தமிழில் அர்ச்சனை, ஆலயப் பாரம்பரியங்கள், ரேடியோகன்ட்ரோல் பார்வை – சில குறிப்புகள்

30/01/2020

முந்தையதொரு பதிவுக்கு (= தமிழில் அர்ச்சனை, குடமுழுக்கு, குணசோகரன் – அர்ச்சனை 21/01/2020) வந்த ஒரு பின்னூட்டத்துக்கான ஒரளவு விரிவான பதில் இது.

ஏனெனில் இதில் நியாயமான, பதிலளிக்கப்படவேண்டிய எதிர்வினைகள் இருக்கின்றன, மேலும் இளைஞ அன்பர் ஆர்ஸி அவர்கள் ஏழரைகளில் (தற்போதைக்காவது) ஸ்திரமாக இருப்பவர் எனும் என் பக்தியின் காரணமாகவும்…

…மேலும், இந்த ஒத்திசைவெழவை (for whatever it is bloody worth), நான் ஒரு வெறும் எதிரொலிக் குகையாக மட்டும் ஏகோபித்து மாற்றிவிடவேண்டாம் எனவொரு எண்ணமும் கொஞ்சம்  (கொஞ்சம்தான், கவலை வேண்டேல்! பைத்தியக்காரத்தனம் இப்போதைக்குத் தொடர்வதாகத்தான் திட்டம்) பின்புலத்தில் இருக்கிறது. ஆகவே, இதனைப் படித்து, யோசித்த பின்னர், பின்னர் மட்டுமே, உங்களுக்கு ஏற்புடையவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளவும். அப்படியில்லாதவற்றைக் கடாசவும்.

முதலில் ஒருவிஷயம் – நேர்ப் பேச்சுகளில் பலமுறை இம்மாதிரிச் சிக்கலான விஷயங்களைப் பேசியிருக்கிறேன் – அதில் ஏகப்பட்ட வசதிகள். கத்திக் கத்திச் சண்டை போட்டுவிட்டு, பின் பை-டூ ஃபில்டர் காப்பி சாப்பிட்டுவிட்டு ராசியாகிக் கைகோர்த்துக்கொண்டு போகலாம். ரத்தம் ஒழுகிக்கொண்டிருக்கும் அவர்களுக்கும் என்புலம், புஜபல பராக்கிரமம், பின்புலம் பற்றித் தெரியும், எனக்கும் அவர்களைப் பற்றித் தெரியும். பரஸ்பரம் மரியாதை இன்னமும் இருக்கிறது – ஆகவே, கடவுள் இருக்கிறாரோ?

ஆகவே தனிப்பட்ட முறைப் பேச்சுயேச்சுகளில் – செழுமையும் ஆழமும் வீச்சும் வீச்சமும் நிறைந்த உரையாடல்கள் சர்வ நிச்சயமாகச் சாத்தியம். ஹ்ம்ம், சாதியமும்கூட.

ஆனால் எழுதுவது, அதுவும் அதிகம் தனிப்பட்ட முறையில் அறிமுகம் வாய்க்கக் கொடுப்பினை இல்லாத அனாமதேயங்களாலேயே அதிகம் படிக்கப்படும் விதத்தில் இணையத்தில் கட்டுரைகளைப் பகிர்வதென்பது அப்படியில்லை, ஒவ்வொருமுறையும் பலவிஷயங்களை நிறுவவேண்டும்; படிப்பவர்கள், முன் எழுதியுள்ளவற்றைப் படித்திருக்கவேண்டும் எனக் கருதிக்கொள்ளவே முடியாது. ஆக பின்புல மனச் சித்திரங்களை மறுபடியும் மறுபடியும் நிரவிக் கோர்க்க வேண்டும். மேலும் எழுதுவதைப் படிப்பவரின் மனநிலை, அறிவு, பயிற்சி, லோகானுபவம், மனச் சாய்வுகள் என்பவற்றிலிருந்து ஆரம்பித்து – எழுதப்படுவது விதம்விதமாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுவது என்பதும் நடக்கும். இது பல சுழற்சிகளுக்கும் – இவை சில சமயங்களில் விஷச் சுழற்சிகளும் இட்டுச் சென்று ஏகோபித்த வருத்தங்களையும் வரவழைக்கும். இதில் இருந்து தப்பிக்கவே முடியாது. (இதில்வேறு, மேல்மாடிகாலி அன்பர்கள் புகுந்து கூத்தடிப்பார்கள், இந்த ஜெயமோக வெறியரான அநிருத்தர் (இதற்கெல்லாம், பாவம், ஜெயமோகனைக் குற்றம் சொல்ல முடியாது என்றாலும், சில சந்தேகங்கள் எனக்கு இருக்கின்றன) என்ற பெயரில் இருந்து சிலபிற பெயர்களிலும் பின்னூட்டமிடும் தொழில்முறை ஒத்திசைவு வெறுப்பாளர்கள் உட்பட!)

…ஐந்து நிமிடம் கைகளை ஆட்டி அபினயத்துடன் குரலை ஏற்றி இறக்கிப் பேசக்கூடுவதை – சப்பட்டையாக ஒரு மொனொலாக் போல ஒரே குரலில் எழுதுவதின் பிற பிரச்சினைகள் – உரையாடலின் நுண் நகர்வுகள், முன்னும்பின்னும் போதல், திடீர் நகைச்சுவை/ப்ராசம் போன்றவை முடியாது.மேலும்  ஐந்து நிமிடம் பேசுவதைப் பட்டிபார்த்து டிங்கரிங் செய்து எழுதுவதற்கு ~ஐன்னூறு நிமிடம் எடுக்கும். (இனிமேல் எல்லா அரிப்பாலஜி எழுத்தையும்(!) ஏரக்கட்டி, வெறும் வீடியொ சொற்பொழிவு(!)..களாகப் போடவேண்டுமோ என்ன எழவோ!)

-0-0-0-0-

…ஆனால் ஒத்திசைவு பதிவுகள் அடிப்படையில் குறிப்புகள் தாம் – அதிலும் நான் படித்துப் புளகாங்கிதம் அடைந்துகொள்வதற்காக எழுதப்படுபவை, அவை பெரிய அளவில் பிறரால் படிக்கப்படுவதும் இல்லை அசைபோடப்படுவதும் இல்லை; அதாவது ஒரு குறுகிய வட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டு, அவை ஒரு முடியும் வாரப்படுவதில்லை என்பது ஒரு ஆசுவாசம் தரும் விஷயம்… ஆக, எனக்கு மிகைப் பிரமைகள் இல்லை. சொற்ப எண்ணிக்கையில் படிப்பவர்கள், புரிந்தும் புரியாமலும் அறிந்தும் அறியாமலும் தாம் செய்த தவறுகளுக்காகத் தம்மை மன்னித்துக்கொண்டு, தலையைச் சொறிந்து ஒருமாதிரி பார்த்துக்கொண்டே அகன்றுவிடுவர். அம்பேல்.

