பேராசிரியர் தொ. ‘தொ.ப’ பரமசிவம், மடையர் – சில குறிப்புகள்

24/04/2016

இவருடைய பல கட்டுரைகளை கவனத்துடன் படித்திருக்கும் எனக்கு,  முன்னெப்போதோ இவருடைய கட்டுரைக்களஞ்சியமான  ‘அறியப்படாத தமிழகம்’ படித்துத் துணுக்குற்றவனுக்கு – இவர், மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழியல்துறைத் தலைவராக இருந்தவர் என்ற தகவல் ஆச்சரியத்தைத் தருவது என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறேன்…

ஆனால், இதைவிட மேலதிகமான ஆச்சரியம் தருவது – இவரைப் போன்ற புத்திசாலி ஆசாமிகளின் மகத்தான உழைப்பெல்லாம் – அவர்களுடைய அகறார் ஆராய்ச்சிச் சட்டகங்களாலும், முன்முடிவுகளாலும், காமாலைக்கண் பார்வைகளாலும் – இவற்றிற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட மகாமகோ அட்ச்சுவுட்தல்களாலும் – படுமோசமாக, விழலுக்கு இறைத்த நீராக வியர்த்தமாகப் போவதுதான்!  அதே சமயம், திராவிடம்சார் பிறஆராய்ச்சிகளின் பாவப்பட்ட நிலையைப் பார்க்கும்போது இவர் எவ்வளவோ பெட்டர், என்பதையும் வருத்தத்துடன் புரிந்துகொள்கிறேன்.

எது எப்படியோ, ஏதோ சொல்லிக்கொள்ளும்படியாக இருக்கும் ஒரே திராவிடகுலதிலகப் பேராசிரியராகிய இவரும் இப்படியொரு பிரமை நிலையில் இருந்தால் – பொருதத் தகுதியானவர் என ஒருவர்கூடத் தேறமாட்டார்களா இந்தத் திராவிடர்களில் எனத்தான் தோன்றுகிறது.

-0-0-0-0-0-0-0-
இப்போது நேரடியாக ‘மடையர்’ விஷயத்திற்குச் செல்கிறேன்.

Screenshot from 2016-04-24 17:36:05மகிழ்வரசு (அல்லது) ThePatriot (அல்லது) @anandraaj01 எனப் பலவாறாகத் தம்மை அழைத்துக்கொள்ளும் நபர் (தேராவாதம், மஹாயானம், ஸம்ஸ்க்ரிதம், பாலி என்றெல்லாம் கலந்துகட்டி அட்ச்சுவுடுவதற்கு அப்பாற்பட்டு), அண்மையில் ஒரு அதிஅற்புதமாக விஷயத்தை ட்வீட் செய்திருக்கிறார். அதாகப்பட்டது:

மடையர்கள்

ஏரியை வடிவைமைத்த பிறகு அதிலிருந்து தண்ணீர் வெளியேறத் தமிழன் கண்டுபிடித்த தொழில்நுட்பம்தான் “மடை”

மடைகளை அமைக்க முதலில் பனைமரங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. . வைரம் பாய்ந்த கட்டை என்று சொல்லப்படும் மரங்களையே தேர்வுசெய்து அதன் உள்தண்டை நீக்கிவிட்டால் உறுதியான நீண்ட குழாய் தயாராகிவிடும். அதனை ஏரியின் அடியாழத்தில் பதித்து, அதன் உள் ஓட்டையில் கோரை, நாணல், களிமண் கலந்து அடைத்துவிடுவார்கள். இதுதான் ஆரம்பகால மடை. பிற்காலங்களில் பாறைகள், மரச்சட்டங்களில் மடைகள் அமைக்கப்பட்டது.

வெள்ளக்காலங்களில் மடைகளைத் திறப்பதற்கு என்றே ஆட்கள் இருப்பார்கள். மடையைத் திறப்பது சாதாரண விடயமில்லை. உயிரைப் பணயம் வைத்து நீருக்குள் மூழ்கிச் செய்யும் பெரிய சாகசப்பணியாகும்.

மழையால் ஏரியில் தண்ணீர் நிரம்பி, கரையை உடைத்துக்கொண்டு செல்வதற்குமுன், ஒரே ஒருவர் மட்டும் ஏரிக்கரைக்குச்சென்று கடல்போல் கொந்தளிக்கும் ஏரிக்குள் குதிப்பார். மூச்சடக்கி நீரில் மூழ்கி அடியாழத்தில் இருக்கும் மடையின் அடைப்பை திறந்துவிடுவார். மடை திறந்ததும் புயல்வேகத்தில் வெளியேறும் வெள்ளம் மடைத்திறந்தவரையும் இழுத்துச்செல்லும். அந்த வேகத்திலிருந்து தப்பி பிழைப்பது மிகவும் கடினம்.

