மின்னியல் பழகல் – குறிப்புகள்

09/02/2020

குழந்தைகளுடன் வேண்டுமளவு, திகட்டுமளவு சேர்ந்து கூத்தாடிவிட்டேன், இனி பிறவிஷயங்களையும்  சொந்தக்காரியங்களையும் கவனிக்கலாம் என நினைத்துக்கொண்டிருக்கையிலே…

…வந்த சோதனையிது. இரண்டு நாட்களுக்கு முன் மண்டைமேல் வீழ்ந்த இடி.

-0-0-0-0-

சுமார் ஒரு வருடத்துக்கு முன், அகஸ்மாத்தாக ஒரு சுற்றுலாபேருந்துப் பயணத்தின்போது பத்தாவது படிக்கும் சிறுவன் ஒருவனுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், தனக்கு மின்னியல் கற்றுக்கொள்ள ஆர்வமிருப்பதாகச் சொன்னான். கொஞ்சம் நோண்டியதில் உண்மையிலேயே அந்தப் பையனுக்குக் கொஞ்சம் ஆர்வம் இருப்பதாகப் பட்டது. அப்பா பாரத விமானப் படையில், உலகத்திலேயே மிகப் பெரிதான ஏன் 124 வகை விமானப்படைச் சரக்கு விமான ஓட்டி. குடகுமலைக்காரர். அம்மா (வேறென்ன, ஊரிலிருக்கும் சராசரிக் கழுதைகளெல்லாம் ஐக்கியமாகியிருக்கும் குட்டிச்சுவரான) தகவல்தொழில் நுட்ப விசைப்பலகைச் சேவை. ஏதோ பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் டைரடக்கர் (ஸாஃப்ட்வேர் எஞ்ஜினீயரிங்).

(பொதுவாகவே எனக்கு, பாரதப் படைவீரர்கள், அதிகாரிகள் என்றால் கொஞ்சம் மரியாதை கலந்த வீக்நெஸ் வேறு + அதேசமயம் தகவல் தொழில் நுட்பக்காரரென்றாலே கொஞ்சம் நடுக்கமும்)

… எது எப்படியோ, ஒரு சனிக்கிழமை வீட்டுக்கு வா என்றேன். வந்தான்.  ஏதோ பேசிக்கொண்டே சிறு மின்னியல் விவகாரங்களைச் செய்தோம். இரண்டுமூன்று வாரங்கள் இப்படிப் போயின. பின்னர் அவன், எவ்வளவு ஃபீ/தட்சிணை கொடுக்கவேண்டும் எனக் கேட்டான்; நான் பதிலுக்குக் கேட்டேன், நீ எவ்வளவு கொடுப்பாய்?

அவன்: “என் அம்மா, என்னுடைய  ‘வேதாந்து‘ ஆன்லைன் ஃபிஸிக்ஸ் கோச்சிங்குக்காக கோர்ஸுக்கு மணிநேரத்துக்கு ரூ 800 கொடுக்கிறார். உங்களுக்கு ஆயிரம் ரூபாய் பரவாயில்லையா? அதற்கு மேல் கொடுக்கலாம், ஆனால் அம்மா பேரம் பேசுவார். ப்ளீஸ், ஹெல்ப் மீ. உங்களிடம் எனக்குக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும்… ப்ளீஸ்…”

எனக்குச் சிரிப்பு வந்துவிட்டது. “பரவாயில்லை பையா, உன் ஆர்வமே போதும். ஒரு பைசாவும் வேண்டாம், எல்லாம் படித்துப் பெரியமனிதனாகி, நீ சம்பாதிக்க ஆரம்பித்தபின் ஏதாவது பள்ளி/ஆசாமி முகவரியாவது கொடுப்பேன், அதற்கு முடிந்தபோதெல்லாம் பணம் அனுப்பினால் போதும்” என்றேன். மலர்ந்தான்.

“வேண்டுமானால் டெய்லி வருகிறேன், அங்கிள்!”