இருந்தாலும், இருக்கும் மீடியத்தை வைத்து, அதன் போதாமைகளையும் என் கிறுக்காலஜியையும் கருத்தில் கொண்டு மேலே செல்ல முயல்பவர்கள் தொடர்ந்து படிக்கலாம்… இல்லை விட்டுவிட்டு ஓடலாம். நன்றி.

-0-0-0-0-

ஐயா ஆர்ஸி, கருத்துகளுக்கு நன்றி. என்னுடைய ‘ஹிந்துத்துவா வெறி’யால் தாங்கள் இந்த ஒத்திசைவு எழவைப் படிப்பதை நிறுத்திவிட்டீர்களோ என நினைத்தேன். சிலர் அப்படிச் செய்துவிட்டார்கள் என்பதையும் மகிழ்ச்சியோடு உணர்கிறேன். எப்படியும், நான் எப்போதுமே சொல்லிவருவதுபோல, YMMV.

என் தகுதி-ரெவல் பற்றி, எனக்குக் கொஞ்சம் அனுமானம் (+அபிமானமும் -இனமானமும்) இருக்கிறது. ஆனால் தங்களுக்கும் எனக்குமேகூட அது குறித்து, கிண்டலுக்கு அப்பாற்பட்டு, மிகைமதிப்பு வேண்டாமே. இதுவும் ஒரு கர்த்து என எடுத்துக்கொள்ளலாமே.

ஏனெனில், நான் ஒரு தொழில்முறை கருத்துதிர்ப்பாளன் அல்லன். தவறுகளைச் செய்பவன். இப்படி மட்டும் இருந்தால் பரவாயில்லை.

ஆனால், நான் பிடிக்கும் முயல்களுக்கு நான்கு கால்கள் (+ ஊக்கபோனஸாக ஒரு வால்) என ஒர்ரேயடியாகத் தர்க்கரீதியற்ற ஆகாத்தியத்துடன் அடம் பிடிப்பவன். அநியாயத்துக்கு தமிழ் மெய்யெழுத்துக்கள் 18தாம் என்றும், மானிடவுடற்கூறுவியல் படி ஆண்பால்-பெண்பால் என இரு பாலின வகைகள் தாம் இருக்கின்றன எனவும். என்ன செய்ய, என் அஞ்ஞானம் அப்படி. (பால் வகையில் அமுல், ஆவின், நந்தினி, திருமலா, டோன்ட் மில்க், ஃபுல் ஃபேட் மில்க் என ஆயிரம் வகைகள் கடைக்குக்கடை வந்துவிட்டன என்றாலும் இப்படியொரு முட்டாள்தனம் பாருங்கள்!)

சரி. நான் – விலாநோக நகைக்கத்தக்க ஒரு லிபரல்-இடதுசாரியில்லை என்பதையும் நேருவிய (!) ஸோஷலிஸ(!!)த்தைத் தேவையில்லாமல் உயர்த்திப் பிடிக்காமலிருப்பதையும் வெட்டிச்சோம்பேறி இணையப் போராளித்தனத்தை தவிர்ப்பதையும் பெருமையாக நினைப்பவன். ஆனாலும் தற்போதைக்கு என்னசாரி என ஒரு அனுமானத்துக்கு வரமுடியாதவன்… எது எப்படியோ, அவுசாரியாக இல்லாமலிருக்க விழைபவன்.

-0-0-0-0-0-

6. திருவாசகம் தேவாரம் போன்றவையெல்லாம் மக்களுக்குப் புரியுமா? எனக்குத் தெரிந்த அளவில், ஆழ்ந்து படித்தால்தான் அவை வசப்படும். தமிழில் ஓரளவு ஞானம் உள்ள எனக்கே இன்னமும்கூட உரையுடன் படித்தால்தான் கொஞ்சமாவது பிடி கிடைக்கிறது. இந்த அழகில் நாமிருக்கும்போது, ற்றொம்ப ற்றொம்ப புரிந்துகொண்டு அர்ச்சனை செய்வதுதான் முக்கியம், போங்கடே! கம்யூனிகேஷன், தொடர்பு, பக்தி, நம்பிக்கைகள் போன்றவற்றின் அடிப்படைகளைக் கூட அறியாத அறிவிலிகள் உளறுவதற்கும் ஒரு அளவு வேண்டுமன்றோ?

7. எல்லாவற்றையும் புரிந்துகொண்டுதான் செய்கிறீர்களா, முட்டாக் கூவான்களே! நீங்கள் உபயோகிக்கும் தகவல் தொழில் நுட்பங்களின், ஏன் கேமராவின் ஒளியியல் பற்றிய அடிப்படைகளைக் கூடத் தெரிந்துகொள்ளாத மடையர்கள்தாமே நீங்கள்?  முதலில் உங்கள் குண்டிகளை ஒழுங்காகக் கழுவிக்கொள்ளுங்கள், பிறகு உங்களுடைய மட்டரகமான அரசியல் தலைவர்களுக்கும் கழுவிவிடுங்கள் – இவற்றுக்கே நூற்றாண்டுகள் பிடிக்கும். பிறகு உலகுக்கு புத்திமதி சொல்ல வாருங்கள். உங்களுக்கும் உங்கள் தலைவருக்கும் தலா துண்டும் துண்டுச்சீட்டும் போட்டு வைக்கிறோம். சரியா?

6-7: பலப்பல வருடங்களுக்கு முன்னால் படித்தது, எழுதினேனா என நினைவில்லை. கார்லொ சிபொல்லா எனும் ஒரு பொருளாதாரவியலாளர் ‘மானுட முட்டாள்தனத்தின் ஐந்து அடிப்படை விதிகள்‘ – கடந்த 20 வருடங்களில் இந்தத் தலைவிதிகள் குறித்த நம்பிக்கை அதிகமாகி விட்டது, என்ன செய்ய.

மேலும் ‘டன்னிங்-க்ரூகர் விளைவு‘ பற்றியும் எழுதினேன் என நினைவு, எழுதவில்லையோ என்னவோ. இவை இரண்டின் வழியாக உலக அனுபவங்களை நோக்கி நான் வந்தடைந்த இடமது. இவற்றில், 100%, தரவுகளின் பாற்பட்டு (எனக்கு) விசுவாசம். ஆனால் YMMV.

