயர்த்துச் சொன்னது இது – பெட்ரி டிஷ் கழுவத்தான் ஆள் வேண்டுமென்று…

அய்யா – அது, பெட்ரி டிஷ், ஒரு குடுவை இல்லை. அதன் விளிம்பு 8-10எம்எம் போல உயரமிருக்கும், சுமார் 5-8 செமீ விட்டமிருக்கும் கண்ணாடித் தட்டம், அவ்வளவே. உங்களுக்கு வசதியாக ஒரு பெட்ரி டிஷ் படத்தையும் குடுவைகள் படத்தையும் கொடுத்திருக்கிறேன்.

இடது பக்கம் உள்ளவை குடுவைகள் (முன்னால் உள்ள இரண்டு மட்டும்); வலது பக்கம் இரண்டு பெட்ரி டிஷ்கள் - உங்களுக்கு இவை இரண்டிற்குமுள்ள வித்தியாசம் புரிந்திருக்கும் என நினைக்கிறேன்....

இடது பக்கம் உள்ளவை குடுவைகள் (ப்லாஸ்க்ஸ்)- – முன்னால் உள்ள இரண்டு மட்டும்;  வலது பக்கம் இரண்டு கண்ணாடித் தட்டுக்கள் (பெட்ரி டிஷ்கள்) – உங்களுக்கு இவை இரண்டிற்குமுள்ள வித்தியாசம் புரிந்திருக்கும் என நினைக்கிறேன்…. (இவை வேறு வேறு அளவைகளில் / ஸ்கேல்களில்)

ஆனால், என்னை மன்னிக்க வேண்டும். இவற்றுக்கு உள்ளாடைகளிலிருந்து பிதுங்கி வழியும் பாற்சுரப்பிகள், அழகுணர்ச்சி இல்லாத தொப்புள்கள் இன்னபி்ற இல்லை. அவை வெறும் கண்ணாடிப் பொருட்கள் தான். இணையத்திலிருந்து தான் எடுத்தேன். நானே வரையவில்லை. நான் அவைகளைத் ‘தேத்தினேன்,’ அவ்வளவே! (நீங்கள் வேண்டுமென்றால் தொப்புள் இத்யாதிகளை, வரைந்து கொண்டு பாகங்களைக் குறித்துக் கொள்ளவும் – அப்போது தான் அவை உங்கள் சினிமா விமர்சனங்கள்(!) போல இருக்கும்)

இன்னும் சில செய்திகள்:

அம்மணி சந்தா விடம் அவரே சொல்லிக்கொள்வதைப் போலவெல்லாம், பல பேடன்ட்கள் எல்லாம் இல்லை. ஒன்றே ஒன்றுதான் இருக்கிறது. USPTO.gov தளத்தில் இதனைச் சரி பார்த்துக் கொள்ளலாம். என்ன தைரியம் இந்த அம்மணிக்கு, இப்படி அண்டப் புளுகு ஆகாசப் புளுகு புளுகுவதற்கு.

இனி இந்தப் புளுகுணி அழுகுணி மாங்கொட்டையாயினி, ஒரே ஒரு ஆளை மட்டும் (அவர்தான் என்னருமை நண்பர், தானைத் தலைவர், தமிழர் தலைவர்) தாண்டிவிட்டால், அவர்தான் உலகின் முதல்தரமான பொய்யாளர்!

