பல புத்தகங்கள் வெளியிடப்படவுள்ளன – இன்னும் எவ்வளவு என உறுதியாக முடிவாகவில்லை.  இப்போதைக்கு ஏழு புத்தகங்கள் மட்டுமே நிச்சயம்.

அனைத்தையும் இதுவரை என் நண்பர் பத்ரி சேஷாத்ரி அவர்களின் உழக்கு பதிப்பகமே வெளியிடுகிறது – சென்ற வருடம் என் மொழிபெயர்ப்பு ஒன்றை இவர்கள் வெளியிட்டு அது சக்கைப்போடு போட்டு, தமிழ்ப் பதிப்பக உலகிலேயே முதல் முறையாக, முதல் ஆண்டிலேயே இரண்டு பிரதிகள் விற்றது நினைவில் இருக்கலாம்… அத்தனையும் சீமார் அவர்கலுடைய ஆவேஷப் படத்தைப் போட்டதற்காகவே விட்றது என்றாள் பார்த்துக்கொல்லுங்கல். எள்ளாப் புகலும் நாம் டமிளர் இயக்கத்துக்கே!

book_frontandbackஇந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றிய மேலதிக விவரங்கள் இங்கே! ஒத்திசைவின் மூன்றாண்டுகால மகாமகோ வரலாற்றில் ஏகோபித்த ஆதரவு பெற்ற பதிவுகளில் இதுவும் ஒன்று. ;-) அப்பதிவில், பின்னட்டைக் குறிப்புகளும் படிக்கும்படியாக விரிக்கப் பட்டிருக்கின்றன. பாவம், நீங்கள். ஆகவே…

Read the rest of this entry »

கடந்த பதினைந்து நாட்களில் கண்டமேனிக்கும்  வேலை தொடர்பான/தொடர்பில்லாத அலைச்சல்; சென்னைக்கு 6 முறை சூறாவளிச் சுற்றுப்பயணம் (எல்லாம் அரசுப் பேருந்துகளில்தான்!) செய்தேன். வழக்கம்போல, சென்னையின் மஹாநதி வண்டிப் பிரவாகங்களில் வழிதெரியாமல் தலைசுற்றிய படலங்களும் நடந்தேறின. :-(

ஆனால் சுவாரசியத்துக்கும் குறைவில்லை. ஏனெனில், பயணங்களின்போது – பேருந்து கிளம்பியவுடன், படித்துக்கொண்டிருக்கும் புத்தகத்தை மூடிவைத்துவிட்டு – பக்கத்திலிருப்பவர்களுடன் (அவர்கள் தோதுப்பட்டு வந்தால்) கதைக்க ஆரம்பித்து விடுவேன்.

Dravidian Zeitgeist! Here I come… :-)

திராவிட மாயை அக்கப்போர்களில் கிடைக்கும் இன்பம்ஸ் கொஞ்சம் அலாதிதான்! சுவையோ சுவைதான்!!  ஒரேயொரு பிரச்சினை என்னவென்றால், சிலசமயங்களில் சிரித்துச் சிரித்து மாரடைப்பு வரும் நிலைக்குப் போய்விடுகிறது – என்ன செய்வது சொல்லுங்கள்… ;-)

சரி. இப்போது மூன்று சுவாரஸ்யங்கள்… Read the rest of this entry »

என்னுடைய இளம்வயதுக் கிறுக்குத்தனங்களில் ஒன்று – எப்படியாவது இந்த சிந்துவெளி எழுத்துகளை (=குறிகளை) ஒரு சந்தேகத்திற்கும் இடமில்லாத வகையில் கட்டுடைத்து, அவற்றின் சூழலில் புரிந்துகொண்டு, அவற்றின் வசீகர அர்த்தங்களைச் சரியாக, தருக்கரீதியில் நிறுவி அதனைப் பற்றி உலகளாவிய பிரசித்தி பெற்ற மகாமகோ ஆராய்ச்சிச் சஞ்சிகைகளில் எழுதி,  மகாமகோ புகழ்பெறவேண்டுமென்பது. :-)

இதற்கு ஒரு காரணம், என் ஆதர்ச மகாமகோ ரிச்சர்ட் ஃபெய்ன்மன் அவர்கள் ஆய்ந்தறிந்த பல விஷயங்களில் ஒன்றான – மெஹிகோ வட்டாரங்களில்  தழைத்துக்கொண்டிருந்த மாயர்களின் கலாச்சாரக்கூரான அவர்களுடைய எழுதுமொழியை (=ஹீரொக்லிஃபிக்ஸ்) வெற்றிகரமாகப் புரிந்துகொண்ட கதையும் ஆகும்.