மடை திறக்க செல்பவர்கள் உயிர்பிழைப்பது அரிது. அவர்கள் தம் மனைவி, பிள்ளைகள் மற்றும் அனைவரிடம் பிரியா விடை பெற்றுச்செல்வார்கள். மடை திறக்கச்சென்று மாண்டவர்கள் அதிகம், மீண்டவர்கள் குறைவு. இவர்கள்தான் “மடையர்கள்” என அழைக்கப்பட்டார்கள். வரலாற்றின் பக்கங்களில் இந்த தியாகிகளைப் பற்றிய குறிப்புகள், கல்வெட்டுக்கள், பதிவுகள் எதுவும் இல்லை. வரலாறு எழுதுபவர்கள் இதைக் கருத்தில் கொள்ளலாம் அல்லவா? எம் குழந்தைகளுக்கு இவ்வீரத் தமிழ்த்தியாகிகளின் வாழ்வு ஒரு ஊக்கத்தையும் தியாகத்தையும் ஊட்டும் அல்லவா?
இனி எந்த ஒரு மாணவனையாவது “மடையா” என்று அழைப்பது எனக்குச் சற்று மனநாணம் தான்..
உங்களுக்கு ??,
-பேராசிரியர் தொ.ப பரமசிவம்.

மேற்கண்ட மகிழ்வரசு ட்வீட் – தொப அவர்களின் புத்தகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டிருக்கலாம் – எனக்கு நினைவில் இல்லை; முன்னமே எங்கேயோ இதனைப் படித்துவிட்டு விழுந்து விழுந்து சிரித்திருக்கிறேன்! :-(

ஆனால் வீரத் தமிழ் மடையர்களின் சோகமான காவியங்களைப் பற்றிக் கிண்டல் செய்யக்கூடாது எனச் சொல்லிக் கொள்கிறேன். :-)

-0-0-0-0-0-0-

சரி. தொப அவர்கள், ‘மடை’ என்பதன் பின்புலத்துக்கு அவர்போக்கில் தரும் அதிவிளக்கத்தையும், மடையர்களை மிகச் சரியாகவே பழந்தமிழர்கள் என இனம் காண்பதையும் லூஸ்ல விட்டுவிடுகிறேன். மடையர்கள், மடப்பள்ளியில் – கோயில்களில் சமூகப்பொதுவிடங்களில் சமையற்பணியும் சமயப்பணியும் செய்பவர்கள் எனவெல்லாம் சொல்லாடல்கள் வழமையில் இருப்பதையும் விட்டுவிடுகிறேன்; ஏனெனில், என்ன இருந்தாலும் தொபெ அவர்களுடைய உழைப்பென்பது அலாதியானது. கரடுமுரடான சமூகச் சூழலிலிருந்து கடும் முயற்சியால் மேலெழும்பிவந்தவர் இவர்.

ஆனால் இவர் பனைமரத்தைப் பற்றி எழுதியிருக்கும் விஷயத்தை மட்டும் எடுத்துக்கொள்கிறேன்… ஏனெனில், கண்டமேனிக்கும் அட்ச்சுவுடுவது என்பது ஒரு ஆராய்ச்சியாளப் பெருந்தகைக்குச் சரியேயல்ல.

Screenshot from 2016-04-24 21:52:32

தேக்குமரம், பலாமரம், வேங்கைமரம் என்பவை போலல்லாமல் – பனை மரம் போன்ற அரிக்காஷீ (=Arecaceae) குடும்ப மரங்களின் தண்டுகளில் ‘வைரம் பாய்வது‘ என்பது நடக்கவே நடக்கமுடியாத விஷயம். ஏனெனில் அவற்றின் உள்ளமைப்பே வேறு!

இவற்றில் நார்களும், சிறுகுழாய்களும், சுற்றுப்புறத்தில் ஒலைப் பிணைப்புகளும் (fibro vascular bundles and frond bases) நிரம்பியிருக்கும். இவற்றின் பலம் அதிகமில்லை. ஆனால் வளைந்துகொடுக்கும் தன்மை அதிகம். என் சொந்த அனுபவத்திலுருந்து சொல்கிறேன்:  நான் பனைமரத் தண்டுகளிலிருந்து பலகைகளை வெட்டியெடுத்து மரவேலை செய்ய முயன்று தோற்றவன்; ஆனால் தென்னை மரத் தண்டுப்பலகைகளிலிருந்து ஊஞ்சல்பலகைகளையும், புத்தக அலமாரிகளையும் வெற்றிகரமாகச் செய்திருப்பவன். (தென்னை மரத்திலும் ‘வைரம் பாய’ முடியாது)

இதை எதற்குச் சொல்கிறேன் என்றால் –‘வைரம் பாய்ந்த’ பனைமரக் கட்டை என்பது சுத்த கப்ஸா.

அதன் உள்தண்டை நீக்கிவிட்டால்‘ என்றெல்லாம் தொபெ எழுதுகிறார். அப்படி சர்வசாதாரணமாக புடலங்காயிலிருந்து அதன் குடலை நீக்குவதுபோலச் செய்துவிடமுடியாது என்றாலும், ஒரு பேச்சுக்கு இதனைச் சரியென்று கிண்டலாக ஒப்புக்கொண்டாலுமே – இப்படி குழாய் போல ஆக்கப்பட்ட தண்டிற்கு சக்தியோ தாங்குதிறனோ இருக்கவேயிருக்காது!