ஏனிப்படிச் சொல்கிறேன் என்றால் – கருணாநிதி அவர்கள், யாராவது பெரியவர் (இவர் பெரும்பாலும் கருணாநிதியின் அரசியல் விரோதியாக இருந்திருப்பார்) இறந்து விட்டார் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள் – உடனே அந்த பாவப்பட்ட ஜீவன்  எப்படி தனக்கு ஆப்த நண்பர், என்னவெல்லாம் சொன்னார் அவர், ஆஹாஊஹூ என்றெல்லாம் கற்பனைக் குதிரையைத் தட்டி விடுவார். இப்படி இறந்ததற்குப் பிறகு – மன்னிக்கவும், மரணித்ததற்குப் பிறகு மட்டும்தான் – திடீரென்று நம் கருணாநிதி அவர்கள், அந்த மோட்சமைடைந்தவர்கள் என்னென்னமோ சொன்னார்கள் எனச் சொல்வார் — ஏனெனில் ஒரு முடிக்கும் இதையெல்லாம் யாராலும் சரிபார்க்க முடியாது, என்கிற தைரியம். என் நினைவில் இப்படி ராஜீவ், இந்திரா, காமராஜ், அண்ணா, பெரியார், எம்ஜியார், மூப்பனார், கக்கன், ராஜாஜி, பக்தவத்சலம், மொரார்ஜி, ஜெகஜீவன்ராம், ஜீவானந்தம் … ….. இவர்களெல்லாம், மற்ற யாரும் இல்லாத சமயத்தில் சில விஷயங்கள் தன்னிடம் மட்டும் (அதுவும் தன்னைப் பற்றிப் புகழ்ச்சியாகச்) சொன்னதாக, மிகுந்த தன்னடக்கத்துடன் சொல்வார்

சில சமயங்களில் யாராவது சரி பார்க்கக் கூடும் எனச் சந்தேகம் இருந்தால், உடனே இறந்த அந்தப் பெரிய மனிதர்கள் கனவில் வர ஆரம்பித்து அங்கு கலைஞரை புகழ்ந்து சொற்பொழிவு ஆற்ற ஆரம்பிப்பார்கள், பாவம். ஒரே இப்போ என்ன பண்ணுவீங்க தான்…

ஆனால் சந்தா இப்படி புருடா விடுவது (இதுவரை) லீனஸ் பாலிங் அவர்களைச் சுற்றி மட்டும்தானே. பயப்படாம இனியும்நீங்கள் நிறைய சுற்று வரலாம், அம்மணீ…

அம்மணி சந்தா போன்ற போலிகளுக்கு எல்லாம் நோபெல் பரிசு நிச்சயம் கிடைக்காது. அப்படிக் கிடைத்தால், கலி நிஜமாகவே முற்றி விட்டது என அர்த்தம்.

நான் ஏன் வேலை மெனக் கெட்டு இப்படி எழுதுகிறேன்?

போங்கடா நீங்களும் ஒங்க பொறநானூறும்…


ஆக, ‘சிறியோரை இகழ்தல் இலமல்ல, நலமே’ – ஏனெனில், தமிழில் இந்த அபாயகரமான போக்கு, தவிர்க்கப்படவேண்டியது என்பதென் எண்ணம்.


காலாவதியான கணியனை விட்டு விட்டுப் பார்த்தால் (பிழைத்துப் போகட்டும் துரோகி!) – அறிவியல் உள்ளிட்ட சில விஷயங்களில் எனக்கு ஆழ்ந்த பயிற்சியும் திறமையும் உள்ளதாக நான் நினைத்துக் கொண்டிருப்பதால், ஏதாவது அபத்தமாக, உண்மையற்றதாக, ஒப்பேற்றப் பட்டதாக, தரவுகளே இல்லாததாகத் தெரியும் கட்டுரை கண்ணில் பட்டால்,எனக்கு ரத்த அழுத்தம் அதிகமாகி விடுகிறது. வேறு யாரும் இம்மாதிரி போக்குகளைக் கண்டு கொள்வதாகவும்தெரியவில்லை – அவர்களைக் குறை சொல்லவில்லை என்றாலும்; அவர்களும் இப்படிச் சொல்லிச் சொல்லிக் களைத்துப் போயிருப்பார்களோ என்னவோ?

ஆக, யுவகிருஷ்ணா அவர்களே – நம் தமிழர்களுக்கு – நேர்மையான, சரியான, தரவுகள் சார்ந்த விஷயங்களை, செய்திகளை – நேர்மையாகக் கொண்டு சேர்ப்பது தமிழில் மிக அதிகமாக எழுதும் சத்தியாவேசத்தால் (வேஷத்தால்??) உந்தப் படும் உங்களைப் போன்றவர்கள் கடமையில்லையா? பத்ரிகா தர்மமில்லையா? எழுத்துத் தொழில் என்பது ஒரு யோகமில்லையா, சாதனையில்லையா?