ஈயத்தைப் பார்த்து இளித்துக்கொண்டிருக்கும் பித்தளையைக் கூடப் புரிந்து கொள்ளமுடியும். ஆனால், என்னைப் போல ஒரு அதிசராசரியான மனிதனின் பேராசையைப் பாருங்கள்.
Read the rest of this entry »

What do I say, and where do I even begin…

I got to view this film a few months back or so, and was completely floored. I work with the erdkinder (‘earth children’ – adolescents in Montessoriese) in the school, some of them have actually made ‘shorts‘ (films of circa 3 min duration)  and so I thought, may be they would actually appreciate ‘The Fall,’ at least from the perspective of technical excellence, considering the fact that, otherwise they routinely get dished out (no, not in the school) only soapy, syruppy, sick and maudlin films of the likes of ‘Taare Zameen Par’ and ‘Wrong day Besan Tea.’

… And yes, I am glad to say that they were also dazzled by this labour of love of Tarsem (Singh Dhabdwar) and surprisingly (to me, that is) they understood a few nuances in the film too! This reinforces my long held conviction that, given half a chance and a bouquet of choices, children intuitively, instinctively and irresistibly are drawn towards excellence, be it music or film or book or ideas or life, whatever  – hence this post. Read the rest of this entry »

பயப்படாதீர்கள். இது பிலுக்கல் + பிலிம் காட்டல் = பீலா வுடுதல் —- (2/2) – அதாவது இரண்டாம் பாகம். முதல்பாகம் இங்கே. இந்த பாகத்தைப் படிக்காவிட்டாலும் ஒன்றும் குடிமுழுகிவிடாது.

பயப்படவேண்டாம். அவ்வப்போது அரைப்பைத்தியம் முழுப்பைத்தியம் ஆகிவிடும், அவ்வளவுதான்.  நான் ‘நார்மலாகத்தான்’ இருக்கிறேன். ;-) என் கடன் பிணி செய்துகிடப்பதே!

-0-0-0-0-0-0-

… … தமிழ் பிலிம் உலகில் எல்லோரும் நடிகர்களே! டைரக்டர்களாக நடித்துக் கொண்டிருக்கும் கருத்துக் களவாணிகள். ஒருவாய் டீக்கு சிங்கி அடித்துக்கொண்டிருந்தாலும் காப்பியடிக்கத் தயங்காதவர்கள். இசையமைப்பாளர்களாக நடித்துக் கொண்டிருக்கும் டமாரத் திருடர்கள். திரைப்பாடல் எழுதி வாழ்க்கையில் முன்னேறமுயலும் சில்லறைத் திருட்டு ஹைக்கூவான்கள்.

இதற்கு மேல் – நடிகர்களாக நடிக்கும் நடிகச் சிகாமணிகள். ஒருவர் கூட உருப்படியில்லை. அயோக்கியப் பதர்கள். இதில் பலர் என் உற்ற நண்பர்கள்தான்.  என்னிடம் கற்றுக்கொண்டு என்னையே விஞ்சி விட்டார்கள். வாழ்க களவுடன்.

சமூகவலைத்தளங்களில் இவர்களை, இவர்களின் முகத்திரைகளைத் தொடர்ந்து கிழித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். இருந்தாலும் என்னைக் கண்டுகொள்ள மாட்டேனென்கிறார்கள். ஒரு சான்ஸ் கூடக் கொடுக்கமாட்டேனென்கிறார்கள் – பொறாமை பிடித்த ஞமலிகள். Read the rest of this entry »

மன்னிக்கவும். நான் தமிழ்ப் படமே பார்ப்பதில்லை. #லிங்கா கல்லுளிமங்கா படம் படுபோர். யாருமே அதைப் பார்க்காதீர்கள். நான், தமிழ் பிலிம் உலகை அறவே வெறுக்கிறேன். இருந்தாலும் என் நெருங்கிய நண்பர்கள் அனைவரும் பிலிம்காரர்கள்தான்.

