bharat’s ramayana, bali, japan, douglas adams, puri’s jagannath & historicity – an approach

17/07/2020

This is an excerptise, which is being passed off as an expertise.

The subject matter of this post is one of the main reasons – actually the major reason, when I write about (or refer to) our Bharatiya sanatan dharm, of the traditions, knowledge systems, insights and paramparas & lineages of philosophies –  I invariably write ‘Hinduism.’ Which is of course, a convenient moniker, but within quotes.

Though I really like history and traditions and of course historiography – if we get bogged down to (Adi) Sankara’s year of birth and whether he established all four Peetams and about the historical authenticity of Kanchi matha – may be we are missing the central coresets of ‘Hinduism.’

Of course, wherever possible, we can & must do historicity based research. But they should be for our reference and knowledge and not necessarily to prove a point to anyone, leave alone to firangis or to our local scum, the LeLis.

We should learn to separate teachings/gyan from when & where these were provided/given. We do not need to obsess with details – to appreciate the incredible philosophical underpinnings or the sheer beauty of the works.

(Book excerpts taken from, ‘Orientalism and Religion: Post-Colonial Theory, India and “The Mystic East “ = by Richard King, published by Routledge, 1999. pp. 38-40)

(Conversation taken from: Peter Bichsel, Der Leser, Das Erzählen: Frankfurter Poetik-Vorlesungen, Darmstadt und Neuwied: Hermann Luchterhand Verlag, 1982, pp. 13–14, translation in Balagangadhara,‘The Heathen in His Blindness’, pp. 409–10)

(“Frits Staal, for instance, argues that in Asia grouping people into ‘religions’ is ‘not only uninteresting and uninformative, but tinged with the unreal.

What counts instead are ancestors and teachers – hence lineages, traditions, affiliations, cults, eligibility, and initiation – concepts with ritual rather than truth-functional overtones.’

Frits Staal, Rules Without Meaning: Rituals, Mantras and the Human Sciences, New York, Toronto Studies in Religion,Vol. 4, Peter Lang, 1989, p. 393″)

 

-0-0-0-0-

I had read this book of Richard King a while back, but a couple of years ago, in one of our private conversations, these passages were brought up for discussion by Ramanan Jagannathan.

Also this.

(Book excerpt taken from, ‘Last Chance To See‘ by Douglas Adams & Mark Carwadine, published by Harmony, 1991)

And, during the discussions, another friend chipped in: “That’s the view [the balinese one] of most Hindus though they won’t be able to articulate it well.”

Couldn’t agree with him more. Well said.

-0-0-0-0-

I also recall the discussion that I had with a desi LeLi Coconut a couple of decades back or so – when we were ‘discussing’ the way the Puri Jagannath murtis are rebuilt / consecrated every few years and the contribution of various jatis in Odisha for it and the associated events/rituals.

He was asking in all seriousness, “All is fine Ram, but how can you say it is an ancient temple with ancient idols when the ones I saw were only an year or so old!”

This, after explaining to him about traditio & religio.

And the way we, the bharatiyas perceive the sanctity & relatability of things past. The conception of bharatiya chitta manas aur kala – as our Dharampalji so eloquently wrote about!

But he was/is a Scientist!

So I retorted, “Dei*, they are not idols. They are Murtis. BTW do you even you know that your own friggin‘ body – most of its cells are renewed (pretty much in toto, barring some parts in the brain, eyes etc) every few weeks – so you are practically new person or a new You every few weeks. Then why the **** do you say you are 40 yrs old and NOT just 3 weeks young?”

Of course, he made noises like ‘there is a difference between Science and Religion’ etc – but could not really come up with an answer, even a witty one. Poor thing.

LeLis are like that only.

END

* Dei is Tamil dei, which essentially means Yo, with somewhat of a derogatory tone as I used it. Not to be confused with the Dei of Latin, where it is ‘God.’