8. இவ்ளோ பேசுகிறீர்களே அறவான்களே – இதே அட்டைக்கத்தி வீரத்தை நீங்கள் ஏன் பொழுதன்னிக்கும் ஐந்துமுறை ஒலிபெருக்கி வைத்து சப்த-மாசு செய்யும் உங்கள் இஸ்லாமிய அன்பர்களிடம் காண்பிக்கக் கூடாது? ஷஹதா/பாங்கு ஓதும் ம்யுஸ்ஸென்களில் பலருக்கே அரபி மொழி தெரியாது – ஜும்மாவுக்கு வரும் விசுவாசிகளையே விடுங்கள்! அங்கும் தமிழ் மொழியில்தான் ஓதவேண்டும் எனப் போராடவேண்டியதுதானே?

8 பற்றி: குணசேகரன் போன்றவர்களின் இரட்டை நிலைப்பாட்டுக்கு எதிர்முட்டுக் கொடுப்பதற்காகச் சொன்னது அது. உங்களை முகம் சுளிக்கவைத்திருக்கிறது. இதனை ஒப்புக்கொள்ளமுடியவில்லை என்றாலும் புரிந்து கொள்கிறேன்.

அதேபோல இன்னொரு மரியாதைக்கும் அன்புக்குமுரிய நண்பரும் எழுதியிருக்கிறார். (கீழே!)

-0-0-0-0-

ரேடியோகன்ட்ரோலின் கருத்தை ஆமோதித்து நண்பர் அனுப்பியது.

பிரச்சினை என்னவென்றால், இம்மாதிரி விஷயங்கள் அனுமதிக்கப்பட்டால், தனிக்கட்சி ‘அகில இந்திய அண்ணா ஒத்திசைவு முன்னேற்றக் கலகம்’ எனவொரு கலகத்தை ஆரம்பித்து விடுவார்கள்போல… (இருந்தாலும், ஒத்திசைவுமூலமாகத் திரட்டப்பட்ட நிதிகளின் கணக்குவழக்குகளை ஒழுங்காக வைத்துக்கொள்ளவேண்டுமோ?)

-0-0-0-0-

நீங்கள் சொல்வதை ஓரளவுக்கு ஒப்புக் கொள்கிறேன்.

ஆனால் ஐயன்மீர், என் அனுமானம் என்பது என் அனுபவம் சார்ந்தது. நான் நடுநிலையாளன் கிடையாது.

ஐயா, யாரும் எவரிடத்திலுமிருந்தும் இன்னொருவருக்காக இம்மாதிரி விஷயங்களை யோசிக்கமுடியாது.  ‘நான் உங்களிடத்தில் இருந்தால்’ என்பது ஒத்துவராது – ஏனெனில் நாமனைவரும் நம் சொந்த அனுபவங்கள் படி, சூழலின்படி – பிறருக்கு ஒத்துவருகிறதோ இல்லையோ – நம் முடிவுகளுக்கு வந்திருப்பவர்கள், செயலாற்றுபவர்கள் அல்லது சும்மா இருப்பவர்கள். நிதர்சன நிலைமைகள் இப்படித்தான். தர்க்கரீதியாக யோசிப்பதில் பலப்பல மாற்றுப் பாதைகள் உள்ளன – எல்லா பாதைகளும் எல்லாருக்கும் எல்லா சமயங்களிலும் ஒத்துவருமா என்பது எனக்குச் சந்தேகமே. Life is a garden of the continuously forking paths… (part-stolen from Borges). மறுபடியும் YMMV.

சரி. எனக்கு அரசியல் சரிகமபதநிச ஒத்துவராது. பலப்பல மஸூதிகளுக்கு மரியாதையுடன் சென்றிருக்கிறேன். ஆலிம், உலமாக்களுடன் பேசியிருக்கிறேன், விரிவாகவே. பலப்பல மதராஸாக்களுக்கும் சென்று இமாம்களுடன், குழந்தைகளின் எதிர்காலத்துக்காகப் போராடியிருக்கிறேன். வரலாறு காணாத விதத்தில் அசிங்கமாகத் தோற்றேன் என்று சொல்வதில் எனக்கு எவ்விதத்திலும் வெட்கமில்லை. கர்மண்யேவாதிகாரஸ்தே இன்னபிற. (ஒரு ராஜஸ்தான் மஸுதியில் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது – ஒரு உலமா கேட்டார்: நீ ஏன் எங்கள் மார்க்கத்தில் சேர்ந்து நீ கரிசனப்படும் இந்தக் குழந்தைகளுக்கு படிப்பிக்கக்கூடாது?  … … யோசித்துப் பார்த்தால் சரியான கேள்விதான்!)

…இந்த மதராஸா ஆசிரியர்களுக்கும், நெட்டுரு போட்டதற்கு அப்பாற்பட்டு எதுவும் தெரியாது. அவர்கள் சமூகமும் பெரும்பாலும் அப்படிப் பழக்கப்பட்டுவிட்டார்கள், கேள்விகள் என நமைச்சல் இருந்தால்தானே பிரச்சினை? என்ன செய்ய. அப்படியே தப்பித்தவறிப் பாவம், கேள்விகள் கேட்டாலும் அவிசுவாசியான மாறியவன் கதி கந்தல் என்பதும் இன்னொரு பிரச்சினை.

மஸுதிகளுக்கு நடுவிலமைந்த வீட்டில் (என் வாழ்க்கையில் இரண்டு முக்கியமான) வருடங்களைக் கழித்திருக்கிறேன்,  லவுட் ஸ்பீக்கர் பிரச்சினை எனக்கு மட்டுமல்லாமல், பிற முஸ்லீம் குழந்தைகளுக்கும், குடும்பங்களுக்கும் அது எவ்வளவு தொந்திரவாக இருக்கிறது என்பதையும் உணர்ந்திருக்கிறேன். ஆனால், யாரும் வெளியில் வந்து புகார் கொடுக்கமாட்டார்கள், இயல்பாக எடுத்துக்கொண்டு ஜன்னல்/வாசல் கதவுகளை மூடிவிடுவார்கள், முஸ்லீம்கள் உட்பட. ஆனால், நான் நேரடியாகப் பைத்தியக்காரத்தனமாகப் புகார் செய்தேன். ஆனால் ஒன்றும் சுகமில்லை. இளக்காரம் பெரும்பாலும், மிரட்டல் அதிகம்; சாராம்சம்: நீ செய்ய முடிய்றத செஞ்சிக்கோ.

காவல்துறையினரிடம் போனால்: ஒரு நாளைக்கு மொத்தம் அரைமணிமுக்காமணி நேரம். வெள்ளிக்கிழமை கூடுதலாக 4 மணி நேரம், அவ்ளோதானே! லூஸ்ல வுடுங்க. (அவசரப் படாதீர்கள்… ஒரு நிமிடம்; நானும் ஸெக்யூலர்மினுக்கி தான், சரியா? இதேபோல வினாயகர், மாரியம்மன் கோவில்களிலும் பின்னர் நடந்திருக்கிறது. தினமும் உரக்க டண்டணக்கா செல்லாத்தாகாளிமாரியாத்தா பாடல் போடுவது கிடையாது எப்படியும்; ஆனால், ஏதோ கொஞ்சமாவது மார்கழி மாத ஒலிபெருக்கியளவைக் குறைத்திருக்கிறார்கள், அவ்வளவுதான். பிரதிஞாயிறு 5மணி நேர அஸ்ஸெம்ப்ளி ஆஃப் காட் லவுட்ஸ்பீக்கர் பிரச்சினை பற்றி ஏதாவது எழுதினேனா எனத் தெரியவில்லை – இது எங்கள் பகுதியில் இல்லை, என் அக்கால நண்பன் வீட்டருகில் நடந்தது – எழுதினேனா என நினைவிலில்லை – இதுவும் அவ்வளவு சுகமில்லை என்பதோடு நிறுத்திக்கொள்கிறேன்)

உங்களை முகம்சுளிக்க வைத்துவிட்டேன் என்பதில் நிச்சயமாகக் கொஞ்சம் வருத்தம். ஆனால் necessary losses, வேறென்ன சொல்ல. நான் அகங்காரத்தால் ஆட்டிப் படைக்கப் படுபவன். ஆனால் பொய் சொல்லவில்லை என்பது கொஞ்சம் ஆசுவாசம் தருவது.

-0-0-0-0-

9) கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர் ‘புரிகிற மொழியில் குடமுழுக்கு செய்யவேண்டும்’ என்று கோரிக்கை வைத்தால் தங்கள் பதிலென்ன?

9: கோரிக்கை வைக்கலாம், அதில் பிரச்சினை ஒன்றுமில்லை. அது ஒப்புக்கொள்ளக்கூடியதா என்பதைப் பார்க்கலாம்.

ஆனால், அடிப்படை விஷயங்களை நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். ஆன்மிகம் பக்தி என்பதற்கு வரையறைகள் இருக்கின்றன – குறிப்பாக கட்டுமானங்கள் அனுஷ்டானங்கள் என வரும்போது, இவை மேலும் வரையறை செய்யப் பட்டுள்ளன. It is a totally internally consistent & fine-honed realm of our society.

கோவில்கள், ‘பக்தர் ஸர்வீஸ் ஸென்டர்கள்’ அல்ல.

இன்னொன்று: பூஜை, அபிஷேகம் போன்ற வழிமுறைகள் பொதுமக்களுக்காக நடத்தப்படும் சேவை அல்லது ‘கன்ஸ்யூமர்/கஷ்டமர் ஸர்வீஸ்’ அல்ல.

“… …Please press 1 for Tamil. Press 2 for Sanskrit. Press 3 for English. Press 4 for Mongolian. Press 9 for directly talking to a God’s representative… Thanks for pressing 3… Please note that this conversation is being recorded for security & audit purposes… …  Please wait. Your visit to this temple is important to us.

…All our archakas are busy doing archana for other consumers. Please check out other sannidhis.

…There is a souvenir shop selling prasad, picture post cards, prayer books… Some tamil fillum shootings happened in the temple’s outer prakaara, check out where exactly your favorite actress danced to the tune of AR Rahman… <devotional music>… thanks for waiting… All our archakas are busy… your visit to this sannidhi is important to us… …”

…போன்ற சுருதிப்பெட்டி loop புல்லரிப்புகளை எதிர்பார்க்க முடியாது. மன்னிக்கவும்.

….அவை பாரம்பரியச் சடங்குகள், கடவுளர்களுக்கு, அவர்கள் வசிப்பதாகக் கருதப்படும் மூர்த்திகளுக்கான சேவைகள்; (பெரும்பாலும்) ஆகம வழிமுறைகளில், அக்கோவில்களின் சம்பிரதாயங்களின்படி நடப்பவை.

அதே சமயம், பக்தர்களுக்காகத்தான் கோவில்கள் என்றில்லை. பக்தர்கள் கோவிலுக்கு வந்து இறையை ‘நுகர்வோர்’ அல்லர். மாறாக, பக்திபூர்வமாகப் பிரார்த்தித்து இறையின் அருளைப் பெற முயற்சிப்பவர்கள்.

அர்ச்சகர்கள்/பூஜாரிகள், வாடிக்கையாள பக்தர் சேவை சிப்பந்திகள் அல்லர்.

அர்ச்சகர்கள், பூஜாரிகள் போன்றவர்கள் இறை நம்பிக்கை உடையவர்களுக்கு இறைக்கும் இடையேயான இடைத் தரகர்கள் அல்லர்.  அவர்கள் பணி வேறு.

மேலும், அவர்கள் மூலமாகத்தான், நம்பிக்கையாளர்களானவர், இறையைச் சரணடையமுடியும் என்பதுமில்லை.

ஆகவே, கோவில்கள் என்றால் அவற்றுக்குரிய நடைமுறைகள் இருக்கின்றன என்பதையும், பூஜாரிகள் பக்தர்களுக்காக மட்டுமே என இளிக்கவேண்டியதில்லை என்பதையும்,  நாம் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். (இக்காலங்களில் தமிழக அரசின் ஆகாத்தியங்களாலும் திராவிடத்தின் திருட்டுப் பராக்கிரமத்தாலும் பெரும்பாலான கோவில்களின்  நிதிநிலையோ பராமரிப்போ சரியாக இல்லை என்பதையும், ஆகவே கோவில்களில் திருப்பணி செய்பவர்களின் நிலை கவலைக்கிடம் என்பதையும் ஒப்புக்கொள்ளவேண்டும்; அதனால் இறைபணியில் இருக்கும் பலரும் (அர்ச்சகர்கள் உட்பட) பக்தர்களின் காணிக்கைகளை தம் உயிர்தரிப்பதற்காக எதிர்பார்க்கின்றனர் என்பதும் சோகங்கள் என்பது இன்னொரு விஷயம்; ஆனால் சர்வ நிச்சயமாக எல்லோரும் அப்படியில்லை; நம் பாரம்பரியங்களை ஓரளவுக்காவது முன்னெடுத்துச் செல்பவர்களைப் பிச்சை எடுக்கும் நிலைக்கு ஒடுக்கிவிட்டு ‘பைசா எதிர்பார்க்கிறான் பார்’ எனப் புறம்கூறுவதில் துளிக்கூட நியாயமேயில்லை)

தர்மத்தில், அதன் நடைமுறையாக்கங்களில் –  பாரம்பரியங்களுக்கு அவற்றுக்கு உரிய மதிப்பைக் கொடுப்பதற்கு அப்பாற்பட்டு, அவை செழுமைப் படுத்தப்படுவதற்கும் பல முனைப்புகள் இருக்கின்றன.  வேண்டுமென்கிற நெகிழ்ச்சித்தன்மை/ஃப்லெக்ஸிபிலிடி இருக்கிறது.