நிற்க. நண்பர் ஒருவர்தான் எனக்கு இந்த விஷயத்தைச் சொன்னார்.  விஷயம்: #லிங்கா ஒரு சப்பை.  ஏன்தான் தமிழர்கள் இந்த சினிமாவைக் கட்டிக்கொண்டு அழுகிறார்களோ! அஜித் படம் ரிலீஸ் ஆனபின் தான் விஜய் படமாமே? 2014 பொங்கல் ரிலீஸ் படங்களை எந்த வரிசையில் பார்ப்பது என்றே குழப்பமாக இருக்கிறது. அதுவும் தமிழா தெலுங்கா கன்னடமா என்றெல்லாம். பாவிகள், திராவிட மொழிகளில், படங்களைக் கண்டமேனிக்கும் ரிலீஸ் செய்துவிடுகிறார்கள். வலுக்கட்டாயமாக, வேறு வழியேயில்லாமல், இந்த கருமாந்தரங்களைப் பார்க்க நேர்வது, காலத்தின் கோலம்தான். அற்ப குப்பை வியாபாரிகள், இந்த திரைப்படக்காரர்கள்…

கோடிக்கணக்கான ரூபாய்கள் புழங்குகின்ற தொழிலாமே இது?  எப்படி? நான் முடிந்தவரை திருட்டு டவுன்லோட் செய்து, இல்லாவிட்டால் திருட்டு டீவிடியில்தானே படம் பார்க்கிறேன்? நான் கொடுப்பது திருடர்களுக்கல்லவா? ஒன்றுமே புரியவில்லை.

திருட்டு டீவிடியே ஒரு நேரடி டிஸ்ட்ரிப்யூஷன் சேனலாக தயாரிப்பாளர்களுக்குப் பணம்கொட்டும் தொழிலாக மாறிவிட்டது என நினைக்கிறேன். எல்லாருமே அயோக்கியர்கள். Read the rest of this entry »

பணியிடம் சார்ந்த சிலபல விஷயங்களால், தமிழ குடிகாரர்களின் அராஜகச் செயல்பாடுகளினால், குடித்தோகுடிக்காமலோ அறிந்தோஅறியாமலோ உமிழப்படும் ஜாதிவெறி உச்சாடனங்களால்,  அயர்வையும் குவிந்துகிடக்கும் வேலைகளைப் பார்த்துத் திகைத்துப்போய் மலைப்பையும் (= mountain bag also என்றறிக) அடைந்து கொண்டிருக்கிறேன்; ஆகவே, சக்தியும் மூச்சுவிட நேரமும் கிடைக்கும்போதெல்லாம் நகைச்சுவைக்காக (= for jewelry taste) என்று மட்டுமே, விடுதலை வினவு போன்ற தளங்களிலெல்லாம், தலையில் அடித்துக்கொண்டு தேடிப்படிக்கவேண்டிய அளவுக்கு படுகேவலமாகப் போய்க்கொண்டிருக்கிறேன். :-(

இச்சமயம், கட்டுரைக்குத் தொடர்பில்லாத, ஆனால்  தொடர்புடைய ஒரு விஷயம்:  ஜெயமோகன் அவர்களின் அண்மைய கட்டுரைகளில் ஒன்றான ‘பேய்கள்’ – இதனையும் இன்று காலை படித்துக்கொண்டிருக்கும்போது,  நாற்முக்காலியில் இருந்து கீழே வீழ்ந்து உருண்டு உருண்டு என் குண்டியை நீக்கிக்கொண்டு சிரித்தேன்.  :-))))

நன்றி, ஜெயமோகன்! என் மதிப்புக்கும் அன்புக்கும் உரிய எஸ்ரா அவர்களின் மொழிமாற்ற நடையில் மறுபடியும் எழுதவேண்டுமென்றால், என் பகலை, இப்போதுதான் உருவாக்கினீர்!  வாழ்க நின் குற்றம்! வளர்க நும் ஏத்தம்! B-)!

சரி, இந்த அதிஅற்புத அனுபூதி நிலை நகைச்சுவைத் தேடல்களில் கிடைத்த ஒரு மாணிக்கத்தைப் பற்றிய காதைதான் இது.

யாம் பெற்ற பேறு பெறுக இவ்வையகம்!