 

9 Responses to “bharat’s ramayana, bali, japan, douglas adams, puri’s jagannath & historicity – an approach”

  1. Muthukumar Says:

    கறந்த பால் கன்னலோடு நெய் கலந்தாற் போலச்
    சிறந்து அடியார் சிந்தனையுள் தேன் ஊறி நின்று
    பிறந்த பிறப்பு அறுக்கும் எங்கள் பெருமான்……

    சிந்தனையுள் ஊற்றான உண்ணார் அமுதே!….
    (I always like listening to manivasagar-sivapuranam by Dharmapuram P. Swaminathan)

    கோயிலும் மனத்துளே குளங்களும் மனத்துளே
    ஆவதும் அழிவதும் இல்லை இல்லை இல்லையே…


    • 🙏🏿 சிவதாண்டவ ஸ்துதியில் வரும் ஒரு சொற்றொடர், ‘வந்தே ஜகத்காரணம்…’ நினைவுக்கு வருகிறது…

  2. RC Says:

    அன்பு ஐயா,
    /concepts with ritual rather than truth-functional overtones/ எனக்கு இந்து மரபானது சடங்குகளே (பொருளுள்ள)என்று பொருள்படுகிறது.நீங்கள் சொல்ல வருவதும் அது தானா? அப்படியெனில் அது reductionist approach அல்லவா?

    மேலும் பௌதீகமாகவும் முருகன் இருந்தான்/இருக்கின்றான் என்று பக்தி மரபு சொல்வதுதானே.
    உருவாய் அருவாய், உளதாய் இலதாய்
    மருவாய் மலராய், மணியாய் ஒளியாய்க்
    கருவாய் உயிராய்க், கதியாய் விதியாய்க்
    குருவாய் வருவாய், அருள்வாய் குகனே.

    நீங்கள் பதிவில் சொல்ல வரும் முழுப்பொருள் புரியாமலில்லை,இருப்பினும் கேட்கத்தோன்றியது :-)


    • ஸப்பாஷ்! ஸ்ஸெர்யான போட்டீ!

      பிற பின்னர். 👿😡


    • +1. எனக்கும் நான் என்ன சொல்லவருகிறேன் என்பதே புரியவில்லை. அதற்காக நான் உங்களைக் கேட்டுத் தொந்திரவு செய்கிறேனா? இக்கட்டு கொடுக்கிறேனா??

      வூட்ல இன்னா பெரச்சினயோ மூள கள்ண்டு பெருஸ்ஸா தத்துவார்த்தமா ஓளறுது பெர்ஸ்ஸுன்னிட்டு கண்டுக்காம லூஸ்ல வுடாம இதென்னபா மகா தொல்லே!

      அதுவாக்கண்டி கோபம் கோபமாக வருகிறது இந்தச் சழக்கனுக்கு. (எங்கேடா என் கோபக்கார ஸ்மைலீ? எட்த்து வெட்டியொட்டி இங்க போட்றா!)

      😡👿

      // இந்து மரபானது சடங்குகளே (பொருளுள்ள)என்று பொருள்படுகிறது.

      கவனம்: அதைச் சொன்னது நானல்ல – ரிச்சர்ட் கிங் அதனைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்; அது மேற்கோள் (west complain) குறிக்குள் இருக்கிறது – அவர் மஹாமஹோ ஃரிட்ஸ் ஸ்டால் சொன்னதை மேற்கோள் (top planet) காட்டிக் குறிக்கிறார். கவனிக்கவும்.

      // நீங்கள் சொல்ல வருவதும் அது தானா? அப்படியெனில் அது reductionist approach அல்லவா?

      இல்லை. சடங்குகள் பாரம்பரியங்களின் ஒரு அங்கம். நான் அப்படிச் சொல்லமாட்டேன்.

      இந்த ‘சடங்கு’ பற்றி எழுதவேண்டும் – ஆனால் மற்றொரு சமயம்.

      // மேலும் பௌதீகமாகவும் முருகன் இருந்தான்/இருக்கின்றான் என்று பக்தி மரபு

      ஐயா, உண்மைதான்.