அதனை ஏரியின் அடியாழத்தில் பதித்து‘ என்று எழுதுகிறார். மடைகளோ மதகுகளோ, அப்படி ‘அடியாழத்தில்’ உருவாக்கப்படுபவையே அல்ல! இம்மாதிரி நீராவாரிக் கட்டமைப்புகள் மேல்மட்டத்திலிருந்து கீழ்வரை (அடிமட்டம் வரையல்ல) அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. நான் பார்த்திருக்கும் வரையில் அவை, மிகக் கவனமாக, நீர் நிலைகளில் குறைந்த பட்சம் சில அடிகளாவது நீர் ‘நிரந்தரமாகத்’ தேங்கும்படிதான் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.

மழையால் ஏரியில் தண்ணீர் நிரம்பி, கரையை உடைத்துக்கொண்டு செல்வதற்குமுன், ஒரே ஒருவர் மட்டும் ஏரிக்கரைக்குச்சென்று கடல்போல் கொந்தளிக்கும் ஏரிக்குள் குதிப்பார். மூச்சடக்கி நீரில் மூழ்கி அடியாழத்தில் இருக்கும் மடையின் அடைப்பை திறந்துவிடுவார். மடை திறந்ததும் புயல்வேகத்தில் வெளியேறும் வெள்ளம் மடைத்திறந்தவரையும் இழுத்துச்செல்லும். அந்த வேகத்திலிருந்து தப்பி பிழைப்பது மிகவும் கடினம்.

என்னமாதிரிக் கற்பனைச் சோகக்கதையிது! ஆனால், பனங்குழாய்களினூடே ஒருமனிதன் அடித்துச் செல்லப்படமுடியுமா என்ன? பனை மரத் தண்டுகளின் விட்டம் சுமார் ஒரு அடிதான்.  அதிலும் தொப அவர்களின் கண்டுபிடிப்பான பனைமரக் குழாய்களின் உள்விட்டம் சுமார் முக்கால் அடிதான் இருக்கமுடியும்!

இத்தனூண்டு குழாய்க்குள், ஒரு மனிதன் வெள்ளத்தில் புயல்வேகமாக அடித்துச்செல்லப் படக்கூடுமானால் – பழந்தமிழ் மடையர்கள், ஓமப்பொடி அல்லது காராசேவு அளவே ‘குண்டு’ எனக் கருதப்படவேண்டுமா என்ன?

மிக வருத்தமாக இருக்கிறது, இந்த தொபெ அவர்களின் கவலையோ சிரத்தையோ அற்ற அட்ச்சுவுடல்களைப் படித்தால்!

தேவையா?

-0-0-0-0-0-0-0-

சரி. பேராசிரியர் தொப அவர்கள் நாளை வெளியிடவிருக்கும் மூன்று பக்க, விலாவாரியான, ஆராய்ச்சிக்கட்டுரையில் சில மேலதிக திடுக்கிடும் விஷயங்களைத் தொகுத்துக் கொடுத்திருக்கிறார். அவற்றில் சிலவற்றை முந்தித் தருவதில் உள்ளபடியே நான் எருமையடைகிறேன்.

1. கலைஞர் கருணாநிதி அவர்களின் மூதாதைகள், சிட்ஃபண்டு கடை என்று இக்காலங்களில் அழைக்கப்படும் நிதி நிறுவனங்களை, புறநானூற்றுக் காலத்திலேயே  நடத்திவந்ததற்குச் சான்று – அவர்கள் குடும்பத்தில் உதயநிதி தயாநிதி கலாநிதி என்றெல்லாம் பெயருடைத்தவர்கள் இப்போது இருப்பதே!

2. மலேரியா மிகவன்மையாகப் பரவியிருந்த இடம் தான் லெமூரியா! இரண்டுக்கும் ஒரே வேர்ச்சொல்தான்! ஆனால், ஆரியர்களால் ஏற்படுத்தப்பட்ட பிணக்கினால் அவை கொஞ்சம் திரும்பிக்கொண்டிருக்கின்றன, அவ்வளவுதான். இதனால்தான் லெமூரியர்கள் என்னவானார்கள் என்றே சரியாகத் தெரியவில்லை – அதாவது, அவர்கள் எல்லோரும் சுமார் 5000 வருடம் முன்னரே மலேரியாவில் இறந்துபோய்விட்டார்கள். அவர்களைக் கடித்த கொசுக்கள் ஆரியக் கொசுக்கள் என நாட்டுக்கொசுவியலாளர்கள் கருதுகிறார்கள், என நான் கருதுகிறேன்! இதற்கான சான்றுகளை ‘ஆவிகள்’ ஆய்வாளரான ‘விக்கிரவாண்டி’ ரவிச்சந்திரன் அவர்களின் ஆவிக்குரிய எழுப்புதல் கூட்டங்களிலிருந்து பெற்றேன்.

3. மலேரியாவிலிருந்து தப்பித்த லெமூரியர்கள், குடிபுகுந்த இடம்தான் மலேஷியா! மலை + ஆசியா எனவும் இதைப் புரிந்துகொள்ளலாம். மலேஷியாவில் இன்னமும் பண்டைத்தமிழர்களின் வம்சாவளியினர் இருக்கின்றனர்!