நீங்கள் உங்களுக்கு ஆதர்சமாக சுஜாதா போன்றவர்களைக் கொண்டிருக்கிறது போல எதிர்காலத்தில் உங்களை ஆதர்சமாகக் கொண்டாடக் கூடும் பாவப்பட்ட இளைஞர்களுக்கு நீங்கள் அநீதி இழைக்க முடியுமா?

மேலும், முக்கியமாக –  உங்களைப் போலத் ஒரு திறமையுள்ள ஆசாமி (எந்த ஆசாமிக்குத் தான் அவனளவில் திறமையில்லை என்றாலும்), வெறும் அரைகுறைப் பத்தி காப்பியடிக்கும் மலின எழுத்தாளனாக, வெற்று மந்திர உச்சாடனப் பூசாரியாக மட்டும் சுணங்கிப்போவது – – –  அதுவும் ஒரு உற்சாகமான, தமிழில் எழுதக் கூடிய, ஒரளவு சிந்திக்கக் கூடிய உங்களைப் போன்ற தமிழிளைஞன் இப்படியாவது – எனக்குப் பொறுக்கவேயில்லை. அதனால் தான்.

ஆனாலும் – உங்கள் பின்புலம், வாழ்க்கை, உங்கள் குறிக்கோள்கள், மதிப்பீடுகள் என்னவென்று  எனக்குத் தெரியாது – அதற்கு அவசியமும் இல்லை. எழுதுகிறவனுடைய எழுத்து சாஸ்வதம். எழுதுகிறவன் எப்படிப்பட்டவன் என்பது முக்கியம் அல்ல.

உங்கள் பயணம், உங்கள் வாழ்க்கை எல்லாம் உங்களுடைய விருப்பத் தேர்ந்தெடுப்புகள்தான். எனக்கும் அப்படியேதான்.

ஆகவே, யுவகிருஷ்ணா அவர்களே – இனிமேல் நான் உங்களுடைய வலைப்பூவைப் படிக்கப் போவதில்லை. எனக்குத் தெரியும் அதனால் உங்களுக்கு ஒரு நஷ்டமுமில்லை என்பது.

ஆனால் – என்னுடைய உடல் (=மன) ஆரோக்கியத்திற்கு என்னுடைய செயல்பாடு நிச்சயம் லாபமாகத் தான் இருக்குமென்பதென் எண்ணம்.

பிலிம் ரஜினிகாந்த் சொல்வது போல:

Every saint has a past. Every sinner has a future.

நானும் தொடர்ந்து பாவங்கள் செய்து வருபவன் தான் (இந்தப் பதிவும் அவற்றில் ஒன்றுதான்).

உங்களை விட்டு விடுகிறேன் இனிமேல். நீங்கள் உங்கள் மனதுக்குப் பிடித்தாற்போல் வாழ்ந்து, காப்பியடித்தோ அடிக்காமலோ டீ குடித்தோ குடிக்காமலோ – பொலிய, வளர, சிறக்க என் வாழ்த்துக்கள்.

நன்றி.

பின் குறிப்பு: நான் உங்களுக்கு உதவி செய்யத் தயாராக இருப்பதாகச் சொன்னது இன்னமும் அமலில் இருக்கிறது. Offer valid till stocks last and all that… And relax, there are no small-print terms and conditions too! கடை விரிக்கிறேன், கொள்வார் இல்லையென்றால் கட்டிவிடுவேன், அவ்வளவே.

சுபமோதிசுபம்.

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

Advertisements

18 Responses to “சகட்டுமேனிக்கு, எதையும் ஒப்பேற்றுவது, அதாவது ‘தேத்துவது’ எப்படி”

  1. Anonymous Says:

    dear ram,

    well, u insist on fighting the gasbag, waste of time indeed. i read ur post. i rd his shoddy madipakam post – @http://www.luckylookonline.com/2012/10/blog-post_26.html. what is so spectacular abt it i dont know. there are so many mistakes, stupidities there also! i thot u were busy teaching rural kids. u r losing it or what. am worried. love 2 ur kids.

    remember what u told us? never teach a pig to sing ‘coz pigs cant sing and besides it makes them angry.