-0-0-0-0-0-0-

விடுதலை வீரமணியார் அவர்களின், ஒரே சமயத்தில் புளகாங்கிதத்தையும் படுபீதியையும் அளிக்கும் உடும்புத்தைலமுதல்வாத விற்பனைக்கான ஏகபோக உரிமையின் பரிணாம வளர்ச்சிதான் இது!

இதைப் படித்துவிட்டு, சிரிப்பதா அழுவதா அல்லது மையமாக, ஒரு திராவிடத் தமிழனான என்மேலேயே காறித் துப்பிக்கொள்வதா என்று எனக்குச் சரியாகவே புரியவில்லை.

Read the rest of this entry »

… staring unbelievably with bottomless disbelief & horror – at the skewed & scatalogical thinking of folks who ought to know better, sieving through the trashy emails that one routinely gets these days – there are always  fantastic things that magically happen, that really restore one’s hope  in life.

Oh, the joie de vivre…

The context is: I have been trying to typeset some stuff in tamil, samskrit, pali (am just beginning to learn it – samskrt appears to be a damn good learning base for it) english and some phonetic symbols into a document (No sire, I do not run Microsoft Windows on my computing machines) and have been really struggling with XeTeX typesetting. Oh the exacerbation.

This has been going on for weeks, believe me. Oh the motherfuckin’ goddam Loonux, perish ye Ubuntu! FreeBSD was lots more sweeter and bloody more efficient! :-(

Hmm… Anyway, after a day’s vigorous lovemaking with the vegetable patches, I have little energy left to look at anything intellectually stimulating.

And, I do not want to be tempted anymore to read random idiocies and jaundiced views of the so called public intellectuals that abound in the self absorbed philistine world of the Tamil Realpolitik. I do not want to know the macabre views of the mediocre. So, I avoid the Internet, though lately, my normally flaky connection to the Internet has been rather steady.

Read the rest of this entry »

என் மரியாதைக்குரிய பல்கலைவல்லுனரான ஆனால், டென்டிஸ்ட் அல்லாத  கல்யாணராமன் அவர்கள் எழுதியுள்ள இந்தச் சிறு கட்டுரையை, அவருடைய முன் அனுமதி பெற்று இத்தளத்தில் பதிவு செய்கிறேன். (இவரைப்பற்றி முன்பே ஒருமுறையாவது எழுதியிருக்கிறேன்: கல்யாண்ராமன், மொழிபெயர்ப்பாளர்)

நான் இதுவரை படித்த இந்த ‘வெகு சுலபமாகக் கடந்துவிடப்படும்’ சர்ச்சை பற்றிய பல (ஆனால் எல்லாவற்றையும் படிக்கத் திராணியில்லை) கட்டுரைகளில் – இதற்கு ஸிக்னல்/ நாய்ஸ் (-பொருட்படுத்தக்கூடிய சமிக்ஞை / ஆரவார உரத்தசத்த)  விகிதம் – SNR  >>> 1.

… ஏனெனில், பலருக்குச் சொல்ல என்று ஒரு எழவும் இல்லை. இருந்தாலும் மறுபடியும் மறுபடியும் தங்களிடம், பொருட்படுத்தக்கூடியதாகச் சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லை என்பதையே வெகு நீளமாக, விலாவாரியாக உரக்கச் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். நாய்ஸ் (=noise!) லெவெல் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருக்கிறது. ஆக இவற்றின் SNR விகிதம் <<<<<<<<<<< 1/∞  :-(

படித்தபின், முடிந்தால் யோசிக்கலாம். இல்லையென்றால், தாராளமாக வசை பாடலாம். ஆனால், பின்னதை உங்கள் தளத்தில் செய்துகொள்ளவும்.

நன்றி.

பின்குறிப்பு: இவர் கட்டுரையை நான் பதிப்பதால், அவருக்கு ‘மோதி மோகிகளுடன்’ உறவாடிய தீட்டு (=திட்டு) வராது என நம்புகிறேன். அவரவருக்கு அவரவர் வழி. அவருடைய அனுபவங்கள், அவதானிப்புகள் மூலம் அவருடைய கருத்துகளுக்கு வந்து சேர்ந்திருக்கிறார். நானும் அப்படியே. ஆனால்,  ‘சகலதளங்களிலும் மேன்மையை விரும்புதல்’ எனும் செயல்பாட்டில் எங்கள் இருவருக்கும் ஒத்தபார்வைதான் இருக்கிறது எனவும் நம்புகிறேன்.

மீண்டும் நன்றி.
—BEGIN—
சாதி ஒழிப்பும் சுயசாதி விமர்சனமும்
(கல்யாணராமன்)

தமிழ்நாட்டில் பல ஆதிக்க சாதிகள் இருக்கின்றன. இவை ஒவ்வொன்றும் அதன் மட்டத்தில் சாதியத்தைப் பேணி அடுத்தவர்களை இழிவு செய்யும் / அதிகாரம் செய்யும் / சுரண்டும் செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றன. இன்று ஆட்சி அதிகாரமும் பொதுநிறுவனங்களும் சாதிசார் அடிப்படையிலேயே கட்டமைக்கப்படுவதாகவும் இயங்குவதாகவும் கூறப்படுகிறது.

எனவே இப்படி ஆதிக்கம் செலுத்தும் வாய்ப்பினைப் பெற்றுள்ள அனைத்துச் சாதியினரின் சாதியச் செயல்பாட்டையும், அரசு உள்ளிட்ட நவீனச் சமூகத்தின் நிறுவனங்கள் சாதிசார் அடிப்படையில் இயங்குவதையும் விமர்சனம் செய்வது அவசியம் மட்டுமல்ல, நம் கடமையும்கூட.

இந்தச் சொல்லாடல்களினூடே சுயசாதி விமர்சனம் என்பது முன்வைக்கப்படுகிறது. சுயசாதி விமர்சனம் தேவை என்பதில் மாற்றுக் கருத்துகள் இருக்கமுடியாது. நம் சாதியச் சமூகத்தில் சாதி ஒழிப்பு வேண்டும் எவரும், தான் பிறந்த சமூகத்தின் சாதியச் செயல்பாடுகளை ஆதரிக்கமுடியாது. பொதுவுடமை இயக்க ஆதரவுடைய எவருக்கும் இது இயல்பாக வரக்கூடியது; ஏனெனில் அவர்கள் சாதி உரிமை மட்டுமன்றி நவீன சமூக அமைப்பின் மூலம் பெறப்படும் இதர சிறப்புரிமைகள் மீதும் கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.

ஆனால் சமூகம் தழுவிய சொல்லாடலில் சுயசாதி விமர்சனத்தின் வகிபங்கையும் முதன்மைப்பாட்டையும் பற்றி ஆழமாக யோசிக்கவேண்டிய தேவை இருக்கிறது. உணர்வுரீதியில் இது வசீகரமானது; ஆகச் சிறந்த அறச்செயல்பாடாகவும் இன்றியமையாததாகவும் தோன்றக்கூடியது. இந்தக் காரணங்களுக்காகவே இதைக் கவனமாகப் பரிசீலிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

முதலாவதாக, இந்த சுயசாதி விமர்சனங்களின் மூலமாக சாதி எப்படியெல்லாம் இயங்குகிறது என்ற அறிவை சமூகத்துடன் பகிர்ந்துகொள்ளலாம். அடுத்தவர் சொல்வதைவிட இத்தகைய விமர்சனங்களுக்கு கூடுதலான நம்பகத்தன்மை உண்டு. ஆனால் ஒரு நூற்றாண்டாக சாதி தொடர்பான அரசியல் இயக்கங்கள் கண்ட தமிழ்ச் சூழலில் இவை அரிதாகவே தோன்றியிருக்கின்றன. சுயசாதி விமர்சனங்கள் இல்லாமலேயே திராவிடக் கழகம் ‘சாதி மறுப்பு’ இயக்கமாகத் தோற்றமளிக்க முடிந்திருக்கிறது. எனவே, பரவலான சுயசாதி விமர்சனம் என்பது விரும்பத்தக்கதாக இருந்தாலும் நெடுநாள் திட்டமாகத்தான் இருக்கமுடியும். அது உடனடியாக நடக்கக்கூடியதல்ல.

இது இப்படி இருக்க, திராவிட இயக்கத்தையோ, இடைநிலைச் சாதி அரசையோ விமர்சனம் செய்யும் பிராமணர்கள் (மட்டும்) முதலில் சுயவிமர்சனம் செய்ய வேண்டும் என்ற நிபந்தனை வலுவாக முன்வைக்கப்படுகிறது. பத்ரி பிராமணர்கள் ஒரு குழுவாகத் தூற்றப்படுவதைக் கண்டித்து எழுதியபோது ராஜன் குறை எனும் திராவிட இயக்கப் பற்றாளர் இப்படித்தான் சுயசாதி விமர்சனத்தைப் பரிந்துரைத்தார். இன்னொருவர் சுயவிமர்சனத்தை மட்டுமன்றி தூற்றுபவர்களின் ’குறைந்தபட்ச நியாயத்தை’ அங்கீகரிக்கவேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். வேறொரு பிராமணர், ஆட்சியிலிருக்கும் இடைநிலைச் சாதியினர் தலித்துகளுக்கு இழைத்துவரும் கொடுமையைக் கண்டிக்கத் தலைப்படும் பிராமணர்கள் முதலில் சுயசாதி விமர்சனம் செய்துகொண்டால்தான் அத்தகைய விமர்சனம் செய்வதற்கேற்ற அறத் தகுதியைப் பெறமுடியும் என்று கூறுகிறார். இவையனைத்துக்கும் அடிப்படையாக சாதிய அமைப்பில் வழிவழியாக பிராமணர்கள் பெற்றுவந்திருக்கும் சிறப்புரிமையையும் அதனால் அடைந்திருக்கும் மேட்டிமையையும் மேற்படி நபர்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றனர்.

இந்தப் பரிந்துரைகளையும் அறிவுறுத்தல்களையும் நான் தெளிவாகவும் திண்ணமாகவும் நிராகரிக்கிறேன். அதற்கான காரணங்களைத் தெளிவுபடுத்தவே இப்பதிவு.

1. சாதி அமைப்பால் பிராமணர்கள் மட்டும் ஆதாயம் பெறவில்லை. ஒவ்வொரு வரலாற்றுத் தருணத்திலும் அனைத்து ஆதிக்க சாதிகளும் அத்தருணத்தின் அதிகாரக் கட்டமைப்பில் தத்தம் இடங்களுக்கேற்ப ஆதாயத்தைப் பெற்றுத்தான் வந்திருக்கிறார்கள். இன்று எண்ணிக்கைப் பெரும்பான்மை மூலம் ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றியிருக்கும் இடைநிலைச் சாதியினர் பெற்று வரும் ஆதாயங்களும் இந்த வகைமையைச் சேர்ந்தவைதாம். எனவே, சாதியத்தை விமர்சிக்கும்போது இவ்வனைத்துவகை ஆதிக்கங்களையும் சேர்ந்தே விமர்சிக்க விரும்புகிறேன். இவையனைத்துமே அம்பேத்கர் தன் மக்களை ஒடுக்குவதாகக் குறிப்பிட்ட பிராமணியம்தான். (பார்க்க; http://mooknaayak.freeblogforum.com/t151-brahmanism-according-to-dr-br-ambedkar-by-nikhil-sablania) நடைமுறையில் பிராமணியம் பிராமணர்களுக்கு மட்டுமே தொடர்பானது எனும் திராவிட இயக்கக் கருத்தியல் பொய்மையை, எதார்த்தத்துக்கும் உண்மைக்கும் புறம்பாக இருப்பதை, நான் நிராகரிக்கிறேன். எனவே நிகழ்காலத்தில் காணப்படும் பிராமணியத்தை முழுமையாக அடையாளம் கண்டு விமர்சிப்பதற்கே என் முன்னுரிமை, வெறும் சுயசாதி விமர்சனத்துக்கன்று.

2. எந்த ஒரு சமூகக் குழுவையும் சாராம்சப்படுத்தி இழித்தும் பழித்தும் பொதுவெளியில் பேசுவது பற்றி:  இதை நான் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறேன். இது அநாகரிகமானது; ஆபாசமானதும்கூட. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் உத்தரவாதமளிக்கப்பட்டிருக்கும் அடிப்படை உரிமைகளுக்கு எதிரானது. இதற்கு நான் எவ்வித முன்நிபந்தனையையும் ஏற்கவேண்டிய கட்டாயம் கிடையாது. இத்தகைய கீழ்த்தரமான பேச்சுக்கும் நடத்தைக்கும் எவ்விதமான ‘குறைந்தபட்ச நியாயமும்’ கிடையாது. சாதியைச் சுட்டிக்காட்டி எவரையும் இழிவு செய்வது கூடாது. இதற்கு எந்த விதிவிலக்கும் இருக்கமுடியாது.