4. இந்த மேற்கண்ட ‘மலே,’ ‘லெமூ’ போன்ற பண்டமிழ் உறவுமுறை வேர்ச்சொற்களுக்கு மாமன் முறை உறவுதான் இந்த ‘முலே’ என்ற கிளைச்சொல். ஆனால் இச்சொல் புழக்கத்துக்கு வந்தது ப்ரிட்டிஷ் ஆட்சிக்குப் பின்னர்தான் என நாட்டாற் தொல்லியலும், கார்பன்-12 கணிப்புமுறைகளும் சொல்கின்றன. அதனால்தான் சொல்கிறேன், தமிழ்ப் பெண்கள் மேலாடை  (இந்த மேலா வேர்ச்சொல், முலெ என்பதுடன் தொடர்புடையது) அணிய ஆரம்பித்தது. தமிழரின் தன்னிரகற்ற தானைத்தலைவரான பெரியார்,  சுயமரியாதை இயக்கத்தை ஆரம்பித்த பின்னரே!

5. இதற்கு இன்னொரு சாட்சி: மதுரையை மீட்ட சுந்தரபாண்டியனை, சேர நாட்டரசன் வெட்டியாக வம்பிழுத்து,  பின்னர் அவன் அந்தப் பாண்டியனிடம் மூக்கறுபட்டுத் தோற்றவுடன், தண்டனை கொடுக்கப்பட்ட காட்சி கவனிக்கத் தக்கது. சிலப்பதிகாரத்தின் மறைக்கப்பட்ட பிரதிகளில் இவ்விஷயம் காணக்கிடைக்கிறது. அதாவது அச்சேரமன்னன், தன் மேலாடையற்ற மனைவிகளை வரிசையாகப் படுக்கவைத்து – பின் ஓடிவந்து அவர்களை ஒருசேரத் தாண்டக் கட்டளையிடப்பட, ஆனால் அவன் அதனை மறுக்க (காரணம்: அளவுக்கு அதிகமாக அவன் கேரள பரோட்டா சாப்பிட்டிருந்ததால் ஏற்கனவே அவனுக்கு மூச்சு முட்டிக்கொண்டிருந்தது) – அவன் பெயர் மார் தாண்டா வர்மன் என மாற்றப்பட்டு, பின்னர் மார்த்தாண்டவர்மன் என மருவியது. இதே சேர மன்னனுடைய தலைநகர்தாம் மார்த்தாண்டம் எனும் கன்னியாகுமரியில் உள்ள நகரம்!

6. பழந்தமிழர்கள் விரும்பி உண்ட உணவு, உருளைக்கிழங்கு போண்டா. சட் என இனி அதனைச் சாப்பிடுவோம் என்பதுதான் மருவி சட்டினி ஆகிவிட்டது என ஐராவதம் மகாதேவன் எனக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் தொட்டுக்கொண்டே தெரிவித்தார்; இதைத்தான் சட்டினி மருவிய காலம் எனப் பாளையங்கோட்டை தூய சவுரியார் கல்லூரியின் அள்ளிமுடிந்தகொண்டைநாயனார் எனும் அசைவக் குரவர், வைணவப்பாசுரமொன்றில் குறிப்பிட்டுள்ளார். உழுந்தை என்பது ஆரியப் பண்டாரங்களால் போண்டாவாக்கப் பட்டதையும், மாவேச்சிகளும் தோய்ச்சிகளும் மதவாத சக்திகளால் பஜ்ஜிகளாக்கப்பட்ட கதைகளும் – ஆரிய நச்சரவம் திராவிடப் பெருச்சாளியை கபளீகரம் செய்ததால் ஏற்பட்ட வினை.

7. பெருச்சாளிதான் திராவிடர்களின் மைய, சிறு-குறு ஆனால் பெருந்தெய்வம்; தந்தைப் பெருச்சாளியை மகன் பெருச்சாளி வணங்கி நிற்கும் நாட்டாரியல் சிற்பங்களெல்லாம்  (பார்க்க: ‘நாட்டாரியலும் பேசுமோ நாற்றம் உள்ளிருக்கையில்’ [திரிவெந்தயம்: 13-14])  இராசராச சோழன் ஆணைப்படி பார்ப்பனர்களால் மாற்றப்பட்டன; தந்தைப் பெருச்சாளி – யானைமுகத்துப் பிள்ளையாராகவும், மகன் பெருச்சாளி – கேவலம் ஒரு சுண்டெலியாகவும்!

8. சங்ககாலத்தில் பெருச்சாளிக்குப் படையல் வைக்கப்பட்டது உருளைக் கிழங்கு போண்டா. இதற்குச் சாட்சியம் எங்கள் தெருவோரக் கடையில் போண்டா போடும் வெ. ராமசாமி; அவர்தான் சொன்னார் – ஏமாந்தால், அவர் பொரித்தெடுக்கும் போண்டாக்களை ஒரு பெரும் பெருச்சாளி சுடச்சுடச் சுட்டுக்கொண்டு போய்விடுகிறதென்று. ஆக போண்டாக்களுக்கும் பெருச்சாளிகளுக்குமான திராவிட உறவென்பது அனாதிகாலத்திலிருந்து தொடர்வது என்பது வெள்ளிடைமலை.