அவை ஒருபுறமிருக்க, இறை அல்லது தர்மத்தின் மீது நம்பிக்கை உள்ளவர்களுக்கும் தொடர்புள்ள சமுதாயங்களுக்கும் அவர்கள் விருப்பப்படி, தமக்கான பந்திகள்/சமுதாயங்கள் அமைத்துக்கொள்ள வேண்டுமளவு உரிமைகள் இருப்பது மட்டும் இல்லாமல், நம் வரலாறு நெடுக அப்படிப் பந்திகள் உருவாக்கப்பட்டே வந்துள்ளன. சமணம், பௌத்தம், சீக்கியம், ராதேஸோமி, ஆர்யஸமாஜ், ப்ரஹ்மகுமாரிகள் எனப் பலப்பல எடுத்துக்காட்டுகள்.

ஆனால் மதங்களில் அப்படியில்லை. க்றிஸ்தவமானாலும் சரி, இஸ்லாமானாலும் சரி. அந்தந்த மார்க்கங்களுக்கு அந்தந்த ஒற்றைப்படை வழிகள். சர்ச் ஸர்வீஸ். வெள்ளிக்கிழமை தொழுகைக்கு வரவைல்லையானால், ரம்ஸான் மாதத்தில் நோன்பிருக்கவில்லையானால் அவ்ளோதான். பாவமன்னிப்பு கோரவில்லையானால். அவ்வளவுதான். கேல் கதம். இன்னபிற. ஆனால் மதவாதிகளே, தாராளமாக உங்கள் மதங்களில், அப்படி மக்களை வைத்துச் செய்துகொள்ளுங்கள் – ஆனால், பிறர்மேல் விழுந்து எதையும் பிடுங்கவேண்டியதில்லை என்பது மட்டுமே என் கோரிக்கை.

ஹிந்துவாக, தர்மிஷ்டனாகப் பொதுவாகத் தன்னைக் கருதிக்கொள்பவனுக்கு, கோவில் சென்று தட்சிணையோ, உண்டியல் பணமோ கொடுத்தேயாகவேண்டும் என்கிற அவசியமில்லை. விருப்பப் பட்டால் கொடுக்கலாம். அது நல்ல கர்மாவாகக் கருதப் படலாம்.

ஆனால் – க்றிஸ்தவத்தில் டித்திங் முறையும், இஸ்லாமில் ஸகத் முறையும் வற்புறுத்துகின்றன – பணம் கொடுத்தால் சொர்க்கம் என்கின்றன. இவற்றைச் செய்யாவிட்டால் ஒருவன்/ஒருத்தி மார்க்கத்துக்கு எதிரானவர் எனப் போதனை செய்கின்றன. அந்தந்த மார்க்கத்துக்கு அந்தந்த வழி.

சரி. நீங்கள், ஒத்திசைவைப் படிக்கும் பலர் (=5.5), வெளிநாட்டில் இருக்கிறீர்கள் எனத் தெரியும். அதற்கான விசாவுக்கு படிவங்களை நிரப்பும்போது ஏன் எதற்கு எப்படி எனக்குத் தமிழில் தான் வேண்டும் – அல்லது, ஏன் இந்த விஷயத்தைக் கேட்கிறீர்கள் எனத் தெரியவேண்டும், பிறகுதான் நிரப்புவேன் என்பதெல்லாம் செய்வதில்லை – இத்தனைக்கும் அவை தனியார்களுக்கு, விருப்பப் பட்டவர்களுக்கு அளிக்கப்படும் சேவைதாம். இருந்தாலும், உடலின் அனைத்து துவாரங்களையும் மூடிக்கொண்டுசெய்கிறோம்.

விமானத்தில் ஏறுகிறோம். பணிப்பெண் ஸெல்ஃபோன்களை* அணைக்கச் சொல்கிறார். தாழ்ந்து பணிகிறோம் (பொதுவாக) – ஏனென்று கேட்பதில்லை. நம் நம்பிக்கை என்ன – நாம் அணைத்தால், போகுமிடத்துக்கு (முடிவாக அல்ல!) பாதுகாப்பாகப் போய் விடுவோம் என்பதுதான். நாம் வாழ விருப்பப் படுகிறோம் – நம் நம்பிக்கையானது விமானப் பணிப்பெண்டிருக்கு அப்பாற்பட்ட விமானம்/விமானி/மட்டுறுத்தல் சட்டகங்கள் மீது. நாம் விதண்டாவாதம் செய்வதில்லை. விமானி எப்படி ஓட்டுகிறார் என்பதை நான் புரிந்துகொள்ளவேண்டும், அவருடைய நடவடிக்கைகள் எனக்கும் புரிந்தேயாகவேண்டும், பிறகுதான் விமானத்தை ஓட்ட அனுமதிப்போம் – அதுதான் அறரீதியாகச் சரி எனப் போராட்டம் ஆர்பாட்டம் என்றெல்லாம் செய்வதில்லை. இத்தனைக்கும் இவையெல்லாம் சேவைகள்தாம். நாம் அதற்குப் பணம் கொடுக்கிறோம், ஆனால் கேள்வி கேட்காமல் அடிபணிகிறோம்.

நமக்குப் பிடிபடாத விஷயங்களில், நமக்குத் தேவையான விஷயங்களை மட்டும் கொஞ்சம் மேலோட்டமாகப் புரிந்துகொண்டு சகஜ நிலையில் இருக்கிறோம். இதில் ஒரு சாதா பிரச்சினையும் இல்லை, மானப் பிரச்சினையையே விடுங்கள்!

(*ஸெல்ஃபோன்களால் விமானத்துக்குள் தொழில் நுட்பத் தகவல் தொடர்புகள் பாதிக்கப்படும் என்பதும் டகீல், பவானி ஜமுக்காளத்தில் வடிகட்டிய பீலாதான். அவற்றுக்கான அலைவரிசைகளில் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. இருந்தாலும் இப்படி. ஷெல் கேஸ் ஸ்டேஷன்களில் பெட்ரோல் போடும் சமயத்தில் ஸெல்ஃபோனில் பேசக்கூடாது, ஸெல்ஃபோன் டவர்களால் குருவிகளுக்கு அபாயம் என்பது போன்ற முட்டாக்கூத்தனம்தான் – ஆனால் முட்டாள்களுடன் விவாதிக்க முடியாது; அவர்கள் எந்தக் கழுதையோ உளறிக்கொட்டிச் சொன்னதை சிரமேற்கொண்டு தொடர்ந்து உளறிக்கொண்டிருப்பர், அல்லது…)

ஏஆர்ரஹ்மான் எனும் ஜகஜ்ஜாலத் திருடரின் பாட்டுகளை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; நேற்று ஒரு வாரத்திற்குமுன், ஒரு நண்பர் பொன்னியின்செல்வ எழவில் வரவிருக்கும் ஒரு பாடலை அனுப்பினார். கொஞ்சம் அலுப்புடன் கேட்க ஆரம்பித்தால், என்னடா இது, கொஞ்சம் ஸேன்டா எஸ்மெரால்டா பாட்டு இசை போல இருக்கிறதேடா எனத் தோன்றியது.

என்ன சொல்லவருகிறேன் என்றால்: இந்தக் கேடுகெட்ட ஆசாமியின் பாடல்களையும், மெட்டுக்களையும் கேட்டு நொந்துபோய் மண்டையிலும் புண்டையிலும் அடித்துக்கொண்டு அவற்றின் ரிஷிமூலம் நிர்மூலம் என்றெல்லாமா கேட்கிறோம்? இல்லையே! இசையைப் புரிந்துகொண்டு எவ்ளோ பீட், என்னதுடா இது சரணம் பல்லவி பிறழ்ச்சி இருக்கிறதே ஹார்மனி இல்லையே, மொராக்கோவிலோ ஸ்பெய்னிலோ ‘எங்கேயோ கேட்ட குரலாக’ இருக்கிறதே என்றெல்லாமா கேட்கிறோம்?

மாறாக – ஏதோ டங்கடக்கா என்றால் ஆண்குறி எழுச்சிபெற்றுப் புளகாங்கிதம் அடைந்து இசையை ‘அனுபவிக்கிறோம்.’ நன்றி. ரொம்பக் கேட்டால் – ‘எங்களுக்கு அர்த்தம் ஒரிஜினாலிட்டி அதெல்லாம் முக்கியமில்லை. ஒலி இசை மட்டும்தான்.’

நாம் கொட்டை நசுக்கப்பட்ட பேடிகள்.

-0-0-0-0-

ஆனால் ஐயன்மீர், கோவில்களுக்குச் சென்றால் மட்டும் – எல்லாம் ஒன்று விடாமல் புரியவேண்டும், புரிந்தேயாக வேண்டும். ஆனால் வேதங்கள், உப நிஷதங்கள், ஆகமங்கள், தத்துவங்கள், தரிசனங்கள், பிற பாரம்பரியக் கூறுகள் – ஏன், கோவிலின் ஸ்தலபுராணத்தைக்கூட, யார் கட்டுவித்தார்கள், இலக்கியங்களில் ஏதாவது குறிப்பிடப் பட்டிருக்கிறதா – என ஏதாவது ஒன்றின் அடிப்படைகளைக்கூடத் தெரிந்துகொள்ளமாட்டோம் என ஆகாத்தியம் செய்வோம். இதனை நான் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான, அணுக்கமான இரட்டைவேடம் என்பேன். ஆனால், ஐயா – ஆலயங்களும் ‘நுகர்வோர் பாதுகாப்புச் சட்டகங்களில்’ கூடியவிரைவில் வீழ வாழ்த்துகள்!

எப்படியும், என்னைப் பொறுத்தவரை – பக்தி உள்ளிட்ட ஆழமும் செறிவும் குவியமும் மிக்க இறையனுபவங்களுக்கு ஒரு மொழிக் கடிவாளம் போடவேண்டிய அவசியமேயில்லை. தர்மத்தின் வழிகளின்,  ஒரு உண்மையான, சாதாரண பக்தனுக்கு இன்னின்ன மொழிகளில் தான் இறை வழிபடப் படவேண்டும் என்பதில்லை. எதுவாக இருந்தாலும் அவனுக்குப் பிரச்சினை இருப்பதில்லை. உசுப்பி விடப்பட்டாலும் அவன் கவலைப் படுவதில்லை. ஆனால், கடவுள் நம்பிக்கையற்ற உதிரிகளுக்கு, அவர்களுக்குத் தொடர்பே இல்லாத விஷயங்களில் அவ்வளவு மும்முரம், என்ன செய்ய! இந்தச் சமூகத்தை உடைத்து எரியூட்டினால்தானே அவர்கள் குளிர்காய முடியும்?

ஒரு சுவையான :-( பழங்கதை – 2006 வாக்கில் நடந்தது: பக்தர்(!) ஒருவர், அர்ச்சனைக்குத் தமிழில் அர்த்தம் சொல்லுங்கள் எனக் கேட்டதற்கு அப்படிப் புரியும் படிக்கு பத்துப்பதினைந்து நிமிடம் விளக்கிச் சொன்ன அர்ச்சகர் ஒருவருக்குப் போனால் போகிறது என்று பெரிய மனதுடன் மொத்தம் 50 பைசா போட்ட நபர்களை, திருநெல்வேலி வைணவக் கோவில் ஒன்றில் நேரடியாகப் பார்த்திருக்கிறேன். அர்ச்சகர் ஒன்றும் சொல்லாமல் உள்ளே போனார், பாவம்.

ஐயா, கொஞ்சம் அதிகமாகக் கொடுத்திருக்கலாமே அவர் தொண்டை புடைக்க ஆனால் ஆத்மார்த்தமாக அர்த்தம் சொன்னாரே என அந்தத் தனவானைக் கேட்டதற்கு, ‘அவனுக்கு கெவுர்மெண்ட் சம்பளம் கொடுக்குதில்ல, அது போதும்’ என்றார். அவனுக்கு??

பிரச்சினை என்னவென்றால் – குறித்து வைத்துக்கொள்ளுங்கள், அந்த அர்ச்சகருக்கு மாதச் சம்பளம் 30 ரூபாய் மட்டுமே. 2006ல்! மாதச் சம்பளம் அது. (நான் என் கையில் இருந்த 200ரூபாயையோ எதையோ அந்த அர்ச்சகர், வேண்டாம் வேண்டாம் என்று சொல்ல, தட்டில் போட்டுவிட்டு நகர்ந்தேன் என நினைவு; இது ஒரு பெரிய மசுரும் இல்லையென்றாலும்…)

அந்தக் கோவிலுக்கு (என் அந்தக் காலத்தில் வழக்கமாக இருந்த கிறுக்குத்தனத்தினால்) சிற்பங்களைப் பார்க்கப் போயிருந்தேன் என நினைக்கிறேன், தேவஸ்தான அதிகாரி ஒருவரிடம் இந்த அலங்கோலத்தைப் பற்றிப் பேசினேன். அவர் சொன்னகதை வழக்கம்போல குத்தகைதாரர்கள் ஒன்றும் கொடுப்பதில்லை. தக்கார் ஊழல். இன்னபிற.

ஆனால் – இந்தப் பிசாத்துச் சம்பளத்தை மீறி இறைப்பணி செய்பவர்களுக்கு அர்ப்பணிப்பு இருந்தால்தான் முடியும். அதற்கு மேலும் அவர்கள், மொழிமாற்றம் செய்யவேண்டும், தேவையா?

இப்படிப் பலப்பல பார்வைகள், ‘கோரிக்கை’ பேரில். ஆனால் இவையும் கடக்கப்படவேண்டும்.

அல்லது,

“டேய் அர்ச்சகா! ஸார் கேக்கறார்டா! தமிழ்ல அர்ச்செனே ஸர்வீஸ் ஒண்ணு பார்ஸேல்!! அட்த்தது… ஸாதாவா? ஸ்பெஷலா??

இன்னாதூ? இன்னா கேக்றீங்க கஷ்ட்மர்?? பை ஒன் டேக் ஒன் ஃப்ரீ ஆஃபர் இர்க்கான்னிட்டா?

ஸாரி ஸார்! ஆஃபர் நேத்தோட க்ளோஸ்! நேத்தி வெரிக்கும் ஒரு கொளந்தெ பேர்ல அர்ச்சனை செஞ்சா இன்னொரு கொள்ந்தேக்கு ஃப்ரீன்னு இர்ந்திச்சி…”

-0-0-0-0-

என்னைப் பொறுத்தவரை, பக்தன் என்பவன் அங்கு, அவனுடைய தனிப்பட்ட அனுபவத்துக்காகப் போகிறான்.

முடிந்தவரை இறையுடன் இணைய முயல்கிறான். அவ்வளவுதான்.

YMMV.

-0-0-0-0-

நிலைமைகள் இப்படி இருக்கையிலே, சிறிது யோசிக்கவும். சர்வ நிச்சயமாக என்னுடன் ஒத்துப்போகவேண்டாம், என்னைக் கொஞ்சமேனும் புரிந்துகொண்டால் போதும். As Tamil fillum Major Sundararajan would reiterate: Please try to understand me – but you don’t have to accept or agree with me. Okay?

எளிதாக என்னை, ஒருமாதிரி சித்தாந்தப் பெட்டியில் அடைக்கலாம். ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை. இம்மாதிரியான விவாதங்கள் பலவற்றில் ஈடுபட்டிருப்பதால் – பெரும்பாலும் இவை எல்லாம் மறுபடியும், மறுபடியும் இரண்டுமூன்று படுமுக்கியமான கேள்விகளில் வந்து நிற்குமென்பதை அறிவேன். நிறைய அனுபவம் இருக்கிறது. பட்டிருக்கிறேன். ஆனால் நான் ஒடுக்கப்படுகிறேன் எனச் சொல்லமாட்டேன். No glorification of victimhood. No whining.

ஆனால் – அவற்றை நீங்களும் கேட்கமாட்டீர்கள் என நம்புகிறேன். ஏனெனில் உங்களையும் உங்கள் சமனத்தையும் நான் கொஞ்சமேனும் அறிவேன்.

நன்றி.

// உங்க பக்கம் பலகீனமான வாதங்கள் சார்.

இருக்கலாம். ஆனால் இப்போதைக்கு இவைதாம் என் கருத்துகள்.

// அமைச்சர் திரு.பாண்டியராஜன் விளக்கமும் கொடுத்துவிட்டார்.எனக்கு ஏற்புடையது.

எனக்கு, பாண்டியராஜன் அவர்கள் என்ன சொன்னார் என்றும் தெரியாது. தெரிந்தாலும் என் சுயானுபவம் சார்ந்த கருத்துகள் இப்படித்தான் இருக்கும். அவர் கருத்துகள் உங்களுக்கு ஏற்புடையவை என்றால் நல்லதே.

ஏனெனில்: ஒருகாலத்தில் என் மனைவி (சுமார் இரண்டு வருடங்கள்) இவருடன் பணி புரிந்தார். அந்தத் தொடர்பு மூலமாகவும், ஒரு சகஏழரை (இவர் பின்னூட்டம் இடுவதில்லை) அவர்களின் அத்தியந்த நண்பர் இந்த மாஃபா என்பதன் வழியாகவும், இவரைப் பற்றிக் கொஞ்சம் புரிந்துகொண்டு அவர் மேல் பெருமதிப்பு கொண்டிருக்கிறேன். (எப்படியும், தாங்கள் சுட்டி கொடுத்தால் அவசியம் படிக்கிறேன்)

// மற்றபடி உங்கள் நிகழ்கால சுடச்சுட பதிவு எதிர்பார்க்காததுதான் :-)

ஐயா, சமகால நிகழ்வுகள் பலவற்றைப் பற்றி நான் அறியேன்; ஆகவே பொதுவாக என் அஞ்ஞானத்தின் காரணமாக, அனைத்து ஓட்டைகளையும் மூடிக்கொண்டு கிடப்பேன்.

எடுத்துக்காட்டாக – சில நாட்களுக்கு முன்புதான் ரஜினி-துக்ளக் – திராவிடசெருப்படிஉற்சவம் குறித்த சச்சரவைப் பற்றிய சரியான விவரங்களை அறிந்தேன். திராவிடத்தில் இவையெல்லாம் சகஜமப்பாதான்.

ஆனால் ஐயா, சமகால நிகழ்வுகள் என நாம் கருதும் பலப்பல சோகங்கள், முந்தைய காலங்களின் நீட்சிதாம்.

ஏனெனில் இந்த குடமுழுக்கு தமிழ் Vs ஸம்ஸ்க்ருதம் அர்ச்சனை வகையறா விவகாரங்கள், பல மாமாங்கங்களாக அவ்வப்போது நடப்பவைதாம். இப்போது வீரியம் அதிகமாகி விட்டிருக்கிறதற்குக் காரணம், சமூகவளைத்தல எலிகளால், எதிர்ப்புகளும் கவனம் பெறுவதால் இருக்கலாம்.

ஆக, இந்த ஒத்திசைவுச் சிறுவெடிப்புக்குக் காரணம் குணசேகரன் எனும் அரைகுறைக்கூவார் என்றாலும், அதற்கும்கூட நெடிய பின்புலம் இருக்கிறது.

இருந்தாலும் நானேகூட அந்தப் பதிவை எழுதுவேன் என்பதை எதிர்பார்க்கவில்லை. பிரச்சினை என்னவென்றால், குணசேகர உளறலைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்ட பிறகுதான் கருணாநிதிச் சோழன் நினைவுக்கு வந்தார், ஏன், அவரது அழிச்சாட்டியங்களும்.

அதாவது, 1976 வாக்கில்(?)  ‘கருணாநிதிச் சோழன்’ எனத் தன்னைத்தானே வரித்துகொண்ட கலைங்கர், இப்படி அழிச்சாட்டியமாக, ஆகமவிதிகளுக்கும் அரசசட்டங்களுக்கும் புறம்பாக, ராஜராஜசோழன் சிலையை கோவிலுக்குள்ளே வைப்பேன் எனப் பிடிவாதம் பிடித்தது  – அதன் தொடர்பாக நடந்த சிறு போராட்டங்களில், காவல்துறையிலும் புகார்கள் கண்டுகொள்ளாமலிருக்கப்பட்டமையால் உந்தப்பட்ட திராவிட வன்முறைகளில், என் அக்கால நண்பர் ஒருவரின் அப்பா மண்டை உடைந்தது என்பதெல்லாம் அலையலையாக நினைவுக்கு வந்தது. அதனாலும்தான்.

பாவம் இவர், ஏதோ ஆதீனத்தில் மேனேஜராக இருந்த சாத்வீகி தஞ்சாவூர் வட்டார பாவப்பட்ட சைவப் பிள்ளைமார் — இவர் மண்டையில் போய் அடித்த, கருணாநிதிக்காக வக்காலத்து வாங்கிய உடன்செருப்புகளை நினைத்திட்டால்… …

Sir, everything has a history. Even JBS Haldane says so.

// வாங்க நைனா எங்க ஜோதில ஐக்கியமாகுங்க வேறென்ன சொல்ல

மற்றபடி, முன்னமே சொன்னதுபோல, நான் ஏற்கனவே உங்களுடைய, நம்மனைவருமுடைய ஜோதிமயம்தான், ஆக தனியாகப் போய் ஐக்கியமாக வேண்டிய அவசியம் இல்லை. :-) மேலும் எனக்கு, ஜோதிலட்சுமி அவர்களை விட, அவர் சகோதரி ஜெயமாலினி அவர்களுடைய ஜெயமோகன் போன்ற தமிழ்த்திரைப்படப் பங்களிப்புகள் பிடித்தமானவை.

…இன்னொரு விஷயம் என்றால் – கைவசம், உயிர்தரித்து இருக்கும் நாட்கள் குறைந்துகொண்டே வருகின்றன என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆகவே, என் பார்வையில் சொல்லப்படவேண்டிய விஷயங்களைச் சொல்லிவிடவேண்டும் என ஒரு நமைச்சலும் இருக்கிறது. (என்னைத் தவிர, எவ்வளவு பேர் இந்த எழவையெல்லாம் படிக்கிறார்கள் என்பதெல்லாம் வேறு விஷயம்)

ஆகவே ஐயா, வாருங்கள், கை கோர்த்துக்கொண்டு நடனமாடலாம். :-) கரங்களாலோ கருத்துகளாலோ தட்டாமாலை சுற்றலாம். அல்லது கத்தியுடன் கத்தாமல் சகஜ நிலையில் சண்டை போடலாம்.

நன்றி. My MMV.

… … இதுவரை வந்து, படித்தும் விட்டீர்களா? 2500+ வார்த்தைகள்!

Congratulations.

அர்ச்சனைத் தட்டில் ஐம்பது பைசா போடவும், நன்றி.

8 Responses to “தமிழில் அர்ச்சனை, ஆலயப் பாரம்பரியங்கள், ரேடியோகன்ட்ரோல் பார்வை – சில குறிப்புகள்”

  1. Muthukumar Says:

    Sir,
    /அர்ச்சனைத் தட்டில் ஐம்பது பைசா போடவும், நன்றி. / I am bleeding sir.
    I am very sad to read ( https://nanjilnadan.com/2011/05/18/பரிசில்-வாழ்க்கை/)
    I am very very sad when you get hurt so much, then you can finally say “I’m used to it”.
    /அடித்துக்கொண்டு அவற்றின் ரிஷிமூலம் நிர்மூலம் என்றெல்லாமா கேட்கிறோம்? இல்லையே! இசையைப் புரிந்துகொண்டு/ They are not SEEKing sir. (RICERCAR- Sonia may help) ( https://www.amazon.in/Godel-Escher-Bach-Eternal-Golden/dp/0140289208). This is the strange loop. Do they ask : “Can thought arise out of matter? Can self, soul, consciousness, “I” arise out of mere matter?”
    //இந்தச் சமூகத்தை உடைத்து எரியூட்டி // I am boiling sir.


    • ஐயா, உங்கள் பின்னூட்டம் ஸ்பேம் ஃபோல்டரில் இருந்தது, இப்போதுதான் பார்த்தேன். நன்றி.

      (நாஞ்சில் நாடன் அவர்களின் இந்தக் கதையை நான் படித்ததில்லை; அழகு+அவலம்)

      Sir, you have written about GEB! This is incredible! I too like this book and DH very, very much.

      Thank you.

  2. K.Muthuramakrishnan Says:

    சிரமப்பட்டு படித்து முடித்தேன். என்னமோ போடா லட்சுமணா!


    • புரிகிறது. :-( உங்களைப் போன்ற விக்ரமர்கள் இருப்பதால்தாம் வேதாளங்கள் முருங்கமரத்தில் தொடர்ந்து ஏறமுடிகிறது.

      சொல்லப்போனால், இந்த எழவை முடிப்பதற்குள் எனக்கும் மிகவும் கஷ்டமாகிவிட்டது. டெலிவரியே ஆகிவிட்டதென்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

      பேயும் சேயும் நலம்.


  3. + அர்ச்சனைத் தட்டில் 50பைசா போடாமல் நக்கலாகக் கிண்டல்செய்வது, ஆகச் சிறந்த கண்டனத்துக்குரிய செயல்பாடன்றிப் பிறிதொன்றில்லை.

  4. RC Says:

    அன்பு ஐயா, புரிந்து கொள்கிறேன் நன்றி.

  5. A.Seshagiri Says:

    நாம் தமிழ் – திருட்டு,மாய்மால திராவிட-நாட்டில் அல்லவா வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்ன செய்ய !


    • ஐயா, அவை மட்டுமல்ல, நம்மைப் பீடித்திருக்கும் பீடைகள்.
      நம்முடைய, பராக்கிரமமும் ஆகாத்தியமும் மிக்க அறிவுஜீவிகளும் அலக்கியக்காரர்களும் இந்த ஜோதியில் ஐக்கியமாகியிருக்கிறார்கள்.

      நாம் அனைவரும்  தொன்மகால அன்னப்பறவைகள் போல வாழ விழைந்தாலொழிய…


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s