    • ramasami Says:

      Sorry dear, for your disappointment. I merely thought, you would be interested in the way your community is viewed through useless and negative stereotypes – by us Tamils, that is.

      I also believe that people do commit errors in judgement as the quote attributed to your hero (not mine!) Rajinikanth says, but they don’t need to be castrated and paraded nude in public. There is always this question of redemption, you see! 8-)

      But, still – I understand your angst that some random guy is freely distributing ill-formed and asinine opinions, knowing next to nothing about Marwari heroes and heroines like you – and many other subjects. He should be happy that Dr Ramadoss is not a Marwari leader, eh? You know him?? (Ramadoss, I mean!) ;-)

      Of course, I do not like mediocrity (in me or in others) – even if it has to do with professionally undertaken(!) chain-saw serial murders. Do a good job, killers. Do a professional job of it. Don’t screw up royally. Practice makes perfect killings and mayhem.

      Hmm. Do advancing age and forehead moderate extremist excesses? Am not sure.

      And, of course I am not cracking up – there is nothing left anymore in my rather thick skull to crack up! ha ha!!

      Thanks for dropping by and keep your flag flying high!

      Love and hugs:

      __r, and don’t quote my quotes right back to me, okay? ;-)

  2. Anonymous Says:

    never teach a pig to sing ‘coz pigs cant sing and besides it makes them angry – வழிமொழிகிறேன். என்றாலும், ‘ச்சுமானாச்சுக்கும் அடித்து விட்டு விட்டு’ ஒப்பேற்றலாம் என்ற தான்தோன்றித்தனத்தோடு, இனி ‘எவனாச்சும் கிழிச்சுத் தொங்க விட்டுருவானோ?’ என்ற பயம் சிறிதளவேனும் கலந்து கொள்ளுமல்லவா? (அல்லது திராவிடப் பாரம்பரியப்படி குண்டி மண்ணைத் தட்டி விட்டு விட்டு ‘போய்ட்டே’ இருப்பார்களோ?)


  3. பின்னி(ப்) பெடல் எடுத்திருக்கீங்க! :))))))

  4. Venkat Says:

    For someone who preaches so much about writing style, you have a terrible one! Consider going easy on the puns(?!)/alliterations and over-the-top sarcasm brother!

    Be that as it may, I cannot but agree wholeheartedly with your assessment of Yuvakrishna’s appalling essays he writes for PT. He has effectively put an intelligence-ceiling on his blog (and one can only assume, PT as well) readership.

    My only hope is, he takes your criticism in the right spirit and begins to work harder on his writing.

    As for you, I am going to try my best to continue to read your posts — I share some of your sentiments — but not for too long if you continue to write in such stuffy and smug style.

    Thanks!

  5. shankzz Says:

    ஃபேஸ்புக்கில் இதைப் பகிர்ந்து நான் எழுதியது:

    யுவகிருஷ்ணாவின் நடையையும் கட்டுரைகளிலுள்ள கருத்துச் செறிவையும் ( :-) ) கன்னாபின்னாவென்று கலாய்த்திருக்கிறார் ஒத்திசைவு ராமசாமி :) யுவாவின் கட்டுரைகள் பலவும் படிக்கும்போது எனக்கு எப்பொழுதும் தோன்றும் முதல் விஷயம் இதுதான்: “மேட்டர் இல்லாம/தெரியாம இன்னும் எவ்ளோதான் சார் ஜல்லியடிப்பீங்க? இந்த ஊரு இன்னுமா உங்கள நம்புது?”