      அதற்காக, மேற்கத்திய வரலாற்றணுகல் ரீதியாக – ‘கல்வெட்டு, டிஎன்ஏ, அகழ்வாராய்ச்சி, கதிரியக்கபூர்வ தேதிகுறித்தல், சமகால ஆவணம், பழநியாண்டவனின் கோமணம்  என்றெல்லாம் தேடி முகர்ந்து – முருகன் பிறந்த தேதி இன்னது என நிர்ணயிக்கிறோம், ஆனால் அவன் இன்னமும் தூக்கில் போடப்படவில்லை, ஆகவே இறந்ததேதி இனிமேல்தான் நிர்ணயிக்கப்படவேண்டும், பின்னர் ‘போஸ்ட் மார்ட்டெம்’ பரிசோதனைக்குப் பின் இறப்பு இப்படி ஏற்பட்டது உறுதி செய்யப்படவேண்டும்’ –  என்று அலைவதில்லையே! துக்ளக் கட்டுரைகளில் சொதப்பினார் எனச் சொல்வதில்லையே! இட்லிகளுடன் பலவகை கலர்கலரான சட்டினிகளைப் பரிமாறினார் என்பதில்லையே! பின்னர் ஸுப்ரமணியம்ஸ்வாமி கடாட்சத்தால் அழகிரி கும்பல்களிடமிருந்து காக்கப்பட்டார் எனப் பௌராணிக மரபின்படி நிறுவுவதில்லையே!

      இதைத்தான், இம்மாதிரி விஷயங்களால்தான், நான் ‘ஹிஸ்டாரியொக்ரஃபி’ முறைமைகளில் ஹிஸ்டீரிக்கலாக நம் நம்பிக்கைகளை, மதங்களை அணுகினால் ஒத்துவராது என்று சொன்னேன் என நம்புகிறேன். நான் சொல்வதை ஒப்புக்கொள்வதும் மாறாக ஓடுவதும் நம்மிஷ்டம்.

      மேலும் மரபுகள் / ட்ரெடிஷன்கள் / பாரம்பரியங்கள் என்பவை – நம் தத்துவார்த்தமான நம்பிக்கைத் திரள்களில் இன்னொரு உள்ளீடுடைத்த வெங்காயத்தோலி அடுக்குவரிசைகள். இதற்கு நாம் எஸ்என் ‘பாலு’ பாலகங்காதரா போன்ற சான்றோர்களிடம் நிபந்தனையற்றுச் சரணடையவேண்டும்.

      ஆகவே – பிறகு பார்க்கலாம்.

    • dagalti Says:

      அதெல்லாம் சரி சார், ஆனா பழமையான விக்ரஹம் அப்படின்னா ஒரு charm இருக்கத்தானே செய்யுது.

      வடக்க போக போக பளீர்னு புத்தம்புது வெண் சலவைக்கல் கோயில்கள்/விக்ரஹங்கள் நம்மை ‘ஒண்ணுமே’ பண்றதில்லை. அதுக்கு unfamiliarity மட்டுமே காரணம்னும் சொல்றதுக்கில்லை.

      Also, Japan ancient refurbished temple story is nice but still…

      தண்டுழாய் சூடம் பசுநெய் விளக்குகள்
      வண்டுலாம் கோதையும் போதாதே – பண்டுசீர்
      தைவம் உறையும் தளியெனில் வேண்டுமே
      வௌவால் மணமும் அதில்

      • Muthukumar Says:

        வௌவால் மணம் தாங்களுக்கு “charm” ஆ ஐயா!!!

        • dagalti Says:

          ‘மிதமான’ – என்ற சொல்லைச் சேர்த்தால் தளை தட்டும்.

          பழமையின் வாடையே இல்லாத புத்தம்புதிய கோவில்களில் என்ன இருக்கு ரசிக்க, லயிக்க ?


        • पुराणमित्येव न साधु सर्वं
          न चाऽपि काव्यं नवमित्यवद्यम्।
          सन्तः परीक्ष्यान्यतरत् भजन्ते
          मूढ्ः परप्रत्ययनेयबुद्धिः ॥

          -मालविकाग्निमित्रम् (महाकवि कालिदास)

          (of course, applicable to all of us; as a constant backgrounder thread that could/should be operating in our psyche?)


மேற்கண்ட பதிவு (அல்லது பின்னூட்டங்கள்) குறித்து (விருப்பமிருந்தால்) உரையாடலாமே...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s