9. சமணர்கள் சைவர்களைக் கழுவி ஊற்றினார்கள்; ஆனால் சைவர்கள் சமணர்களைக் கழுவில் ஏற்றினார்கள். இதற்கான ஆதாரங்களை அடுத்த ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் எழுதவேண்டும். அதற்காக, முதலில் நான் இப்போதே தூங்கப் போகவேண்டும். என் கொடுங்கனவில் என்ன வருகிறதோ அதுதான் ஆதாரம்.

வாழ்க மடையர்கள்! வெல்க தமிழர்கள்!!
நன்றி.
-0-0-0-0-0-0-0-0-
* தொ.ப அவர்கள் பற்றிய (கொஞ்சம் அழகாகவே வந்திருக்கும் ) ஒரு படம்: 39 நிமிடங்களே ஓடும் இது, நம் அனைவராலும் அவசியம் பார்க்கப்படவேண்டியதொன்று. தொ.ப அவர்களின் பன்முக ஆளுமைகளும் ஆரவாரமில்லாமல் வெளிப்படுத்தப் பட்டிருக்கின்றன; ஆனால், இந்த ஆவணப் படத்திற்கான பின்னணி இசை நன்றாகவே இருந்தாலும், அது ‘பெருந்தெய்வ’ பெரும்பண்பாட்டிசை; நாட்டார்தெய்வ குறும்பண்பாட்டிசையல்ல… இதென்னது இப்படியாயிற்று என நமட்டுச் சிரிப்புச் சிரித்துக்கொள்கிறேன், இப்படியா நாட்டாரியல்மேல் நுணுக்கமாகத் தாக்குதல் தொடுப்பார்கள் எனவும்தான்…

சிலபல தேவையற்ற காட்சிக்கோர்ப்புகள் இருந்தாலும், தொப அவர்களின் பல கருத்தாக்கங்கள் எனக்கு மயக்கத்தை உண்டுபண்ணுபவை என்றாலும், மகத்தான உழைப்பாளரான தொப அவர்களைப் பற்றியும் நாம் அறிய வேண்டியது முக்கியம்.

* ஜெயமோகன் அவர்களின் தொப பற்றிய கட்டுரை; என்னைப் பொறுத்தவரை, இரத்தினச் சுருக்கமாகவும் மையக்கூறுகளைத் தொகுத்துக்கொண்டும் – தொப அவர்களின் ஆய்வுகளையும் நிலைபாட்டையும் மிகுந்த மரியாதையுடனும் (+கொஞ்சம் விசனத்துடனும்) விமர்சனத்துக்குட்படுத்தும் அழகான கட்டுரை; நம் மரபுகளை அறிந்துகொள்ளத் தடையாக இருக்கும் போக்குகளைப் பற்றி, தவறான முன்மாதிரிகளைப் பற்றி, அவர் எழுதியிருப்பது இது. மிக முக்கியமான கட்டுரை. (ஆனால் அவர் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டிருக்கும் நாஞ்சில் நாடன் அவர்கள் எழுதிய கட்டுரையை நான் இன்னமும் படிக்கவில்லை; படிக்கவேண்டும்)

-0-0-0-0-0-0-

 

Advertisements

23 Responses to “பேராசிரியர் தொ. ‘தொ.ப’ பரமசிவம், மடையர் – சில குறிப்புகள்”

  1. Anonymous Says:

    he has evidence, how can u assume he has no evidence

    yaar madayan? neeya? thope aa

  2. subbu Says:

    ஐயா,
    இந்த மடையர் விஷயம் ஒரு கதை போல் உலவுகிறதோ என்று தோன்றுகிறது.தாங்கள் முன்னமே எங்கேயோ இதனைப் படித்துள்ளதாகக் கூறியுள்ளீர்கள்.ஒரு வேளை அது கீழ்க்கண்ட இணைப்பில் உள்ளதாக இருக்குமோ?http://tamil.thehindu.com/opinion/columns/%E0%AE%AE%E0%AE%9F%E0%AF%88%E0%AE%AF%E0%AE%B0%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AF%88-%E0%AE%AA%E0%AF%8B%E0%AE%B1%E0%AF%8D%E0%AE%B1%E0%AF%81%E0%AE%B5%E0%AF%8B%E0%AE%AE%E0%AF%8D/article7883303.ece


    • அய்யா, நன்றி.

      ஆனால் நான் இதனைக் குறிப்பிடவில்லை – தொப அவர்களின் ஒரிஜினல் முன்கோணல் முற்றும்கோணல் ‘மடையர்’ கருத்தாக்கத்தைத்தான் சொல்கிறேன்; ஒருவேளை அது அவருடைய ‘அறியப்படாத தமிழகம்’ தொகுதியில் இருந்ததோ என்னமோ, நினைவில் இல்லை; வருந்தத் தக்க விதத்தில், என் நூலகத்தில் இப்புத்தகம் இருந்தாலும், நூலகம் என்னவோ வேறெங்கோ இருக்கிறது. :-)

      தமிழ் ஹிந்து எழவில் இது பற்றி டி.எல்.சஞ்சீவிகுமார் அவர்கள் எழுதியுள்ள கட்டுரையை நீங்கள் சுட்டியவுடன் தான் படித்தேன், நன்றி.