    இந்த வகை எழுத்து ஒன்றும் புதிதில்லை. மேலைநாட்டு வெகுமக்கள் நாளிதழ்களில் நன்கு செதுக்கப்பட்டு, பிறகு நம்மூர் இதழ்களிலும் நார்மலாக வரத்தொடங்கிவிட்ட ஒன்றுதான். விசாரித்து அறிந்து ரிப்போர்ட்டாக எழுதாமல் பக்கத்திலிருந்து பார்த்ததைப் போல் பாசாங்காக எழுதுவது. அவன் மூக்கைச் சொறிந்தான், இவள் கோணலாய்ச் சிரித்தாள், மாலை மங்கி மண்டைக்குள் கவிந்தது என்றெல்லாம் அடித்துவிட இது மிக சவுகரியம். ரிப்போர்ட்டிங்குக்கும் கதைநடைக்கும் நடுவில் ஒரு மாதிரி செட்டிலாவது. வரலாற்றுப் புத்தகங்கள், பயாக்ரஃபிகள் எழுத இது மிக ஏதுவானது. ஆனால் அன்றாட ஜர்னலிசத்தில் இதைக் கொண்டுவரும்போது படிக்கக் கொஞ்சம் காமெடியாகத்தான் இருக்கும். தனக்குச் சம்பந்தமேயில்லாத ஒரு விஷயத்தில் இந்த வகை ஜர்னலிசம் கொண்டுவரும்போது ரெம்ப்பக் காமெடியாகவே இருக்கும். யுவா கொஞ்சம் மெனக்கெடலாம்தான். நேராக விக்கிபீடியாவிலிருந்தோ ஆங்கிலக் கட்டுரைகளிலிருந்தோ அப்படியே பெயர்த்தெழுதாமல் மேலதிக நேரம் செலவழித்து விஷயத்தை உள்வாங்கினால் இன்னும் கொஞ்சம் க்ரெடிபிலிட்டி கூடும். ஆனால், இப்போதே வந்து அப்ளாஸ் தட்ட ஆர்வலர்கள் பலர் லைன் கட்டி நிற்பதால் எதற்கு வேலையத்தவேலை என்று விட்டுவிடுகிறார் போல.

    சுபிட்ச காலத்தில் பக்கம்பக்கமாக பிளாகெழுதித் தள்ளிக்கொண்டிருந்தபோது இவ்வகை எழுத்தை முயன்றிருக்கிறேன். கொஞ்சம் எழுதினாலே எளிமையாக வந்துவிடும்: சுஜாதா நிறையப் படித்திருந்தால் இன்னும் இலகுவாக. என்றைக்காவது மறுபடியும் புத்தகம் எழுதத் தெனாவட்டு எழுமானால் மறுபடியும் இந்நடையைக் கையாள வாய்ப்பிருக்கிறது. அதுவரை ராமசாமி ஐயாவுடன் சேர்ந்து நானும் கலாய்த்தமர்கிறேன், நன்றி, வணக்கம் :)


  6. மண்ணாந்தை பயலே உனக்கு வேறு வேலைமயிறு இல்லையா

  7. Nandu Says:

    சார், அவர்க்கு டெக்னிகல் அறிவு கொஞ்சம் இல்ல நெறைய கம்மி சார்! ஆனா ஒத்துக்க மாட்டார். TCP/IP என்பதில் TCP – Transmission Communications Protocol என்று எழுதியிருந்தார். அது தப்புங்க Transmission Control Protocol தான் சரின்னு கமண்ட் போட்டேன். அத ஏத்துக்குற மனப்பக்குவம் கூட அவர்கிட்ட இல்ல. அவருக்கு போய் நீங்க ஏன் சார் உதவி பண்றீங்க.. சுஜாதா விருது வாங்கிட்டா சுஜாதாவாகிட முடியாது.

  8. பொன்.முத்துக்குமார் Says:

    எதற்கு இதற்கு இவ்வளவு நீளமான பதிவு என்றுதான் பட்டது. ஆனாலும் தேவைதானோ என்றும் தோன்றுகிறது.

    தகவல்கள் பெறுவதற்கு சிரமமான காலகட்டம் போய் அவற்றின் நம்பகத்தன்மையை சோதிப்பதற்குகூட நேரமில்லாத அளவுக்கு தகவல் வெள்ளம் தலை மீது கொட்டிக்கொண்டிருக்கிறது.

    பெரும்பாலும் ஒவ்வொரு பதிவருக்கும் அவரது target audience குறித்த awareness இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

    அன்புடன்
    பொன்.முத்துக்குமார்.