“ஐயய்யோ, நான் மாதத்தில் பாதி நாள் அங்கே இங்கே அந்தப் பள்ளி இந்தப் பள்ளிவாசல் அந்தப் பள்ளிப்புறக்கடை என அலைந்துகொண்டிருப்பவன்” என்றேன். இருந்தாலும் அவன் விடவில்லை. அன்புத் தொல்லை. கண்களில் ஆர்வம். சிறுபிள்ளை.

“சரி, பையா, இப்போதைக்கு எனக்கு வாரம் ஒருமுறைதான் முடியும். அதுவும் நான் பயணத்தில் இல்லாதபோதுதான். வேறுவேலைகள் வந்தால் திடுதிப்பென்று நிறுத்திவிடுவேன், சரியா? ஆனால் உனக்கு வேண்டும்போதெல்லாம் தாராளமாக என்னுடைய பேஸ்மெண்ட் வர்க் ஷாப்பினை உபயோகித்துக்கொள்ளலாம். வீட்டில் சொல்லிவைக்கிறேன்.”

இப்படியே சிலபல மாதங்கள் ஓடின.

பின்னர் ஒவ்வொரு க்ரஹஸ்திக்கும் ஏற்படக் கூடும் வாழ்க்கை விஷயங்கள், சிக்கல்கள் இன்னபிற; +என் அம்மாவுக்கு உடல் நிலை/மன நிலை சரியாக இல்லாமல் போய் தொடர் களேபரம். (இன்னமும் தொடர்கிறது)

ஆகவே டிஸெம்பரில் அந்தப் பிள்ளையிடம் ‘என்னை மன்னிக்கும்’ படி சொல்லி, வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துவிட்டு, இன்னொரு அன்பர் ஒருவரின் முகவரியைக் கொடுத்தேன். அந்தப் பிள்ளைக்குக் கண்கலங்கிவிட்டது; எனக்கும் கொஞ்சம் வருத்தமாகிவிட்டது, என்ன செய்ய. மனிதனுக்குக் கடமைகள் இருக்கின்றன, மீதமிருக்கும் வாழ்நாள் குறைந்துகொண்டே வருகிறது, முடிந்தவரை எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும். ‘நெருங்கின பொருள் கைப்பட வேண்டும்.’

அதைவிடவும் முக்கியமாக, ஓத்திசைவை ஓட்டவேண்டும். … … (ற்றொம்ப முக்கியண்டே!)

-0-0-0-0-

…இரண்டு நாட்களுக்குமுன், காலையில் தோட்டத்தில் நோண்டிக் கொண்டிருந்தபோது, வேலிக்கு அந்தப் பக்கம், “ஹெல்லோ அங்கிள்! நான் உள்ளே வரலாமா?”

!

“உங்கள் தெருவுக்குப் பின் தெருவில் ஒரு வீட்டை வாடகை எடுத்திருக்கிறோம்; நேற்றுதான் குடிபுகுந்தோம். என் அம்மா, உங்களிடம் இன்றுமாலை பேச வருவார். உங்களுக்கு எப்போது ஃப்ரீயோ அப்போதெல்லாம் நான் வருகிறேன்.”

அம்மா வந்தாள். நல்லவேளை, எனக்கு மோகமுள் வயதெல்லாம் தாண்டிவிட்டது. வெறும் மரக்கட்டை எருதன். ஆகவே.

“எனக்கு இங்கிருந்து ஆஃபீஸ் ரொம்ப தூரம். பெங்களூர் ட்ராஃபிக் எப்போதுமே பிரச்சினை, இப்போது எனக்கு இன்னமும் அதிகம். வாடகை வீட்டின் வாசலில் எங்களுடைய மூன்று கார்களை நிறுத்த இடமில்லை, எங்கள் வைட்ஃபீல்ட் பாம்மெடோஸ் வீட்டில் நிறைய இடம். என்ன செய்ய, ஆனால் பையனுக்கு மின்னியல் ஆர்வம் அதிகம், தியரியும் செய்முறையும் தெரிந்த நல்ல டீச்சர் கிடைப்பது கஷ்டமாக இருக்கிறது, ஆகவே… …” என்கிற ரீதியில் ஓடியதே தவிர, அம்மணியிடம் வேறு ஒரு பேச்சும் இல்லை; ஊக்கபோனஸ்ஸாக, ப்ளாக் செய்ன் தொடர்பான அவருடைய உளறல். சீனாவின் வைரஸ் பிரச்சினை, குடிமக்கள் சட்டத்திருத்த ‘லிபரல்’ அறியாமை இன்னபிற. எனக்கோ அலுப்பு.