வெள்ளைக்காரனை எக்காரணம் கொண்டும் பொதுவெளியில் தூற்றாமல் ஒரு எண்பது வருடப் போராட்டத்தை கண்ணியத்துடன் நடத்தி விடுதலை பெற்ற நாடு இது. எனவே முப்பதுகளில் யாரோ தொடங்கி வைத்த ஆபாசத்தைத் தூக்கியெறியும் நேரம் வந்துவிட்டது. யாரையும் சாதி சொல்லித் தூற்றாமலிருக்கக் கற்றுக்கொள்வதே இந்த நாட்டுக்கு நாம் செய்யக்கூடிய மரியாதை.

3. இறுதியாக: பிராமண குலத்தில் பிறந்த ஒருவர், இடைநிலைச் சாதியினர் தலித்துகளுக்கு இழைக்கும் வன்கொடுமைகளையும் உரிமை மறுப்புகளையும் பற்றிப் பேசுவதற்குமுன் அவர் சுயவிமர்சனம் செய்து ”சாதிய சுத்தி” அடையவேண்டும் என்ற நிபந்தனையை நான் ஏற்க முடியாது. என் பிறப்பு சாதி அடையாளம் என் பன்மைத்துவ அடையாளங்களில் ஒன்றுதான். அது எனக்கு முக்கியமல்ல. அதுவும் குடிமைச் சமூக உறுப்பினனாக தீண்டாமை ஒழிப்பு போன்ற அரசியல் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடும்போது சாதி அடையாளத்தைச் சுமக்கவேண்டிய தேவை என்ன என்பது எனக்கு விளங்கவில்லை. இன்றும் மார்க்சிஸ்ட் பொதுவுடைமைக் கட்சிதான் தமிழ்நாட்டில் தீண்டாமை ஒழிப்புக்காக தலித்துகளை அணிதிரட்டிப் போராடி வருகிறது. இதற்கு சாதி அடிப்படையில் நுழைவுத் தகுதியெல்லாம் வைப்பது பிற்போக்கான அணுகுமுறையாக எனக்குப் படுகிறது. எதையும் விட செயலின் உண்மையே நம்பகமானது என்றுதான் நினைக்கிறேன்.

திராவிட இயக்கத்தின்/கட்சிகளின் வகுப்புவாத அரசியல் பிராமணர்களை ஒரு தொகுப்பாக சாதி அடையாளத்துக்கு உட்படுத்துவதை இன்றியமையாத கூறாகக் கொண்டிருக்கிறது. அது அவர்களுடைய தேவை; என்னுடையதல்ல. எனவே அவர்களுடைய சட்டகத்துக்குள் நானோ வேறு யாரோ பொருந்தவேண்டியதில்லை. தலித்துகளுடைய உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தை சாதி கடந்த அமைப்புகளே முன்னெடுக்கும். ஆட்சியிலிருப்பவர்கள் அதை சாதிய அடையாளச் சொல்லாடல் கொண்டு எதிர்க்கமுடியாது.

=====

திராவிட இயக்கத்தின் வகுப்புவாதச் சொல்லாடல் ஒரு புதிய சாதியத்தைத் தான் கட்டமைத்திருக்கிறதே தவிர சாதி ஒழிப்பு என்பது அதன் கற்பனைக்கும் திறனுக்கும் அப்பாற்பட்டது. சாதியச் சொல்லாடல் கொண்டே சாதி ஒழிப்பை நடத்த முயல்வதாகச் சொல்வது அபத்தமன்றி வேறல்ல.

திராவிட இயக்கப் பற்றாளர்கள் பிராமண துவேஷத்தை அங்கீகரித்து தாங்கள் சமூகநீதியையும் மக்களாட்சியையும் பேணுவதாக எண்ணலாம். உண்மையில் அவர்கள் ஒரு புதிய சாதிய அதிகாரத்துக்குத்தான் முட்டுக்கொடுக்கிறார்கள்.

அதிகாரப் போட்டியின் அடிப்படையில் துவங்கப்பட்ட திராவிட இயக்கத்தின் சாதி அரசியல் சாதியத்திலும் அதிகார வேட்டையிலும் பொருளீட்டும் பேராசையிலும் மீளமுடியாதபடி சிக்கியிருக்கிறது. இதுதான் இன்றைய எதார்த்தம்.

உண்மையான சனநாயகத்தை வேண்டும் அரசியல், தலித் உரிமைகளுக்கான பரந்த மக்கள் போராட்டத்திலிருந்துதான் துவங்கவேண்டும். மற்றவையெல்லாம் நண்பர் ரவிக்குமார் சொன்னது போல் அதிகார மையங்களுக்கிடையேயான போட்டி மட்டுமே.

நன்றி.

—-END—

—  “ஸார், நீங்க ப்ராமின்ஸா?

அந்த அழகான இளைஞன் என்னைத் தயங்கித் தயங்கிக் கேட்டான். என்னிடம் இருந்து ஒரு பெருமூச்சுதான் உடனடி பதிலாக வந்தது.

இத்தனைக்கும் நானும் ஒரு ஒரிஜினல் அக்மார்க் நயம் திராவிடக் கிருஷ்ணன் தான். இயற்கைக்கு நன்றியுடன் மெலனின் வேண்டிய அளவு தொடர்ந்து சுரந்து, என்னை இந்தச் சுட்டெறிக்கும் சூரியனிலிருந்து காப்பாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. பேச்சும் பொதுவாகவே நம் பழம்பெரும் பாரம்பரியங்களில் ஒன்றான மெட்ராஸ் கொச்சை ‘அடீங்… கொம்மாள...’  பாஷையில்தான். கட்டைகுட்டையாக தாடி நரைத்த மொட்டைத்தலைதான் பெரும்பாலும். கூட பக்கவாத்தியமாக கிழிந்த டீஷர்ட்டும், அதன்மேல் துண்டும், தொடைமயிர் தெரிய டப்பாக்கட்டு லுங்கியும், ஒண்ணரைக் கண்ணும்… போதாக்குறைக்கு எள்ளும்கொள்ளும் சதா வெடித்துக்கொண்டிருக்கும் முகபாவம்…

Read the rest of this entry »

africa, africa

05/12/2014

There are a few completely ignored chapters in the history of the world.  But, am not even going to rant about the lack of a canonical ‘women’s history of the world’ etc etc. Nor am I going to wail about the lack of reasonable and diversified representations of Arabic,  our very own Indic and Far-eastern ones, leave alone the very significant contributions of the world (non-european, that is)  natural history…

Am not even going to frustrate myself with a clear lack of  ‘native’ histories of such geographic categories as South America, Native America.

But am more bothered about how callously, we treat the histories  that spun the great  story of Africa.

I recall with horror that even the so called ‘learned’ ones, and historically inclined ones would know very little about Africa, and if at all, they may remember some details about Cleoopatra (thanks to  Asterix comics) and Mummies (thanks to horrendously hilarious ‘horror’ flicks from US – such as Mummy returns for the Nth time) – whereas for all practical purposes, Egypt is more a part of Asia than Africa. To top it all, many a learned folk would call Africa, rather poetically (sic) the ‘Dark Continent!’
Read the rest of this entry »

நான் நினைக்கவேயில்லை – மகாமகோ கருணாநிதி அவர்களாலேயே அவருடைய  கழகம் (அஸ்குபுஸ்கு, இது இசுடாலிருடையதோ, அழகிரியினுடையதோ, கனிமொழியினுடையதோ, கேடி சகோதரர்களினுடையதோ – ஏன், அண்ணாவுடையதோ, சம்பத்துடையதோகூட  நிச்சயமாக அல்ல! இது நிச்சயம் அவர் சொந்தமாகச் சம்பாதித்து அவர் பாத்தியதையில் தொடர்ந்து  இருப்பதுதான்!) விமர்சிக்கப் படும் என்று!

…பாருங்கள், அவருடைய விமர்சனத்தை… 1996ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த அவருடைய திருக்குறள் உரையிலேயே தன் திமு கழகத்தைப் பற்றி கடுமையான விமர்சனத்தை வைத்துள்ளார், அதனைச் சூதாடும் இடம் என வர்ணனை செய்கிறார். இந்த இழிசொல்லுக்கு, அந்த பாவப்பட்ட வள்ளுவரைவேறு சகதியில் இழுக்கிறார்! (அந்த சமயம் அப்படி என்ன திமுக, இப்போது  இருப்பதைவிட, அவ்வளவு  மோசமான நிலையிலா இருந்தது?  ஹ்ம்ம்…?)

Read the rest of this entry »