  9. Venkatesan Says:

    இந்த கதை பல பத்திரிகைகளிலும் வந்திருப்பதாக தெரிகிறது. அதை தமது சொந்த சரக்கையும் சேர்த்து “மானே, தேனே” போட்டு எழுதி விட்டார். இது ஒன்றும் பெரிய தவறாக எனக்கு படவில்லை. சுவாரஸ்யத்தை முக்கிய நோக்கமாக கொண்டு எழுதப்படும் இந்த வகை பத்தி எழுத்திற்கு ஆராய்ச்சி எல்லாம் தேவையா? உதாரணமாக, சந்தா அம்மையார் CalTech இல் படித்தார் என்ற பொய்யான/தவறான தகவலால் என்ன குடிமுழுகிப் போய்விட்டது?

    • shankzz Says:

      CalTech vs CalPoly is equal to IIT Madras vs Uttalakkadi Engineering College. இது பிரச்னையே இல்லையா? :)

    • பொன்.முத்துக்குமார் Says:

      வெங்கடேசன்,

      நீங்கள் “குடிமுழுகினால் மட்டுமே கவலைப்படுவோர்” குழுவின் அங்கத்தினரா ?

  10. tamil Says:

    இணையத்தில் கிடைக்கும் தகவல்கள்+கற்பனையை வைத்துக் கொண்டு இப்படி எழுதுவது எளிது.தமிழில் வார இதழ்கள்,மாத இதழ்களில் editing என்ற ஒன்று இருக்கிறதா என்று ஐயுறும் நிலையில்தான் அபுனைவு எழுத்துக்களின் தரம் உள்ளது.மேலும் ’ஜெயித்தவர்’களின் கதைகளை வெளியிடும் போது தகவல்களை சரிபார்த்தெல்லாம் வெளியிடப்படுவதாக தெரியவில்லை. லக்கிலுக் எழுதுபவை இந்த போக்கிற்கு ஒரு உதாரணம்,ஆனால் இவையே முன்மாதிரிகளாக கொள்ளப்படும் மோசமான ஊடகச் சூழல்தான் தமிழில் நிலவுகிறது.


  11. http://www.luckylookonline.com/2013/03/blog-post_29.html

    – இந்தக் கட்டுரையை நியூயார்க் டைம்ஸ் பத்திரிகை வரிக்கு வரி அப்படியே ஆங்கிலத்தில் தப்பும் தவறுமாக காப்பி அடித்திருக்கிறான் பாருங்கள். அதுவும் அண்ணன் எடுத்த புகைப்படங்களையும் கூட!

    http://t.co/MSpd00gReD

    அண்ணன் தெளிவாக எழுதியுள்ள //இந்த பிராக்ஸி திருமணங்கள் அமெரிக்காவில் சகஜம். இராணுவத்தில் பணிபுரியும் வீரர்கள் எங்காவது போர்முனையில் இருப்பார்கள். அங்கிருந்தே தங்கள் ஊரில் இருக்கும் காதலிகளை அவர்கள் கைப்பிடிக்க இம்மாதிரி திருமணம் செய்துக் கொள்கிறார்கள்//

    என்பதை எப்படி தப்பும் தவறுமாக ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்துத் தொலைத்திருக்கிறார்கள் பாருங்கள்.

    //The procedure had been used infrequently in the United States, usually by deployed members of the military worried about being killed and leaving loved ones without benefits.//

    இதில் நியூயார்க் டைம்ஸின் கட்டுரை, புகைப்படம் எல்லாம் உபயோகித்தால் பர்மிஷன் எல்லாம் வேறு வாங்கித் தொலைக்க வேண்டுமாம்..

    http://t.co/8r5S6u8phu


  12. நம்ம நியாயஸ்தரின் பழைய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய பதிவு ஒன்று http://web.archive.org/web/20071011032949/http://madippakkam.blogspot.com/2007/10/blog-post_8319.html

  13. க்ருஷ்ணகுமார் Says:

    what happens when the gasbag bursts

    Mr beans would break his head against the wall

    http://www.luckylookonline.com/2013/10/blog-post_12.html


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: