உங்களால் சகித்துக்கொள்ளவே  முடியாத, சகிப்புத் தன்மையற்ற மூன்றாவது பதிவு இது. வெர்ரி, அட்டர்லி பட்டர்லி அன்சகிக்கப்ள். ஸோர்ரி. மன்னிப்பீர்களா?

…எப்படியும், இந்தப் பதிவு எழவையெல்லாம் நீங்கள் சகித்துக்கொண்டேயாகவேண்டும் என்பதெல்லாம் அனாவசியம், சரியா? இதனை மேற்கொண்டு படிப்பதற்கு மாறாக, பலப்பலவழிகளில் உங்கள் சகிப்பின்மையை எதிர்கொள்ளலாம். ஒரு எடுத்துக்காட்டாக, மேதகு ஞானி இருமேனி  முபாரக்கார் போல என்னை ஆர்எஸ்எஸ்காரன் எனப் புகழலாம். அல்லது, தாராளமாக, துண்டைக்காணோம் துணியைக்காணோம் என்று ஓடிப் போகலாம்;  எப்படியும் எனக்கு ஒரு பிரச்சினையுமில்லை. :-(

ஏனெனில் ஐயன்மீர், புண்பட்டு புண்பட்டு என் பாவப்பட்ட சகிப்புத் தன்மை, அநியாயத்துக்கு அதிகமாகிவிட்டது. ;-)

Read the rest of this entry »

Circa 1972/73, as a little boy, I read a Tamil translation of  this mind blowingly beautiful short story of Jorge Luis Borges (JLB) – one of the finest littérateurs that inhabited the earth, an Argentinian – a remarkable essayist and a fine poet too.

This translated ‘circular ruins’ was Vattach-chidhaivugal (=வட்டச் சிதைவுகள் made available on the web by that fellow-curmudgeon Vimalaadiththa Maamallan, hat tip to him) – artfully and faithfully done-up by a remarkable Srilankan Tamil – Dharumu Aroop Sivaramu (AKA Pramil Banuchenran, Bramil … …) – who, in my opinion, is/was one of the finest littérateurs too. I remember to have been completely bowled over by the translated story and recollect that I tried to hunt for more of JLB’s outputs – not with much success though, as my world then was limited to whatever that was available in the local government lending libraries. Read the rest of this entry »