      ஆனால் சஞ்சீவிகுமார், தொப ஒரிஜினலில் இருந்து லவட்டியிருக்கிறார் என நினைக்கிறேன்.

  3. A.Seshagiri. Says:

    திரு.தொ.ப.வின் ஆய்வு பற்றி திரு.ஜெமோ அவர்களின் வலைத்தளத்தில் வந்துள்ள மற்றொரு முக்கியமான கட்டுரையின் சுட்டியை கீழே கொடுத்துள்ளேன்.
    தொ.ப,ஒரு விவாதம்
    நீங்கள் குறிப்பிட்ட திரு.நாஞ்சில் நாடனின் “பதச்சோறு” கட்டுரை வலைத்தளத்தில் கிடைக்கவில்லை.

  4. A.Seshagiri. Says:

    தொ.ப,ஒரு விவாதம் – சுட்டி கீழே
    (http://www.jeyamohan.in/8260#.Vx3OZWewvM)


  5. மொஹஞ்சதாரோ / ஹரப்பா குளத்தில் தமிழ் மடைகள் இருந்தனவா, அவற்றில் திராவிட மடையர்கள் இறங்கி மடைதிறந்துவிட்டார்களா என்பதும் தீவிர ஆராய்ச்சிக்குரியதே. (மொஹஞ்சதாரோ என்பதும் தமிழ்ச்சொல்லே. மொஹஞ்ச- முகத்திலிருந்து;
    தாரா- தாரைதாரையாகக் கொட்டுவது. பனைமர மடைக்குள் பாய்ந்து எழுந்தவர்களின் முகத்திலிருந்து தாரையாகத் தண்ணீர் கொட்டியதனால் அந்தப் பெயர் என்பதை நினைவில் கொள்க.)


    • இதேபோல நீங்கள் உங்கள் அகழ்வாராய்ச்சிகளைத் தொடர முடியுமானால், சிந்து-ஸரஸ்வதி எழுத்துப் புதிரையும் தாங்கள் கூடியவிரைவில் முடிச்சவிழ்ப்பீர்களென நினைக்கிறேன்.

      • பொன்.முத்துக்குமார் Says:

        திருவாளர் ஆனந்தம் அவர்கள் உங்களுக்கு போட்டியாளராக வர வாய்ப்பிருக்கிறது. எச்சரிக்கை :)

    • பொன்.முத்துக்குமார் Says:

      ஐயோ, தாங்கல சாமி.

  6. MK KUMAR Says:

    http://yemkaykumar.blogspot.sg/
    எனது சிறு சாட்சியம்..

    • A.Seshagiri. Says:

      ‘நெஞ்சின் அலைகள்’ M .K . குமார் அவர்களே தங்கள் தந்தையின் அனுபவத்தின் மூலம் ‘மடையை’ திறப்பதுபற்றி எடுத்து இயம்பிய நீங்கள் ‘வைரம் பாய்வது’,‘அதனை ஏரியின் அடியாழத்தில் பதித்து‘, அந்த வேகத்திலிருந்து தப்பி பிழைப்பது மிகவும் கடினம்.‘ போற்றவற்றிற்கு வெறுமெனே ‘ரெட்சிக்னல்’ போட்டால் மட்டும் போதுமா? அது பற்றிய விளக்கத்தை தெரிவித்தால் இந்த ‘அடி மடையர்களும்’ கடைத்தேறமுடியும்! செய்வீர்களா?


  7. //வரலாற்றின் பக்கங்களில் இந்த தியாகிகளைப் பற்றிய குறிப்புகள், கல்வெட்டுக்கள், பதிவுகள் எதுவும் இல்லை. வரலாறு எழுதுபவர்கள் இதைக் கருத்தில் கொள்ளலாம் அல்லவா// இன்னும் இது போல் எத்துணை ஆயிரம் கல்வெட்டுகளிலும், பாட்டுகளிலும், எந்த வரலாற்று பதிவுகளிலும், வரலாற்றுஆதாரங்களிலும் இல்லாத வரலாற்று தகவல்கள் வருமோ? பீதியாக இருந்தாலும், வடிவேலுவும் (ஒரு நல்ல சிரிப்பு நடிகர் :)) இல்லாத நிலையில், ரிலாக்ஸ் செய்து கொள்ள வேறு என்னதான் வழி.

  8. Renga Says:

    சார், இப்ப சென்னைல வந்த வெள்ளம் கூட செம்பரம்பாக்கம் மற்றும் இன்னபிற ஏரிகளில் திராவிட முறைப்படி செய்யப்படாத மடைகளினால் வந்திருக்குமோன்னு ஒரு சந்தேகம். விசாரணை கமிஷன் வச்சு அடுத்த ஆட்சில கண்டுபிடுசிற வேண்டியதுதான்

  9. poovannan73 Says:

    அடித்து விடுவதில் அவதூறு செய்வதில் ஆசானையும் உங்களையும் மிஞ்ச முடியுமா.உங்கள் முன் தொ ப என்ன எஸ் ரா கூட கிட்டே நிற்க முடியாது.