நாற்காலியிலிருந்து எழுவதைப் போல, சிலபல முறை செய்தாலும் அவர் அதையெல்லாம் கண்டுகொள்ளவில்லை. உச்சாணிக்கிளை மேனேஜரி ஜபர்தஸ்த் அல்லவா? இருந்தாலும் – தட்சிணை கிட்சிணை என ஆரம்பித்தால், உடனடியாக ஏதாவது பள்ளி/அமைப்பு பெயரைப் பரிந்துரைக்கலாம் என நினைத்தேன். ஆனால் அவர் மூச். (காலம் கிடக்கிற கிடப்பில், ‘ஸர்த்தான் கெளம்புமே, அல்லாத்தையும் ஸொல்ட்ட இல்ல’ என எடுத்தெறிந்து பேசினால், ஏதாவது #மீடூ ஏடாகூடம் ஆகிவிடுமோ என ஒரு பயபீதி வேறு, வீட்டில் வேறுயாரும் துணைக்கு இருந்திருக்கவில்லை…)

அவரும் வருமுன் காத்தல் பதிலாக, ‘ஒர்ரே செலவு ஜாஸ்தியாகிவிட்டது, இங்கு வாடகை அதிகம்; நீங்கள் அறிமுகம் செய்த எஞ்சினீயர் ஒரு மணி நேரப் பயிற்சிக்கு 2000ரூ கேட்கிறார், எல் அண்ட் டி  ரெய்ன்ட்ரீ  பொலிவாட் அபார்ட்மென்ட்  வாங்கிய கடனை அடைக்கவே கால்வாசி சம்பளம் போய்விடுகிறது… …’ என்கிற ரீதியில் மூக்கால் அழுகை.

எனக்குப் புரிந்துவிட்டது. மேலும் அவர் கேவலம், ஒரு தகவல் தொழில் நுட்பக் குமாஸ்தா. இவர்கள் கஞ்சப் பிசுக்கார ரெவல் இப்படித்தான் இருக்கும் என எனக்குத் தெரியும். எனக்கு இந்த தண்டக் கருமாந்திரங்களுடன் நெடுநாள் அனுபவம். இவர்கள் கை நிறையச் சம்பாதித்தாலும் மல்டிப்ளெக்ஸ் போய் பாப்கார்னுக்கும் படத்துக்கும் தலைக்கு ஆயிரம் ரூபாய் அழுவார்களே ஒழிய,  ப்ரூவரி போய் குடித்துக் கும்மாளமடிப்பார்களே ஒழிய, பின்கோட் எண்ணுக்கு ஒரு அபார்ட்மெண்ட் என வாங்குவார்களே ஒழிய – முடிந்தவரை பிற எல்லாவற்றையும் (புத்தகங்கள் உட்பட) இலவசமாகவே ‘எஞ்ஜாய்’ செய்ய முயல்வார்கள் என்று. ஓஸி டீஷர்ட்களுக்கு அலைபவர்கள் என்று.

இவர்களையெல்லாம், பன்னாட்டு நிறுவனக்கூலிப் பன்னாடைகளையெல்லாம், மீறித்தான் பாரதம் மேலெழும்பவேண்டும்.

…சரி, இவர் எப்படா கிளம்புவார் என்று தவித்தால், “எனக்கு டமில் ப்ராமின் வீட்டு ஃபில்டர் காஃபி பிடிக்கும். நீங்கள் எப்படி அவ்வளவு நன்றாகப் போடுகிறீர்கள்?”

விடுதலைக்கு ஒரு வாய்ப்புக் கிடைத்ததால், நான் சொன்னேன், “சரி அம்மணி, நான் காஃபி போடுகிறேன், ஆனால் எனக்குப் பத்து நிமிடங்களில் கண்டிப்பாக வெளியே கிளம்பவேண்டும். வெளிவேலை இருக்கிறது.” அவர் ஒருவழியாகப் புரிந்துகொண்டார், ஆனால் காஃபி சாப்பிட்டுவிட்டுத்தான் கிஂளம்பினார்.

“காஃபி நன்றாக இருந்தது, நாளைக்கும் காலை வாக்கிங் செல்லும்போது வரட்டா?”  இது நகைச்சுவையாம், பாவம்; தானே சிரித்துக்கொண்டார்.  (நான் சொன்னது பொய், எனக்கு ஒரு மசுறு வெளிவேலையும் இருந்திருக்கவில்லை!)

எது எப்படியோ – அவருடன் எனக்குப் பிணக்கு இல்லை, நான் அவருடைய மேலதிகாரியுமல்லன், நல்லவேளை. மேலும் அவருடைய அழுவாச்சிப் பணம் தேவையுமில்லை. அந்தப் பையனிடம் ஆர்வமிருக்கும் வரை என்னால் முடிந்ததைச் செய்யப் போகிறேன், அவ்வளவுதான். ஆனால் அந்தப் பையனிடம் சொல்லிவிட்டேன், “என் காலம் பொன்னானது, நீ எனக்குச் சமயமிருக்கும் நேரத்தில் வரலாம், உன் அம்மா படுபிஸியாக இருப்பதால் அவரை அனாவசியமாக டிஸ்டர்ப் செய்யவேண்டாம், அவரை இங்கு தேவையற்று வரவழைக்கவேண்டாம், சரியா?”

ஆக, ஐயய்யோ!

இனிதினிது ஏகாந்தம் இனிது என நடனமாட எத்தனித்தால் இந்த ‘மாற்றுத்திறனாளிக் கண்ணீ! கதவைத் திற கண்ணே!!’ எனவாகிவிட்டதே, என்ன செய்ய. :-(

-0-0-0-0-0-

இதுதான் என் பேஸ்மெண்ட் வர்க் ஷாப்பின் மின்னியல் வேலை பிரிவு/பகுதி; அவ்வப்போது ஒரு நண்பன் வருகிறான்; மற்றபடி என் குடும்பத்தினர் இதை உபயோகிக்கிறோம். ஒரே களேபரம்.

வழக்கமாக வரும் இரு சிறுவர்கள் இங்கே மாடலிங் செய்கிறார்கள். மிச்சத்தை வெள்ளித்திரையில் காண்க. ‘மின்னியல் இடியன்’ பராக்!

இதற்கும் ஜெயமோகன் அவர்கள்தாம் வசனம். “டேய், என்னை ஆப்-ஆம்ப் என்றா நினைத்தாய்? உன் குடும்பத்துக்கே ஆப்பு வெச்சிடுவேன்!!”

மணிரத்னம் இயக்கம். லாஜிக் கேட்டாவது, மசுராவது. போங்கடே.

நன்றி.

பொதுவாக என்னிடம் வாரத்துக்கு 8-10 மணி நேரம் செலவழிக்க முடிந்தால் (எனக்கும் முடிந்தால்) ஒன்றுமே தெரியாத கைவேலைகளுக்கு அறிமுகமேயில்லாத (ஆனால் 8ஆம் வகுப்பு வரையாவது ஓரளவு படித்த) ஒரு குழந்தையை அல்லது இளைஞியை/இளைஞனை அடிப்படைகளிலிருந்து லாஜிக்கேட்ஸ் (சும்மா படமில்லை, பம்மாத்து ட்ரூத் டேபிள் மட்டுமல்ல; மின்னியல் வஸ்துக்களை உபயோகித்துச் செய்வது), ப்ரொக்ராம்மப்ள் கன்ட்ரோல்லர்கள், சிறு கணிநி வடிவமைப்பு (அதாவது ஐஸிக்களையும் டையோட், ட்ரான்ஸிஸ்டர்களையும் ++ வைத்துக்கொண்டு – வெறும் வயர்களை இணைக்கும், திருகாணிகளை முடுக்கும் டப்பா அஸ்ஸெம்ப்ளியல்ல) என – சுமார் 3-4 மாதங்களில் எடுத்துச் செல்ல முடியும். தன்னம்பிக்கையும் செயலூக்கமும் கொண்டவர்களை, தவறுகளிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளும் மனப்பான்மையும் மிக்க தரமான எஞ்ஜினீயர்களை, உருவாக்கமுடியும். அப்படி உருவாக்கியுமிருக்கிறேன், செய்திருக்கிறேன்.

அதே சமயம் – பொறியியல் கல்லூரிகளில் நான்குவருடம் மின்னியல் படிக்கிறேன் என, அப்பன் செலவில் குப்பை கொட்டிவிட்டு, ங்கொம்மாள, அதன் முடிவில், அடிப்படை ஆர்ஸி கப்ளிங் வகையறா பற்றிக்கூடத் தெரியாத தறுதலைகளையும் பார்த்திருக்கிறேன். கேட்டால் ரொபாடிக்ஸ் என்பார்கள், பேச்சுக்கொடுத்தால் ரஜினி பிலிமைத் தாண்டி ரொபாட் அறிமுகமிருக்காது!

இவர்கள் நான்கு வருடங்கள் என்ன மசுறு பிடுங்கிக் கொண்டிருந்திருக்கிறார்கள் என்பது எனக்கு இதுவரை பிடிபடவே இல்லை.

உங்களுக்கு?

29 Responses to “மின்னியல் பழகல் – குறிப்புகள்”

  1. Kannan Says:

    Nice little setup !!! Those links are useful.


    • Sir, you mean the L&T raintree boulevard link? 🐸

      • Kannan Says:

        Not really, at those prices I could buy a house in Bahamas and left with enough money for lifetime booze supply😋


        • Sir, you do not need to buy.

          Ma’am is looking around for suitable tenants. She is doing some woodwork/interiors etc and the plush apartment will be up for occupation in 1 month. Quoted rent is 1.2 lakhs pm – she may comedown to 1.1 lakh mebbe + some Rs 8000/- or so for monthly maintenance.

          It is a damn good deal. Don’t be a Bahama Mama, be swadeshi, be a proud Bengaluru Maams.

          Also, the lady is poor as you already know. Can’t make both ends meet. Girth seems to be way too big.

          Game??

          ps: I charge one months’ rent as commission. GST bill will be provided.

          • Kannan Says:

            1.2 L pm ? How generous she is ? Any legal business you can think of, I am ready to move in.


            • Hmm. ‘Legal’ is not a problem. But ‘ethical’ may be.

              If you do not mind the latter, may I suggest setting up very profitable businesses like, some Evangelical NGO or a Human Rights Activist outfit or even a conduit agency for SDPI / PFI / CFI and associates.

              (actually ma’am is neither generous nor greedy – apparently these kinda rates are ‘normal’ for the huge size of the tenement, three parking slots and easy reach to KIA; the fact that she does not want to pay for electronics classes (because she is dire-straits) should not be conflated with her positions in other aspects, may be?)

  2. Vasudevan Says:

    Wow, you are doing a great Job! Hats off to you!

  3. K.Muthuramakrishnan Says:

    Your enthusiasm is contagious.

  4. dagalti Says:

    ‘பேருந்தைத் தவறவிட்ட சராசரியோம் மீதிநாளை எதிர்கொள்வதெப்படி’

    அப்படிங்க்றதைப் பத்தி எதுனா எழுதியிருக்கீங்களா


    • இல்லை. சுயமுன்னேற்றப் புத்தகங்கள் பின்னர் வரும். இப்போதைக்கு வெறும் சுயமைதுனம் மட்டும்தான். நன்றி.

      யோவ்! யாப்பு யெங்கே?

      • dagalti Says:

        இதுவே செந்தொடையால் அமைந்த, துள்ளளோசை விரவி வந்த குறள்வெண்செந்துறை தானுங்களே

        யாப்பு, வாழ்க்கை போல் அல்ல. ரொம்ப accommodative பயல்.

  5. gopinath Varadharajan Says:

    your basement dream comes true here in Hosur. (small hill place, 40 mins from Hosur main) We have been to this place twice, excellent “practical” education, no exams or parents/child wish after / @ 10th. Husband/wife pair took this, I’d call, Kainkaryam to our society. Watch out for future “BharthMaans” from here.

    https://aarohilife.org/

  6. Raj Chandra Says:

    அந்த அம்மாள் அடுத்த முறை வந்தால் உங்களிடம் ஸ்டாக் இருக்கும் எஸ்ரா புத்தகத்தைக் கொடுத்துவிட்டு காபி போடப் போங்க…இரண்டாவது நிமிடம் நாற்காலியும் காலி, ஆளும் காலி  :) .

    எஸ்ரா புத்தகங்கள் இல்லையென்றால் சொல்லுங்கள்…overnight parcel-ல் அனுப்புகிறேன்.

    >> (வேறென்ன, ஊரிலிருக்கும் சராசரிக் கழுதைகளெல்லாம் ஐக்கியமாகியிருக்கும் குட்டிச்சுவரான) தகவல்தொழில் நுட்ப விசைப்பலகைச் சேவை

    – இப்படி ஆசான் மாதிரி எல்லாரையும் அடிச்சுப் போட்டா எப்படி? என்னை மாதிரி வித்தியாசமான (?!$#) கழுதையும் கொஞ்சம் data-வை வைத்துக் கொண்டு ஏதாவது செய்துக்கொண்டிருக்கும் :) 

  7. vijay Says:

    பிறந்தமண்ணுக்கும்,மனதுக்கும் ஆத்மார்த்தமான பணிகள்.தொடருங்கள்.

  8. Anonymouse Says:

    “So first thing on Monday, I go into the physics building and ask, “Where is the cyclotron–which building?”
    “It’s downstairs, in the basement–at the end of the hall.”
    In the basement? It was an old building. There was no room in the basement for a cyclotron. I walked down to the end of the hall, went through the door, and in ten seconds I learned why Princeton was right for me–the best place for me to go to school. In this room there were wires strung all over the place! Switches were hanging from the wires, cooling water was dripping from the valves, the room was full of stuff, all out in the open.Tables piled with tools were everywhere; it was the most godawful mess you ever saw. The whole cyclotron was there in one room, and it was complete, absolute chaos!
    It reminded me of my lab at home. Nothing at MIT had ever reminded me of my lab at home. I suddenly realized why Princeton was getting results. They were working with the instrument. They built the instrument; they knew where everything was, they knew how everything worked.

    Hutchings, Edward, and Richard P. Feynman. “Surely you’re joking, Mr. Feynman.” (2018).

    when I see these pics, can’t help but remember this passage.


    • Yo. Wrong number. HTTP 404, 417 & 500.

      Sincerely:

      Feignman.

      • Anonymouse Says:

        [absolutely correct guess. congratulations. but, to protect the identity of the ‘identified person,’ am deleting your comment, Mr Anonymouse!]

        [hope you do understand and do not mind that. good sherlock holmes work, though!]

        [__r.]

  9. பொன்.முத்துக்குமார் Says:

    ஆப்-ஆம்ப், லாஜிக் கேட்ஸ், ட்ரூத் டேபிள் … ஆஹா என் இளநிலை இறுதியாண்டு செமஸ்டர்களை நினைவுபடுத்திவிட்டீர்கள். சூப்பர் சூப்பர்.


    • :-)

      “மின்னியல் பூச்சிகள் கண்களில் தோன்றின… …”

      யோவ்! உண்மைமேஜை!!

      எப்படி இருக்கிறீர்? நீங்களும் விட்டாற்போதும் என ஓடிப்போய்விட்டீர்கள் என நினைத்திருக்கும்போது இப்படி ஷாக்கிங்காக கெரில்லாத் தாக்குதல் நடத்துதல் தகுமோ?

      • பொன்.முத்துக்குமார் Says:

        ஓடிப்போறதா ? ஹ்ஹ .. அவ்ளோ சீக்கிரம் விட்டுடுவோமா ? :D

  10. Em Says:

    Hmm. You really thought you could stop teaching children. It only takes one kid with inquisitive eyes to break that resolve. Once a teacher, always a teacher.


    • :-) Long time, no C. Only Python?

      Anyway – you are correct; thought I would focus on my kid for a few years, who is getting ‘home schooled,’ and travel a bit, pursue some projects etc etc but… …


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s