    மடையர்கள் பற்றிய இன்னொரு பதிவு

    http://senthilmsp.blogspot.com/2015/12/5.html

    ஏரிகள் முழுக்க செயற்கையாக உருவாக்கபடுவது கிடையாது.ஓரிடத்தில் 20 அடி ஆழம் இருக்கும் ஏரி இன்னொரு இடத்தில 10 அடி இருக்கும்.பாறைகளும் மேடுகளும் இயற்கை தடுப்பாக இருக்கும் இடங்களில் நடுவில் உள்ள உயரம் குறைவான இடங்களை நிரப்பி தான் பல ஏரிகளை உருவாக்கின்றார்கள்.

    என் தாயின் ஊரான தூசி மாமண்டூர் ஏரி தமிழ்நாட்டில் உள்ள மிக பெரிய ஏரிகளில் ஒன்று .மாமண்டூரில் தான் பல்லவர்கள் முதலில் குகைகோவில்களை வடிக்க முயற்சித்து பின்பு கைவிட்டு விட்டு மாமல்லபுரம் சென்றதாக ஆய்வுகளும் மாமண்டூரில் வைக்கபட்டுள்ள அரசு அகழ்வாராய்ச்சி பலகைகளும் தெரிவிக்கின்றன.

    10 அடி இயற்கையான தடுப்பு இருக்க மேலே செயற்கை தடுப்பு உருவாக்கப்பட்ட இடங்களில் மடை அமைக்கப்படும்.இது திறந்து விடப்படும் போது சில ஊர்களும்,பகுதிகளும் தான் பாதிக்கப்படும்.பெரும்பாலான ஊர்கள் தப்பித்து விடும்.பனை மரத்தை பயன்படுத்தி தான் பல ஊர்களில் குடிசைகள் கட்டப்படும். எங்கள் பாட்டியின் குடிசையும் பனை மர தூண்களை கொண்டு எழுப்பப்பட்ட குடிசையாக தான் இருந்தது.நான் ஐந்தாவது படிக்கும் போது தான் அது கான்க்ரீட் கட்டிடம் ஆனது.

    பல பனைமரங்களை ஒன்றோடு ஒன்று இணைத்து குழாய் போல மடைகளை உருவாக்கி இருக்கலாம்.இப்போதும் குழாய்கள் மூலம் இருக்கும் மடியின் வழியே நீச்சல் அடித்து கொண்டு வருவது பெரிய சாதனை. என்னை போன்ற அரைகுறை நீச்சல் தெரிந்தவர்களை கிட்டே கூட சேர்க்க மாட்டார்கள்.ஆனால் என் பெரியம்மா மகன்கள்/உறவினர்கள் அதில் கில்லாடிகள்.மூச்சை பிடித்து கொண்டு 2 அடிக்கு குறைவான சுற்றளவு கொண்ட மடை குழாயின் வழியே ஐம்பது அடிகள் வந்து வெளியில் உள்ள தொட்டியில் விழ வேண்டும்.குடித்து விட்டு தனியாக சென்று அதில் மாட்டி கொண்டு உயிர் விட்ட (தற்கொலையா அல்லது விபத்தா எனபது அவருக்கு தான் தெரியும்) உறவினரின் கதை தனி கதை

    ஒட்டுமொத்தமாக அனைவரையும் இழிவாக காட்டுவது/எழுதுவதில் உங்களுக்கும் ஆசானுக்கும் இருக்கும் அலாதி பிரியம் வியக்க வைக்கிறது


    • அய்யா பூவண்ணன்!

      வருக. மீண்டும் வருக!

      1. நான் கிண்டலாக எழுதியவற்றில் எந்தவொரு விஷயத்தையும் நீங்கள் குறிப்பிட்டுள்ள குறிப்புகள் மறுதலிக்கவில்லை. நான் எழுதிய ஒவ்வொன்றையும் சரிபார்த்துவிட்டுத்தான் எழுதியிருக்கிறேன். ஒரு காலத்தில் (மதுராந்தகம், வீராணம், செஞ்சி பகுதிகளில்) ஒரு புள்ளியியல் கணக்கெடுப்பிற்காக, நீராவாரி முறைமைகளை அறிந்துகொள்வதற்காக ஏரிஏரியாகச் சுற்றியிருக்கிறேன்கூட. நீங்கள் தேவையில்லாமல் ஜாங்கிரி சுற்றுகிறீர்கள்; மன்னிக்கவும்.

      2. என்னுடைய பேராசான்: அரவிந்தன் கண்ணையன் அவர்கள்.

      3. என்னுடைய வெறும் ஆசான்: எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்.

      4. ஜெயமோகன் அவர்களைப் பாவம், இதில் இஸ்க்கவேண்டாம். நன்றி.

      5. வேதாளம் மறுபடியும் முருங்கைமரத்தில் ஏறிக்கொள்ள வாழ்த்துகள்!

      நன்றி.

      ​​ரா.

    • Aathma Says:

      It is known fact that pannai maram used for roofing and pillars. They use “sevvu yeriya” maram, which will be reddish and somewhat equivalent to “vairam paancha”, but not in exact sense. The problem here is professor says they drill through the center portion to make a pipe, which I think will render the pipe weaker. Also I doubt whether the hollow panai mara pipe can withstand being under water for long time.


      • Dear Athma,

        I agree.

        The phrase that I am familiar with in the context of ‘vairam paaythal’ is ‘Segu Eruthal’ – which is nothing but ‘sap climbing up’ – we can refer to it as ‘heart wood’ which is hard for various reasons that we need not go into here!

        We have used for my home (which was a thatched hut circa 1978-80), pillars made of the Palmyra tree. No issues there. The longitudinal compressive strength of the trunk is/was excellent.

        But the lateral/radial strength is very bad which is why it cannot be used for furniture making etc. And, if you do, by some extraordinary magic, scoop out the innards, the strength of the ‘pipe’ would be pathetic.

        I have travelled extensively to collect data about the remnants of the water distro system (niraawari) and my points are based on personal experience and data.

        I am of the opinion that Prof ThoPa has completely goofed up and messed with facts in the matter.

        As for Poovannan, his logic always manages to defeat me. So, I accept my defeat. Thanks.

        • Aathma Says:

          Panai maram used in vaaikaals to build madai, kind of ad hoc dam, but not as pipe, whole maram piled horizontally across the vaikaal and will be a temporary structure.

          Ramaswamy sir..you are undefeatable for sure..:)

  10. poovannan73 Says:

    சார் ஒரே பனைமரத்தில் இருந்து நடுவில் குடைந்து உருவாக்கப்பட்ட மடை என்று தொ ப எடுத்து கொண்டது பிழை தான். பல பனைமரகட்டைகளில் அல்லது பனைமர தண்டுகளை இணைத்து உருவாக்கப்பட்ட குழாய் போன்ற அமைப்பு எனபது பொருந்தி வரலாம்.

    வெளியில் இருந்தும் அடைப்பு இருக்கும் ஆனால் வெளியில் இருந்து யாரும் முழுவதுமாக அடைப்பை நீக்கி விட முடியாதபடி உருவாக்கி இருந்தால் தான் பாதுகாப்பு.முதலில் வெளி பகுதியில் வழியாக பெரும்பாலான அடைப்புகளை நீக்கி விட்டு இறுதியாக உள்ளே இறங்கி அடைப்பை நீக்க வேண்டும். அப்போது தண்ணீர் போகும் வேகத்தில் அதில் சிக்கி கொள்ளும் வாய்ப்பு மிக அதிகம். பெரிய ஓட்டையாக இருந்தால் அதன் வழியே வெளியில் வந்து விழும் போது நினைவு இருந்தால் நீந்தி தப்பித்து விடலாம்.ஆனாலும் இழுக்கும் தண்ணீரின் வேகத்தில் கட்டைகளில் தலையும் உடலும் அடிபடும் வாய்ப்பு தான் அதிகம்.

    சில மாதம் முன்பு மும்பையில் விமானம் கிளம்பும் போது ,விமானத்தின் இஞ்சின் வேகத்தில் உள் இழுக்கப்பட்டு மாட்டி கொண்ட விமான பொறியியலாளர் கதை தான் இங்கும் நடக்கும்.

  11. ravi Says:

    தொ.ப கட்டுரைகளை கொஞ்சம் கவனமாக தான் படிக்க வேண்டும்.. வார்த்தை விளையாட்டுகளில் கொஞ்சம் வல்லவர்..
    ஒரு பேராசிரியர் அரசியல் நிலைப்பாடு எடுத்தால் , தொ.ப கதி தான்.
    அறியபடாத தமிழகம் .. இன்னுமா இந்த புத்தகத்தை நம்புகிறீர்கள் !! ..
    தென்னை மரம் பற்றி சங்க இலக்கியத்தில் குறிப்பு இல்லை என்று ஒரே போடு போட்டார்..
    அன்றே அவரின் கருத்துக்கள் மீது நம்பிக்கை போய் விட்டது ..
    நாஞ்சில் நாடனின் திகம்பரம் கட்டுரை தொகுப்பில் (கோவை விஜயா பதிப்பகம்) ஒரு பத சோறு என்ற கட்டுரையில் , இந்த புத்தகத்தின் தவறுகளை பற்றி கூறி உள்ளார் ..

    மடை விஷயம் .. எங்கள் ஊரில் பார்த்து உள்ளேன். ஏரிக்குள் இறங்கி மடை திறந்து விடுவார்கள். கொஞ்சம் அசந்தால் , தண்ணீரின் வேகத்தில் கால் மாட்டி கொள்ளும் .. பனை மரத்தை தூணாக உபயோகித்து உள்ளோம்..ஆனால் , பனை மரத்தை குடைந்து , குழாயாக !! எனக்கு தெரியாது ,,


    • அய்யா ரவி, நானும் அந்த அறியப்படாத தமிழகத்தை நம்பவில்லை; ஆனால் நாஞ்சில் நாடன் அவர்களின் கவிதைத் தொகுப்பையும் படிக்கவில்லை.

      தொப அவர்கள் மட்டும் அட்ச்சுவுடாமல் இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்!

      If wishes were arses…

      __r.

  12. A.Seshagiri. Says:

    ‘ஜெமோ’ அவர்களின் ‘மடை’மை யைப் படித்தீர்களா?
    http://www.jeyamohan.in/87520#.Vyl9rmewvMk


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: